Appeal dismissed; maternity leave periods are non-contributory, not contributory, for pension calculation purposes.
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal dismissed the applicant's appeal against the Social Insurance Institution's decision regarding her pension amount. The applicant argued that her maternity leave periods should be treated as contributory service earning 1.3% of the base, rather than non-contributory service earning 0.7%. The court ruled that while such leave is equivalent to employment for determining the right to a pension, it does not automatically constitute contributory service under the specific statutory list. Consequently, the lower court correctly applied the lower rate for these specific periods.
Legislator headnote
AI generatedArt. 7 ust. 5, art. 53 ust. 1 pkt 3, art. 29 ust. 3 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; periods of maternity leave are equivalent to employment for pension eligibility but remain non-contributory service periods distinct from contributory employment.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn.akt III AUa 550/12
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 października 2012r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku, III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSA Bożena Szponar - Jarocka (spr.) Sędziowie: SA Maryla Pannert SO del. Marek Szymanowski Protokolant: Edyta Katarzyna Radziwońska po rozpoznaniu w dniu 23 października 2012 r. w Białymstoku sprawy z wniosku T. Ś. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. o wysokość emerytury na skutek apelacji wnioskodawczyni T. Ś. od wyroku Sądu Okręgowego Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Białymstoku V Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 29 marca 2012 r. sygn. akt V U 346/12 oddala apelację. Sygn. akt III AUa 550/12
UZASADNIENIE
Zakład Ubezpieczeń Społecznych Odział w B. decyzją z dnia 10 lutego 2012 roku, wydaną na podstawie przepisów ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2009 roku, Nr 153, poz. 1227 ze zm.), przyznał T. Ś. prawo do emerytury od dnia 1 lipca 2011 roku. Do ustalenia wysokości emerytury organ rentowy uwzględnił 28 lat i 1 miesiąc okresów składkowych oraz 9 lat i 4 miesiące okresów nieskładkowych. Okresy urlopu wychowawczego od dnia 6 sierpnia 1981 roku do dnia 7 sierpnia 1983 roku oraz od dnia 12 grudnia 1983 roku do dnia 1 września 1985 roku organ rentowy zaliczył jako okresy nieskładkowe i zgodnie z art. 53 ust. 1 pkt 3 ustawy wyliczył wysokość emerytury, przyjmując po 0,7% podstawy jej wymiaru za każdy rok okresów nieskładkowych.
T. Ś. w odwołaniu od powyższej decyzji wniosła o jej zmianę i przyjęcie do wysokości emerytury za okres urlopów wychowawczych tak, jak przy okresach składkowych, po 1,3% podstawy wymiaru za każdy rok oraz zasądzenie emerytury w prawidłowej wysokości za okres 3 lat wstecz wraz z ustawowymi odsetkami. Sąd Okręgowy Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Białymstoku po rozpoznaniu powyższego odwołania, wyrokiem z dnia 29 marca 2012 roku oddalił odwołanie. Sąd Okręgowy ustalił, że zgodnie z treścią art. 7 ust. 5 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych okresami nieskładkowymi są okresy przypadające przed nabyciem prawa do emerytury lub renty, okresy urlopu wychowawczego, urlopu bezpłatnego udzielonego na podstawie przepisów w sprawie bezpłatnego urlopu dla matek pracujących opiekujących się małymi dziećmi oraz innych urlopów bezpłatnych udzielonych w tym celu, a także okresy niewykonywania pracy z powodu opieki nad dzieckiem w wieku do 4 lat w granicach do 3 lat na każde dziecko oraz łącznie do 6 lat bez względu na liczbę dzieci oraz na które ze względu na stan psychiczny przysługuje zasiłek pielęgnacyjny dodatkowo w granicach do 3 lat na każde dziecko.
Z dokonanych w sprawie ustaleń wynikało, że świadczenie emerytalne wnioskodawczyni zostało przyznane od dnia 1 lipca 1985 roku. Zgodnie z powyżej wskazanym przepisem, organ rentowy, ustalając wysokość emerytury przyjął 28 lat i 1 miesiąc okresów składkowych oraz 9 lat i 4 miesiące okresów nieskładkowych. Ponieważ okresy urlopu wychowawczego są okresami nieskładkowymi, prawidłowo w ocenie Sądu Okręgowego, organ rentowy uwzględnił za każdy rok urlopu wychowawczego po 0,7% podstawy wymiaru. Mając na uwadze powyższe, Sąd Okręgowy uznał decyzję organu rentowego za prawidłową, wydaną zgodnie z przepisami ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, stąd też na podstawie art. 477 14§ 1 kpc orzekł jak w sentencji wyroku.
