Court dismisses combined sentence request due to res judicata from a prior final combined judgment.

Sygn. akt II K 54/13 POSTANOWIENIE dnia 4 czerwca 2013 roku Sąd Okręgowy w Koszalinie w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSO Robert Mąka Protokolant: Przemysław Paszkowski przy udziale prokuratora Prokuratury Okręgowej w Koszalinie Adama Niedka po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 4 czerwca 2013 r. sprawy skazanego R. S. z wniosku skazanego o wydanie wyroku łącznego w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia: I. na podstawie art. 574 k.p.k. w zw. z art. 339 § 3 pkt 1 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. umorzyć postępowanie o wydanie wyroku łącznego w zakresie spraw Sądu Rejonowego w Szczecinie XIX Zamiejscowego Wydziału Grodzkiego w P. o sygn. akt XIX K 200/04 oraz Sądu Okręgowego w Koszalinie o sygn. akt II K 16/10 wobec skazanego R.

S.; II. na podstawie § 2 ust. 1, 2 i 3 w zw. z § 14 ust. 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu zasądza od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw. M. S. kwotę 147,60 (sto czterdzieści siedem złotych 60/100) złotych tytułem wykonanej, a nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skazanemu z urzędu; III. na podstawie art.632 pkt.2 k.p.k. kosztami postępowania obciążyć Skarb Państwa.

UZASADNIENIE

Do Sądu Okręgowego w Koszalinie wpłynął kolejny wniosek R. S. o wydanie wyroku łącznego i orzeczenie kary łącznej obejmującej kary jednostkowe wymierzone prawomocnymi wyrokami Sądu Rejonowego w Szczecinie XIX Zamiejscowego Wydziału Grodzkiego w P. w sprawie o sygn. akt XIX K 200/04 oraz Sądu Okręgowego w Koszalinie w sprawie o sygn. akt II K 16/10. Sąd Okręgowy zważył, co następuje. Odnosząc się do wniosku skazanego R. S. o wydania wobec niego wyroku łącznego i orzeczenie kary łącznej obejmującej kary jednostkowe orzeczone prawomocnymi wyrokami w sprawach Sądu Rejonowego w Szczecinie XIX Wydziału Grodzkiego w P. o sygn. akt XIX K 200/04 oraz Sądu Okręgowego w Koszalinie o sygn. akt II K 16/10, stwierdzić należy, że zachodzi ujemna przesłanka procesowa w postaci powagi rzeczy osądzonej, skutkująca koniecznością umorzenia postępowania.

Jak wynika bowiem z akt sprawy postępowanie karne o wydanie wyroku łącznego obejmującego te same wyroki jednostkowe zostało już prawomocnie zakończone wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w Koszalinie z dnia 11 października 2012 r. w sprawie sygn. akt II K 68/12, w którym połączono orzeczone wobec skazanego ww. kary jednostkowe pozbawienia wolności i wymierzono karę łączną 8 lat i 4 miesięcy pozbawienia wolności. Zgodnie z ugruntowanym w judykaturze poglądem odpowiednie stosowanie art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. może wystąpić nie tylko przy orzekaniu w przedmiocie odpowiedzialności za popełniony czyn, ale także w odniesieniu np. do wydania wyroku łącznego.

Odpowiednie więc stosowanie tego przepisu w postępowaniu w przedmiocie wydania wyroku łącznego decyduje o powstaniu ujemnej przesłanki procesowej o charakterze bezwzględnym w każdym przypadku, gdy po wydaniu prawomocnego wyroku łącznego dojdzie do rozpoznania wniosku w przedmiocie wydania wyroku łącznego w odniesieniu do tej samej osoby i tych samych wyroków skazujących różnych sądów (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 15 kwietnia 2008 r., sygn. akt II KK 28/08, LEX 393917). Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 574 k.p.k. w zw. z art. 339 § 3 pkt 1 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. orzekł jak w punkcie pierwszym postanowienia.

Z uwagi na okoliczność, że skazany reprezentowany był przez obrońcę wyznaczonego z urzędu, Sąd na podstawie § 2 ust. 1, 2 i 3 w zw. z § 14 ust. 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adwokata M. S. wynagrodzenie wraz z obowiązującą stawką podatku od towarów i usług. O kosztach postępowania orzeczono na zasadzie art. 632 pkt.2 k.p.k.