Legislator Case Law & Legislation
III Ca 1114/14 AI generated

Court dismissed appeal; final accounting of periodic utility costs remains a 3-year statute of limitations claim.

Case Number III Ca 1114/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The appellate court dismissed the landlord's appeal against the district court's judgment that the tenant's debt was time-barred. The landlord argued that the final accounting of utility costs constituted a one-time payment subject to a ten-year limitation period, whereas the lower court treated it as a periodic obligation. The court ruled that the nature of the debt as periodic is inherent to the recurring nature of utility charges, and the final accounting merely calculates the total owed for that specific period without altering its legal character.

Legislator headnote

AI generated

Art. 118 k.c.; Art. 233 § 1 k.p.c.; The final accounting of periodic utility expenses does not change the nature of the debt from periodic to one-time, thus the three-year statute of limitations applies regardless of the timing of the final settlement.

Keywords

AI generated
statute of limitations periodic debt utility costs final accounting property management limitation period apellate review

Cited Legislation

AI generated
Art. 118 k.c.
Zarzuciła Sądowi Rejonowemu naruszenie prawa materialnego – art. 118 k.c. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie , że naliczona na dzień wyodrębnienia się nieruchomości przy ul.
Art. 233 § 1 k.p.c.
Zarzut naruszenia zasady swobodnej oceny dowodów określonej przepisem art. 233 § 1 k.p.c. stanowi wyłącznie wynik niezrozumienia istoty tego zarzutu .
Art. 385 k.p.c.
W tym stanie rzeczy Sąd Okręgowy na podstawie art. 385 k.p.c. oddalił apelację.
art. 118 k.c
Zarzuciła Sądowi Rejonowemu naruszenie prawa materialnego – art. 118 k.c.
art. 233 § 1 k.p.c
stanowi świadczenie okresowe podlegające trzyletniemu okresowi przedawnienia , podczas gdy niedopłata ta jest płatna jednorazowo, a więc podlega dziesięcioletniemu okresowi przedawnienia ; naruszenie przepisu prawa procesowego – art. 233 § 1 k.p.c.
art. 385 k.p.c
W tym stanie rzeczy Sąd Okręgowy na podstawie art. 385 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III Ca 1114/14

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 9 maja 2014 r. , w sprawie VIII C 3854/13 Sąd Rejonowy dla Łodzi-Widzewa w Łodzi oddalił powództwo Spółdzielni Mieszkaniowej (...) w Ł. skierowane przeciwko K. D. i T. D. (1) o zapłatę kwoty 463,43 zł . Sąd Rejonowy ustalił , że pozwani K. D. i T. D. (2) są współwłaścicielami lokalu mieszkalnego nr (...) położonego w Ł. , przy ul. (...). Lokal ten posiada status odrębnej własności , zaś nieruchomość w której przedmiotowy lokal znajduje się jest zarządzana przez Wspólnotę Mieszkaniową , której członkami są pozwani .

Do dnia 30 listopada 2009 r. nieruchomości przy ul. (...) zarządzała strona powodowa . Pozwani na bieżąco uiszczali opłaty za mieszkanie , wskutek czego na dzień 30 listopada 2009 r. nie mieli z tego tytułu żadnego zadłużenia . Po wyłączeniu spod zarządu powodowej Spółdzielni nieruchomości przy ul. (...) , strona powodowa dokonała rozliczenia kosztów eksploatacji i utrzymania nieruchomości w częściach wspólnych , dostaw mediów , gazu oraz wywozu nieczystości za okres od stycznia do listopada 2009 r. W przypadku lokalu mieszkalnego należącego do pozwanych strona powodowa wyliczyła za wskazany okres niedopłatę w łącznej wysokości 763,65 zł oraz nadpłaty w kwotach : 325,09 zł i 110,09 zł .

