Court awarded capitalised interest for the period before the lawsuit but dismissed claims for interest on overdue interest.
Legislator summary
AI generatedThe court dismissed the plaintiff's claim for interest on overdue interest for the period prior to the lawsuit's filing. While the main debt was paid before the lawsuit, the court ruled that interest on such interest can only be claimed from the date the lawsuit was initiated. Consequently, the plaintiff was awarded capitalised interest for the specific period between the debt's due date and the lawsuit's filing, but the remainder of the interest claim was rejected.
Legislator headnote
AI generatedArt. 481 k.c.; Art. 482 k.c.: Interest on overdue interest may be claimed only from the date the lawsuit is filed, protecting the debtor from excessive burden.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt X GC 469/14
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 stycznia 2015 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach, X Wydział Gospodarczy w składzie Przewodniczący SSO Katarzyna Żymełka Protokolant Joanna Gołosz po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2015 r. w Gliwicach na rozprawie sprawy z powództwa Miasta R. przeciwko (...) Spółce Akcyjnej w Ł. o zapłatę 1) zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 1.790,17 (jeden tysiąc siedemset dziewięćdziesiąt 17/100) zł z ustawowymi odsetkami od 5 listopada 2014 r.;
2) oddala powództwo w pozostałym zakresie;
3) zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 11.216 (jedenaście tysięcy dwieście szesnaście) zł tytułem kosztów procesu. /-/ Katarzyna Żymełka X GC 469/14
UZASADNIENIE
Powód Miasto R. wniósł o wydanie nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym i orzeczenie nim, że pozwana (...) Spółka Akcyjna w Ł. ma mu zapłacić kwotę 152.310,78 zł z odsetkami ustawowymi od 2 października 2014 r. oraz koszty procesu. W uzasadnieniu powód podniósł, że należność dochodzoną pozwem stanowi roszczenie wynikające z gwarancji ubezpieczeniowej nr (...) z 27 stycznia 2014 r. należytego wykonania kontraktu. Pozwana była wzywana do dobrowolnej zapłaty należności dochodzonej pozwem. Pismem procesowym z 5 listopada 2014 r. powód ograniczył żądanie pozwu do kwoty 1.735,93 zł stanowiącej skapitalizowane odsetki ustawowe od należności w kwocie 152.310,78 zł za okres od 2 października 2014 r. do 3 listopada 2014 r., wraz z ustawowymi odsetkami od dnia wytoczenia powództwa oraz kosztów procesu.
Podał, że pozwana w dniu 3 listopada 2014 r. dokonała zapłaty kwoty 152.310,78 zł. Uznając, że nie ma w niniejszej sprawie podstaw do wydania nakazu zapłaty w dniu 14 listopada 2014 r. skierowano sprawę do rozpoznania w postępowaniu zwykłym. Postanowieniem z 21 listopada 2014 r. Sąd umorzył postępowanie w części dotyczącej należności głównej w kwocie 152.310,78 zł. Postanowienie jest prawomocne. W odpowiedzi na pozew pozwana wniosła o oddalenie powództwa i zasądzenie kosztów procesu. W uzasadnieniu wskazała, że zapłaciła należność główną dochodzoną pozwem przed doręczeniem jej odpisu pozwu.
Sąd ustalił i zważył, co następuje:
Wobec zapłaty należności głównej przez pozwaną spór sprowadzał się do ustalenia, czy pozwana dopuściła się opóźnienia w zapłacie należności głównej oraz czy powód zasadnie domaga się ustawowych odsetek za okres od 2 października 2014 r. do 3 listopada 2014 r. (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w C. na podstawie umowy z powodem z 30 stycznia 2014 r. przyjęła do wykonania roboty budowlane polegające na budowie mostu w ciągu ul. (...) nad rzeką K. w R. – H.. (dowód: umowa k. 35-44) Pozwana (gwarant) w gwarancji ubezpieczeniowej nr (...) z 27 stycznia 2014 r. zagwarantowała nieodwołalnie i bezwarunkowo zapłatę gwarancji powodowi (beneficjentowi) do kwoty 152.310,78 zł.
