Court allows early retirement for tractor and heavy truck drivers meeting 15-year special conditions requirement.

Sygn. akt V U 977/14

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 listopada 2014 r. Sąd Okręgowy w Kaliszu V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Romuald Kompanowski Protokolant Anna Werner-Dudek po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2014 r. w Kaliszu odwołania H. P. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. z dnia 10 lipca 2014 r. Nr (...) w sprawie H. P. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. o emeryturę zmienia zaskarżoną decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. z dnia 10 lipca 2014 r. znak (...) w ten sposób, że przyznaje odwołującemu H. P. prawo do emerytury poczynając od dnia 01 marca 2014 r.

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 10 lipca 2014 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O.odmówił H. P.prawa do emerytury dla pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach albowiem wnioskodawca nie osiągnął wymaganego okresu takiej pracy. Tym samym organ rentowy nie uwzględnił wnioskodawcy do okresu pracy w warunkach szczególnych zatrudnienia w Spółdzielni (...) w O. (1)w latach 1979-86 i zatrudnienia w (...) S.A.w O. (1)w latach 1986-91 albowiem wnioskodawca nie przedłożył odpowiedniego świadectwa wykonywania pracy w warunkach szczególnych.

Odwołanie od powyższej decyzji złożył H. P. wnosząc o jej zmianę i przyznanie prawa do emerytury przy zaliczeniu pracy w latach 1979 – 91 jako okresu pracy w warunkach szczególnych. Organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania. Sąd ustalił, co następuje: Odwołujący H. P. urodzony dnia (...), w okresie 16.08.1979 r. – 30.04.1986 r. był pracownikiem Spółdzielni (...) w O. (1)zatrudnionym na stanowisku traktorzysty. (dowód: świadectwo pracy w aktach ZUS, akta osobowe odwołującego: umowy o pracę, dekrety płacowe) Z dniem 1 grudnia 1985 r. odwołujący został przeniesiony ze stanowiska traktorzysty na stanowisko kierowcy samochodu dostawczego marki T..

Pracę na tym stanowisku odwołujący wykonywał aż do ustania zatrudnienia w Spółdzielni. (dowód: zeznania odwołującego, pismo o powierzeniu pojazdu w aktach osobowych, świadectwo pracy) W ramach stosunku pracy na stanowisku traktorzysty, odwołujący stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał pracę kierowcy ciągnika rolniczego. W okresie pracy na tym stanowisku odwołujący codziennie wykonywał prace transportowe kierując ciągnikiem. Innych prac odwołujący w tym czasie nie wykonywał. (dowód: zeznania świadków: M. H., J.

S., zeznania odwołującego) W okresie 05.05.1986 r. – 31.12.1991 r. odwołujący był pracownikiem firmy (...) S.A.w O. (1) zatrudnionym na stanowisku kierowcy w pełnym wymiarze czasu pracy. Aż do rozwiązania stosunku pracy, pracodawca nie zmieniał odwołującemu stanowiska. W okresie 28.05-31.12.1991 r. odwołujący korzystał z urlopu bezpłatnego udzielonego na wniosek odwołującego (dowód: świadectwo pracy w aktach ZUS, umowa o pracę, dekrety płacowe, karta urlopowa w aktach osobowych) Odwołujący w okresie od nawiązania stosunku pracy aż do uzyskania wymienionego wyżej urlopu bezpłatnego, wykonywał codziennie i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązki kierowcy samochodu ciężarowego.

Były to pojazdy ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony, przystosowane do przewozu towarów masowych. (dowód: zeznania świadków: A. M., J. N., zeznania odwołującego) Odwołujący na dzień 1 stycznia 1999 r. legitymuje się okresem składkowym i nieskładkowym wynoszącym łącznie 26 lat 1 miesiąc i 11 dni. ZUS zaliczył odwołującemu okres pracy w warunkach szczególnych w rozmiarze 5 lat 1 miesiąc i 1 dzień przypadający w całości poza badanym okresem. /bezsporne/ Ustalając powyższy stan faktyczny sąd dał wiarę dokumentom: świadectwu pracy aktom osobowym odwołującego.

Sąd dał również wiarę zeznaniom wskazanych wyżej świadków oraz zeznaniom odwołującego.

