Legislator Case Law & Legislation
I C 14/15 AI generated

Court dismisses defendant's appeal, upholding judgment where defendant admitted debt and debt was assigned to plaintiff.

Case Number I C 14/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The court dismissed the defendant's appeal, upholding the first-instance judgment that ordered the defendant to pay the plaintiff. The defendant had admitted the debt and the underlying facts during the proceedings, leading the court to recognize the plaintiff's claim under the Civil Procedure Code. Consequently, the court ruled that the defendant's admission constituted a waiver of the right to contest the claim, validating the transfer of the debt from the original bank to the plaintiff.

Legislator headnote

AI generated

Art. 213 § 2 k.p.c.; Art. 353 § 1 k.c.; Art. 509 k.c.: A defendant's explicit admission of the claim and facts constitutes a waiver of the right to contest, thereby validating the plaintiff's right to judgment and enforcement.

Keywords

AI generated
admission of debt assignment of claim waiver of defense civil procedure code enforceable judgment debt transfer adjudication of claim

Cited Legislation

AI generated
Art. 213 § 2 k.p.c.
Zgodnie z przepisem art. 213 § 2 kpc, sąd jest związany uznaniem powództwa, chyba że uznanie jest sprzeczne z prawem lub zasadami współżycia społecznego albo zmierza do obejścia prawa.
Art. 353 § 1 k.c.
Zgodnie z art. 353 § 1 kodeksu cywilnego zobowiązanie polega na tym, że wierzyciel może żądać od dłużnika świadczenia, a dłużnik powinien świadczenie spełnić.
Art. 509 k.c.
W myśl art. 509 kodeksu cywilnego wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania.
Art. 98 k.p.c.
O kosztach procesu orzeczono na podstawie art. 98 kpc, zgodnie z którym strona która przegrała spór jest zobowiązana do zwrotu przeciwnikowi poniesionych przez nią kosztów procesu.
Art. 353 § 1 pkt 2 k.p.c.
Zgodnie z art. 353 § 1 kodeksu cywilnego zobowiązanie polega na tym, że wierzyciel może żądać od dłużnika świadczenia, a dłużnik powinien świadczenie spełnić.

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt: I C 14/15

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 4 marca 2015 roku Sąd Rejonowy w Bielsku Podlaskim I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Marta Burzyńska Protokolant: Dorota Głowacka po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2015 roku w Bielsku Podlaskim na rozprawie sprawy z powództwa (...) Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego z siedzibą w G. przeciwko D. W. o zapłatę I. Zasądza od pozwanego D. W.na rzecz powoda (...) Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego z siedzibą w G.kwotę 1 105,96 złotych (jeden tysiąc sto pięć złotych dziewięćdziesiąt sześć groszy) wraz z odsetkami umownymi stanowiącymi czterokrotność stopy procentowej kredytu lombardowego Narodowego Banku Polskiego w stosunku rocznym liczonymi od kwoty 875,31 złotych od dnia 27 listopada 2014 roku do dnia zapłaty, z uwzględnieniem zmian stopy procentowej kredytu lombardowego Narodowego Banku Polskiego.

II. Zasądza od pozwanego D. W.na rzecz powoda (...) Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego z siedzibą w G.kwotę 227 złotych tytułem zwrotu kosztów procesu, w tym kwotę 180 złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. III. Wyrokowi nadaje rygor natychmiastowej wykonalności. S ę d z i a Sygn. akt I C 14/15

UZASADNIENIE

Powód (...) Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty z siedzibą w G.wystąpił przeciwko D. W.z powództwem, w którym domagał się zasądzenia od pozwanego na swoją rzecz kwoty 1.105,96 złotych wraz odsetkami umownymi w wysokości czterokrotności stopy lombardowej NBP od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty od kwoty 835,31 złotych oraz kosztami procesu obejmującymi także koszty zastępstwa procesowego. Podnosił, że pozwany w dniu 22 października 2010 roku zawarł z (...) Bank Spółką Akcyjnąumowę kredytu ratalnego nr (...).

Z dniem 23 września 2011 roku (...) Bank S.A.zmienił nazwę na (...) Bank (...) Spółka Akcyjna. Wobec braku spłaty zadłużenia, wierzytelność z umowy została sprzedana na rzecz powoda. Na wierzytelność powoda składa się kwota 419,41 złotych tytułem kapitału, kwota 240,90 złotych tytułem odsetek, kwota 445,65 złotych tytułem kosztów upomnień i działań windykacyjnych. Pozwany D. W. uznał powództwo. Oświadczył, że zawierał umowę wskazaną przez powoda, nie dopilnował spłat i jest winien kwotę dochodzoną pozwem.

