Legislator Case Law & Legislation
II Cz 911/14 AI generated

Court dismissed appeal for costs due to plaintiff's negligence in verifying defendant's residence and lack of merit.

Case Number II Cz 911/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Court of Appeal dismissed the plaintiff's appeal regarding the allocation of litigation costs. The lower court had ruled that the plaintiff lost the case and must pay the defendant's costs because the defendant was not residing in the rented property. The appellate court found the plaintiff's claim meritless, noting the defendant had not lived there for years and was not registered there, a fact the plaintiff's professional lawyer should have verified.

Legislator headnote

AI generated

Art. 102 k.p.c.; Art. 98 k.p.c.; Art. 385 k.p.c. in conjunction with Art. 397§2 k.p.c.: The principle of correctness under Art. 102 k.p.c. applies only in specially justified cases; where a party represented by a professional lawyer fails to exercise due diligence in verifying facts, the court may deny the appeal and assign costs to the negligent party.

Keywords

AI generated
litigation costs allocation principle of correctness professional lawyer negligence appeal dismissal due diligence standard

Cited Legislation

AI generated
Art. 102 k.p.c.
W zażaleniu na punkt 2 postanowienia powód zarzucił Sądowi Rejonowemu naruszenie art. 102 k.p.c. przez jego niezastosowanie i art.
Art. 98 k.p.c.
przez jego niezastosowanie i art. 98 k.p.c. przez jego zastosowanie i przyjęcie, że strona powodowa jest zobowiązana do zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.
Art. 385 k.p.c.
Wobec powyższego Sąd Okręgowy na mocy art. 385 k.p.c. w zw.
Art. 397§2 k.p.c.
z art. 397§2 k.p.c. oddalił zażalenie strony powodowej.
art. 102 k.p.c
W zażaleniu na punkt 2 postanowienia powód zarzucił Sądowi Rejonowemu naruszenie art. 102 k.p.c.
art. 98 k.p.c
przez jego niezastosowanie i art. 98 k.p.c.
art. 385 k.p.c
Wobec powyższego Sąd Okręgowy na mocy art. 385 k.p.c.
art. 397§2 k.p.c

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II Cz 911/14 POSTANOWIENIE Dnia 16 stycznia 2015 r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy Wydział II Cywilny – Odwoławczy w następującym składzie: Przewodniczący: SSO Irena Dobosiewicz po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2015 r. w Bydgoszczy na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa (...)Spółki Akcyjnej w W. przeciwko B. S. o zapłatę na skutek zażalenia powódki na punkt 2 postanowienia Sądu Rejonowego w Szubinie z dnia 24 października 2014 r. w sprawie o sygn. akt I C 208/14 p o s t a n a w i a: oddalić zażalenie. II Cz 911/14

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy w Szubinie postanowieniem z dnia 24 października 2014r., wobec cofnięcia pozwu w stosunku do B. S. umorzył postępowanie w sprawie i zasądził od powoda na rzecz pozwanego kwotę 1217 zł tytułem zwrotu kosztów procesu, a to wobec żądania ich zasądzenia przez stronę pozwaną. W zakresie rozstrzygnięcia o kosztach procesu wskazał Sąd Rejonowy, że takie cofnięcie pozwu musi być uznane za przegranie sprawy przez powoda, wobec czego pozwanemu jako stronie wygrywającej proces należą się koszty procesu. W zażaleniu na punkt 2 postanowienia powód zarzucił Sądowi Rejonowemu naruszenie art. 102 k.p.c. przez jego niezastosowanie i art. 98 k.p.c. przez jego zastosowanie i przyjęcie, że strona powodowa jest zobowiązana do zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego. Strona pozwana domagała się oddalenia zażalenia i zasądzenia zwrotu kosztów procesu.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Zażalenie podlegała oddaleniu. W uzasadnieniu swojego zażalenia powód reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika wprost przyznał, z do wytoczenia powództwa także przeciw B. S. /oprócz niego pozwani byli M. S. i P. S. i wobec nich nakaz zapłaty z 16 grudnia 2011r. sygn.akt. I Nc 958/11 Sądu Rejonowego w Szubinie uprawomocnił się/ doszło na skutek braku wiedzy powódki o fakcie nie zamieszkiwania pozwanego w lokalu przy ul. (...) w P., albowiem wcześniejsza korespondencja kierowana do tego właśnie pozwanego na przedmiotowy adres nie była zwracana.

Dodatkowo podniósł, że zamieszkujące w lokalu tym osoby, w tym pozwany, który tam nie zamieszkiwał, powinni byli poinformować wynajmującego /tu: powoda/ o osobach zajmujących lokal. Tymczasem analiza akt spray wskazuje, że pozwany B. S., w dacie wniesienia pozwu nie tylko że od wielu lat nie zamieszkiwał w przedmiotowym lokalu, ale nie był w nim także od prawie 3 lat zameldowany. Zgodzić się należy z pozwanym, gdy ten podnosi, że powód, działający przez profesjonalnego pełnomocnika powinien był dochować minimum staranności i ustalić, czy wszyscy pozwani w lokalu tym zamieszkują i czy są tam również zameldowane, co nie powinno być utrudnione.

Pozwany jeszcze jako osoba małoletnia, z chwilą podjęcia nauki w szkole średniej w B. wyprowadził się z domu rodzinnego a zameldowany w B. na pobyt stały został z dniem 4 sierpnia 2009r. co wynika wprost z dowodu osobistego. Na skutek niedbalstwa ze strony powoda doszło do wszczęcia przeciwko pozwanemu postępowania egzekucyjnego w związku z wydanym w sprawie nakazem zapłaty /vide – pismo Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Chrzanowie w sprawie Km 9075/13/. W konsekwencji, wskazując na powyższe Sąd Okręgowy nie znalazł żadnych podstaw do zastosowania wobec powoda przepisu art. 102 k.p.c. , który statuuje zasadę słuszności, będącą odstępstwem od zasady odpowiedzialności za wynik procesu i dotyczy wypadków szczególnie uzasadnionych.

Nie można zgodzić się z argumentacją powoda, ze pozwany swoim niesumiennym czy niewłaściwym postępowaniem doprowadził do zainicjowania procesu także przeciwko niemu. W ocenie bowiem Sądu II instancji to strona powodowa, reprezentowana przez fachowego pełnomocnika dopuściła się zaniedbań, o których mowa wyżej. Wobec powyższego Sąd Okręgowy na mocy art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397§2 k.p.c. oddalił zażalenie strony powodowej.