Potrącenie tych kwot daje sumę 328,47 zł . Pismem z dnia 13 stycznia 2010 r. strona powodowa wezwała pozwanych do uiszczenia kwoty 328,47 zł . Pozwani kwoty tej nie zapłacili . Dokonawszy takich ustaleń faktycznych Sąd I instancji stanął na stanowisku , iż dochodzone przez stronę powodową roszczenie jest roszczeniem okresowym , przez co podlega 3-letniemu okresowi przedawnienia i przedawnieniu uległo , zaś pozwani na zarzut przedawnienia w procesie powołali się . Apelację od tego wyroku złożyła strona powodowa . Zarzuciła Sądowi Rejonowemu naruszenie prawa materialnego – art. 118 k.c. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie , że naliczona na dzień wyodrębnienia się nieruchomości przy ul. (...) w Ł. spod zarządzania przez Spółdzielnię Mieszkaniową (...) w Ł. niedopłata z tytułu rozliczenia kosztów eksploatacji i utrzymania nieruchomości w częściach wspólnych , dostaw mediów – wody , energii cieplnej, gazu oraz wywozu nieczystości – za okres od stycznia 2009 r. do listopada 2009 r. stanowi świadczenie okresowe podlegające trzyletniemu okresowi przedawnienia , podczas gdy niedopłata ta jest płatna jednorazowo, a więc podlega dziesięcioletniemu okresowi przedawnienia ; naruszenie przepisu prawa procesowego – art. 233 § 1 k.p.c. mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny i dowolne uznanie na podstawie zeznań świadka T.

K. , iż wyliczona na dzień wyodrębnienia się nieruchomości przy ul. (...) w Ł. spod zarządzania przez powodową Spółdzielnię obciążająca pozwanych niedopłata z tytułu rozliczenia kosztów eksploatacji i utrzymania nieruchomości w częściach wspólnych oraz kosztów zużycia mediów stanowi świadczenie okresowe podlegające trzyletniemu terminowi przedawnienia i podlega doliczeniu do opłat eksploatacyjnych należnych w następnym okresie rozliczeniowym , podczas gdy niedopłata ta jest płatna jednorazowo , a nie w regularnych odstępach czasu i stanowi jedno , pojedyncze świadczenie podlegające dziesięcioletniemu terminowi przedawnienia .

W konkluzji wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku przez zasądzenie od pozwanych na rzecz strony powodowej kwoty 463,43 zł z ustawowymi odsetkami od dnia wytoczenia powództwa .

Sąd Okręgowy zważył, co następuje :

Apelacja jest bezzasadna . Zarzut naruszenia zasady swobodnej oceny dowodów określonej przepisem art. 233 § 1 k.p.c. stanowi wyłącznie wynik niezrozumienia istoty tego zarzutu . Strona powodowa stawia bowiem zarzut błędnego dokonania oceny dowodu z zeznań świadka T. K.. Nie wskazuje jednak na czym ta błędna ocena ma polegać . Bo nie może ona polegać , jak wywodzi się w zarzucie na przyjęciu w oparciu o zeznania świadka , że dochodzone roszczenie jest roszczeniem okresowym . To bowiem wniosek stanowiący wyłącznie przedmiot zarzutów w zakresie stosowania prawa materialnego .

Nie doszło wbrew tezie apelacji do naruszenia prawa materialnego przez błędne zastosowanie przepisu art. 118 k.c. Jak stanowi ten przepis termin przedawnienia wynosi lat dziesięć, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej - trzy lata. Wyłączną więc istotą problemu w tej sprawie jest charakter roszczenia dochodzonego pozwem przez powodową Spółdzielnię . Nie stanowi przedmiotu sporu pomiędzy stronami , że powodowa Spółdzielnia dochodzi należności z tytułu ostatecznego rozliczenia kosztów eksploatacji i utrzymania nieruchomości w częściach wspólnych , dostaw mediów , gazu oraz wywozu nieczystości za okres od stycznia do listopada 2009 r. oraz że świadczenia te ze swojej istoty są świadczeniami okresowymi .

Fakt , że dokonano rozliczenia ostatecznego nie zmienia charakteru samego świadczenia , które w swojej istocie jest okresowe . To bowiem rozliczenie należności płatnych w określonych przedziałach czasowych . W tym stanie rzeczy Sąd Okręgowy na podstawie art. 385 k.p.c. oddalił apelację.