Legislator Case Law & Legislation
III AUa 875/14 AI generated

Appeal dismissed; plaintiff failed to prove continuous full-time special conditions work for early pension.

Case Number III AUa 875/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Court of Appeal dismissed the plaintiff's appeal against the Social Insurance Institution's refusal of an early pension based on special working conditions. The plaintiff argued that his work as a fitter involved special conditions like painting and welding, but the court found these were exceptions rather than the primary, continuous, and full-time nature of his duties. The court emphasized that special conditions must be met daily for eight hours and rejected the expert opinion as insufficient proof of such continuous work.

Legislator headnote

AI generated

Art. 184 ust. 1, 2 ustawy o emeryturach i rentach z FUS; § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej w sprawie wieku emerytalnego: continuous and full-time performance of work under special conditions is a mandatory prerequisite for early retirement rights, and isolated tasks do not satisfy this requirement.

Keywords

AI generated
early retirement pension special working conditions continuous full-time work expert opinion evidence Social Insurance Institution

Cited Legislation

AI generated
Art. 184 ust. 1, 2 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z FUS
na podstawie art. 184 ustawy z dnia 17.12.1998 r.
§ 2 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze
art. 385 k.p.c.
Z podanych przyczyn orzeczono, jak w punkcie I sentencji na podstawie art. 385 kpc.
art. 98 k.p.c.
O kosztach zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym orzeczono na podstawie art. 98 kpc w związku z § 12 ust.
art. 32 Konstytucji
5 kc i art. 32 Konstytucji poprzez dyskryminację osoby odwołującego się na skutek wyłączenia go z grupy pracowników, z którymi świadczył taką samą pracę.

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III AUa 875/14

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 lutego 2015 r. Sąd Apelacyjny w Rzeszowie, III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSA Alicja Podczaska (spr.) Sędziowie: SSA Barbara Gonera SSA Ewa Madera Protokolant st.sekr.sądowy Maria Piekiełek po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2015 r. na rozprawie sprawy z wniosku B. G. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w J. o emeryturę na skutek apelacji wnioskodawcy od wyroku Sądu Okręgowego w Krośnie z dnia 11 września 2014 r. sygn. akt IV U 1636/12 I. o d d a l a apelację, II. z a s ą d z a od wnioskodawcy B. G. na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w J. kwotę 120 zł ( sto dwadzieścia złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym.

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 27 września 2012 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w J. na podstawie art. 184 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z FUS ( t. jedn. Dz. U. 2013, 1440) oraz przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U. Nr 8, poz. 43 ze zm.) odmówił B. G. prawa do wcześniejszej emerytury z tytułu pracy w warunkach szczególnych, ponieważ wnioskodawca nie wykazał piętnastoletniego stażu pracy w warunkach szczególnych, ani nie osiągnął wieku emerytalnego.

Do powyższego okresu organ rentowy nie uwzględnił zatrudnienia w(...). w S.od 2.11.1973 r. do 30.04.1999 r. W odwołaniu od powyższej decyzji wnioskodawca domagał się jej zmiany i przyznania prawa do emerytury, podnosząc że w okresie zatrudnienia w Autosan, na stanowisku ślusarza wykonywał pracę w warunkach szczególnych, ponieważ głównie wykonywał zaprawki lakiernicze, klejenie butaprenem, spawanie drobnych elementów, czyszczenie zamalowań i zabrudzeń środkami, zawierającymi aceton, a także drobne prace ślusarskie. W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, ponieważ prace wykonywane w bezpośrednim sąsiedztwie stanowisk lakierniczych i spawalniczych nie mogą być zaliczone do wykonywanych w warunkach szczególnych.