Sąd ustalił i zważył, co następuje:

Powództwo zasługuje na uwzględnienie, albowiem zostało uznane przez pozwanego. Powód domagał się od pozwanego zapłaty kwoty 1.105,96 złotych, która stanowiła dług pozwanego wynikający z umowy kredytu na zakup towarów i usług nr (...), zawartej przez niego w dniu 22 października 2010 roku z (...) Bank Spółka Akcyjną z siedzibą we W. (umowa – k. 19-22). Pozwany stawił się na rozprawę i oświadczył, że zgadza się z powództwem. Przyznał, że zawierał taką umowę i jest winien kwotę dochodzoną pozwem. Pozwany nie kwestionował żadnych twierdzeń strony powodowej, nie podważał też wiarygodności złożonych przez nią dowodów w postaci umowy kredytu na zakup towarów i usług (k. 19-22), bankowego tytułu egzekucyjnego wystawionego przez (...) Bank (...) Spółkę Akcyjnąw dniu 23 lipca 2012 roku (k. 23-23), postanowienia Sądu Rejonowego w B.z dnia 28 lutego 2013 roku w sprawie o sygn. akt (...)o nadaniu klauzuli wykonalności bankowemu tytułowi egzekucyjnemu (k.26), postanowienia komornika przy Sądzie Rejonowym w W.

M. M.z dnia 23 października 2013 roku o umorzeniu postępowania egzekucyjnego (k. 27), umowy przelewu wierzytelności pomiędzy (...) Bank (...) Spółką Akcyjną, a powodowym funduszem z dnia 31 marca 2014 roku (k.28-45), wezwań do zapłaty (k.46-48). Zgodnie z przepisem art. 213 § 2 kpc, sąd jest związany uznaniem powództwa, chyba że uznanie jest sprzeczne z prawem lub zasadami współżycia społecznego albo zmierza do obejścia prawa. Zgodnie z wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 5 grudnia 2012 roku, wydanym w sprawie o sygn. akt I Aca 1061/12 uznanie powództwa jest aktem dyspozycyjności pozwanego, który nie tylko uznaje samo żądanie powoda, ale i to, że uzasadniają je przytoczone przez powoda okoliczności faktyczne i godzi się na wydanie wyroku uwzględniającego to żądanie (Lex nr 1280314).

Zachowanie pozwanego, który wyraźnie oświadczył, iż zgadza się z powództwem i nie kwestionował, ani okoliczności faktycznych podanych przez powoda, ani podstawy prawnej powództwa, ani dokumentów załączonych do pozwu, stanowi zdaniem Sądu uznanie powództwa w rozumieniu art. 213 § 2 kpc. Wobec faktu, iż żadne okoliczności, nie przemawiały za tym, iż zachowanie pozwanego jest sprzeczne z prawem lub zasadami współżycia społecznego albo zmierza do obejścia prawa, należało powództwo uwzględnić. Zgodnie z art. 353 § 1 kodeksu cywilnego zobowiązanie polega na tym, że wierzyciel może żądać od dłużnika świadczenia, a dłużnik powinien świadczenie spełnić.

W myśl art. 509 kodeksu cywilnego wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania. Wraz z wierzytelnością przechodzą na nabywcę wszelkie związane z nią prawa, w szczególności roszczenie o zaległe odsetki. Pozwany zawarł z (...) Bank Spółką Akcyjną z siedzibą we W. w dniu 22 października 2010 roku umowę kredytu na zakup towarów/usług, na mocy której zaciągnął kredyt w kwocie 968,12 złotych na zakup zestawy RTV i zobowiązał się ją zwrócić wraz z odsetkami w 23 miesięcznych ratach począwszy od dnia 22 listopada 2010 roku (umowa - k. 19-22) .

Nie wywiązał się z tego obowiązku, wskutek czego po stronie (...) Bank (...) Spółki Akcyjnej (następcy prawnego (...) Bank Spółki Akcyjnej) powstała wierzytelność wobec niego w wysokości dochodzonej pozwem. Firma ta, przelała wierzytelność na powoda, który wstąpił w jej prawa i jest uprawniony do dochodzenia od pozwanego tej wierzytelności. Zgodnie bowiem z art. 509 kodeksu cywilnego wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania.

Wraz z wierzytelnością przechodzą na nabywcę wszelkie związane z nią prawa, w szczególności roszczenie o zaległe odsetki. Mając na względzie powyższe okoliczności na podstawie art. 353 § 1, art. 509 kodeksu cywilnego, art. 213 § 2 kpc, należało orzec jak w sentencji orzeczenia. O kosztach procesu orzeczono na podstawie art. 98 kpc, zgodnie z którym strona która przegrała spór jest zobowiązana do zwrotu przeciwnikowi poniesionych przez nią kosztów procesu. Wysokość wynagrodzenia pełnomocnika powoda ustalono na podstawie § 6 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.

U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1349 z późn. zm.). Na podstawie 333 § 1 pkt 2 kpc, zgodnie z którym sąd z urzędu nadaje wyrokowi rygor natychmiastowej wykonalności, jeżeli zasądza roszczenie uznane przez pozwanego. S ę d z i a