Sąd zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem 32 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 17.12. 1998 r. o emeryturach i rentach (Dz. U. z 2013 r. poz.1440 z póz. zm.) ubezpieczonym urodzonym przed dniem 1 stycznia 1949 r., będącymi pracownikami, o których mowa w ust. 2-3, zatrudnionymi w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, przysługuje emerytura w wieku niższym niż określony w art. 27 ustawy. Dla celów ustalenia uprawnień, o których mowa wyżej, za pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach uważa się pracowników zatrudnionych przy pracach o znacznej szkodliwości dla zdrowia oraz o znacznym stopniu uciążliwości lub wymagających wysokiej sprawności psychofizycznej ze względu na bezpieczeństwo własne lub otoczenia w podmiotach, w których obowiązują wykazy stanowisk ustalone na podstawie przepisów dotychczasowych.

Osoby urodzone po dniu 31 grudnia 1948 r. w myśl uregulowania zawartego w przepisie art. 184 ust. 1 cytowanej ustawy mogą nabyć prawo do emerytury na powyższych warunkach po osiągnięciu wieku określonego w art. 32 ustawy, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy tj. w dniu 1 stycznia 1999 r. osiągnęli: - okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wynoszący co najmniej 15 lat; oraz - okres składkowy i nieskładkowy wynoszący w przypadku mężczyzn co najmniej 25 lat. Dla celów ustalenia uprawnień, o których mowa wyżej, za pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach uważa się pracowników zatrudnionych przy pracach o znacznej szkodliwości dla zdrowia oraz o znacznym stopniu uciążliwości lub wymagających wysokiej sprawności psychofizycznej ze względu na bezpieczeństwo własne lub otoczenia w podmiotach, w których obowiązują wykazy stanowisk ustalone na podstawie przepisów dotychczasowych.

Wiek emerytalny, o którym mowa w ust. 1, rodzaje prac lub stanowisk oraz warunki, na podstawie, których osobom wymienionym wyżej przysługuje prawo do emerytury, ustala się na podstawie przepisów dotychczasowych. Zgodnie z przepisem § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07.02.1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach (Dz. U. nr 8 poz. 43 z póz. zm.) za okres zatrudnienia wymagany do uzyskania emerytury, zwany dalej „wymaganym okresem zatrudnienia”, uważa się okres wynoszący 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn, liczony łącznie z okresami składkowymi, okresami nieskładkowymi oraz ewentualnie okresami uzupełniającymi (okresy ubezpieczenia rolniczego, okresy pracy w gospodarstwie rolnym).

W myśl § 4 ust.1 cytowanego rozporządzenia pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazie A, nabywa prawo do emerytury, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki:

1. osiągnął wiek emerytalny wynoszący: 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn, 2. ma wymagany okres zatrudnienia, w tym co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach. Przepis § 2 ust. 1 cytowanego rozporządzenia wymaga do zaliczania okresów pracy w warunkach szczególnych do okresów uprawniających do wcześniejszej emerytury aby praca taka była wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku. Zebrany w sprawie materiał dowodowy wskazuje jednoznacznie, iż odwołujący legitymuje się ponad 15-letnim okresem pracy w warunkach szczególnych.

Odwołujący wykonywał od dnia 16 sierpnia 1979 r. do 30 listopada 1985 r. pracę traktorzysty. Była to praca wykonywana codziennie i w pełnym wymiarze czasu pracy. Praca ta spełniała warunki wymienione w wykazie A dział VIII punkt 3 załącznika do cytowanego wyżej rozporządzenia. Następnie odwołujący wykonywał w okresie 05.05.1986 r. – 27.05.1991 r. prace polegające na kierowaniu samochodem ciężarowym o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony. Prace takie spełniały warunki wymienione w wykazie A dział VIII pkt. 2 załącznika do cytowanego wyżej rozporządzenia.

Pracę taką odwołujący wykonywał codziennie i w pełnym wymiarze czasu pracy. Doliczenie obydwu okresów, wynoszących w sumie 11 lat 4 miesiące i 7 dni do okresu pracy w warunkach szczególnych uznanego przez ZUS sprawi, iż odwołujący legitymuje się wymaganym co najmniej 15 letnim okresem pracy w warunkach szczególnych. Poza sporem pozostawało spełnienie przez odwołującego kolejnego warunku koniecznego do przyznania emerytury. Odwołujący legitymował się na dzień 1 stycznia 1999 r. ponad 25 - letnim okresem ubezpieczenia. W chwili wydawania orzeczenia miał ukończony 60-ty rok życia.

Nie był członkiem otwartego fundusz emerytalnego. Odwołanie zatem jako uzasadnione prowadziło do zmiany zaskarżonej decyzji jak w sentencji wyroku.