Legislator Case Law & Legislation
IV Ka 1126/14 AI generated

Appeal court corrects joint sentence verdict by adding missing prior judgments and fixing case number error.

Case Number IV Ka 1126/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The appeal court partially modified the lower court's joint sentence verdict by incorporating three previously omitted judgments and correcting a clerical error in a case citation. The defendant argued for the inclusion of these specific prior convictions to ensure a complete assessment of the total sentence. The court ruled that the lower court failed to consider all relevant prior judgments and must now formally integrate them into the final decision.

Legislator headnote

AI generated

Art. 85 k.k.; Art. 572 k.p.k.: The court must include all prior judgments, even if not yet final, when assessing the conditions for a joint sentence, and must correct clerical errors in case citations to ensure the legal basis is accurate.

Keywords

AI generated
joint sentence prior judgments clerical error probation suspension appeal court criminal law case citation

Cited Legislation

AI generated
Art. 85 k.k.
572 k.p.k., które zostały objęte nowym wyrokiem łącznym, wydanym w związku z powstałą po wydaniu tego wyroku potrzebą, wynikającą z przesłanek prawnomaterialnych określonych w art. 85 k.k. ( vide: orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 19 maja 2011 roku w sprawie I KZP 4/11, publ.
Art. 572 k.p.k.
akt XI K 95/13, postępowanie na podstawie art. 572 k.p.k. umorzono.
art. 191 § 1 k.k
II K 265/00 za czyn z art. 191 § 1 k.k., popełniony w dniu 06.04.2000 roku, na karę 5 miesięcy ograniczenia wolności; II.w Mogilnie z dnia 12.11.2001 roku, sygn.
art. 286 § 1 k.k
II K 280/00 za czyn z art. 286 § 1 k.k.
art. 270 § 1 k.k
z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 2 k.k., popełniony w dniu 17.05.2002 roku, na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę w wymiarze 30 stawek dziennych po 10 zł każda;
art. 297 § 1 k.k
art. 11 § 2 k.k
z art. 11 § 2 k.k., popełniony w dniu 18.09.2001 roku, na karę 3 miesięcy pozbawienia wolności;
art. 64 § 1 k.k
z art. 64 § 1 k.k., popełniony w dniu 02.11.1999 roku, na karę 2 lat pozbawienia wolności; III.w Mogilnie z dnia 17.04.2002 roku, sygn.
art. 224 § 2 k.k
czyn z art. 224 § 2 k.k.
art. 226 § 1 k.k
czyn z art. 224 § 2 k.k. w zw. z art. 226 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., popełniony w dniu 18.09.2001 roku, na karę 3 miesięcy pozbawienia wolności;

Cited Case Law

AI generated
V KK 311/09
III KK 18/11
89 a § 1 k.k., -nieuwzględnienie, iż postępowanie po wyroku kasatoryjnym Sądu Najwyższego w sprawie III KK 18/11 toczyło się wyłącznie na jego korzyść, -niezastosowanie art.
V KK 211/14
Supreme Court quashes joint sentence for crimes committed before new law, applying older more lenient rule.
II KK 139/14
Supreme Court quashes joint sentence due to failure to apply more favorable prior Criminal Code provisions under intertemporal law rules.
II KK 191/12
Supreme Court quashes joint sentence for violating substantive law on real concurrence and statutory limits.
V KK 158/11
W związku z tym przesłanki orzekania kary łącznej nie dają swobody w doborze wyroków podlegających łączeniu ( vide: orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 18 stycznia 2012 roku w sprawie V KK 158/11, publ.
V KK 234/12
Supreme Court quashes joint sentence for prior offenses violating cumulative sentencing prerequisites under Art. 85 Penal Code.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV Ka 1126/14

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 marca 2015 r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy IV Wydział Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący SSO Danuta Lesiewska Sędziowie SO Danuta Flinik SO Adam Sygit - sprawozdawca Protokolant st. sekr. sąd. Justyna Bobak przy udziale Ewy Łączkowskiej - Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Bydgoszczy po rozpoznaniu dnia 09 marca 2015 r. sprawy skazanego T. G. s. J. i T. ur. (...) w M. w przedmiocie wydania wyroku łącznego na skutek apelacji wniesionych przez skazanego i jego obrońcę od wyroku łącznego Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 2 października 2014 r. sygn. akt XI K 91/14 zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że sygnaturę wyroku Sądu Rejonowego w Gnieźnie z dnia 31.01.2005 roku, wskazanego w punkcie 5 części wstępnej wyroku, określa na II K 530/04; uzupełnia rozstrzygnięcie zawarte w punkcie 2 zaskarżonego wyroku o kary orzeczone: wyrokiem Sądu Rejonowego w Mogilnie z dnia 14.11.2007 roku w sprawie II K 198/07, wyrokiem Sądu Rejonowego w Szubinie z dnia 9.07.2013 roku w sprawie II K 98/12 i wyrokiem Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 14.01.2014 roku w sprawie XI K 246/13; w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokat J.

K., prowadzącej Kancelarię Adwokacką w B. kwotę brutto 177,12 (sto siedemdziesiąt siedem 12/100) złotych tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skazanemu z urzędu w postępowaniu odwoławczym; zwalnia skazanego z kosztów postępowania odwoławczego i jego wydatkami obciąża Skarb Państwa. Sygn. akt IV Ka 1126/14

