Court allows appeal against dismissal of court costs waiver due to inability to pay fees.
Legislator summary
AI generatedThe Regional Court initially rejected the defendant's request for a waiver of court costs because his financial declaration lacked specific details required by law. The defendant appealed, arguing that the dismissal would prevent him from defending his rights in a mandatory payment proceeding. The Court of Appeal found the first-instance decision legally sound but recognized that the defendant's inability to pay the specific fee, combined with his proven financial hardship, would effectively deny him access to justice.
Legislator headnote
AI generatedArt. 102 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych; Art. 386 § 1 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c.: While a court may reject a request for cost waiver due to insufficient financial data, it must grant the waiver if the refusal would deprive the party of the right to court given their inability to pay the specific fee.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt II Cz 51/15 POSTANOWIENIE Dnia 18 lutego 2015 roku Sąd Okręgowy w Bydgoszczy II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: SSO Aurelia Pietrzak po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2015 roku w Bydgoszczy na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa J. S. przeciwko R. G. o zapłatę na skutek zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 30 października 2014 roku, sygn. akt I Nc 696/13 postanawia: zmienić zaskarżone postanowienie poprzez zwolnienie pozwanego od kosztów sądowych w postaci opłaty od zarzutów od nakazu zapłaty w postępowaniu nakazowym. II Cz 51/15
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 30 października 2014 r. Sąd Rejonowy w Inowrocławiu oddalił wniosek pozwanego o zwolnienie od kosztów sądowych. U podstaw rozstrzygnięcia Sądu legł fakt, że pozwany mimo wezwania nie uzupełnił danych o swojej sytuacji majątkowej. Otóż w oświadczeniu majątkowy podał, że jest bezrobotny, a w kwestii wyżywienia pomaga mu rodzina. Sąd natomiast wezwał go do wyszczególnienia kosztów jakie ponosi na zaspokojenie swoich usprawiedliwionych potrzeb, przedłożenia wyciągu z rachunku bankowego za okres ostatnich trzech miesięcy, wskazanie dochodów córki, z którą prowadzi wspólne gospodarstwo domowe oraz wskazanie osiąganych dochodów.
Pozwany nie wykonał powyższego zarządzenia, dlatego też Sąd Rejonowy uznał, że wniosek pozwanego jest zbyt lakoniczny, w związku z czym nie może być zweryfikowany i nie może być podstawą do zwolnienia od kosztów sądowych (art. 102 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych a contrario). Zażalenie na powyższe orzeczenie złożył pozwany, wnosząc o jego zmianę i zwolnienie go od ponoszenia kosztów sądowych w całości. Skarżący zarzucił Sądowi błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, wskazał sygnatury trzech postępowań komorniczych prowadzonych przeciwko niemu; podał, iż ma kredyt hipoteczny, który został mu wypowiedziany, a nadto, że jego lokal mieszkalny jest zadłużony na ponad 14.000 zł.
Pozwany podkreślił, iż odmowa zwolnienia go od kosztów sądowych w tej sprawie pozbawi go możliwości obrony jego praw, a nadto spowoduje dodatkowy dług w wysokości ponad 35.000 zł.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zażalenie jest zasadne. Podkreślenia jednak wymaga fakt, iż postępowanie Sądu Rejonowego było zgodne z przepisami i słuszne. Otóż pozwany rzeczywiście złożył oświadczenie o stanie majątkowym zbyt ogólne, pozbawione istotnych szczegółów. Sąd Rejonowy słusznie zatem zastosował art. 109 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz.U. 2014.1025 t.j.), zgodnie z którym sąd może zarządzić stosowne dochodzenie, jeżeli na podstawie okoliczności sprawy lub oświadczeń strony przeciwnej powziął wątpliwości co do rzeczywistego stanu majątkowego strony domagającej się zwolnienia od kosztów sądowych lub z niego korzystającej.
Skoro pozwany nie odpowiedział na to zarządzenie, Sąd jak najbardziej mógł jego wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oddalić. Sąd Okręgowy zmieniając postanowienie Sądu Rejonowego, kierował się jednak zasadą, że orzeka według stanu faktycznego ustalonego na moment wydania orzeczenia. Biorąc pod uwagę kwestie podniesione w zażaleniu dotyczące zadłużenia pozwanego, Sąd Okręgowy w sądowym systemie komputerowym sprawdził, iż R. G. rzeczywiście miał sprawę dotyczącą zadłużenia za lokal, także dane podane przez niego w zażaleniu zostały potwierdzone.
Ponadto Sąd II instancji miał na uwadze fakt, iż jeżeli wniosek pozwanego zostanie prawomocnie oddalony z tego powodu, że nie wykonał on prawidłowego zarządzenia Sądu Rejonowego w kwestii uzupełnienia danych o jego sytuacji rodzinnej i majątkowej, to pozbawi go to możliwości obrony jego praw. Pozwany bowiem złożył zarzuty od nakazu zapłaty w postępowaniu nakazowym, które winien opłacić, by sprawie nadać dalszy bieg. Brak opłaty przy jednoczesnej odmowie zwolnienia od kosztów sądowych, biorąc pod uwagę dane wskazane przez pozwanego w zażaleniu jak i potwierdzenie jego sytuacji majątkowej ze spraw znanych Sądowi z urzędu, spowodowałoby pozbawienie strony prawa do sądu.
Reasumując, Sąd Okręgowy, na podstawie danych znanych mu z urzędu, jak i zawartych w zażaleniu uznał, iż pozwany nie jest w stanie uiścić opłaty od zarzutów od nakazu zapłaty, bez uszczerbku w swoim koniecznym utrzymaniu, dlatego też na mocy art. 386 § 1 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. zmienił zaskarżone postanowienie i zwolnił pozwanego od kosztów sądowych w postaci opłaty od zarzutów (art. 102 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych).