Legislator Case Law & Legislation
III AUz 70/13 AI generated

Appeal dismissed; insured failed to prove lack of fault for missing appeal deadline due to daughter's mail handling.

Case Number III AUz 70/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Court of Appeal dismissed the insured's appeal against the lower court's rejection of his request to restore the appeal deadline. The insured argued his daughter, authorized to receive mail, failed to inform him of the court's documents while he was abroad, claiming no fault. The court found that the insured did not demonstrate the necessary diligence in supervising his daughter's actions regarding legal correspondence. Consequently, the court ruled that the missed deadline resulted from the insured's own fault, warranting the dismissal of the appeal.

Legislator headnote

AI generated

Art. 168 k.p.c.; Art. 373 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c.; Art. 380 k.p.c.; Art. 385 k.p.c. In labor and social security proceedings, a party who misses a deadline without fault may have it restored upon request; however, failure to supervise an authorized agent's handling of legal mail constitutes fault, barring restoration.

Keywords

AI generated
restoration of time limit lack of fault standard authorized agent supervision social security appeal procedural diligence labor court appeal missed deadline

Cited Legislation

AI generated
Art. 168 k.p.c.
Art. 373 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c.
W tym zatem zakresie zażalenie podlega odrzuceniu na podstawie art. 373 k.p.c w zw.
Art. 380 k.p.c.
Art. 385 k.p.c.
Wniesione zażalenie należało zatem oddalić na podstawie art. 385 k.p.c. w zw.
art. 370 k.p
art. 373 k.p
W tym zatem zakresie zażalenie podlega odrzuceniu na podstawie art. 373 k.p.c w zw.
art. 397 § 2 k.p.c
art. 380 k.p
art. 385 k.p.c
Wniesione zażalenie należało zatem oddalić na podstawie art. 385 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 4 kwietnia 2012 r., II UZ 6/12
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 4 kwietnia 2012 r., II UZ 6/12; z 16.02.2012 r, IV CZ 122/11; z 09.01.2012 r.
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 16.02.2012 r, IV CZ 122/11
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 09.01.2012 r. II UZ 46/11
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 09.01.2012 r., III UZ 29/11
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 09.01.2012 r., III UZ 30/11
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 14.04.2010 r., III SZ 1/10
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 26.04.2007 r., III CZ 22/07
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 23.11.2005 r. II CZ 103/05
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 12.01.1999 r., II UKN 667/98
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 14 kwietnia 2008 r., sygn. akt II UZ 28/07

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III AUz 70/13 POSTANOWIENIE Dnia 29 maja 2013 r. Sąd Apelacyjny w Szczecinie - Wydział III Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSA Zofia Rybicka - Szkibiel (spr.) Sędziowie: SSA Barbara Białecka SSA Urszula Iwanowska po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy A. S. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. o doliczenie do stażu okresu wykonywania pracy w zakładzie karnym w Turcji w okresie od 6.11.1979 do 1.06.1981 r. na skutek zażalenia ubezpieczonego na postanowienie Sądu Okręgowego w Szczecinie VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 17 stycznia 2012 r. sygn. akt VII U 2251/11 p o s t a n a w i a :

1. odrzucić zażalenie na postanowienie w przedmiocie oddalenia wniosku o przywrócenie terminu;

2. oddalić zażalenie w pozostałym zakresie. SSA Barbara Białecka SSA Zofia Rybicka – Szkibiel SSA Urszula Iwanowska Sygn. akt III AUz 70/13

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 17 stycznia 2013r. Sąd Okręgowy w Szczecinie VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych oddalił wniosek A. S. o przywrócenie terminu do wniesienia apelacji od wyroku Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 4 września 2012r. i odrzucił apelację ubezpieczonego z dnia 24 października 2012r. od powyższego wyroku. W uzasadnieniu wskazał, że ubezpieczony był obecny przy ogłoszeniu w/w wyroku i został prawidłowo pouczony o przysługującym mu prawie, sposobie oraz terminie wniesienia apelacji od tego wyroku. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem oraz pisemnym pouczeniem o sposobie wniesienia apelacji został doręczony na wskazany adres w dniu 25 września 2012r.

W dniu 25 października 2012r. ubezpieczony nadał na poczcie apelację od powyższego wyroku wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia apelacji (vide: k.42-43). We wniosku tym ubezpieczony wskazał, że przesyłkę z Sądu, zawierającą odpis wyroku z dnia 4 września 2012 roku wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem odebrała jego córka D. M. - upoważniona do odbioru jego korespondencji, ponieważ on w tym czasie przebywał w Niemczech u młodszej córki K., która była chora i dopiero po powrocie do kraju zorientował się, że upłynął termin do złożenia apelacji.

Na rozprawie w dniu 17 stycznia, 2013 roku ubezpieczony, słuchany w charakterze strony na okoliczność przesłanek przywrócenia terminu do złożenia apelacji, stwierdził, że często nie przebywa pod adresem zamieszkania przy ul. (...) w Ł. i dlatego upoważnił do odbioru swojej korespondencji córkę D. M.. Jak wyjaśnił, do tej pory córka po otworzeniu korespondencji informowała, go SMS-em, że jest do niego przesyłka, a jeśli był na miejscu, dzwoniła. A. S. wskazał, że nie umawiał się z córką, jak ma ona postąpić w przypadku, gdy odbierze przesyłkę, kiedy on będzie akurat w Niemczech.

Nadto wyjaśnił, że nie pamięta dokładnie, kiedy przebywał w Niemczech w II połowie 2012 roku i kiedy dokładnie jego młodsza córka zachorowała. Wskazał, że w czasie choroby córki przebywał w Niemczech około 2 tygodni, a o korespondencji z Sądu dowiedział się już po powrocie do Polski, ale nie potrafi wskazać, kiedy wrócił do kraju. Nadto A. S. podał, że nie został poinformowany przez córkę SMS-em, że przyszła do niego korespondencja z Sądu. D. M. nie zadzwoniła do niego, ponieważ koszt połączenia z operatorem niemieckim jest zbyt wysoki.

Ubezpieczony przyznał przy tym, że kiedy składał wniosek o przywrócenie terminu do złożenia apelacji minęło już trochę czasu od jego powrotu do kraju. Sąd Okręgowy zważył, że wniosek A. S. o przywrócenie terminu do złożenia apelacji od wyroku z dnia 4 września 2012 roku, nie zasługiwał na uwzględnienie. Tym samym apelacja ubezpieczonego wniesiona w dniu 25 października 2012 roku podlegała odrzuceniu jako spóźniona. Przywołując treść przepisów art. 167, 168 § 1 i art. 169 § 1-3 k.p.c. oraz orzecznictwo Sądu Najwyższego uznał, iż w sprawie niniejszej ubezpieczony nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminowi do złożenia apelacji nie nastąpiło bez jego winy.

Ani bowiem w samym wniosku, ani podczas przesłuchania na rozprawie w dniu 17 stycznia 2013 roku nie przedstawił okoliczności uzasadniających przywrócenie terminu. W szczególności okolicznością taką nie jest fakt przebywania ubezpieczonego poza granicami kraju, tj. w Niemczech u chorego dziecka i niepoinformowanie go o nadejściu korespondencji z Sądu przez córkę D. M., która jest osobą upoważnioną do odbierania korespondencji. W tym aspekcie Sąd podkreślił, że to na A. S. oraz osobie, którą upoważnił on do odbierania jego korespondencji i która jednocześnie zobowiązała się do jej przekazania adresatowi, spoczywał obowiązek takiego uregulowania łączących ich stosunków oraz takiego zorganizowania przekazywania informacji o korespondencji, aby interesy procesowe skarżącego były zabezpieczone.

W rezultacie wadliwa organizacja komunikacji pomiędzy stroną a jej pełnomocnikiem dla doręczeń z zasady nie może stanowić przyczyny wyłączającej winę w uchybieniu terminowi do dokonania czynności procesowej. W tym stanie rzeczy zdaniem Sądu zaistniały przesłanki do oddalenia wniosku o przywrócenie terminu na wniesienie apelacji od wyroku. Zgodnie z treścią przepisu art. 369 § 1 i 2 k.p.c. apelację wnosi się do Sądu, który wydał zaskarżony wyrok, w terminie dwutygodniowym, od doręczenia stronie skarżącej wyroku z uzasadnieniem.

Sad wskazał, iż termin do wniesienia apelacji począł biec już od dnia 25 września 2012 roku, gdyż w tymże dniu korespondencja została odebrana przez pełnomocnika dla doręczeń wskazanego przez ubezpieczonego w treści wniosku o uzasadnienie. Mając na względzie przepis art. 112 k.c, Sąd podkreślił, że dwutygodniowy termin do złożenia apelacji upłynął w dniu 9 października 2012 roku tj. w dniu odpowiadającym nazwą początkowemu dniowi terminu. Oddalenie przedmiotowego wniosku o przywrócenie terminu aktualizowało stan nieuzasadnionego opóźnienia w złożeniu apelacji, co skutkowało jej odrzuceniem (art. 370 k.p.c) Zażalenie na powyższe postanowienie wywiódł ubezpieczony, który wniósł o jego zmianę poprzez przywrócenie terminu do wniesienia apelacji.