UZASADNIENIE

Przedmiotem rozstrzygnięć zawartych w wyroku łącznym Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 2 października 2014 roku, wydanym w sprawie o sygnaturze akt XI K 91/14, były wyroki skazujące Sądów Rejonowych: I.w Mogilnie z dnia 29.01.2001 roku, sygn. II K 265/00 za czyn z art. 191 § 1 k.k., popełniony w dniu 06.04.2000 roku, na karę 5 miesięcy ograniczenia wolności; II.w Mogilnie z dnia 12.11.2001 roku, sygn. II K 280/00 za czyn z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 270 § 1 k.k. i art. 297 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., popełniony w dniu 02.11.1999 roku, na karę 2 lat pozbawienia wolności; III.w Mogilnie z dnia 17.04.2002 roku, sygn. V K 30/02 za czyn z art. 178a § 1 k.k., popełniony w dniu 27.11.2001 roku, na karę 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania kary na okres 4 lat oraz grzywnę w wymiarze 50 stawek dziennych po 20 zł każda oraz środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 4 lat; IV.w Mogilnie z dnia 30.05.2003 roku, sygn. II K 35/02 za:

1. czyn z art. 224 § 2 k.k. w zw. z art. 226 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., popełniony w dniu 18.09.2001 roku, na karę 3 miesięcy pozbawienia wolności;

2. czyn z art. 178a § 1 k.k., popełniony w dniu 15.07.2001 roku, na karę roku pozbawienia wolności, gdzie sąd orzekł w miejsce w/wym. kar jednostkowych karę łączną roku pozbawienia wolności; ponadto środek karny w postaci zakazu prowadzenia rowerów w ruchu lądowym na okres 5 lat oraz zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 5 lat; V.w Gnieźnie z dnia 31.01.2005 roku, sygn. II K 530/04 za czyny:

1. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 2 k.k., popełniony w dniu 17.05.2002 roku, na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę w wymiarze 30 stawek dziennych po 10 zł każda;

2. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 2 k.k., popełniony w dniu 22.05.2002 roku, na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę w wymiarze 30 stawek dziennych po 10 zł każda;

3. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 2 k.k., popełniony w dniu 24.05.2002 roku, na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę w wymiarze 30 stawek dziennych po 10 zł każda;

4. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 2 k.k., popełniony w dniu 04.04.2002 roku, na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę w wymiarze 30 stawek dziennych po 10 zł każda;

5. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 2 k.k., popełniony w dniu 17.04.2002 roku, na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę w wymiarze 30 stawek dziennych po 10 zł każda;

6. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 2 k.k., popełniony w dniu 23.04.2002 roku, na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę w wymiarze 30 stawek dziennych po 10 zł każda; gdzie w miejsce wyżej opisanych kar jednostkowych pobawienia wolności i grzywny sąd orzekł karę łączną 3 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 6 lat próby i karę łączną grzywny w wymiarze 100 stawek dziennych po 10 zł każda; VI.w Mogilnie z dnia 14.09.2005 roku, sygn. II K 183/05 za czyn art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., popełniony w czerwcu 2002 roku, na karę roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania kary na okres 5 lat tytułem próby oraz karę grzywny w wymiarze 20 stawek dziennych po 10 zł każda; postanowieniem Sądu Rejonowego w Mogilnie z dnia 07.02.2008 roku sygn. II Ko 10/08 zarządzono wykonanie kary miesięcy pozbawienia wolności; VII.w Mogilnie z dnia 04.10.2005 roku, sygn. II K 222/04 za czyny:

1. z art. 286 § 1 k.k. i art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. w zw. zw. z art. 11 § 2 k.k., popełnione w dniach: 23.03-07.05.2002 roku, 23.02.2002 roku, 23.03.2002 roku, 26.01.2002 roku, 16.01.2002 roku, przy uwzględnieniu art. 91 § 1 k.k., na karę roku i 10 miesięcy pozbawienia wolności;

2. z art. 286 § 1 k.k. i art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 297 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., popełnione w dniach: 11.01.2002 roku, 19.10.2001 roku, 27.02.2002 roku, 05.02.2002 roku, 05.02.2002 roku, 15.06.2002 roku, przy uwzględnieniu art. 91 § 1 k.k., na karę roku i 9 miesięcy pozbawienia wolności;

3. z art. 263 § 2 k.k., popełniony w dniu 28.03.2002 roku, na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności;

4. z art. 234 k.k., popełniony w dniu 18.09.2001 roku, na karę 5 miesięcy pozbawienia wolności;

5. z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. i art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., popełniony w dniu 19.11.2001 roku, na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności;

6. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., popełniony w lipcu 2002 roku, na karę roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności;

7. z art. 271 § 1 k.k., popełniony w dniu 21.01.2002 roku, na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności;

8. z art. 244 k.k., popełniony w dniu 13.05.2002 roku, na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności;

9. z art. 178a § 1 k.k. i art. 244 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., popełnione w dniach: 04.03.2002 roku, 21.06.2002 roku i 28.07.2002 roku, przy uwzględnieniu art. 91 § 1 k.k., na karę roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, gdzie w miejsce wyżej opisanych jednostkowych kar pozbawienia wolności orzeczono karę łączną 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania tej kary na okres 5 lat próby a postanowieniem Sądu Rejonowego w Mogilnie z dnia 10.03.2008r., sygn. II Ko 11/08 zarządzono wykonanie warunkowo zawieszonej kary pozbawienia wolności;

VIII.w Inowrocławiu z dnia 03.04.2006 roku, sygn. II K 1/06 za czyn z art. 18 § 2 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., popełniony w okresie od kwietnia do października 2000 roku, na karę 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania kary na okres 5 lat tytułem próby oraz karę grzywny wymiarze 40 stawek dziennych po 20 zł każda; przy czym Sąd Rejonowy w Mogilnie postanowieniem z dnia 07.02.2008r., sygn. II Ko 12/08 zarządził wykonanie kary pozbawienia wolności; IX.w Gnieźnie z dnia 25.04.2006 roku, sygn.

