Appeal dismissed; claim for 40 euro compensation misclassified as procedural costs under Payment Terms Act.
Legislator summary
AI generatedThe appellate court dismissed the appellant's appeal regarding a claim for 40 euro compensation for debt recovery costs. The lower court rejected the request because the appellant failed to explicitly separate this amount from the main debt in the initial lawsuit, leading the court to treat it as a procedural cost claim. The appellate court upheld this decision, ruling that the 40 euro entitlement is a distinct statutory right to compensation rather than a procedural cost, and thus the appellant's failure to claim it separately precluded its recognition.
Legislator headnote
AI generatedArt. 10 ust. 1 ustawy o terminach zapłaty w transakcjach handlowych; Art. 385 w związku z art. 397 § 2 k.p.c.: A claim for 40 euro compensation for debt recovery costs must be explicitly separated from the main debt claim to be recognized as a distinct statutory entitlement rather than a procedural cost.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt VI Gz 77/15 POSTANOWIENIE Dnia 27 marca 2015 r. Sąd Okręgowy w Rzeszowie VI Wydział Gospodarczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Anna Walus-Rząsa Protokolant: st. sekretarz sądowy Magdalena Kamuda po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2015 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa: (...) Sp. z o.o. w R. przeciwko: (...) Sp. z o.o. w T. o zapłatę w przedmiocie wniosku powoda o uzupełnienie nakazu zapłaty na skutek zażalenia powoda na postanowienie Sądu Rejonowego w Rzeszowie V Wydziału Gospodarczego z dnia 5 grudnia 2014 r., sygn. akt V GNc 3334/14 oddalające wniosek o uzupełnienie nakazu zapłaty z dnia 1 sierpnia 2014 r. postanawia: oddalić zażalenie.
UZASADNIENIE
W pozwie wniesionym w sprawie powód oprócz żądania zasądzenia należności głównej w kwocie 6.118,02 zł z ustawowymi odsetkami i kosztami postępowania wniósł o zasądzenie od pozwanego 169,09 zł tj. równowartości 40 euro wg. średniego kursu euro ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski w dniu 29.03.2013r. tytułem rekompensaty za koszty odzyskiwania należności – zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 2013r. o terminach zapłaty w transakcjach handlowych ( DZ.U. z dnia 28 marca 2013r. ) Wydając nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym Sąd Rejonowy w Rzeszowie V Wydział Gospodarczy - nie uwzględnił - roszczenia powoda w powyższym zakresie.
Wnioskiem z dnia 11 września 2014r. powód wystąpił o uzupełnienie nakazu zapłaty z dnia 1 sierpnia 2014r. sygn. akt V GNc 3334/14, w ten sposób, że Sąd nakazuje pozwanemu zapłacić na rzecz powoda kwotę rekompensaty za koszty odzyskiwania należności w kwocie 167, 09 zł zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 2013r. o terminach zapłaty w transakcjach handlowych. Postanowieniem z dnia 5 grudnia 2014r. Sąd Rejonowy w Rzeszowie oddalił wniosek powoda o uzupełnienie nakazu zapłaty. Sąd Rejonowy uznał, że wniosek o uzupełnienie nakazu zapłaty jest bezzasadny.
Wydając nakaz zapłaty, jak wskazał Sąd Rejonowy, przyjął on, iż żądana przez powoda równowartość kwoty 40 euro , to jest 167,09 zł , stanowi składnik żądania co do kosztów postępowania. Z zasady mogą one bowiem obejmować uzasadnione okolicznościami koszty powstałe przed procesem ( jak na przykład koszty wezwania do zapłaty). Powód w niniejszej sprawie wyraźnie przedmiotową kwotę wyodrębnił w pozwie, nie może ona zostać zatem zaliczona do dochodzonej należności głównej. Wobec więc braku szczególnej kategorii, do której żądanie to można przypisać, należy traktować je jako żądanie co do kosztów postępowania.
W ocenie Sądu Rejonowego koszty te powodowi w niniejszej sprawie się nie należą stąd też – jak wskazał Sąd Rejonowy – nie zostały objęte rozstrzygnięciem o kosztach zawartym w nakazie zapłaty, w którym koszty te zostały zasądzone w wysokości 1.280 zł. Nie objęcie rozstrzygnięciem Sądu całości żądania o kosztach oznacza oddalenie żądania w części pominiętej dlatego też Sąd Rejonowy uznał uprawnienie powoda do złożenia zażalenia w tym zakresie. Przyjmując brak podstaw do uwzględnienia żądania powoda w zakresie uzupełnienia nakazu zapłaty Sąd Rejonowy wniosek jego oddalił.
