Court dismissed appeal against labor court ruling on vacation leave certificate correction due to employer's right to grant leave.

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 marca 2013 r. Sąd Okręgowy we Wrocławiu VII Wydział Pracy w składzie następującym: Przewodniczący SSA w SO Ryszard Kozłowski (ref.) S ę d z i o w i e: SSO Bożenna Kaczorowska SSA w SO Krystyna Dereń-Szydłowska Protokolant : Małgorzata Miodońska po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2013 r. we Wrocławiu - na rozprawie sprawy z powództwa P. M. przeciwko (...) BANK SA we W. o sprostowanie świadectwa pracy i ekwiwalent za urlop na skutek apelacji powoda P. M. od wyroku Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Śródmieścia X Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 20 listopada 2012 r. sygn. akt X P 1302/11 I. oddala apelację, II. zasądza od powoda na rzecz strony pozwanej kwotę 960 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa prawnego w postępowaniu odwoławczym.

UZASADNIENIE

Zaskarżonym wyrokiem z dnia 20.11.2012r. Sąd Rejonowy dla Wrocławia – Śródmieścia X Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych we W. w sprawie z powództwa P. M. przeciwko (...) Bank SA we W. o sprostowanie świadectwa pracy i ekwiwalent za urlop oddalił powództwo. Sąd Rejonowy na podstawie stanu faktycznego ustalonego w toku przewodu sądowego – który Sąd Okręgowy przyjął za własny uznał, że informacje podane w świadectwie pracy wydanym przez pozwaną były prawdziwe i prawidłowe. Strona pozwana w piśmie wypowiadającym powodowi umowę o pracę zamieściła informację o wykorzystaniu w okresie wypowiedzenia, w miesiącu wrześniu 2011r. urlopu wypoczynkowego w ilości 22 dni.

Informację tę przyjął i zaakceptował powód, który zwrócił się z wnioskiem o zwolnienie go z obowiązku świadczenia pracy w miesiącu październiku 2011r. Zgoda na zwolnienie z obowiązku świadczenia pracy w miesiącu październiku 2011r. była warunkowa i uzależniona od wcześniejszego wykorzystania urlopu wypoczynkowego przez powoda. Fakt przebywania przez powoda w miesiącu wrześniu na zwolnieniu lekarskim powodował automatyczne przesunięcie urlopu wypoczynkowego na miesiąc październik 2011r. o czym powód nie chciał wiedzieć nie kontaktując się po swojej chorobie z pracodawcą.

Pracodawca wobec milczenia powoda uznał, że wypełnia on polecenie pracodawcy sformułowane w piśmie wypowiadającym i wykorzystuje udzielony urlop wypoczynkowy. Dlatego Sąd Rejonowy uznał, że w okresie wypowiedzenia w miesiącu październiku 2011r. powód wykorzystał urlop wypoczynkowy w ilości 22 dni i zamieszczona w świadectwie pracy informacja jest prawdziwa. Wobec czego roszczenie powoda o zmianę treści świadectwa pracy i wynikające z tego dalsze roszczenie o zapłatę ekwiwalentu pieniężnego za 22 dni urlopu oddalił. Od powyższego wyroku apelację wniósł powód.

Powyższemu wyrokowi zarzucił naruszenie prawa materialnego a to przepisu art. 167 1 kp, 353 1 kc w zw. z art. 300 kp i art. 8 kc a także naruszenie przepisów postępowania – art. 233 kpc. Wobec powyższego wniósł o zmianę wyroku poprzez zobowiązanie pozwanej do dokonania sprostowania świadectwa pracy i zasądzenie kwoty 15.500 zł tytułem ekwiwalentu za niewykorzystany urlop, ewentualnie jego uchylenie z przekazaniem sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Twierdził, że urlop wypoczynkowy nie uległ automatycznemu przesunięciu na okres miesiąca października gdyż pracodawca w miesiącu tym urlopu mu nie udzielił ani też nie uzyskał jego zgody na uchylenie porozumienia dotyczącego zwolnienia pracodawcy z obowiązku świadczenia pracy w miesiącu październiku 2011r.

Strona pozwana w odpowiedzi na apelację wniosła o jej oddalenie. Sąd Okręgowy zważył co następuje. Zarzuty i argumenty apelacji nie uzasadniają uznania, że orzeczenie Sądu Rejonowego którym oddalono powództwo powoda o sprostowanie świadectwa pracy i ekwiwalent za urlop jest wadliwe i narusza przepisy prawa co uzasadniałoby apelację. Sąd Rejonowy przeprowadził w sprawie właściwe postępowanie dowodowe, poczynił prawidłowe ustalenia faktyczne, znajdujące potwierdzenie w zgromadzonym materiale dowodowym, który ocenił zgodnie z obowiązującymi zasadami, wskazał dowody na których się oparł, wyjaśnił też podstawy prawne wydanego w sprawie wyroku.

Niezasadny zatem okazał się zarzut naruszenia przepisu art. 233 kpc. Dokonana przez Sąd ocena zebranego w sprawie materiału dowodowego w pełni odpowiada wymogom zawartym w tym przepisie. Z tych względów Sąd Okręgowy podziela pogląd jak i argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku co do tego że pozwany pracodawca zwolnił powoda z obowiązku świadczenia pracy w okresie wypowiedzenia umowy o pracę pod warunkiem uprzedniego wykorzystania w naturze przez powoda urlopu wypoczynkowego. Zwolnienie z obowiązku świadczenia pracy przez pracownika, w czasie trwania stosunku pracy jest bowiem wyłączną kompetencją pracodawcy a nie uprawnieniem pracownika.

To pracodawca decyduje czy udzieli pracownikowi takiego zwolnienia i na jakich zasadach. Skoro tak to prawidłowo przyjął Sąd Rejonowy iż udzielony powodowi urlop wypoczynkowy w miesiącu wrześniu 2011r. z powodu choroby powoda uległ automatycznemu przesunięciu w sytuacji gdy w miesiącu październiku strony stosunku pracy zawarły porozumienie o zwolnieniu powoda z obowiązku świadczenia pracy w tym miesiącu. Taka sytuacja nie mogła stanowić przy tym naruszenia zasad współżycia społecznego poprzez nieuprawnioną wykładnię przepisu art. 167 1 kp.

Wskazuje na to fakt iż dokonane powodowi wypowiedzenie umowy wynikało z przyczyn ekonomicznych i miało na celu ograniczenie kosztów zatrudnienia powoda. Dlatego pozwany wykorzystał swoje uprawnienie wynikające z tego przepisu. To wskazuje że nieracjonalne byłoby bezwarunkowe zwolnienie z pracy. Powód zresztą taki warunek zaakceptował. Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy z mocy przepisu art. 385 kpc orzekł jak w sentencji. Orzeczenie o kosztach procesu opiera się o treść przepisu art. 98 kpc i § 11 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.02.2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U.

Nr 163 poz. 1348 ze zm.).