II K 569/03 za czyny z art. 286 § 1 k.k. w zw. art. 297 § 1 k.k. i art. 270 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 k.k. i art. 64 § 1 kk, popełnione w dniach 25.04.2002 roku i 29.04.2002 roku, przy uwzględnieniu art. 91 § 1 k.k., na karę 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania kary na okres 5 lat tytułem próby oraz karę grzywny w wymiarze 75 stawek dziennych po 20 zł każda a Sąd Rejonowy w Mogilnie postanowieniem z dnia 07.02.2008 r., sygn. II Ko 8/08, zarządził wykonanie kary pozbawienia wolności; X.w Mogilnie z dnia 04.10.2006 roku, sygn.

II K 36/04 za m.in. czyny: 1.z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. popełnione w dniach: 05.06.2002 roku, 12.04.2002 roku, w czerwcu 2002 roku, w lipcu 2002 roku, w czerwcu 2002 roku, przy uwzględnieniu art. 91 § 1 k.k., na karę roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności; 2.z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 297 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., popełnione w dniach: 18.01.2002 roku i 28.03.2002 roku, przy uwzględnieniu art. 91 § 1 k.k., na karę roku pozbawienia wolności; 3.z art. 284 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., popełnione w dniu 21.05.2002 roku, na karę roku pozbawienia wolności; 4.z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k., popełniony w dniach 27.07. do 29.07.2001 roku, na karę roku pozbawienia wolności.

XI.w Mogilnie z dnia 14.11.2007 roku, sygn. II K 198/07 za czyn z art. 178a § 1 k.k. w zw. z art. 244 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., popełniony w dniu 20.05.2007 roku, na karę 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania kary na okres 5 lat tytułem próby oraz orzeczono karę grzywny w wymiarze 100 stawek dziennych po 10 zł każda; XII.wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Mogilnie z dnia 29.01.2010 roku, sygn. II K 212/09, którym to wyrokiem połączono skazanemu: 1.karę ograniczenia wolności orzeczoną w wyroku Sądu Rejonowego w Mogilnie z dnia 29.01.2001 roku, sygn. akt II K 265/00 z karą pozbawienia wolności orzeczoną wyrokiem Sądu Rejonowego w Mogilnie z dnia 12.11.2001 roku, sygn.

II K 280/00 i z karą pozbawienia wolności orzeczoną wyrokiem Sądu Rejonowego Inowrocławiu z dnia 03.04.2006 roku, sygn. II K 1/06 i wymierzono mu karę łączną 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności; 2.kary pozbawienia wolności orzeczone: wyrokiem Sądu Rejonowego w Mogilnie z dnia 17.04.2002 roku w sprawie V K 30/02, wyrokiem Sądu Rejonowego w Mogilnie z dnia 30.05.2003 roku, sygn. II K 35/02, wyrokiem Sądu Rejonowego w Gnieźnie z dnia 31.01.2005 roku, sygn. II K 530/04 w pkt 4 i 5 tego wyroku, wyrokiem Sądu Rejonowego w Mogilnie z dnia 04.10.2005 roku, sygn.

II K 222/04 w pkt 3, 4, 5 i 7 tego wyroku oraz wyrokiem Sądu Rejonowego w Mogilnie z dnia 04.10.2006 roku, sygn. II K 36/04 w pkt 3 i 6 tego wyroku, gdzie wymierzono mu karę łączną 3 lat pozbawienia wolności; 3.środki karne orzeczone wobec skazanego wyrokami Sądu Rejonowego w Mogilnie z dnia 17.04.2002 roku, sygn. V K 30/02 i Sądu Rejonowego w Mogilnie z dnia 30.05.2001 roku, sygn. II K 35/02 w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w strefie ruchu lądowego, gdzie orzeczono łącznie środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w strefie ruchu lądowego na okres 6 lat; 4.kary pozbawienia wolności orzeczone: wyrokiem Sadu Rejonowego w Gnieźnie z dnia 31.01.2005 roku, sygn.

II K 530/04 w pkt 1, 2, 3 i 6 tego wyroku, wyrokiem Sądu Rejonowego w Mogilnie z dnia 14.09.2005 roku, sygn. II K 183/05, wyrokiem Sądu Rejonowego w Mogilnie z dnia 04.10.2005 roku, sygn. II K 222/04 w pkt 1, 2, 6, 8 i 9 tego wyroku, wyrokiem Sądu Rejonowego w Gnieźnie z dnia 25.04.2006b roku, sygn. II K 569/03 oraz wyrokiem Sądu Rejonowego w Mogilnie z dnia 04.10.2006 roku, sygn. II K 36/04 w pkt 1, 2, 4 i 5, gdzie wymierzono mu karę łączną 4 lat pozbawienia wolności; 5.kary grzywny orzeczone: wyrokiem Sądu Rejonowego w Gnieźnie z dnia 31.01.2005 roku, sygn.

II K 530/04 w pkt 1, 2, 3, 6, wyrokiem Sądu Rejonowego w Mogilnie z dnia 14.09.2005 roku, sygn. II K 183/05 w pkt 4 i wyrokiem Sadu Rejonowego w Gnieźnie z dnia 25.04.2006 roku, sygn. II K 569/03 i wymierzono mu łączną karę grzywny w wymiarze 100 stawek dziennych, przyjmując wartość jednej stawki dziennej na kwotę 10 zł; XIII.w Szubinie z dnia 09.07.2013 roku, sygn. II K 98/12 za czyn z art. 178 § 4 k.k., popełniony w dniu 27.12.2011 roku, na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności i orzeczono zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 8 lat;

XIV.wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 11.06.2013 roku w sprawie XI K 244/12, którym połączono skazanemu kary pozbawienia wolności orzeczone: 1.wyrokiem Sądu Rejonowego w Gnieźnie z dnia 31.01.2005 roku, sygn. II K 530/04, w zakresie jego pkt 1, 2, 3 i 6, 2.wyrokiem Sądu Rejonowego w Mogilnie z dnia 14.09.2005 roku, sygn. II K 183/05, 3.wyrokiem Sądu Rejonowego w Mogilnie z dnia 04.10.2005 roku, sygn. II K 222/04, w zakresie jego pkt 1, 2, 6, 8 i 9, 4.wyrokiem Sądu Rejonowego w Gnieźnie z dnia 25.04.2006 roku, sygn.

