Court convicted defendant of driving while banned, sentencing to four months imprisonment with detention credit.
Legislator summary
AI generatedThe court convicted the defendant of driving a vehicle in violation of a court-ordered ban on operating mechanical vehicles. The defendant admitted to the violation, and the court noted his prior criminal record and lack of deterrence from previous sentences. Consequently, the court imposed a four-month prison sentence, credited his detention time, and exempted him from court costs due to financial hardship.
Legislator headnote
AI generatedArt. 244 k.k.; Art. 63 § 1 k.k.; Art. 624 § 1 k.p.k.; The court established that violating a judicial ban on operating vehicles constitutes a crime under Art. 244 k.k., warranting imprisonment when the offender knowingly disregards the prohibition despite prior convictions.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 października 2014 roku Sąd Rejonowy dla Wrocławia – Śródmieścia we Wrocławiu w Wydziale II Karnym, w składzie : Przewodniczący : SSR Antonina Surma Protokolant : Magdalena Górska po rozpoznaniu w dniu 22 października 2014 roku we Wrocławiu sprawy karnej z oskarżenia publicznego : L. S. (1) ur. (...) we W. syna F. i W. z domu J. PESEL (...) oskarżonego o to, że : w dniu 17 kwietnia 2014 roku we W. na Rondzie (...), kierował samochodem marki V. (...) o nr rej. (...), wbrew zakazowi prowadzenia pojazdów ustanowionemu wyrokiem Sądu Rejonowego dla Wrocławia Krzyków z dnia 7 listopada 2013 roku sygn akt.
IIK 386/13 obowiązującemu od 15 listopada 2013 roku do 15 listopada 2015 roku tj. przestępstwo z art. 244 k.k. I. uznaje oskarżonego L. S. (1) za winnego zarzuconego jemu czynu, tj. przestępstwa z art. 244 k.k. i za to, na podstawie tego przepisu, wymierza mu karę 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności; II. na podstawie art. 63 § 1 k.k. na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zalicza oskarżonemu okres jego zatrzymania w sprawie w dniach od 17 kwietnia 2014 roku do 18 kwietnia 2014 roku; III. na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. i art. 17 ust.1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych (Dz.U.
Nr 27, poz. 152) zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych, w tym od opłaty. Sygn. akt II K 447/14
UZASADNIENIE
W toku postępowania w sprawie ustalono następujący stan faktyczny: Dnia 17 kwietnia 2014r. około godz. 22.00 L. S. (2) kierował samochodem marki V. (...) o nr rej. (...). Przejeżdżając przez Rondo (...) rozmawiał przez telefon komórkowy, co zwróciło uwagę patrolujących ten rejon funkcjonariuszy policji. (Dowód: wyjaśnienia oskarżonego – k. 9, 49, zeznania świadka R. W. – k. 22, 49). Kierowany przez L. S. (1) pojazd został zatrzymany do kontroli, podczas której ujawniono, że wobec L. S. (1) od 15 listopada 2013r. do 15 listopada 2015r. obowiązuje środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, jaki został orzeczony na okres dwóch lat. (Dowód: wyjaśnienia oskarżonego – k. 9, 49, zeznania świadka R.
W. – k. 22, 49). Wyrokiem Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Krzyków z dnia 7 listopada 2013r. w sprawie o sygn. akt II K 386/13, L. S. (2) został skazany za czyn z art. 178 a § 1 k.k., za co wymierzono mu karę 10 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 2 lat próby. Orzeczono też wobec niego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 2 lat, oraz zobowiązano do uiszczenia świadczenia pieniężnego na rzecz Funduszu Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w kwocie 500 zł. (Dowód: odpis wyroku w sprawie o sygn.. akt II K 386/13 – k. 18 – 19).
W toku zarzucanego mu czynu oskarżony nie miał zniesionej ani w stopniu znacznym ograniczonej zdolności rozpoznania znaczenia czynu ani pokierowania swoim postępowaniem. (Dowód: opinia sądowo – psychiatryczna – k. 37 – 39). Oskarżony L. S. (2) to czterdziestopięcioletni żonaty mężczyzna, ojciec dorosłej córki. L. S. (2) utrzymuje się z prac dorywczych, z którego to tytułu otrzymuje dochód w kwocie około 700 zł miesięcznie. Oskarżony leczył się psychiatrycznie, nie był, natomiast leczony neurologiczne ani odwykowo. L.
S. (2) był w przeszłości trzykrotnie karany za przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu w ruchu drogowym, za co wymierzono mu kary grzywny oraz kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem ich wykonania. – (Dowód: wyjaśnienia oskarżonego – k. 8, 48, dane osobopoznawcze – k. 14, dane o karalności – k. 16, odpis wyroku w sprawie o sygn.. akt II K 386/13 – k. 18 – 19). W toku postępowania w sprawie oskarżony przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu, a przed Sądem złożył krótkie wyjaśnienia. Dokonując ustaleń stanu faktycznego w sprawie, Sąd posłużył się szczerymi i obiektywnymi zeznaniami R.
