Court dismisses return of case for tax evidence gaps, ruling final tax decisions bind criminal proceedings.

Sygn. akt X Kz 61/14 POSTANOWIENIE Dnia 28 stycznia 2014 rokuSąd Okręgowy w Warszawie, X Wydział Karny - Odwoławczy w składzie:Przewodniczący: Sędzia SO Krzysztof Chmielewski - spr. Sędziowie SO Urszula Myśliwska SO Bogusław OrzechowskiProtokolant: sekretarz sądowy Monika Parda przy udziale Prokuratora Doroty Ositek po rozpoznaniu w sprawie przeciwko T. F. podejrzanego o przestępstwo z art. 56 § 2 kks zażalenia oskarżyciela publicznego Urzędu Skarbowego W. - M. na postanowienie Sądu Rejonowego dla W. w W. z dnia 12 grudnia 2013 roku sygn. akt III K 1154/13 w przedmiocie zwrotu sprawy oskarżycielowi w celu uzupełnienia istotnych braków postępowania przygotowawczego na podstawie art. 437 § 1 k .p.k. w zw. z art. 113 § 1 k.k.s. postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i sprawę przekazać do merytorycznego rozpoznania Sądowi Rejonowemu dla W. w W..

UZASADNIENIE

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Sąd Rejonowy postanowił zwrócić sprawę oskarżycielowi publicznemu - Urzędowi Skarbowemu W. M. w celu uzupełnienia istotnych braków postępowania przygotowawczego poprzez ustalenia wiedzy oskarżonego w zakresie zatrudniania przez spółkę pracowników. Stosownie do art. 345 § 1 k.p.k. podstawą zwrotu sprawy celem uzupełnienia postępowania przygotowawczego jest stwierdzenie wystąpienia istotnych braków tego postępowania, których uzupełnienie przez sąd spowodowałoby znaczne nudności. Kumulatywnym warunkiem zwrotu sprawy do uzupełnienia postępowania przygotowawczego jest wymóg zaistnienia istotnych braków i to, że dokonanie niezbędnych czynności w czasie postępowania sądowego powodowałoby znaczne trudności.

O istotnych brakach postępowania przygotowawczego można mówić wówczas, gdy skutkują one niezrealizowaniem podstawowych celów postępowania przygotowawczego, w szczególności niewyjaśnieniem okoliczności sprawy, zaniechaniem zebrania, zabezpieczenia czy utrwalenia dowodów. Ocena zebranego w toku postępowania przygotowawczego materiału dowodowego w kontekście braków tego postępowania dokonywana jest pod kątem jego kompletności, a nie wartości. Niekompletność materiału dowodowego musi stanowić przeszkodę do merytorycznego rozpoznania sprawy.

Wskazane braki mogą zatem polegać na niewyczerpaniu inicjatywy dowodowej, mającej źródło w niezauważeniu możliwości dowodowych przez prowadzącego śledztwo, albo na nieuwzględnieniu wniosków stron. Zwrot sprawy w celu usunięcia istotnych braków postępowania przygotowawczego ma umożliwić sądowi wyegzekwowanie obowiązku wobec organu ścigania, jakim jest przedłożenie materiału dającego podstawę do wydania merytorycznego rozstrzygnięcia bez nieuzasadnionej zwłoki. Finansowy organ postępowania przygotowawczego słusznie zauważa w zażaleniu, że w obrocie prawnym funkcjonują prawomocne decyzje administracyjne, ustalające wysokości zobowiązań podatkowych oskarżonego T.

F.. Samodzielność jurysdykcyjna sądu karnego niewątpliwie nie uprawnia do dokonywania dowolnych ustaleń w zakresie obowiązku podatkowego, W realiach przedmiotowej sprawy można przyjąć, że skoro ustalenie istnienia tego obowiązku (bądź braku powinności) oraz wysokości podatku należy do organów skarbowych pod kontrolą sądu administracyjnego, zapadające w odnośnym postępowaniu decyzje należy traktować jako rozstrzygnięcia "kształtujące stosunek prawny" (art. 8 § 2) i uznawać za wiążące w postępowaniu karnym (SA w Krakowie II AKa 32/00, KZS 2000, z. 6, poz. 15).

Wprawdzie nie jest rolą sądu karnego ustalanie charakteru zapadłych decyzji administracyjnych w przedmiocie wysokości obowiązku podatkowego, niemniej jednak sąd nie powinien tych aktów pomijać i w sytuacji ich prawomocność i nie brać pod uwagę podstawę faktyczną ich wydania, jak też ustalenia, z nich płynących odwołując się do treści art. 8 § 1 i 2 kpk. O ile Sąd Rejonowy widzi konieczność zapoznania się z fakturami, o których mówi w zaskarżonym orzeczeniu, może sięgnąć do dokumentacji zawartej w aktach sprawy toczącej się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym.

Z tych przyczyn orzeczono, jak w sentencji.