II K 569/03, 5.wyrokiem Sądu Rejonowego w Mogilnie z dnia 04.10.2006 roku, sygn. II K 36/04, w zakresie jego pkt 1 i 4, i wymierzono karę łączną 3 (trzech) lat i 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności; przy czym wyrokiem Sądu Okręgowego w Bydgoszczy w sprawie IV Ka 752/13 obniżono karę łączną pozbawienia wolności do 2 lat i 6 miesięcy; XV.w Bydgoszczy z dnia 11 czerwca 2013 roku w sprawie sygn. akt XI K 95/13 za czyny: 1.z art. 270 § 1 k.k., popełniony w dniu 21.05.2002 roku, na karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; 2.za ciąg przestępstw z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., przypisany T.

G. w pkt 2 wyroku Sądu Rejonowego w Mogilnie z dnia 04.10.2006 roku w sprawie II K 36/04, popełnionych w dniach 15.03.2002 roku; 11.03.2002 roku, 15.11.2001 roku, 9.05.2002 roku, 9.05.2002 roku, 26.03.2002 roku, 27.03.2002 roku, 23.04.2002 roku, 01.06.2002 roku, 27.04.1999 roku i 05.04.2002 roku, na karę roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, przy czym wymierzono karę łączną roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, którą warunkowo zawieszono na okres próby 5 lat a uchylonym w zakresie rozstrzygnięcia o karze wyrokiem Sądu Okręgowego w Bydgoszczy z dnia 16 października 2013 roku w sprawie IV Ka 741/13;

XVI.w Bydgoszczy z dnia 14 stycznia 2014 roku w sprawie XI K 246/13, w którym połączono kary pozbawienia wolności orzeczone wyrokiem Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 11 czerwca 2013 roku w sprawie XI K 95/13 oraz wyrokiem Sądu Rejonowego w Mogilnie z dnia 04.10.2006 roku w sprawie II K 36/04, którym orzeczono łączną karę roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym jej zawieszeniem na okres próby 5 (pięciu) lat, zmienionym wyrokiem Sądu Okręgowego w Bydgoszczy z dnia 06 kwietnia 2014 roku w sprawie IV Ka 200/14, w ten sposób, że uchylono orzeczenie o karze łącznej i częściowo postępowanie umorzono oraz w miejsce kar jednostkowych pozbawienia wolności orzeczonych wyrokiem Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 11 czerwca 2013 roku w sprawie XI K 95/13, wymierzono skazanemu karę łączną roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności a w pozostałym zakresie wyrok utrzymano w mocy.

W powyższy sposób określając przedmiot orzekania: 1.postępowanie w części dotyczącej jednostkowych kar orzeczonych wyrokami: - Sądu Rejonowego w Mogilnie z dnia 29.01.2001 roku, sygn. akt II K 265/00, - Sądu Rejonowego w Mogilnie z dnia 12.11.2001 roku, sygn. II K 280/00, - Sądu Rejonowego w Inowrocławiu z dnia 03.04.2006 roku, sygn. II K 1/06, - Sądu Rejonowego w Mogilnie z dnia 17.04.2002 roku w sprawie V K 30/02, - Sądu Rejonowego w Mogilnie z dnia 30.05.2003 roku, sygn. II K 35/02, - Sądu Rejonowego w Gnieźnie z dnia 31.01.2005 roku, sygn.

II K 530/04 w pkt 4 i 5 tego wyroku, - Sądu Rejonowego w Mogilnie z dnia 04.10.2005 roku, sygn. II K 222/04 w pkt 3, 4, 5 i 7 tego wyroku, - Sądu Rejonowego w Mogilnie z dnia 04.10.2006 roku, sygn. II K 36/04 w pkt 3 i 6, na podstawie art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. umorzono. 2.w zakresie kar jednostkowych orzeczonych wyrokami: - Sądu Rejonowego w Gnieźnie z dnia 31.01.2005 roku, sygn. II K 530/04, w zakresie jego pkt 1, 2, 3 i 6, - Sądu Rejonowego w Mogilnie z dnia 14.09.2005 roku, sygn. II K 183/05, - Sądu Rejonowego w Mogilnie z dnia 04.10.2005 roku, sygn.