T. Ś. zaskarżyła powyższy wyrok całości, zarzucając mu naruszenie art. 4 pkt 13, art. 6 ust. 1 pkt 1, art. 29 ust. 3 i art. 53 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, a także przepisów obowiązujących w dacie przebywania na urlopie wychowawczym. Z treści apelacji wynikało, iż T. Ś. wnosi o zmianę zaskarżonego wyroku i przyjęcie do wysokości emerytury za okres urlopów wychowawczych tak jak przy okresach składkowych po 1,3% podstawy wymiaru oraz zasądzenie emerytury w prawidłowej wysokości wraz z ustawowymi odsetkami.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Apelacja nie jest zasadna. Sąd Okręgowy dokonał prawidłowych ustaleń faktycznych i na ich podstawie wywiódł trafne wnioski. Sąd Apelacyjny aprobuje stanowisko Sądu Okręgowego wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku i ustalenia poczynione przez Sąd Okręgowy przyjmuje za swoje. Kwestią sporną w niniejszej sprawie było zaliczenie T. Ś. do stażu ubezpieczeniowego uprawniającego do nabycia prawa do emerytury okresów urlopów wychowawczych, z których wnioskodawczyni korzystała od dnia 6 sierpnia 1981 roku do dnia 7 sierpnia 1983 roku oraz od dnia 12 grudnia 1983 roku do dnia 1 września 1985 roku jako okresów nieskładkowych i przyjęcie za powyższe okresy współczynnika 0,7% podstawy wymiaru za każdy rok.
Zgodnie z art. 7 pkt 5 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych okresami nieskładkowymi są okresy przypadające przed dniem nabycia prawa do emerytury lub renty okresy urlopu wychowawczego, urlopu bezpłatnego udzielonego na podstawie przepisów w sprawie bezpłatnych urlopów dla matek pracujących opiekujących się małymi dziećmi, innych udzielonych w tym celu urlopów bezpłatnych oraz okresy niewykonywania pracy - z powodu opieki nad dzieckiem w wieku do lat 4 - w granicach do 3 lat na każde dziecko oraz łącznie - bez względu na liczbę dzieci - do 6 lat, na które ze względu na jego stan fizyczny, psychiczny lub psychofizyczny przysługuje zasiłek pielęgnacyjny - dodatkowo w granicach do 3 lat na każde dziecko.
Zatem mając na uwadze powyżej cytowany przepis, nie ulega wątpliwości, iż okresy urlopu wychowawczego są na gruncie przepisów ustawy z dnia 17 grudnia 19988 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych traktowane jak okresy nieskładkowe. Skoro T. Ś. przyznano prawo do emerytury na podstawie przepisów tej ustawy, to przepisy tej ustawy znajdują zastosowanie także w kwestii wyliczenia wnioskodawczyni wysokości świadczenia. W ustawie z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych wyraźnie wskazano, które okresy podlegają zaliczeniu do stażu ubezpieczeniowego z wyszczególnieniem okresów składkowych, nieskładkowych i uzupełniających.
Odnosząc się do zarzutów apelacyjnych należy dodatkowo wskazać, że okresy urlopu wychowawczego dopiero po dniu 31 grudnia 1998 roku objęto obowiązkiem ubezpieczeń emerytalnego i rentowych na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 19 ustawy z dnia 13 października 1998 roku o systemie ubezpieczeń społecznych (tekst jednolity: Dz. U. z 2009 roku, Nr 205, poz. 1585 ze zm.) w związku z art. 16 ust. 8 tej ustawy, co wiąże się z zakwalifikowaniem ich do okresów ubezpieczenia według art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.