Wyrokiem z dnia 11 września 2014 r., sygn. akt IV U 1636/12, Sąd Okręgowy w Krośnie oddalił odwołanie. Sąd ustalił, że B. G., ur. (...), był zatrudniony w (...). w okresie od 2.11.1973 r. do 30.04.1999 r., na stanowisku ślusarza, w rożnych wydziałach: (...) (...) Wnioskodawca wykonywał różne prace: porządkowe, ślusarskie, transportowe, remontowe. W opinii biegłych z zakresu organizacji i zarządzania przemysłem oraz bhp wnioskodawca nie pracował w warunkach szczególnych. W ocenie Sądu I instancji wnioskodawca nie spełnia warunków do przyznania wcześniejszej emerytury na podstawie art. 184 ust. 1 i 2 ustawy o emeryturach i rentach z FUS.

W apelacji od powyższego wyroku wnioskodawca domagał się jego zmiany i przyznania prawa do emerytury z tytułu pracy w warunkach szczególnych, zarzucając: naruszenie prawa materialnego, a to art. 32 w zw. z art. 184 ustawy o emeryturach i rentach z FUS w związku z § 1 – 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, poprzez ich zastosowanie do nie w pełni wyjaśnionego stanu faktycznego sprawy, a także art. 46 ust. 1 w związku z art. 32 ustawy o emeryturach i rentach z FUS, poprzez przyjęcie, że odwołujący nie spełnia przesłanek do uzyskania świadczenia emerytalnego w oparciu o tą podstawę prawną oraz art. 5 kc i art. 32 Konstytucji poprzez dyskryminację osoby odwołującego się na skutek wyłączenia go z grupy pracowników, z którymi świadczył taką samą pracę.

Apelujący zarzucił również naruszenie przepisów postępowania: art. 233 § 1 kpc, poprzez niewłaściwą ocenę stanu faktycznego, na skutek dokonania dowolne oceny dowodów i niewskazanie w uzasadnieniu, jakim dowodom Sąd dał wiarę, a jakie pominął; art. 316 kpc, poprzez brak kontroli materiału dowodowego pod kątem kwalifikacji pracy wnioskodawcy według wykazu A, działu II, poz. 76 i 78, działu XIV , poz. 12 i 18, a także pod poz. 17 działu XIV pkt. 4 i 6 oraz poczynienie błędnych ustaleń faktycznych. W odpowiedzi na apelację wnioskodawcy, organ rentowy wniósł o oddalenie apelacji i zasądzenie na rzecz organu rentowego kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Sąd Apelacyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Apelacja wnioskodawcy jest nieuzasadniona i podlega oddaleniu, ponieważ zaskarżony wyrok Sądu Okręgowego w Krośnie jest trafny i nie narusza prawa. ` Przedmiotem sporu w sprawie była ocena uprawnienia B. G.do emerytury w obniżonym wieku, a to w związku z zatrudnieniem w szczególnych warunkach, na podstawie art. 184 w związku z art. 32 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (t.j. Dz. U. 2009 nr 153 poz. 1227), a w szczególności zakwalifikowanie okresu pracy w (...). w okresie od 2.11.1973 r. do 30.04.1999 r., jako zatrudnienia w szczególnych warunkach.

W świetle regulacji dotyczących wcześniejszej emerytury z tytułu zatrudnienia w warunkach szczególnych, pracami w szczególnych warunkach nie są wszelkie prace wykonywane w narażeniu na kontakt z niekorzystnymi dla zdrowia pracownika czynnikami lub prace charakteryzujące się znacznym wysiłkiem fizycznym, lecz jedynie takie, które zostały wymienione w § 4-15 rozporządzenia z dn. 7.02.1983 r. i wykazach stanowiących załącznik do niego (tak: wyrok SN z 10 kwietnia 2014 r., II UK 395/13, Lex 1455235). Normatywne rodzaje prac w szczególnych warunkach wyróżnia kryterium merytoryczne i formalne; pierwsze dotyczy wykonywania stale i w pełnym wymiarze takiej pracy, warunkiem drugiego jest wymienienie jej w rozporządzeniu z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze.