Powód złożył zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie Sądu Rejonowego, zawarte w postanowieniu z dnia 5 grudnia 2014r. Zaskarżając postanowienie Sądu Rejonowego w całości wniósł o:
1) zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez nakazanie pozwanemu zapłaty na rzecz powoda kwoty rekompensaty za koszty odzyskiwania należności w kwocie 167,09 zł zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 2013r. o terminach zapłaty w transakcjach handlowych, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania, 2) zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztów postępowania zażaleniowego wg norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Mając na uwadze powyższe powód zarzucił naruszenie prawa procesowego przez Sąd I instancji tj. : - art. 325 kpc w związku z art. 353 2 kpc w zw. z art. 10.1 ustawy o terminach zapłaty w transakcjach handlowych, polegające na pominięciu przez Sąd orzekający w sentencji wyroku rozstrzygnięcia w przedmiocie obowiązku poniesienia rekompensaty za koszty odzyskiwania należności, pomimo zgłoszenia przez powoda w pozwie stosownego żądania; - art. 351 kpc w związku z art. 353 2 kpc w zw. z art. 325 kpc polegające na bezzasadnym oddaleniu wniosku w przedmiocie uzupełnienia nakazu zapłaty w kwestii dotyczącej rozstrzygnięcia w przedmiocie obowiązku poniesienia rekompensaty za koszty odzyskiwania należności, pomimo, że przedmiotowy wniosek dotyczył zgłoszonego w pozwie żądania pominiętego przez Sąd w sentencji nakazu zapłaty.
W uzasadnieniu pisma powód podniósł ponadto okoliczność, że zgodnie z art. 498 § 2 k.p.c. w razie braku podstaw do wydania nakazu zapłaty (zasądzenia równowartości 40 euro) Sąd Rejonowy powinien był wyznaczyć rozprawę, chyba że sprawa mogła być rozpoznana na posiedzeniu niejawnym. Powód wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez zasądzenie 167,09 zł obok należności głównej i kosztów procesu (ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania) oraz zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zażalenie powoda nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 8 marca 2013r., o terminach zapłaty w transakcjach handlowych ustawa określa szczególne uprawnienia wierzyciela i obowiązki dłużnika w związku z terminami zapłaty w transakcjach handlowych. W art. 7 i 8 ustawy przewidziano przysługujące wierzycielowi odsetki w wysokości odsetek za zwłokę, określanej na podstawie art. 56 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa – wskazując szczególne przesłanki do uzyskania roszczenia o zapłatę tych odsetek.
Stosownie do art. 10.1 ustawy o terminach zapłaty w transakcjach handlowych wierzycielowi, od dnia nabycia uprawnienia do odsetek, o którym mowa w art. 7 ust. 1 lub art. 8 ust. 1, bez wezwania, przysługuje od dłużnika z tytułu rekompensaty za koszty odzyskiwania należności równowartość kwoty 40 euro przeliczonych na złote wg średniego kursu euro ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski ostatniego dnia roboczego miesiąca poprzedzającego miesiąc, w którym świadczenie pieniężne stało się wymagalne. Stosownie do art. 485 § 2a kp sąd wydaje nakaz zapłaty na podstawie dołączonej do pozwu umowy, dowodu spełnienia wzajemnego świadczenia niepieniężnego, dowodu doręczenia dłużnikowi faktury lub rachunku , jeżeli powód dochodzi należności zapłaty świadczenia pieniężnego, odsetek w transakcjach handlowych określonych w ustawie z dnia 8 marca 2013r. o terminach zapłaty w transakcjach handlowych ( DZ.U. poz. 403 ) lub kwoty, o której mowa w art. 10 ust. 1 tej ustawy, oraz na podstawie dokumentów potwierdzających poniesienie kosztów odzyskiwania należności, jeżeli powód dochodzi również zwrotu kosztów , o których mowa w art. 10 ust. 2 tej ustawy.
W niniejszej sprawie powód żądając zapłaty dochodzonej pozwem kwoty nie powoływał się na ustawę z dnia 8 marca 2013r. o terminach zapłaty w transakcjach handlowych, a w szczególności na to, że przysługują mu odsetki wynikające z art. 7 i 8 tej ustawy. Powód nie żądał również wydania nakazu zapłaty w postępowaniu nakazowym w oparciu o cyt. wyżej art. 485 § 2a kpc. W sprawie powód wystąpił o wydanie nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym wskazując jedynie w rubryce „inne żądanie”, iż wnosi o zasądzenie kwoty 40 euro na podstawie ustawy o terminach zapłaty w transakcjach handlowych.
Zdaniem Sądu Okręgowego żądanie zasądzenia kwoty 40 euro wiąże się z nabyciem uprawnienia do odsetek, o których mowa w art. 7 i 8 ustawy o transakcjach handlowych – co wprost wynika z cytowanego art. 10.1 tej ustawy. W tym stanie rzeczy Sąd Okręgowy oddalił zażalenie powoda jako bezzasadne na podstawie art. 385 w związku z art. 397 § 2 kpc.