II K 222/04, w zakresie jego pkt 1, 2, 6, 8 i 9, - Sądu Rejonowego w Gnieźnie z dnia 25.04.2006 roku, sygn. II K 569/03, - Sądu Rejonowego w Mogilnie z dnia 04.10.2006 roku, sygn. II K 36/04, w zakresie jego pkt 1 i 4, - wyrokiem Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 11 czerwca 2013 roku w sprawie sygn. akt XI K 95/13, postępowanie na podstawie art. 572 k.p.k. umorzono. a ponadto rozstrzygnięto o kosztach postępowania. Od powyższego wyroku apelację złożyli: 1.skazany T. G., skarżąc wyrok w całości i zarzucając: -obrazę art. 4 § 1 k.k. i art. 89 § 1 k.k., w brzmieniu sprzed nowelizacji dodającej art. 89 a § 1 k.k., -nieuwzględnienie, iż postępowanie po wyroku kasatoryjnym Sądu Najwyższego w sprawie III KK 18/11 toczyło się wyłącznie na jego korzyść, -niezastosowanie art. 8 § 2 k.p.k. do wszystkich kar z wyroku II K 36/04 sprzed orzeczenia Sądu Najwyższego i niezasadne odstąpienie od ponownego połączenia wszystkich kar i orzeczenia kary łącznej z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, -naruszenie zasady powszechnej sprawiedliwości mimo dobrowolnego odstąpienia skazanego od wywiedzenia kasacji od wyroków w sprawach IV Ka 752/13, IV Ka 725/12 i IV Ka 200/14, -niezastosowanie zasady polepszenia sytuacji prawnej w wyroku łącznym, -niezmniejszenie kar wykonanych na podstawie wyroków łącznych II K 212/09 i XI K 244/12 -obrazę art. 92 k.k. i art. 410 k.p.k. w zw. z art. 438 pkt 1, 3 i 4 k.p.k. w zw. z art. 569 § 1 k.p.k. i art. 85 k.k. i art. 572 k.p.k. wobec umorzenia postępowania w sytuacji występowania obligatoryjnych przesłanek do wydania wyroku łącznego, i wnosząc o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez orzeczenie kar w sposób i wysokościach wskazanych wnioskiem inicjującym przedmiotowe postępowanie i dalszymi pismami składanymi w toku sprawy. 2.obrońca skazanego, skarżąc wyrok w całości, zarzucając naruszenie art. 572 k.p.k. i art. 569 k.p.k., art. 85 k.k., art. 4 § 1 k.k. i art. 17 § 1 pkt 1 k.p.k. poprzez umorzenie postępowania w sytuacji, gdy istnieją przesłanki do wydania wyroku łącznego, podnosząc iż Sąd Najwyższy w sprawie III KK 18/11 wzruszył karę łączną wyroku Sądu Rejonowego w Mogilnie II K 36/04 a zastosowanie art. 4 § 1 k.k. skutkuje wadliwością argumentacji o braku podstaw do połączenia kar pozbawienia wolności (warunkowo zawieszonych) i bez warunkowego zawieszenia jej wykonania, i wnosząc o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I instancji.

Sąd odwoławczy zważył, co następuje:

Apelacje były bezzasadne ale ich wywiedzenie i zainicjowane w ten sposób postępowanie odwoławcze doprowadziło do zmiany zaskarżonego wyroku. W pierwszej kolejności ocenie Sądu Okręgowego w Bydgoszczy podlegały argumenty apelujących a odwołujące się do ogólnych norm dotyczących postępowania związanego z wydaniem wyroku łącznego i orzeczeniem w związku z tym kary łącznej. Odnośnie kwestii zastosowania art. 4 § 1 k.k. należy wskazać, że kara łączna (również w ramach wyroku łącznego) stanowi instytucję prawa karnego materialnego, stąd jej orzekanie winno być rozpatrywane przez pryzmat reguły intertemporalnej zawartej w tym przepisie.

Ta zaś nakazuje w wypadku, gdy w czasie orzekania obowiązuje ustawa inna niż w czasie popełnienia przestępstwa, stosować ustawę nową, chyba że ustawa obowiązująca poprzednio była względniejsza dla sprawcy. Zasada intertemporalności, przy wydawaniu wyroków łącznych, po dokonaniu zmian przepisów rządzących tym postępowaniem, winna skutkować w pierwszej kolejności rozważeniem przez orzekający sąd, która z konkurencyjnych ustaw w danym układzie procesowym jest względniejsza dla sprawcy ubiegającego się o wydanie wyroku łącznego ( vide: orzeczenia Sądu Najwyższego w sprawach V KK 211/14 z dnia 17.07.2014 roku, publ.

Prokuratura i Pr. - wkładka 2014/10/1 czy II KK 139/14 z dnia 25 czerwca 2014 roku, publ. LEX nr 1480321). Sąd Rejonowy w Bydgoszczy prawidłowo zinterpretował powyższą zasadę i słusznie uznał, iż w przedmiotowej sprawy z uwagi na daty czynów i daty jednostkowych wyroków nie jest możliwe połączenie kar pozbawienia wolności orzeczonych z warunkowym zawieszeniem i bez warunkowego zawieszenia ich wykonania w sytuacji, gdy konieczne byłoby (zarówno z uwagi na wymiar kary łącznej, jak i brak pozytywnej prognozy kryminologicznej a koniecznej do zastosowania tej instytucji oddziaływania probacyjnego) wymierzenie skazanemu kary łącznej bezwzględnej.

W związku z tym zasadnie uznał, iż aktualna regulacja prawna (jako mniej korzystna dla skazanego) nie może znaleźć zastosowania w przedmiotowej sprawie. Powołana przez skazanego regulacja art. 89 § 1a k.k. o treści „w razie skazania za zbiegające się przestępstwa na kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem ich wykonania sąd może w wyroku łącznym orzec karę łączną pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania” a wprowadzona art. 1 pkt 19 lit.

b) ustawy z dnia 5 listopada 2009 roku (publ. Dz.U. z 2009 roku, nr 206, poz. 1589), zmieniającej ustawę kodeks karny z dniem 8 czerwca 2010 roku jest niewątpliwie regulacją mniej korzystną dla skazanego. W tej samej dacie zmieniono treść art. 89 § 1 k.k. Jednakże przepis ten we wcześniejszym brzmieniu „w razie skazania za zbiegające się przestępstwa na kary pozbawienia wolności, ograniczenia wolności albo grzywny z warunkowym zawieszeniem i bez warunkowego zawieszenia ich wykonania sąd może warunkowo zawiesić wykonanie kary łącznej, jeżeli zachodzą przesłanki określone w art. 69” i tak nie dawał podstaw do wydania orzeczenia wnioskowanego przez skazanego (z uwagi na wymiar kary łącznej, jak i brak materialnoprawnej podstawy warunkowego zawieszenia jej wykonania).

Taki sam wniosek wynika z aktualnego brzmienia art. 89 § 1 k.k. „w razie skazania za zbiegające się przestępstwa na kary pozbawienia wolności, ograniczenia wolności albo grzywny z warunkowym zawieszeniem i bez warunkowego zawieszenia ich wykonania sąd może w wyroku łącznym warunkowo zawiesić wykonanie kary łącznej, jeżeli zachodzą przesłanki określone w art. 69”. Konkludując, wcześniejszy stan prawny słusznie został uznany za względniejszy w realiach przedmiotowej sprawy lecz jego zastosowanie i tak nie mogło doprowadzić do postulowanego przez T.

