Legislator Case Law & Legislation
III Ca 1697/14 AI generated

Court dismissed appeal on sale of goods, ruling inspection is a right not obligation and seller misled buyer.

Case Number III Ca 1697/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Court of Appeal dismissed the appellant's appeal against the lower court's judgment awarding damages for defective tiles. The appellant argued that inspecting goods was a right rather than an obligation and that the seller's display misled the buyer. The court rejected these claims, noting the buyer had a right to inspect and that the seller's misleading display relieved the buyer of certain obligations.

Legislator headnote

AI generated

Art. 535 ust. 1 k.c.; Art. 545 § 2 k.c.; Art. 385 k.p.c.: The court held that examining goods is a right of the buyer, not an obligation, and that a seller's misleading display of goods relieves the buyer of the obligation to inspect upon delivery.

Keywords

AI generated
sale of goods contract buyer inspection right seller misleading display defective tile delivery appellate procedure dismissal

Cited Legislation

AI generated
Art. 535 ust. 1 k.c.
Zarzuciła Sądowi Rejonowemu naruszenie prawa materialnego : art. 535 w zw z art.
Art. 545 § 2 k.c.
535 w zw z art. 545 § 2 k.c. Wbrew tezie apelacji , Sąd I instancji nie stanął na stanowisku, iż sprawdzenie nabytego towaru jest prawem a nie obowiązkiem kupującego .
Art. 385 k.p.c.
W tym stanie rzeczy Sąd Okręgowy na podstawie art. 385 k.p.c. oddalił apelację , a o kosztach postępowania apelacyjnego orzekł na zasadzie art.
Art. 98 § 1 k.p.c.
oddalił apelację , a o kosztach postępowania apelacyjnego orzekł na zasadzie art. 98 § 1 k.p.c.
art. 545 § 2 k.c
535 w zw z art. 545 § 2 k.c.
art. 155 § 2 k.c
art. 494 k.c
przez błędną jego wykładnię i w konsekwencji chybione przyjęcie przez Sąd I instancji , że zapis znajdujący się na fakturze zaliczkowej końcowej stanowi niedozwoloną klauzulę umowną; , art. 494 k.c.
art.224 § 1 k.c
art. 361 k.c
art. 233 § 1 k.p.c

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III Ca 1697/14

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 20 sierpnia 2014 r. , w sprawie VIII C 4371/13 Sąd Rejonowy dla Łodzi-Widzewa w Łodzi zasądził od R. K. na rzecz Ł. P. kwotę 4.459,46 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 9 maja 2013 r. ; nadał wyrokowi rygor natychmiastowej wykonalności w zakresie punktu 1 co do kwoty 1.347,84 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 9 maja 2013 r.; zasądził od pozwanej na rzecz powoda kwotę 717 zł tytułem zwrotu kosztów procesu; nakazał zwrócić ze Skarbu Państwa na rzecz powoda nadpłacona opłatę sądową w kwocie 123 zł . Ustalenia faktyczne poczynione przez Sąd Rejonowy , Sąd Okręgowy przyjmuje za własne .

Apelację od tego wyroku złożyła pozwana . Zarzuciła Sądowi Rejonowemu naruszenie prawa materialnego : art. 535 w zw z art. 545 § 2 k.c. poprzez ich błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie , a w konsekwencji błędne przyjęcie, iż jedynymi obowiązkami kupującego wynikającymi z umowy sprzedaży jest obowiązek odbioru towaru i zapłaty ceny , obowiązek zaś sprawdzenia odebranego towaru nie jest obowiązkiem a uprawnieniem kupującego; art. 155 § 2 k.c. poprzez błędną wykładnię i chybione przyjęcie iż , klauzula „przed obiorem proszę sprawdzić jakość i odcień płytek oraz zgodność odbieranego towaru z dokumentem zakupu, po ułożeniu w/w usterki nie będą podstawą do złożenia reklamacji” znajdująca się na fakturze zaliczkowej końcowej nie została podana kupującemu do wiadomości w trakcie zawierania umowy sprzedaży przez strony , a już po jej zawarciu i uzgodnieniu wszystkich essentialia negotii ; art. 385 1 k.c. przez błędną jego wykładnię i w konsekwencji chybione przyjęcie przez Sąd I instancji , że zapis znajdujący się na fakturze zaliczkowej końcowej stanowi niedozwoloną klauzulę umowną; , art. 494 k.c. w zw z art.224 § 1 k.c. poprzez błędną ich wykładnię i w konsekwencji chybione przyjęcie przez Sąd Rejonowy ,iż odstąpienie od umowy nie rodzi konieczności zadośćuczynienia obowiązkowi zwrotu towaru w naturze , a w efekci3, iż powód zachował prawo do odstąpienia od umowy sprzedaży zawartej z pozwana mimo założenia płytek; art. 361 k.c. poprzez błędną jego wykładnię , a polegającą na chybionym przyjęciu przez Sąd meriti, iż istnieje związek przyczynowy pomiędzy działaniem pozwanej a roszczeniami powoda wypłaty odszkodowania tytułem zwrotu kosztów poniesionych w związku z wymianą ceramiki i tytułem zwrotu kosztów związanych z utrzymanie mieszkania, w którym powód mieszkał w czasie remontu ; art. 233 § 1 k.p.c. poprzez dokonanie dowolnej a nie swobodnej oceny materiału dowodowego .

W konkluzji wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku przez oddalenie powództwa ponad kwotę 1.347,48 zł, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie kosztów procesu. Sąd Okręgowy zażył, co następuje : Sprawa toczy się w postępowaniu uproszczonym przez co , jak stanowi przepis art. 505 13 § 2 k.p.c. - jeżeli sąd drugiej instancji nie przeprowadził postępowania dowodowego, uzasadnienie wyroku powinno zawierać jedynie wyjaśnienie podstawy prawnej wyroku z przytoczeniem przepisów prawa.

Nie doszło w sprawie do naruszenia prawa materialnego przez błędną wykładnię przepisów art. 535 w zw z art. 545 § 2 k.c. Wbrew tezie apelacji , Sąd I instancji nie stanął na stanowisku, iż sprawdzenie nabytego towaru jest prawem a nie obowiązkiem kupującego . Nie zauważa natomiast pozwana specyfiki stanu faktycznego tej sprawy . Nabyty przez powoda towar został dostarczony do jego domu kurierem . Płytki posiadały „przykurzoną” fakturę . W lokalu panował kurz , co jest normalne przy pracach remontowych polegających na kładzeniu glazury.

Mogło to spowodować wyjątkową , jak w tej sprawie sytuację – że nie zauważono , iż dostarczony towar odbiega od zamówionego . Nadto , osią tej sprawy jest wprowadzenie kupujące w błąd przez sprzedawcę . Bezspornym bowiem w sprawie jest to , że sprzedawca na panelu wystawienniczym prezentował płytki jakimi nie dysponował , a odbiegały one wyglądem od płytek oznaczonych tym samym symbolem u dostawcy . Ta okoliczność zwalnia nabywcę z obowiązków , o których pisze się w skardze apelacyjnej . W tym stanie rzeczy Sąd Okręgowy na podstawie art. 385 k.p.c. oddalił apelację , a o kosztach postępowania apelacyjnego orzekł na zasadzie art. 98 § 1 k.p.c.