Gwarancja zabezpieczała roszczenie powoda z tytułu niewykonania bądź nienależytego wykonania przez (...) Spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością w C. (zobowiązanego) kontraktu. Gwarancja była ważna w okresie od 30 stycznia 2014 r. do 30 grudnia 2014 r. Pozwana zobowiązała się do zapłaty powodowi gwarancji w terminie 30 dni od daty otrzymania od powoda pierwszego pisemnego wezwania do zapłaty wraz z załączonymi:
a) pisemnym oświadczeniem, że zobowiązany nie wykonał bądź nienależycie wykonał kontrakt objęty gwarancją oraz że żądana kwota jest należna z tytułu gwarancji, b) kopią wezwania do zapłaty ww. należności wraz z potwierdzeniem jego wysłania, c) dokumentami potwierdzającymi umocowanie osób podpisanych pod wezwaniem do zapłaty. Pismem z 28 sierpnia 2014 r. powód wezwał pozwaną, jako gwaranta, do zapłaty kwoty 152.310,78 zł z tytułu niewykonania, nienależytego wykonania umowy z 30 stycznia 2014 r. przez (...) Spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością w C..
Powód wskazał, że (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w C. nie dokonała na jego rzecz zapłaty kwoty 152.310,78 zł. Wraz z pismem powód przesłał pozwanej pisemne oświadczeniem, że zobowiązana, pomimo pisemnego jej wezwania, nie wykonała lub nienależycie wykonała kontrakt objęty gwarancją oraz że żądana kwota jest należna z tytułu gwarancji, wezwanie do wykonania, należytego wykonania umowy wraz z potwierdzeniem odbioru, wypowiedzenie umowy wraz z wezwaniem do zapłaty należności wraz z potwierdzeniem jego wysłania oraz potwierdzeniem odbioru oraz dokumentami potwierdzające umocowanie osób podpisanych pod wezwaniem do zapłaty.
Pozwana otrzymała pisemne wezwanie dnia 1 września 2014 r. Powód pismem z 2 października 2014 r. kolejny raz wezwał pozwaną do dobrowolnej zapłaty w terminie 7 dni od otrzymania wezwania kwoty 152.310,78 zł wraz z ustawowymi odsetkami. Wskazał, że w przypadku braku zapłaty skieruje sprawę do sądu. Pozwana otrzymała wezwanie 6 października 2014 r. (dowód: wezwania k. 15 i 17-18, potwierdzenia odbioru k. 16, 19, wypowiedzenie umowy k. 20-21, potwierdzenie odbioru k. 22, oświadczenie k. 24, pismo k. 25, potwierdzenie nadania k. 26-28, potwierdzenie odbioru k. 29, karta wzorów podpisów k. 30, zaświadczenie k. 31, uchwała k. 32, dowód wpłaty k.
33) Pozwana przelała na rzecz powoda kwotę 152.310,78 zł dnia 3 listopada 2014 r. (dowód: potwierdzenie transakcji k.
54) Powód wraz z pismem z 28 sierpnia 2014 r., stanowiącym wezwanie do zapłaty kwoty 152.310,78 zł, przesłał pozwanej wszystkie wymagane dokumenty, określone w gwarancji ubezpieczeniowej nr (...) z 27 stycznia 2014 r. Pozwana otrzymała wezwanie wraz z dokumentami 1 września 2014 r., a zatem należność dochodzona pozwem stała się wymagalna z dniem 2 października 2014 r. tj. po upływie 30 dni od daty otrzymania przez pozwaną wezwania do zapłaty. Pozwana, wobec dokonania zapłaty, nie kwestionowała należności w kwocie 152.310,78 zł.
Uregulowała ją, po wniesieniu przez powoda pozwu o jej zapłatę oraz po kolejnym wezwaniu jej do zapłaty. Natomiast powód wniósł pozew do upływie terminu zakreślonego w kolejnym wezwaniu do zapłaty. Pozwana wezwanie do otrzymała 6 października 2014 r. i była wezwana do zapłaty w terminie 7 dni od jego otrzymania. Termin zakreślony w kolejnym wezwaniu upłynął zatem 13 października 2014 r. Pozwana uregulowała dochodzoną należność dopiero 3 listopada 2014 r. Powód zasadnie zatem domagał się zasądzenia ustawowych odsetek za opóźnienie w zapłacie kwoty 152.310,78 zł tj. za okres od 2 października 2014 r. do 3 listopada 2014 r.
