Court dismissed appeal against sentence, removing Art. 58 § 3 kk from penalty basis as it is redundant for Art. 178a § 1 kk.
Legislator summary
AI generatedThe appellate court modified the first-instance judgment by eliminating Article 58 § 3 of the Criminal Code from the legal basis for imposing the fine. The prosecution argued that this provision was incorrectly applied because Article 178a § 1 already provides an independent basis for fines alongside imprisonment and non-custodial penalties. The court agreed, ruling that citing Article 58 § 3 violated the material law, but declined to re-impose the fine since the original penalty was already valid under the correct statutory ground.
Legislator headnote
AI generatedArt. 178a § 1 k.k.; Art. 58 § 3 k.k.: When a criminal offense provides an independent alternative penalty basis, citing a general penalty provision in the same legal basis violates the material law and must be removed from the judgment.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygnatura akt VI Ka 932/14
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 10 lutego 2015 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący SSO Andrzej Ziębiński (spr.) Sędziowie SSO Marcin Mierz SSO Marcin Schoenborn Protokolant Sylwia Sitarz przy udziale Andrzeja Zięby Prokuratora Prokuratury Okręgowej po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2015 r. sprawy G. K. ur. (...) w B. syna B. i K. oskarżonego z art. 178a§1 kk na skutek apelacji wniesionej przez oskarżyciela publicznego od wyroku Sądu Rejonowego w Zabrzu z dnia 28 sierpnia 2014 r. sygnatura akt II K 715/14 na mocy art. 437 kpk, art. 438 kpk, art. 624 § 1 kpk 1. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że z podstawy wymiaru kary eliminuje art. 58 § 3 kk;
2. w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;
3. zwalnia oskarżonego od zapłaty kosztów sądowych postępowania odwoławczego, obciążając wydatkami Skarb Państwa Sygn. akt. VI Ka 932/14
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Zabrzu, wyrokiem z dnia 28 sierpnia 2014 r., wydanym w trybie art. 335 k.p.k., w sprawie o sygn. akt II K 715/14, uznał oskarżonego G. K. za winnego popełnienia przestępstwa z art. 178a § 1 k.k. i za to na mocy tego przepisu oraz art. 58 § 3 k.k. i art. 33 § 1 i 3 k.k. skazał go na karę grzywny w wysokości 40 stawek dziennych, ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 30 zł. Na mocy art. 42 § 2 k.k. orzekł wobec oskarżonego zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres 1 roku, zaliczając na mocy art. 63 § 2 k.k. na poczet tego zakazu okres zatrzymania prawa jazdy od 21 czerwca 2014 r. do 28 sierpnia 2014 r.
Na mocy art. 49 § 2 k.k. orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci świadczenia pieniężnego w kwocie 400 zł na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej. Nadto obciążył oskarżonego kosztami sądowymi. Wyrok ten zaskarżył w części dotyczącej orzeczenia o karze na niekorzyść oskarżonego prokurator, zarzucając obrazę przepisu prawa materialnego, a to art. 58 § 3 k.k., polegającą na jego zastosowaniu w podstawie prawnej wymiaru kary grzywny za przestępstwo z art. 178a § 1 k.k., podczas gdy przepis art. 178a § 1 k.k. posiada alternatywne zagrożenie karą pozbawienia wolności oraz karami nieizolacyjnymi i stanowi samodzielną podstawę orzeczenia kary grzywny.
Stawiając powyższy zarzut, wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku przez wyeliminowanie z podstawy prawnej orzeczenia o karze przepisu art. 58 § 3 k.k. i wymierzenie oskarżonemu G. K. na podstawie art. 178a § 1 k.k. kary grzywny w wymiarze 40 stawek dziennych, przy przyjęciu wysokości jednej stawki na kwotę 30 zł.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja jest oczywiście zasadna. Powołanie w podstawie prawnej orzeczenia wobec oskarżonego G. K. kary grzywny przepisu art. 58 § 3 k.k. było oczywiście błędne, co zresztą przyznał sąd I instancji w pisemnych motywach zaskarżonego wyroku. Przestępstwo z art. 178a § 1 k.k. zagrożone jest alternatywnie karą pozbawienia wolności, karą ograniczenia wolności i karą grzywny. Przepis ten stanowi zatem samodzielną podstawę do orzeczenia kary grzywny. Wskazanie zatem w zaskarżonym wyroku w podstawie prawnej orzeczenia kary grzywny przepisu art. 58 § 3 k.k. nastąpiło z obrazą tego przepisu prawa materialnego.
W tej sytuacji, uwzględniając apelację oskarżyciela publicznego, należało zmienić zaskarżony wyrok, eliminując z podstawy prawnej orzeczenia kary grzywny przepis art. 58 § 3 k.k. Wbrew wnioskowi apelacyjnemu, nie było natomiast potrzeby ponownego orzekania wobec oskarżonego kary grzywny. Nie znajdując z urzędu dalszych podstaw do zmiany zaskarżonego wyroku lub jego uchylenia, w pozostałych zakresie wyrok ten sąd odwoławczy utrzymał w mocy. Kierując się względami słuszności – potrzeba korekty wyroku wynikała z uchybienia sądu – oskarżonego zwolniono od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, obciążając wydatkami Skarb Państwa (art. 624 § 1 k.p.k.).