Tym samym okresy urlopu wychowawczego, udzielonego przed tą datą, w tym w czasie obowiązywania rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17 lipca 1981 roku w sprawie urlopów wychowawczych (Dz. U. Nr 19, poz. 97 ze zm.), należy traktować tak jak okresy nieskładkowe (art. 7 pkt 5 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych). W przepisach powyższego rozporządzenia, obowiązującego w czasie korzystania przez T. Ś. z urlopów wychowawczych, wskazano, iż okres urlopu wychowawczego traktuje się (z wyłączeniem wyjątków określonych w ustępie 2) jak okres zatrudnienia, w zakładzie pracy, w którym pracownica korzystała z tego urlopu.
Także w powoływanej w apelacji uchwale Składu Siedmiu Sędziów Sądu Najwyższego Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych z dnia 18 maja 2011 roku w sprawie I UZP 1/2011 (LexPolonica nr 2520253, Biuletyn Sądu Najwyższego 2011/5) Sąd Najwyższy wskazał, że okresy bezpłatnego urlopu dla matek pracujących, opiekujących się małymi dziećmi a następnie urlopu wychowawczego - wykorzystane przed dniem 1 stycznia 1999 roku - są od dnia 28 stycznia 1972 roku okresem podlegania ubezpieczeniu społecznemu z tytułu pozostawania w stosunku pracy w rozumieniu art. 29 ust. 3 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.
Jednakże w powyżej cytowanej uchwale Sąd Najwyższy dokonał wykładni art. 29 ust. 3 ustawy odnoszącej się do wcześniejszych emerytur przysługujących jedynie pracownikom i na tym tle rozważał status osób przebywających na urlopach wychowawczych. W niniejszej sprawie nie jest natomiast sporne, czy okres urlopu wychowawczego, na którym przebywała odwołująca od dnia 6 sierpnia 1981 roku do dnia 1 września 1985 roku jest okresem zatrudnienia, czy też zrównanym z okresem zatrudnienia, który uwzględnia się przy ustaleniu prawa do emerytury, a ustaleniu podlegało, czy jest to okres składkowy, bądź też nieskładkowy.
Nadto w powyższej uchwale Sąd Najwyższy wskazał, że nie ma wątpliwości, że okres urlopu wychowawczego jest okresem ubezpieczenia (art. 6 ust. 1 pkt 19 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych), co nie oznacza automatycznie, że okres urlopu wychowawczego jest okresem składkowym. Okres urlopu wychowawczego w świetle powyższej uchwały jest traktowany na równi z okresem zatrudnienia przy ustalaniu statusu pracowniczego, o którym mowa w art. 29 ust. 3 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.
Jednakże nie może być automatycznie traktowany jak okres składkowy, bowiem co do okresów składkowych i nieskładkowych ustawa wyraźnie określa katalog tych okresów. Nie ma zatem możliwości uznania, że okres urlopu wychowawczego T. Ś. od dnia 6 sierpnia 1919 roku do dnia 1 września 1985 roku był okresem składkowym. Należy rozróżnić pojęcia okresu zatrudnienia (i traktowania urlopu wychowawczego na równi z okresem zatrudnienia) od pojęcia okresu ubezpieczenia i wyodrębnionych okresów składkowych (zatrudnienie) oraz nieskładkowych (urlop wychowawczy).
Wobec powyższego, skoro okres urlopu wychowawczego, na którym T. Ś. przebywała od dnia 6 sierpnia 1981 roku do dnia 1 września 1985 roku nie mógł być uznany za okres składkowy. Niezasadne okazało się więc żądanie wnioskodawczyni przyjęcia za ten okres współczynnika 1,3 % podstawy wymiaru tak jak przy okresach składkowych. Stąd też niesłuszne okazały się zarzuty apelacyjne dotyczące naruszenia art. art. 4 pkt 13, art. 6 ust. 1 pkt 1, art. 29 ust. 3 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, jak też przepisów obowiązujących w dacie korzystania przez wnioskodawczynię z urlopów wychowawczych, bowiem nie zostały one zastosowane a niniejszej sprawie.
Także zarzut naruszenia przez Sąd Okręgowy art. 53 ust. 1 pkt 2 ustawy odnoszącego się do wyliczenia wysokości świadczenia był nieuprawniony, skoro kwestia, czy okres urlopu wychowawczego jest okresem nieskładkowym, została wskazana w wprost w art. 7 pkt 5 ustawy. W tym stanie rzeczy, uznając apelację za bezzasadną, Sąd Apelacyjny na podstawie art. 385 kpc orzekł jak w sentencji wyroku.