Appeal dismissed; election protest rejected for missing formal requirements under Civil Procedure Code.
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal dismissed the appellant's protest against election results due to failure to meet formal procedural requirements. The appellant argued they could not provide necessary personal details of election officials, claiming a refusal to access voting documents prevented compliance. The court ruled that such information is publicly available and that the lower court correctly rejected the protest for non-compliance with Civil Procedure Code formalities.
Legislator headnote
AI generatedart. 130 § 2 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.; Formal defects in election protests under Civil Procedure Code mandate rejection if participants' identities are omitted, as such data is publicly accessible and no special access is required.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
sygn.akt I ACz 139/15 POSTANOWIENIE Dnia 27 lutego 2015 r. Sąd Apelacyjny w Katowicach w Wydziale I Cywilnym w składzie następującym : Przewodniczący : SSA Zofia Kawińska-Szwed Sędziowie : SA Joanna Kurpierz SO -del. Ewa Solecka (spr.) po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z protestu T. S. przeciwko ważności wyborów do Sejmiku Województwa (...), Rady Miejskiej Miasta (...) oraz Prezydenta Miasta (...) na skutek zażalenia wnoszącego protest na zarządzenie Przewodniczącego w Sądzie Okręgowym w Katowicach z dnia 22 grudnia 2014 r., sygn.akt INs 364/14, postanawia : oddalić zażalenie.
UZASADNIENIE
Zaskarżonym zarządzeniem Przewodniczący na mocy art. 130 § 2 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. zwrócił protest z powodu nieuzupełnienia w terminie jego braków formalnych, polegających na tym, że nie zostały wskazane personalia i adresy Przewodniczącego lub zastępcy Przewodniczącego Komisji Wyborczych w okręgach I,II,III,IV i V, dane Komisarza Wyborczego i adres delegatury KBW, a ponadto nie złożono odpowiedniej liczby odpisów protestów. W uzasadnieniu wskazano, że protest wyborczy w pierwszej kolejności musi w swej treści odpowiadać wymogom formalnym przewidzianym dla każdego pisma procesowego (art. 126-128 k.p.c. w związku z art. 13 § 2 k.p.c.), a zgodnie z art. 511 § k.p.c. wniosek o wszczęcie postępowania (tu protest) winien wskazywać zainteresowanych w sprawie.
W ocenie Przewodniczącego w Sądzie Okręgowym, skoro zgodnie z art. 393 § 1 kodeksu wyborczego obligatoryjnie uczestnikami postępowania wywołanego wniesieniem protestu są komisarz wyborczy oraz przewodniczący właściwej komisji wyborczej lub jego zastępca, to w myśl art. 126 § 1 pkt 1 i § 2 k.p.c. w związku z art. 511 § 1 k.p.c. i art. 13 § 3 k.p.c. obowiązkiem wnioskodawcy (wnoszącego protest) jest oznaczenie w piśmie zawierającym protest imiona i nazwiska tych osób oraz ich miejsca zamieszkania bądź siedziby. A zatem pismu pozbawionemu oznaczenia uczestników postępowania nie można nadać właściwego biegu, ze względu na brak możliwości dokonania prawidłowego zawiadomienia o postępowaniu w rozumieniu przepisów art. 131 i nast. k.p.c. Wnoszący protest wniósł zażalenie na to zarządzenie, stwierdzając, że nie był w stanie uzyskać informacji potrzebnych do uzupełnienia braków formalnych protestu.
Stwierdzenie zażalenia, iż winno ono być rozpatrzone „jako przywrócenie praw do obrony” skarżącego należy rozumieć jako wniosek o uchylenie zaskarżonego orzeczenia. Sąd Apelacyjny zważył : Zażalenie było niezasadne, wobec czego nie mogło odnieść skutku i podlegało oddaleniu. Przewodniczący w Sądzie Okręgowym dokonał prawidłowej oceny przepisów prawa wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, dotyczących wymogów formalnych jakie winien spełniać protest wyborczy i słusznie wezwał wnioskodawcę do uzupełnienia tych braków poprzez wskazanie imion, nazwisk oraz adresów Przewodniczącego lub zastępcy Przewodniczącego Komisji Wyborczych w okręgach I,II,III,IV i V, w których to komisjach doszło do zdarzeń uzasadniających w ocenie wnoszącego protest złożenie protestu wyborczego, danych Komisarza Wyborczego i adresu delegatury KBW, a ponadto do złożenia odpowiedniej liczby odpisów protestów.
