Court dismissed one-time accident compensation claim as the incident occurred on the way to work, not during business activity.
Legislator summary
AI generatedThe Regional Court dismissed the applicant's appeal against the Social Insurance Office's refusal to grant a one-time accident compensation. The applicant argued the August 1, 2013 incident occurred during business operations, while the office maintained it was merely a commute to her workplace. The court found the applicant traveled directly from home to her office on a scheduled day without performing any business tasks, ruling it a standard commute rather than a work-related accident.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych; Art. 57b ustawy o emeryturach i rentach; A one-time accident compensation is not due for an incident occurring on the way to work if the individual did not perform any work-related activities at the time of the accident.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt: XU-57/15
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 lutego 2015r. Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieścia X Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych we Wrocławiu w składzie: Przewodniczący: SSR Barbara Bonczar Protokolant: Grażyna Mazurkiewicz po rozpoznaniu na posiedzeniu jawnym w dniu 17 lutego 2015r. we W. sprawy z odwołania M. S. od decyzji Z. U. S. Oddział we W. z dnia 17 listopada 2014r. znak: (...) w sprawie M. S. przeciwko Z. U. S. Oddział we W. o jednorazowe odszkodowanie 1. oddala odwołanie.
2. nie obciąża stron kosztami postępowania.
UZASADNIENIE
Z. U. S. Oddział we W. decyzją znak: (...) z dnia 17 listopada 2014r odmówił wnioskodawczyni M. S. prawa do jednorazowego odszkodowania z tytułu wypadku w drodze z domu do pracy z dnia 01 grudnia 2013r. Podstawą powyższego rozstrzygnięcia był art. 6 ust. 1oraz art.3 ust. 1 ustawy z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (Dz. U. z 2009 r., Nr 167, poz. 1322. We wniesionym od tej decyzji odwołaniu wnioskodawczyni zarzuciła stronie pozwanej naruszenie art.3 ust. 1 oraz art.3 ust.3 pkt 8 oraz art.6 ust. 1 pkt 4 cyt. ustawy, gdyż jej zdaniem wypadek jakiemu wnioskodawczyni uległa w dniu 01 sierpnia 2013r. był wypadkiem przy prowadzeniu działalności gospodarczej.
W konsekwencji wnioskodawczyni wniosła o zmianę zaskarżonej decyzji i przyznanie prawa do jednorazowego odszkodowania. Strona pozwana w udzielonej odpowiedzi na odwołanie wniosła o jego oddalenie z uwagi na brak podstaw prawnych do jego uwzględnienia, podnosząc. Zdaniem strony pozwanej zdarzenie w dniu 01 sierpnia 2013r. miało miejsce w drodze z domu do pracy i z tego tytułu nie przysługuje jednorazowe odszkodowanie. Wypadek w drodze z domu do pracy ma wpływ jedynie na wysokość zasiłku chorobowego z tytułu niezdolności do pracy powstałej na skutek tego wypadku.
Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny: Wnioskodawca M. S. z zawodu technik protetyk słuchu w dacie zdarzenia prowadziła pozarolniczą działalność gospodarczą, której przedmiotem jest dobór, sprzedaż i serwisowanie aparatów słuchowych. Miejscem prowadzenia działalności jest miejsce zamieszkania wnioskodawczyni oraz gabinet w W. w dniach: poniedziałek i piątek. W pozostałe dni tygodnia wnioskodawczyni dojeżdża do innych miejsc np. do Domu Pomocy Społecznej, zakładu karnego lub do miejsc zamieszkania swoich klientów, gdzie bada słuch, dobiera i sprzedaje aparaty słuchowe.
W pozostałe dni tygodnia w gabinecie w W. pracuje asystentka, która umawia klientów oraz prowadzi sprzedaż aparatów. W dniu 01 sierpnia 2013r. tj. czwartek wnioskodawczyni udawała się z miejsca swego zamieszkania do gabinetu w W. wyjątkowo, gdyż umówionej klientce pasował tylko ten dzień tygodnia. W tym dniu wnioskodawczyni ok. godz. 7.53 uległa wypadkowi komunikacyjnemu. Wnioskiem z dnia 29 października 2014r. wnioskodawczyni wystąpiła do strony pozwanej o przyznanie prawa do jednorazowego odszkodowania z tytułu w drodze z domu do pracy jakiemu uległa w dniu 01 sierpnia 2013r.