W uzasadnieniu skarżący powołał się na brak środków na wynajęcie prawnika oraz że córka upoważniona do odbierania korespondencji nie zdawała sobie sprawy z konsekwencji prawnych i skutków odbioru korespondencji z Sądu.

Sąd Apelacyjny zważył co następuje:

Zażalenie w części dotyczącej postanowienia o odmowie przywrócenia terminu jest niedopuszczalne, zaś w pozostałym zakresie okazało się niezasadne. Sąd Apelacyjny akcentuje, iż nie jest dopuszczalne zażalenie na postanowienie w przedmiocie oddalenia wniosku o przywrócenie terminu (por. uzasadnienie uchwały składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 31 maja 2000 r., III ZP 1/00, OSNC 2001 nr 1, OSNAPiUS 2000 nr 24, poz. 887, w której wyrażony został pogląd potwierdzający wpadkowy charakter postępowania o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej, której celem jest jedynie ocena zasadności wniosku o przywrócenie terminu, w tym zbadanie, czy zaniechanie dokonania czynności było spowodowane okolicznościami niezawinionymi przez stronę).

W tym zatem zakresie zażalenie podlega odrzuceniu na podstawie art. 373 k.p.c w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. Odnośnie zaś zażalenia na postanowienie w przedmiocie odrzucenia apelacji stwierdzić należy, iż jest ono nieuzasadnione. Analizując uzasadnienie zażalenia Sąd Apelacyjny doszedł do przekonania, iż skarżący kwestionuje będące podstawą odrzucenia apelacji postanowienie oddalające wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Zdaniem Sądu Apelacyjnego, choć ubezpieczony nie był reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, nie sformułował jednoznacznie wniosku o rozpoznanie postanowienia w przedmiocie oddalenia wniosku o przywrócenie terminu (art. 380 k.p.c) to wolę taką należy wyinterpretować z całego wywodu zażalenia, które poświęcone jest kwestionowaniu oddalenia wniosku o przywrócenie terminu (por. uzasadnienie postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 14 kwietnia 2008 r. sygn.. akt II UZ 28/07, LEX nr 470970).

Jak stanowi art, 168 k.p.c. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności procesowej bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W orzecznictwie brak winy określa się według kryterium obiektywnego miernika staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy, biorąc pod uwagę także lekkie niedbalstwo. Ocena braku winy podlega uznaniu sądu. Jak wynika z bogatego orzecznictwa Sądu Najwyższego, przy ocenie winy strony lub jej braku w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej należy brać pod rozwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonania tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub niepodjęciu przez stronę działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 4 kwietnia 2012 r., II UZ 6/12; z 16.02.2012 r, IV CZ 122/11; z 09.01.2012 r.

II UZ 46/11; z 09.01.2012 r., III UZ 29/11; z 09.01.2012 r., III UZ 30/11, z 14.04.2010 r., III SZ 1/10; z 26.04.2007 r., III CZ 22/07; z 23,11.2005 r. II CZ 103/05; z 12.01,1999 r„ II UKN 667/98 ). W realiach niniejszej sprawy, Sąd Apelacyjny podziela w całości prawidłowe ustalenia faktyczne oraz rozważania prawne Sądu Okręgowego i przyjmuje je za własne, nie widząc potrzeby ich przytaczania. Wbrew argumentom zawartym w zażaleniu, że córka upoważniona do odbierania korespondencji nie zdawała sobie sprawy z konsekwencji prawnych i skutków odbioru korespondencji z Sądu - nie zmienia to prawidłowej oceny Sądu Okręgowego w Szczecinie Wlkp., że skarżący nie wykazał nawet minimum staranności i stąd uchybienie terminowi do złożenia apelacji nastąpiło z wyłącznej winy ubezpieczonego.

Biorąc pod uwagę powyższe stwierdzić należy, iż nie było podstaw do przywrócenia terminu, w związku z czym Sąd I instancji słusznie odrzucił apelację ubezpieczonego jako spóźnioną. Wniesione zażalenie należało zatem oddalić na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. SSA Barbara Białecka SSA Zofia Rybicka – Szkibiel SSA Urszula Iwanowska