G. efektu, tj. orzeczenia kary łącznej z warunkowym zawieszeniem jej wykonania w zakresie trzeciego z analizowanych zbiegów. Należy przy tym wskazać, iż choć obrońca skazanego także zarzucił naruszenie regulacji art. 4 § 1 k.k. to de facto powtórzył argumentację sądu I instancji, skutkującą przecież zastosowaniem w przedmiotowej sprawie względniejszej regulacji dot. wyroku łącznego. Odnośnie zasady postępowania dotyczącego wydania wyroku łącznego a mającego skutkować polepszeniem sytuacji skazanego (do czego odwołuje się w szczególności apelacja skazanego T.

G.), należy podnieść, że determinantem i przesłanką wydania wyroku łącznego nie jest poprawa sytuacji prawnej skazanego bo ta instytucja prawa karnego służy jedynie wymierzeniu kary łącznej za przestępstwa pozostające w danym zbiegu realnym ( vide: orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 14 lutego 2013 roku w sprawie II KK 191/12, publ. LEX nr 1292219). W związku z tym przesłanki orzekania kary łącznej nie dają swobody w doborze wyroków podlegających łączeniu ( vide: orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 18 stycznia 2012 roku w sprawie V KK 158/11, publ.

LEX nr 1157585), tym bardziej gdyby jedyną przesłanką do doboru poszczególnych wyroków i wynikających z nich kar miałoby być działanie „na korzyść” skazanego. Sąd orzekający w przedmiocie wydania wyroku łącznego nie ma bowiem swobody w konfigurowaniu takiego układu wyroków skazujących, aby efekt tego był np. jak najkorzystniejszy dla skazanego ( vide: orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 28 lutego 2013 roku w sprawie V KK 234/12, publ. LEX nr 1302182). Powszechnie przyjmuje się, że orzekanie wyroku łącznego wiąże się z interesem procesowym skazanego, ale „interes” przejawiać ma się w tym, aby kara łączna nie stwarzała większej dolegliwości od tej, jaka wyniknęłaby z kolejnego wykonania kar podlegających połączeniu ( vide:

T. Grzegorczyk w: Kodeks Postępowania Karnego. Komentarz, wyd. Zakamycze, Kraków 2003 rok, s. 1416). Odnośnie możliwości ponownego połączenia, ale w innej konfiguracji, kar objętych już prawomocnym wyrokiem łącznym, należy wskazać, iż przeszkodą w takim orzekaniu jest treść art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k., który znalazł zastosowanie w przedmiotowej sprawie. Poglądy przytoczone przez sąd I instancji w motywacyjnej części orzeczenia a dotyczącej tej kwestii sąd odwoławczy w pełni aprobuje. Bezwzględny zakaz ponownego prowadzenia postępowania w tym samym przedmiocie a wynikający z tej regulacji (powaga rzeczy osądzonej) ma bowiem zastosowanie również w postępowaniu w sprawie wydania wyroku łącznego ( vide: orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 20 maja 2014 roku w sprawie II KK 358/13, publ.

LEX nr 1482376; orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 3 października 2005 roku w sprawie V KK 151/05, publ. LEX nr 157208, Prok. i Pr.-wkł. 2006/2/8). Rozważenie wystąpienia, określonych w art. 17 § 1 k.p.k., przesłanek warunkujących dopuszczalność postępowania karnego jest obowiązkiem organu procesowego na każdym etapie tego postępowania. Jednocześnie należy wskazać, że utrata mocy wyroku łącznego ipso iure (art. 575 § 1 k.p.k.) następuje w odniesieniu do tych tylko jego rozstrzygnięć o połączeniu kar tego samego rodzaju czy o umorzeniu postępowania na podstawie art. 572 k.p.k., które zostały objęte nowym wyrokiem łącznym, wydanym w związku z powstałą po wydaniu tego wyroku potrzebą, wynikającą z przesłanek prawnomaterialnych określonych w art. 85 k.k. ( vide: orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 19 maja 2011 roku w sprawie I KZP 4/11, publ.

OSNKW 2011/6/49). Oczywistym przy tym jest, iż ponowne rozstrzyganie w ramach tych samych kar, tj. objętych wyrokiem łącznym jest niedopuszczalne również odnośnie zmiany wymiaru już prawomocnie orzeczonej kary łącznej, niezależnie od tego czy zostały one wykonane i czy skazany aktualnie zgłasza zastrzeżenia odnośnie merytorycznej prawidłowości tego orzeczenia. Należy przy tym wskazać, iż kwestia ta była już przedmiotem rozważań i rozstrzygnięcia wydanego w sprawie ostatecznie zakończonej wyrokiem Sądu Okręgowego w Bydgoszczy z dnia 16 kwietnia 2014 roku o sygnaturze akt IV Ka 200/14.

Orzeczeniem tym, zmieniającym wyrok Sąd Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 14 stycznia 2014 roku w sprawie XI K 246/13, przesądzono brak podstaw prawnych do połączenia kar jednostkowych pozbawienia wolności orzeczonych wyrokiem Sądu Rejonowego w Mogilnie w sprawie II K 36/04 (pkt 1, 3, 4 i 6), ponieważ były one przedmiotem rozstrzygnięć zawartych w prawomocnych wyrokach łącznych II K 212/09 i XI K 244/12. Nie ma bowiem wątpliwości, iż efektem rozstrzygnięcia podjętego przez Sąd Najwyższy w sprawie III KK 18/11 było uchylenie rozstrzygnięcia o karze łącznej w sprawie II K 36/04 i kara ta w swoim pierwotnym kształcie nie ma już jakiegokolwiek znaczenia przy podejmowaniu decyzji o karze łącznej w kolejnych wyrokach łącznych.