Praca, która nie spełnia łącznie obu kryteriów nie uprawnia do emerytury w niższym wieku emerytalnym określonym w tym rozporządzeniu. Nawet zatem, jeżeli pracodawca uznał pracę na danym stanowisku za pracę w szczególnych warunkach, pracownik może nie otrzymać wcześniejszej emerytury. Z powyższych przyczyn na ocenę charakteru zatrudnienia wnioskodawcy, jako niespełniającego warunków, o których mowa w § 2 pkt. 1 rozporządzenia z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, nie mają wpływu twierdzenia wnioskodawcy o jego przebywaniu w szkodliwym środowisku pracy.

Podkreślić należy, że samo wykonywanie prac kwalifikowanych do prac w warunkach szczególnych nie jest wystarczając do uzyskania wcześniejszych uprawnień emerytalnych, bez jednoczesnego spełnienia przesłanki ich wykonywania stale i w pełnym wymiarze czasu pracy w rozumieniu § 2 ust. 1 rozporządzenia z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U. Nr 8, poz. 43 ze zm.). W okolicznościach rozpoznawanej sprawy nie znajduje uzasadnienia powoływanie się na linię orzeczniczą Sądu Najwyższego, dotyczącą dopuszczalności odstępstw od warunku wykonywania pracy w warunkach szczególnych w pełnym wymiarze czasu pracy.

Analiza rodzaju czynności wykonywanych przez wnioskodawcę w całym okresie zatrudnienia w (...) prowadzi raczej do konstatacji, że to ewentualne wykonywanie pewnych czynności zaliczanych do pracy w warunkach szczególnym było wyjątkiem od podejmowanych w przeważającym czasie pracy czynności do takich prac niezaliczanych. Kolejną kwestią jest wyjaśnienie, iż dla ustalenia wykonywania pracy w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze, stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy nie jest konieczne prowadzenie dowodu z opinii biegłego (por. wyrok SN z dnia 8 stycznia 2009 r., I UK 201/08, Lex 738338 wyrok SA w Rzeszowie z dnia 5 marca 2013 r., III AUa 969/12, Lex 1294850).

Sama opinia biegłego nie może być źródłem materiału faktycznego sprawy, ani stanowić podstawy ustalenia okoliczności będących przedmiotem oceny Sądu. Dowód z opinii biegłego podlega ocenie Sądu według kryteriów zgodności z zasadami logiki i wiedzy powszechnej, poziomu wiedzy biegłego, podstaw teoretycznych opinii, sposobu motywowania i stopnia stanowczości wyrażonych w niej wniosków. Odnosząc powyższe uwagi do rozpoznawanej sprawy, Sąd Apelacyjny zauważa, że Sąd I instancji, dopuściwszy dowody z opinii biegłych specjalisty ds. organizacji i zarządzania przemysłem i także z zakresu bhp dokonał ich poprawnej oceny.

Przypomnieć w tym miejscu należy, że dla oceny, czy pracownik pracował w szczególnych warunkach, nie ma istotnego znaczenia nazwa zajmowanego przez niego stanowiska, tylko rodzaj powierzonej mu pracy i jej wykonywanie w warunkach określonych w § 2 ust. 1 rozporządzenia z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U. Nr 8, poz. 43), a więc stale (codziennie) i w pełnym wymiarze czasu pracy (przez 8 godzin dziennie, jeżeli pracownika obowiązuje taki wymiar czasu pracy).

Wnioskodawca zatrudniony na stanowisku ślusarza w toku zatrudnienia w (...). nie pracował w warunkach szczególnych, w rozumieniu przepisów w/w rozporządzenia. Z podanych przyczyn orzeczono, jak w punkcie I sentencji na podstawie art. 385 kpc. O kosztach zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym orzeczono na podstawie art. 98 kpc w związku z § 12 ust. 1 pkt. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.

U. 2013, poz. 490).