Analiza treści art. 392 i nast. Kodeksu wyborczego wskazuje jednoznacznie, że objęta tym przepisem regulacja – w zakresie wymogów, jakim winien odpowiadać protest wyborczy – z pewnością nie jest kompletna, z regulacji tej wynika bowiem jedynie, że w proteście tym należy wskazać zarzuty oraz dowody na ich poparcie, zaś ich brak implikuje konieczność pozostawienia tego pisma procesowego bez dalszego biegu. W tej sytuacji, skoro treść tych przepisów prowadzi także do wniosku,że w postępowaniu zainicjowanym protestem wyborczym, obligatoryjnymi uczestnikami jest komisarz wyborczy lub przewodniczący właściwej komisji wyborczej lub jego zastępca, a jednocześnie jak wynika z powyższego brak jest jakiejkolwiek regulacji, która odmiennie normowałaby, aniżeli wynika to z przepisów Kodeksu postępowania cywilnego, postępowanie sądu w razie braku oznaczenia w proteście wyborczym tych osób oraz ich miejsc zamieszkania, przyjąć trzeba jak uczynił to Przewodniczący w Sądzie Okręgowym, że w zakresie tym zastosowanie znajdują normy objęte Kodeksem postępowania cywilnego, a to art. 126 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c. w związku z art. 511 § 1 k.p.c i art. 13 k.p.c. Przede wszystkim wskazać należy, iż skarżący nie neguje w zażaleniu ustalenia Przewodniczącego, iż nie złożył w terminie odpowiedniej liczby odpisów protestu.
Skoro zatem okoliczność ta jest bezsporna, to przesądza to już o prawidłowości zaskarżonego zarządzenia. Ustawa nie różnicuje bowiem ważności i skutków prawnych różnych rodzajów braków formalnych pisma procesowego; nieuzupełnienie któregokolwiek z ich w terminie skutkuje niemożnością nadania pismu biegu i uzasadnia jego zwrot na mocy art. 130§2 kpc. Zarzuty wnoszącego protest dotyczą innych braków formalnych protestu, do uzupełnienia których został wezwany przez Przewodniczącego w Sądzie Okręgowym, a mianowicie wskazania personaliów i adresów uczestników postępowania.
Według skarżącego, nie jest on w stanie uzyskać takich informacji, wobec czego wezwanie go do ich podania nie powinno mieć miejsca i stanowi naruszenie jego praw . Twierdzeń tych nie można było podzielić. Po pierwsze, dla wykazania swych racji skarżący powołał się w zażaleniu na to, iż złożył do Delegatury Krajowej Komisji Wyborczej pismo o udostępnienie mu wglądu do dokumentów wyborczych celem pozyskania przedmiotowych informacji i spotkał się z odmową; wskazał, że korespondencja ta znajduje się w aktach niniejszej sprawy.
W piśmie z 26 listopada 2014 r. do Krajowego Biura Wyborczego Delegatury K. wnoszący skargę zwrócił się o umożliwienie mu wglądu do kart z przebiegu głosowania w wyborach samorządowych w dniu 16 listopada 2014 r. Komisarz Wyborczy w K. odpowiedziała pismem z 2 grudnia 2014 r., informując T. S., że jego wniosek nie może zostać uwzględniony, gdyż zgodnie z art.79 Kodeksu wyborczego dokumenty z głosowania, w tym karty do głosowania, zostały przekazane w depozyt właściwym podmiotom; są one udostępniane w związku z postępowaniami w sprawach protestów wyborczych oraz na żądanie sądów, prokuratur lub Policji prowadzących postępowania karne ( k.11-12,10 akt).
Powołanie się skarżącego na jego wniosek z 26 listopada 2014 r. było zatem chybione, gdyż domagał się tam wglądu w całość dokumentów wyborczych, w tym kart do głosowania - i tego dotyczyła odmowa, z którą się spotkał ze strony Komisarza Wyborczego, a nie informacji potrzebnych do uzupełnienia przedmiotowych braków formalnych protestu. Ponadto, wbrew tym zarzutom skarżącego, już z samej analizy przepisów Kodeksu wyborczego wynika, że skład obwodowej komisji jest informacją powszechnie udostępnianą. Jak bowiem wynika z art. 182 § 10 Kodeksu wyborczego skład tej komisji podaje się niezwłocznie do publicznej wiadomości w sposób zwyczajowo przyjęty.
W świetle tych wywodów nie można uznać chociażby za uprawdopodobnione, że wnoszący skargę opisanych wyżej danych pozyskać nie mógł. W tych okolicznościach, jak wyżej wskazano, Przewodniczący w Sądzie Okręgowy słusznie dokonał zwrotu złożonego w niniejszej sprawie protestu wyborczego. Mając na uwadze powyższe Sąd Apelacyjny na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c., oddalił zażalenie.