Legislator Case Law & Legislation
VIII Cz 253/13 AI generated

Court allowed enforcement clause request by correcting court fee calculation under Civil Procedure Code.

Case Number VIII Cz 253/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The appellate court overturned the district judge's refusal to grant an enforcement clause, ruling that the applicant had properly paid the required court fees. The lower judge had incorrectly treated the fee as insufficient because the request covered both the transfer of rights and obligations, whereas the law allows a single lower fee for either scenario. The court clarified that the statutory fee structure uses an inclusive 'or,' meaning the 50 zł fee applies regardless of whether the request concerns rights, obligations, or both.

Legislator headnote

AI generated

Art. 71 pkt 3 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych; Art. 130 2 § 1 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.: The court fee for an enforcement clause request against or for a third party is 50 PLN when the request is based on the transfer of rights or obligations, as the statutory provision uses an inclusive 'or' allowing a single fee for either circumstance.

Keywords

AI generated
enforcement clause court fees civil procedure code fee calculation appellate review third party rights legal interpretation

Cited Legislation

AI generated
Art. 71 pkt 3 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych
Stosownie do art. 71 pkt 3 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (t.j.
Art. 130 2 § 1 k.p.c.
W zażaleniu zarządzenie Przewodniczącego wnioskodawca zarzucił: - naruszenie art. 130 2 § 1 k.p.c. w zw.
Art. 13 § 2 k.p.c.
z art. 13 § 2 k.p.c. uznając, że wniosek nie został należycie opłacony, dotyczył bowiem nadania klauzuli wykonalności zarówno po przejściu uprawienia jak i obowiązku, a uiszczono tylko jedną opłatę.
Art. 386 § 1 k.p.c.
Dlatego też Sąd Okręgowy uchylił zaskarżone zarządzanie (art. 386 § 1 k.p.c. w zw.
Art. 397 § 2 zd. 1 k.p.c.
z art. 397 § 2 zd. 1 k.p.c. i art.
Art. 398 k.p.c.
art. 788 k.p.c
Wnioskodawca, zastępowany przez radcę prawnego, wniósł o wydanie w trybie art. 788 k.p.c.
art. 13 § 2 k.p.c
Przewodniczący zwrócił wniosek na podstawie art. 130 2 §1 k.p.c.
art. 386 § 1 k.p.c
Dlatego też Sąd Okręgowy uchylił zaskarżone zarządzanie (art. 386 § 1 k.p.c.
art. 398 k.p.c

Cited Case Law

AI generated
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 lutego 2011 r. II CZ 203/10
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 lutego 2011 r. II CZ 203/10, Lex nr 738399).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VIII Cz 253/13 POSTANOWIENIE Dnia 14 czerwca 2013 r. Sąd Okręgowy w Toruniu VIII Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący SSO Rafał Krawczyk (spr.), Sędziowie SO Hanna Matuszewska, SO Ilona Dąbek po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2013 r. w Toruniu na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku następcy wierzyciela (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w S. przeciwko następcy dłużnika K. K. o nadanie klauzuli wykonalności na rzecz następcy wierzyciela oraz przeciwko następcy dłużnika w przedmiocie zwrotu wniosku na skutek zażalenia wnioskodawcy na zarządzenie Przewodniczącego w Sądzie Rejonowym w Toruniu z dnia 22 marca 2013 r. sygn. akt I Co 1229/13 postanawia: uchylić zaskarżone zarządzenie

UZASADNIENIE

Wnioskodawca, zastępowany przez radcę prawnego, wniósł o wydanie w trybie art. 788 k.p.c. postanowienia o nadaniu klauzuli wykonalności na rzecz nowego wierzyciela przeciwko spadkobiercy po zmarłym dłużniku, uiszczając opłatę sądową w wysokości 50 zł. Przewodniczący zwrócił wniosek na podstawie art. 130 2 §1 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. uznając, że wniosek nie został należycie opłacony, dotyczył bowiem nadania klauzuli wykonalności zarówno po przejściu uprawienia jak i obowiązku, a uiszczono tylko jedną opłatę.

W zażaleniu zarządzenie Przewodniczącego wnioskodawca zarzucił: - naruszenie art. 130 2 § 1 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. przez błędne zastosowanie i przyjęcie, że istnieją przesłanki do zwrotu wniosku - art. 71 pkt 3 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych przez niewłaściwą interpretację i błędne przyjęcie, że wniosek o nadanie klauzuli wykonalności przeciwko lub na rzecz osoby innej niż wskazana w tytule egzekucyjnym, na którą przeszły uprawienie lub obowiązek po powstaniu tytułu lub w toku sprawy przed wydaniem tytułu, podlega opłacie stałej w kwocie 100 zł.

Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego zarządzenia i nadanie biegu wnioskowi, a nadto o zasądzenie na jego rzecz koszów postępowania zażaleniowego. Sąd Okręgowy zważył, co następuje. Zażalenie było uzasadnione. Stosownie do art. 71 pkt 3 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (t.j. Dz.U.z 2010 r. Nr 90 poz. 594 ze zm.) od wniosku o nadanie klauzuli wykonalności przeciwko lub na rzecz osoby innej niż wskazana w tytule egzekucyjnym, na którą przeszły uprawnienie lub obowiązek po powstaniu tytułu lub w toku sprawy przed wydaniem tytułu sąd pobiera opłatę stałą w kwocie 50 złotych.

W przepisie tym ustawodawca operuje łącznikiem alternatywy łącznej „lub”, nie zaś alternatywy rozłącznej „albo”. Wykładania gramatyczna prowadzi zatem do konkluzji, że opłata od wniosku wynosi 50 zł zarówno gdy jego podstawą jest samo przejście uprawnień, samo przejście obowiązku, jak też wówczas, gdy podstawą wniosku są obie te okoliczności. Względy wykładni systemowej ani funkcjonalnej nie przemawiają za odstępstwem od wyniku tej interpretacji. Należało zatem uznać, że wniosek został należycie opłacony, a tym samym brak było podstaw do jego zwrotu.

Dlatego też Sąd Okręgowy uchylił zaskarżone zarządzanie (art. 386 § 1 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 zd. 1 k.p.c. i art. 398 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.). Sąd Okręgowy nie orzekł o kosztach postępowania zażaleniowego, gdyż rozstrzygnięcie w tym przedmiocie zależy od wyniku sprawy i powinno ono zostać zawarte w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie wydanym przez Sąd I instancji (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 lutego 2011 r. II CZ 203/10, Lex nr 738399).