We wniosku wnioskodawczyni podała, że w tym dniu wyjechała do pracy na umówioną wizytę w gabinecie audioprotetycznym, który mieści się w W. i stanowi miejsce jej pracy. Do wniosku została dołączona karta wypadku w drodze do pracy nr (...) dot. ustalenia okoliczności i przyczyn wypadku. W dniu 12 września 2013r. strona pozwana sporządziła Kartę wypadku w drodze do pracy Nr (...) i przesłała ją wnioskodawczyni. Wnioskodawczyni nie kwestionowała ustaleń karty wypadku. Decyzją z dnia 17 listopada 2014r. strona pozwana odmówiła wnioskodawczyni przyznania prawa do jednorazowego odszkodowania.
Dowód:
1) akta odszkodowawcze ZUS.
2) przesłuchanie wnioskodawczyni– k. 21 as.
Sąd zważył, co następuje:
Odwołanie wnioskodawczyni M. S. nie zasługiwało na uwzględnienie. Wnioskodawczyni w trybie art.477 9 kpc złożyła odwołanie od decyzji wydanej przez organ rentowy w dniu 17 listopada 2014r odmawiającą prawa do jednorazowego odszkodowania z tytułu zdarzenia jakiemu wnioskodawczyni uległa w dniu 01 sierpnia 2013r. Zdaniem strony pozwanej zdarzenie to miało miejsce w drodze z domu do pracy i zdarzenia te nie są objęte ochroną w zakresie przyznania prawa do jednorazowego odszkodowania. Jak wykazało przeprowadzone przed Sądem postępowanie dowodowe wnioskodawczyni w tym dniu ok. godz. 07.00 wyjechała do swego gabinetu w W., który jest miejscem jej pracy, na umówione spotkanie z klientką.
Sama wnioskodawczyni przyznaje ten fakt we wniosku złożonym do strony pozwanej a dodatkowo w swoim przesłuchaniu na rozprawie w dniu 17 lutego 2015r. Wprawdzie w odwołaniu wnioskodawczyni podniosła, że niektóre prace wykonuje również w swoim miejscu zamieszkania w O., gdzie przechowuje również część wyposażenia np. komplety baterii do różnych modeli aparatów słuchowych, ale w tym dniu udawała się z domu o godz. 7.00 bezpośrednio do gabinetu. Definicję wypadku w drodze z do pracy zawiera art. 57b ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych- t.j.
Dz.U. z 2013r., poz. 1440. Z dniem 01 stycznia 2003r. weszły w życie przepisy ustawy z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (Dz. U. z 2009 r., Nr 167, poz. 1322. Począwszy od tej daty wypadki w drodze do pracy i z pracy nie są objęte szczególną ochroną ubezpieczeniową. Poszkodowanemu w takim wypadku nie przysługuje jednorazowe odszkodowanie w razie doznania uszczerbku na zdrowiu. Ubezpieczonemu, który uległ wypadkowi w drodze do pracy lub z pracy po dniu 01 stycznia 2003r. przysługuje min. zasiłek chorobowy i świadczenie rehabilitacyjne z ubezpieczenia wypadkowego na podstawie cyt. ustawy z 30.10.2002r.
Wnioskodawczyni w dniu 01 sierpnia 2013r. ulega wypadkowi w drodze z domu do pracy, a więc nie przysługuje jej prawo do jednorazowego odszkodowania z tego tytułu. Odnosząc się do powołanego w odwołaniu orzecznictwa SN to zdaniem sądu powołane orzeczenia dot. innych stanów faktycznych aniżeli miał w niniejszej sprawie. Sąd oddalił także wniosek o powołanie dowodu z zeznań świadków na okoliczność sposobu prowadzenia przez wnioskodawczynię działalności gospodarczej, gdyż okoliczność ta zdaniem Sądu została wykazana na podstawie dowodów znajdujących się w aktach rentowych strony pozwanej oraz na dowodzie z przesłuchania wnioskodawczyni.
Zdaniem Sądu wprawdzie strona pozwana w zaskarżonej decyzji powołała ar.3 ust. 1 ustawy wypadkowej, który zawiera definicję wypadku przy pracy, ale zdaniem Sądu zdarzenie jakiemu wnioskodawczyni uległa w dniu 01 sierpnia 2013r. nie było wypadkiem przy prowadzeniu pozarolniczej działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 8. Wnioskodawczyni w tym dniu nie rozpoczęła prowadzenia tej działalności, nie wykonała żadnych czynności związanych z tą działalnością i udawała się z miejsca zamieszkania do miejsca pracy.
Uwzględniając powyższe, w oparciu o powołane i cytowane w uzasadnieniu przepisy i na podstawie art. 477 14 § 1 Kpc, Sąd orzekł, jak w pkt I wyroku. O kosztach procesu (pkt II wyroku) orzeczono na podstawie art. 102 k.p.c.