Criminal appeal upheld; lower court sentence modified to include missing statutory basis for probationary work requirement.
Legislator summary
AI generatedThe prosecutor successfully appealed the first-instance judgment, arguing it violated the law by omitting a specific statutory provision for the probationary work requirement. The appellate court found the lower court's factual findings correct but noted a procedural error where the relevant article was not cited as the legal basis for the sentence. Consequently, the court modified the judgment to include the missing article while upholding the rest of the verdict and exempting the defendant from appeal costs.
Legislator headnote
AI generatedArt. 58 § 3 k.k.; Art. 437 § 2 k.p.k.; If a first-instance judgment omits a mandatory statutory provision as the basis for sentencing, the appellate court may issue a reformatory judgment to correct the omission.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt VII Ka 68/15
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 25 lutego 2015 r. Sąd Okręgowy w Olsztynie w VII Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący: SSO Remigiusz Chmielewski, Sędziowie: SSO Dariusz Firkowski (spr.), SO Dorota Lutostańska, Protokolant st. sekr. sądowy Katarzyna Filipiak przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej Małgorzaty Stypułkowskiej po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2015r. sprawy T. C. oskarżonego o przestępstwo z art. 278§1 kk na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Olsztynie z dnia 5 listopada 2014r., sygn. akt VII K 955/14 I zaskarżony wyrok zmienia w ten sposób, że podstawę rozstrzygnięcia o karze z pkt. I sentencji uzupełnia o art.58§3 kk i w pozostałej części utrzymuje go w mocy, II zwalnia oskarżonego od kosztów sądowych za postepowanie odwoławcze. Sygn. akt VII Ka 68/15
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Olsztynie wyrokiem z dnia 5 listopada 2014 r., sygn. akt. VII K 955/14 w sprawie przeciwko T. C. oskarżonemu o to, że w dniu 7 września 2014 r. w O. przy ul. (...), w Galerii (...), dokonał zaboru w celu przywłaszczenia roweru dziecięcego m-ki K. (...) o wartości 599 zł na szkodę (...) Sp. z o.o. w miejscowości B. tj. o czyn z art. 278 § 1 kk. orzekł: I oskarżonego T. C. uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to z mocy art. 278 § 1 k.k., opierając wymiar kary o art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 35 § 1 k.k., skazał go na karę 8 (ośmiu) miesięcy ograniczenia wolności, z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne, w wymiarze 20 godzin miesięcznie;
II na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. zwolnił oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych, w tym opłaty. Powyższy wyrok zaskarżył prokurator w części orzeczenia o karze na korzyść oskarżonego i zarzucił mu obrazę przepisów prawa materialnego, mianowicie art. 58 § 3 k.k. poprzez nie wskazanie rzeczonego przepisu jako podstawy prawnej orzeczenia wobec oskarżonego T. C. kary 8 (ośmiu) miesięcy ograniczenia wolności, z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne, w wymiarze 20 godzin miesięcznie.
Podnosząc wskazany zarzuty skarżący wniósł o zmianę orzeczenia poprzez wskazanie, że podstawą prawną orzeczenia wobec oskarżonego kary 8 (ośmiu) miesięcy ograniczenia wolności, z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne, w wymiarze 20 godzin miesięcznie, oprócz art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 35 § 1 k.k. jest także art. 58 § 3 k.k.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja prokuratora jest trafna. Na wstępie należy zauważyć, iż Sąd Rejonowy dokonał prawidłowych ustaleń w sprawie opierając je o prawidłową analizę materiału dowodowego, która nie zawiera błędów natury logicznej czy też faktycznej. Z uzasadnienia zaskarżonego wyroku wynikają powody, dla których oskarżonego uznano za winnego popełnienia przypisanego mu czynu, a Sąd Okręgowy przedstawioną tam argumentację w pełni podziela. Sąd I instancji dokonał prawidłowych ustaleń zarówno w aspekcie okoliczności stanu faktycznego, winy oraz rodzaju i wymiaru kary.
Dokonana przez Sąd Rejonowy analiza materiału dowodowego jest wnikliwa i jasna, w pełni odpowiada dyrektywom określonym w art. 4 kpk, a przeprowadzone w oparciu o tę analizę wnioskowanie jest logiczne, zgodne z przesłankami wynikającymi z art.7 kpk. oraz przekonująco uzasadnione. Odnośnie apelacji prokuratora to trafnie wskazał on, że Sąd Rejonowy wyrok wydał z obrazą przepisów prawa materialnego. Jak wynika z akt niniejszej sprawy oskarżony wniósł o skazanie i wymierzenie mu kary bez przeprowadzania rozprawy w wymiarze: 8 (ośmiu) miesięcy ograniczenia wolności, z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne, w wymiarze 20 godzin miesięcznie, na które organ procesowy wyraził zgodę, dołączając do aktu oskarżenia wniosek o wydanie wyroku skazującego – k.30.
Powyższy wniosek został przez Sąd I instancji zaaprobowany czego konsekwencją było wydanie wyroku jak na k.38. Pomimo powyższego orzeczenie z pkt. I wyroku z dnia 5 listopada 2014r. w podstawie wymiaru kary zabrakło wskazania art. 58 § 3 k.k. jako podstawy orzeczenia kary ograniczenia wolności za przestępstwo zagrożone karą pozbawienia wolności do lat 5. Do powyższego uchybienia Sąd Rejonowy przyznał się w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku – k.50v, co pozwala na wydanie przez sąd odwoławczy wyroku reformatoryjnego. Mając powyższe na uwadze zaskarżony wyrok zmieniono w ten sposób, że podstawę rozstrzygnięcia o karze z pkt.
I sentencji uzupełniono o art. 58 § 3 k.k. i w pozostałej części utrzymano go w mocy –art.437§2 kpk, art.438pkt.1 kpk. Na podstawie art.624 § 1 kpk zwolniono oskarżonego od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze albowiem przemawiają za tym względy słuszności.