W. (2) (k. 22, 49) – funkcjonariusza Policji, który dokonywał czynności z oskarżonym po jego zatrzymaniu, a w szczególności zauważył fakt rozmawiania przez niego podczas jazdy przez telefon komórkowy. Świadek opisał proces ustalania danych L. S. (1) – w tym informacji o nałożonym na niego środku karnym. Wykorzystano tez wyjaśnienia oskarżonego (k. 9, 49), który w toku postępowania konsekwentnie przyznawał się do popełnienia zarzucanego mu czynu, a przed Sądem wskazał, że zdecydował się na naruszenie zakazu z uwagi na konieczność przewiezienia maszyny.
W toku postępowania w sprawie wykorzystano również sporządzone przez uprawnione podmioty dane osobopoznawcze oskarżonego (k. 14), w zakresie, w jaki okazały się niesprzeczne z danymi podawanymi przez niego podczas rozprawy głównej. Wykorzystano także kartę karną (k.
16) oraz odpis wyroku w sprawie o sygn. akt II K 386/13 (k. 18 – 19), z którego wynikał orzeczony wobec oskarżonego środek karny oraz długość jego obowiązywania. Posłużono się również obiektywną i fachową opinią sadowo – psychiatryczną (k. 37 – 39), stanowiącej, iż w toku zarzucanego mu czynu oskarżony nie miał zniesionej ani w stopniu znacznym ograniczonej zdolności rozpoznania znaczenia czynu ani pokierowania swoim postępowaniem. Mając powyższe na względzie Sąd uznał L. S. (1) za winnego tego, że w dniu 17 kwietnia 2014 roku we W. na Rondzie (...), kierował samochodem marki V. (...) o nr rej. (...), wbrew zakazowi prowadzenia pojazdów ustanowionemu wyrokiem Sądu Rejonowego dla Wrocławia Krzyków z dnia 7 listopada 2013 roku sygn akt.
IIK 386/13 obowiązującemu od 15 listopada 2013 roku do 15 listopada 2015 roku. - Na fakt kierowania pojazdem mechanicznym wbrew orzeczonemu przez Sąd zakazowi wskazywał bowiem sam oskarżony, który przyznał, że miał świadomość, że w dniu 17 kwietnia 2014r. obowiązywał go zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych. Legitymujący go dnia 17 kwietnia 2014r. funkcjonariusz Policji, natomiast, powyższe potwierdził i wskazał okres obowiązywania przedmiotowego środka karnego. Wyżej opisane zachowanie wskazuje, zatem, na to, iż L.
S. (2) nie stosował się do orzeczonego wobec niego w sprawie II K 386/13 zakazu prowadzenia pojazdów, w związku z czym dopuścił się przestępstwa z art. 244 k.k. Mając powyższe na wzgledzie, Sąd wymierzył oskarżonemu karę 4 miesięcy pozbawienia wolności. Stwierdził bowiem, iż tak wymierzona sankcja będzie współmierna do winy i adekwatna do stopnia społecznej szkodliwości jego zachowania. Ta ostatnia, natomiast, wyraża się przede wszystkim w rodzaju i charakterze naruszonego dobra - którym w niniejszym wypadku jest poszanowanie Wymiaru Sprawiedliwości - jak również w sposobie i okolicznościach popełnionego czynu.
–Podkreślić, zatem, trzeba, że oskarżony, który – jak wyjaśnił - miał świadomość tego, że obowiązuje go orzeczony w wyroku zakaz, zdecydował się jechać samochodem, co – w świetle wagi podawanej przez niego przyczyny naruszenia przedmiotowego zakazu, wskazuje na łatwość lekceważenia postanowień przedmiotowego wyroku przez oskarżonego, a co za tym idzie, łatwość wykraczaniu przez niego przeciwko porządkowi prawnemu wykreowanemu przez zapadły w stosunku do niego wyrok. Co więcej, zwrócono tez uwagę na wielokrotną karalność oskarżonego, jak też fakt, iż poprzednio wymierzane mu kara grzywny oraz kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem ich wykonania nie przyczyniły się do zwiększenia poszanowania przez L.
S. (1) porządku prawnego. Stwierdzono także, iż wymierzona w ten sposób kara spełni swoje zadania ogólnoprewencyjne i odzwierciedli brak społecznego przyzwolenia dla naruszania postanowień prawomocnych wyroków a także przyczyni się do realizacji indywidualnoprewencyjych celów kary, a zatem, że oskarżony, w wyniku jej oddziaływania nie powróci do przestępstwa i będzie przestrzegał porządku prawnego. Mając na względzie, że oskarżony był w sprawie zatrzymany, Sąd okres ten zaliczył mu na poczet orzeczonej kary. W związku, natomiast, z trudną sytuacją majątkową oskarżonego, zwolniono go od kosztów sądowych, w tym, od opłaty.
ZARZĄDZENIE 1) odnotować wyrok w repertorium K i zakreślić numer porządkowy ;
2) kalendarz 7 dni . SSR Antonina Surma