Należność ta wyniosła kwotę 1.735,93 zł. Niezasadnie jednakże powód domagał się ustawowych odsetek od tej kwoty od dnia wytoczenia pozwu. Sąd miał bowiem na uwadze, że zgodnie z art. 482 § 1 k.c. od zaległych odsetek można żądać odsetek za opóźnienie dopiero od chwili wytoczenia powództwa. Tym samy żądanie odsetek za opóźnienie w zapłacie zaległych odsetek możliwe jest dopiero od momentu wytoczenia powództwa o odsetki, a nie za okres wcześniejszy, co stanowi dodatkową ochronę dłużnika przed nadmiernym obciążeniem.
Powód nie wykazał, że strony w zakresie obciążenia odsetkami za opóźnienie w zapłacie od zaległych odsetek umówiły się inaczej. Powód wytoczył powództwo o odsetki w dniu złożenia pisma procesowego, w którym żądał zasądzenia ustawowych odsetek za opóźnienie w zapłacie należności głównej wraz z dalszymi ustawowymi odsetkami. Pismo zostało nadane w UPT dnia 5 listopada 2014 r. i od tego dnia powód mógł skutecznie domagać się dalszych ustawowych odsetek. Wobec powyższego żądanie powoda w zakresie domagania się dalszych ustawowych odsetek od dnia wytoczenia powództwa tj. 29 października 2014 r. do dnia 4 listopada 2014 r. jako niezasadne podlegało oddaleniu.
Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 481 k.c. i art. 482 k.c. zasądził od pozwanej w punkcie pierwszym wyroku kwotę skapitalizowanych odsetek ustawowych za opóźnienie w zapłacie należności w kwocie 152.310,78 zł za okres od 2 października 2014 r. do 3 listopada 2014 r.. W pozostałym zakresie Sąd oddalił powództwo. Orzeczenie o kosztach postępowania oparto o art. 100 k.p.c., art. 108 k.p.c. Powód wygrał proces co do należności głównej. Uległ jedynie w nieznacznej części co do żądania odsetek od zaległych ustawowych odsetek.
Sąd uznał, że uległ on tylko co do nieznacznej części swego żądania i włożył na pozwaną obowiązek zwrotu wszystkich kosztów procesu poniesionych przez powoda. Na koszty postępowania poniesione przez powoda składają się: - opłata od pozwu w wysokości 7.616 zł, - wynagrodzenie pełnomocnika powódki w wysokości 3.600 zł – zgodnie z treścią § 6 punkt 6 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu.
Łącznie koszty poniesione przez powoda wyniosły 11.216 zł. Orzekając o kosztach procesu Sąd miał na uwadze, że pozwany, który płaci dochodzoną należność po wniesieniu pozwu, chociaż przed otrzymaniem jego odpisu, z punktu widzenia przepisów k.p.c. o kosztach procesu uważany jest za przegrywającego sprawę i w konsekwencji zobowiązany jest zwrócić powodowi poniesione koszty (art. 98 § 1 k.p.c.) (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 sierpnia 1979 r., I CZ 92/79). W dniu wniesienia pozwu (29 października 2014 r.) należność powoda była wymagalna.
Zapłata przez pozwanego w toku postępowania objętych powództwem należności skutkuje uznaniem go za przegrywającego proces, ze skutkami, o jakich mowa w art. 98 § 1 i 3 k.p.c., również w części dotyczącej zaspokojonego w ten sposób roszczenia, jeżeli tylko było ono wymagalne w dacie wniesienia pozwu (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z 3 kwietnia 2013 r., I ACa 151/13). Wobec powyższego Sąd uznał pozwaną za przegrywającą proces w zakresie należności głównej oraz ustawowych odsetek za opóźnienie w jej zapłacie. /-/ Katarzyna Żymełka