Orzeczenie w sprawie III KK 18/11 miało znaczenie jedynie przy orzekaniu kary w sprawach XI K 95/13 a następnie XI K 246/13. Sąd odwoławczy wskazuje na powyższe niezależnie od tego, iż w postępowaniu w przedmiocie wyroku łącznego fakt wymierzenia kary łącznej (nawet i takiej, która nadal – w momencie rozstrzygania - funkcjonuje w obrocie prawnym) w wyroku podlegającym połączeniu i jej wymiar nie znaczenia dla określenia granic nowej kary łącznej. Sąd odwoławczy aprobuje w tym zakresie jednoznaczne, aktualne poglądy judykatury ( vide: orzeczenia Sądu Najwyższego z dnia 24 sierpnia 2012 roku w sprawie III KK 52/12, publ.

LEX nr 1220872 i z dnia 14 listopada 2012 roku w sprawie V KK 180/12, publ. LEX nr 1243111; wyrok Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 29 kwietnia 2010 roku w sprawie II AKa 83/10). Zarzuty zawarte w apelacji skazanego, iż przy orzekaniu nie uwzględniono jego dobrowolnego odstąpienia od skarżenia innych orzeczeń sądowych oraz nie uwzględniono długotrwałości postępowania w sprawie XI K 246/13 były oczywiście bezzasadne, gdyż dotyczyły okoliczności nie mających jakiegokolwiek wpływu na orzeczenie i nie poddają się merytorycznej ocenie.

Uwzględniając powyższe i uznając formułowane w zarzuty apelujących za niezasadne sąd odwoławczy uznał, że Sąd Rejonowy w Bydgoszczy prawidłowo przyjął, iż w przedmiotowej sprawie brak jest przesłanek do wydania nowego wyroku łącznego w stosunku do skazanego T. G.. Wynikało to zarówno z wcześniejszych już prawomocnych rozstrzygnięć (art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k.), jak i braku warunków do wydania wyroku w pozostałym zakresie (art. 572 k.p.k.). W uzasadnieniu wyroku w sposób prawidłowo wskazano jakie - teoretycznie - kary mogłyby podlegać połączeniu w ramach istniejących zbiegów i dlaczego brak jest możliwości wydania wyroku łącznego.

Argumentację tę jako zasadną sąd odwoławczy podziela i do niej się odwołuje. Odnośnie zakresu postępowania w przedmiocie wyroku łącznego w sytuacji, gdy postępowanie zainicjował sam skazany, należy wskazać, że sposób w jaki we wniosku określił on zakres wyroków jednostkowych, które powinny być objęte tym postępowaniem, nie może mieć przesądzającego znaczenia dla określenia zakresu przedmiotowego tego postępowania. Obowiązkiem sądu wynikającym, zarówno z procesowej normy z art. 570 k.p.k., jak i normy materialno-prawnej z art. 85 k.k., jest bowiem i tak przeprowadzenie postępowania w zakresie wszystkich skazań danej osoby będącej przedmiotem tego postępowania, celem ustalenia czy popełnione przez nią przestępstwa pozostają w realnym zbiegu i przez to kary za nie orzeczone podlegają łączeniu ( vide: orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 8 marca 2011 roku w sprawie II KK 312/10, publ.

Biul. PK 2011/5/44-45). Sąd Rejonowy w Bydgoszczy ten obowiązek zrealizował w sposób prawidłowy, tj. nie ograniczając się do orzeczeń wskazanych przez T. G. lecz analizując wszystkie zapadłe wobec niego wyroki skazujące po dacie ostatniego z wyroków łącznych, który był granicą początkową do konstruowania ewentualnych kolejnych zbiegów. Skazany T. G., wnioskiem z daty 17 kwietnia 2014 roku, wniósł o wydanie wyroku łącznego. Było to konsekwencją rozpoznania przez Sąd Okręgowy w Bydgoszczy w sprawie IV Ka 200/14 apelacji od wyroku Sądu Rejonowego w Bydgoszczy w sprawie XI K 246/13.

Wnioskował o „naprawienie jego sytuacji prawnej a pogorszonej w związku z błędem podczas orzekania w sprawie II K 36/04 oraz długotrwałością postępowania w sprawie XI K 246/13”. Miało to nastąpić poprzez połączenie kar z obu w/wym. wyroków z karą ze sprawy II K 98/12 i ponowne warunkowe zawieszenie jej wykonania oraz połączenie kar z wcześniejszych wyroków łącznych II K 212/09 i XI K 244/12 z pominięciem kar ze sprawy II K 36/04. Jak wynika z części wstępnej wyroku oraz jego części motywacyjnej Sąd Rejonowy w Bydgoszczy, zgodnie z ciążącym nań obowiązkiem, analizował wszystkie wyroki skazujące a zapadłe wobec T.

G. po wyroku łącznym Sądu Okręgowego w Bydgoszczy w sprawie III K 183/00, który dotyczył skazań wcześniejszych i wcześniejszych zbiegów. Wskazując na możliwe realne zbiegi przestępstw, słusznie uznał, iż w tym zakresie brak podstaw do wydania wyroku łącznego. W rozstrzygnięciu swym nie zawarł jednak decyzji, która w oparciu o art. 572 k.p.k., dotyczyć winna również orzeczeń zapadłych w sprawach XI K 246/13, II K 198/07 i II K 98/12 a wskazanych w części wstępnej wyroku. Takie orzeczenie przez sąd odwoławczy było możliwe bez konieczności uchylania orzeczenia pierwszoinstancyjnego wobec treści art. 437 § 1 i 2 k.p.k. oraz art. 570 k.p.k.

W powyższym zakresie umorzenie postępowania było bowiem jedynym możliwym rozstrzygnięciem z uwagi na brak podstaw do wydania wyroku łącznego (art. 572 k.p.k.), gdyż: -wyrok Sądu Rejonowego w Szubinie w sprawie II K 98/12 zapadł w dniu 9 lipca 2013 roku a dotyczył czynu popełnionego w dniu 27 grudnia 2011 roku – przestępstwa z art. 178 § 4 k.k. – za który wymierzono karę ośmiu miesięcy pozbawienia wolności. Przestępstwo to zostało popełnione już po dacie bezpośrednio wcześniejszego wyroku łącznego Sądu Rejonowego w Mogilnie w sprawie II K 212/09 (z dnia 29.01.2010 roku a co za tym idzie datach wyroków nim połączonych) oraz po datach wyroków połączonych kolejnym wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Bydgoszczy w sprawie XI K 244/12 (z dat 31.01.2005 roku, 14.09.2005 roku, 4.10.2005 roku, 25.04.2006 roku, 4.10.2006 roku).

Kara orzeczona w sprawie II K 98/12 nie podlegała także łączeniu z karami orzeczonymi w sprawie Sądu Rejonowego w Bydgoszczy XI K 95/13, połączonymi przez Sąd Okręgowy w Bydgoszczy wyrokiem w sprawie IV Ka 200/14, zmieniającym wyrok Sądu Rejonowego w Bydgoszczy w sprawie XI K 246/13 a wydany po uchyleniu rozstrzygnięcia o karze ze sprawy XI K 95/13. Niezależnie od braku podstawy prawnej do pogorszenia sytuacji skazanego wskutek połączenia kary bezwzględnej pozbawienia wolności i kary z warunkowym zawieszeniem jej wykonania i orzeczenia kary bez zastosowania instytucji oddziaływania probacyjnego należy pamiętać, iż pierwszy wyrok dotyczący w/wym. czynów (ze sprawy II K 36/04) zapadł w Sądzie Rejonowym w Mogilnie w dniu 4.10.2006 roku.

Reguła art. 85 k.k. dotyczy bowiem popełnienia czynów zanim zapadł pierwszy wyrok, chociażby nieprawomocny. W wypadku rozważania, czy zachodzą przesłanki do orzeczenia kary łącznej, sąd nie może pominąć żadnego skazania wynikającego z wyroku, chociażby nieprawomocnego, co do któregokolwiek z przestępstw popełnionych zanim zapadł pierwszy wyrok ( vide: orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 10 lutego 2010 roku w sprawie V KK 311/09, publ. OSNwSK 2010/1/278). Tak więc przestępstwo, którego dotyczy skazanie w sprawie II K 98/12 zostało popełnione po datach wszystkich bezpośrednio wcześniejszych wyroków skazujących a w związku z tym nie występuje podstawowa, ustawowo określona w art. 85 k.k., formalna przesłanka do wydania wyroku łącznego „zanim zapadł pierwszy wyrok, chociażby nieprawomocny”. -odnośnie wyroku Sądu Rejonowego w Mogilnie, wydanego w sprawie II K 198/07, aktualna jest argumentacja sądu I instancji o braku podstaw do łączenia kar z warunkowym zawieszeniem ich wykonania i kar bezwzględnych w sytuacji, gdy konieczne byłoby orzeczenie kary łącznej bez zastosowania instytucji oddziaływania probacyjnego.

Nie tylko brak pozytywnej prognozy kryminologicznej, ale i wysokości poszczególnych kar podlegających – teoretycznie - połączeniu uniemożliwiałyby takie rozstrzygnięcie bo kara łączna przekraczałaby wymiar dwóch lat. -natomiast wyrok Sądu Rejonowego w Bydgoszczy wydany w sprawie XI K 246/13 był konsekwencją rozstrzygnięcia podjętego przez Sąd Okręgowy w Bydgoszczy jako sąd odwoławczy w sprawie IV Ka 741/13. Wyrokiem tym uchylono bowiem wyrok Sądu Rejonowego w Bydgoszczy wydany w sprawie XI K 95/13 ale jedynie w zakresie orzeczenia o karze.

Należy pamiętać, że ocena ustawowych podstaw do wydania wyroku łącznego dotyczy nie tylko dat czynów i wyroków, ale i rodzaju orzeczonych kar. Wymierzenie w tej sprawie ostatecznie kary z warunkowym zawieszeniem jej wykonania było podstawą do umorzenia postępowania w tym zakresie w oparciu o art. 572 k.p.k. Jednak ponieważ takie rozstrzygnięcie o karze wynika z wyroku Sądu Rejonowego w Bydgoszczy w sprawie XI K 246/13, zmienionego wyrokiem Sądu Okręgowego w Bydgoszczy w sprawie IV Ka 200/14 a nie jedynie wyroku wydanego w sprawie XI K 95/13 konieczne było odzwierciedlenie tego w części rozstrzygającej wyroku.

Wobec powyższego zmieniono zaskarżony wyrok w ten sposób, że sygnaturę wyroku Sądu Rejonowego w Gnieźnie z dnia 31.01.2005 roku, wskazanego w punkcie 5 części wstępnej wyroku, określono na II K 530/04 (w tym zakresie doszło bowiem do oczywistej omyłki pisarskiej) oraz uzupełniono rozstrzygnięcie, zawarte w punkcie 2 wyroku, o kary orzeczone: wyrokiem Sądu Rejonowego w Mogilnie z dnia 14.11.2007 roku w sprawie II K 198/07, wyrokiem Sądu Rejonowego w Szubinie z dnia 9.07.2013 roku w sprawie II K 98/12 i wyrokiem Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 14.01.2014 roku w sprawie XI K 246/13.

W pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymano w mocy, skazanego zwolniono od obowiązku poniesienia kosztów postępowania odwoławczego oraz orzeczono o zwrocie kosztów udzielonej skazanemu z urzędu a nieopłaconej pomocy prawnej.