Court overturned acquittal due to unexamined evidence and applied burden of proof against defendant.
Legislator summary
AI generatedThe appellate court overturned the first-instance acquittal and remanded the case for a retrial. The prosecution argued that the lower court failed to properly evaluate victim testimony and expert psychological opinions regarding domestic violence. The court held that the first instance incorrectly applied the principle of in dubio pro reo without first exhausting all evidentiary means to resolve factual uncertainties.
Legislator headnote
AI generatedArt. 5 § 2 k.p.k.; Art. 207 § 1 k.k.: The court must exhaust all investigative means to clarify factual uncertainties before applying the principle of in dubio pro reo to acquit the accused.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 stycznia 2015 roku Sąd Okręgowy w Poznaniu w XVII Wydziale Karnym – Odwoławczym w składzie: Przewodniczący: SSO Alina Siatecka Sędziowie: SSO Agata Adamczewska SSR del. do SO Katarzyna Stolarek (spr.) Protokolant: st. prot. sąd. Karolina Tomiak przy udziale Prokuratora Wojskowej Prokuratury Okręgowej del. do Prokuratury Okręgowej w Poznaniu – Agnieszki Hildebrandt po rozpoznaniu w dniu 23.01.2015r. sprawy: L. G. oskarżonego o przestępstwo z art.207§1 kk na skutek apelacji wniesionej przez Prokuratora Prokuratury Rejonowej Poznań – Wilda w Poznaniu od wyroku Sądu Rejonowego Poznań – Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu z dnia 25.09.2014r., sygn. akt VI K 31/13 uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu Poznań – Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu do ponownego rozpoznania. SSR Katarzyna Stolarek SSO Alina Siatecka SSO Agata Adamczewska
UZASADNIENIE
L. G. został oskarżony o to, że w okresie lata 2002r. do 21 maja 2010r. w P. i w S. znęcał się fizycznie i psychicznie nad swoją żoną Z. G. w ten sposób, że bił ją pięściami po twarzy i głowie, kopał po nogach, w brzuch i po całym ciele, szarpał, popychał, wepchnął pod prysznic i polewał zimną wodą, przewracał na podłogę, wyrwał jej część włosów z tyłu głowy, wyrzucał z mieszkania, wszczynał awantury, wyzywał ją słowami wulgarnymi i obraźliwymi, groził pozbawieniem życia, pobiciem i zniszczeniem mienia, poniżał, zakazywał wychodzenia z domu, kontaktowania się z innymi, kontrolował ją, zmuszał do określonego zachowania, tj. o przestępstwo z art. 207 § 1 k.k. Wyrokiem z dnia 25 września 2014 r. w sprawie o sygn. akt VI K 31/13 Sąd Rejonowy Poznań – Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu w VI Wydziale Karnym uniewinnił oskarżonego L.
G. od zarzutu popełnienia przestępstwa z art. 207 § 1 k.k. Apelację od powyższego orzeczenia wniósł Prokurator Prokuratury Rejonowej Poznań – Wilda w Poznaniu zaskarżając wyrok w całości na niekorzyść oskarżonego L. G.. Apelujący zarzucił wyrokowi błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na treść zaskarżonego wyroku, skutkujący uniewinnieniem oskarżonego, podczas gdy prawidłowa analiza zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w tym zeznań pokrzywdzonej oraz opinii biegłego psychologa, musiała prowadzić do wniosku, że popełnił on zarzucone mu przestępstwo.
Prokurator wniósł w konsekwencji o uchylenie wyroku w całości i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu Poznań – Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu Wydział VI Karny do ponownego rozpoznania.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja Prokuratora okazała się celowa, bowiem w jej wyniku Sąd Okręgowy uchylił zaskarżony wyrok w całości i sprawę przekazał Sądowi Rejonowemu Poznań – Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu do ponownego rozpoznania. Zarzuty podniesione przez apelującego okazały się w dużej mierze uzasadnione. W ocenie Sądu Okręgowego nie można zgodzić się z oceną materiału dowodowego dokonaną przez Sąd I instancji oraz z poczynionymi na podstawie tej oceny ustaleniami faktycznymi. Wątpliwości budzi przede wszystkim ocena zeznań pokrzywdzonej Z.
G., która to ocena zdaje się nie uwzględniać całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego w toku procesu a w szczególności tego pochodzącego z postępowania przygotowawczego. Faktem jest, że pokrzywdzona będąc przesłuchiwaną kilkakrotnie w postępowaniu przygotowawczym odmiennie wskazywała na czasokres znęcania się nad nią przez swojego męża, nie może to jednak – w ocenie Sądu odwoławczego – przekreślać automatycznie wiarygodności jej zeznań, zwłaszcza, że już w toku rozprawy pokrzywdzona precyzyjnie i konsekwentnie zeznawała w tym zakresie.
Co najważniejsze i co zostało pominięte przez Sąd Rejonowy to fakt, iż w wielu miejscach zeznania pokrzywdzonej korespondują z zeznaniami innych świadków, znajdując w nich potwierdzenie co do opisywanych zdarzeń. Podkreślenia wymaga, iż świadkowie: D. D. (1), D. D. (2), M. K., B. R. jednoznacznie potwierdzili w toku postępowania przygotowawczego, iż widzieli u pokrzywdzonej w pierwszej połowie 2010r. ślad na głowie po wyrwanych włosach, które to zdarzenie znajduje również potwierdzenie w dokumentacji lekarskiej z dnia 23.04.2010r. (k.10).
Istotnym jest też fakt, iż są w aktach sprawy dowody nawiązujące do zdarzeń sprzed 2010r. na które wskazywała pokrzywdzona a przede wszystkim notatka policji (k.110 akt) wskazująca na interwencję policji w związku z zawiadomieniem pokrzywdzonej w dacie m.in 1 czerwca 2009r. a więc przed złożeniem pozwu rozwodowego przez oskarżonego, z treści której wynika, że w tej dacie pokrzywdzona skarżyła się na to, iż oskarżony groził jej pozbawieniem życia oraz iż dokonał naruszenia nietykalności cielesnej poprzez uderzenie w twarz.
Notatka wskazuje też na inne cztery interwencje z 2010r., podczas których pokrzywdzona miała skarżyć się na zachowania męża. Także świadkowie M. K. i J. D. potwierdziły w postępowaniu przygotowawczym, iż przed 2010r. (w 2009r) pokrzywdzona uciekała przed mężem, chroniąc się u sąsiadów. Także dzieci pokrzywdzonej (M. P. i A. B.), a zwłaszcza syn w swoich zeznaniach, nie szczędząc również słów krytyki pod adresem matki wskazywały na pewne incydenty, których były świadkami, lub o których wiedziały z relacji matki, a które to opisy korespondowały w wielu miejscach z wersją pokrzywdzonej.
Podobnie rzecz się miała z siostrą pokrzywdzonej A. K., która wskazywała dość obszernie na swoją wiedzę o pewnych zdarzeniach relacjonowanych przez pokrzywdzoną a dotyczących jej małżeństwa już w 2008r. Powyższe okoliczności nie zostały uwzględnione przez Sąd Rejonowy, a w ich świetle odrzucenie wiarygodności zeznań pokrzywdzonej musi jawić się jako wątpliwe, zwłaszcza jeśli uwzględnić opinię biegłej psycholog H. Z., której wnioski (potwierdzające wiarygodność zeznań pokrzywdzonej z punktu widzenia psychologicznego) również zostały z niezrozumiałych powodów (których nie przedstawiono w pisemnym uzasadnieniu wyroku) pominięte.
W tej sytuacji Sąd odwoławczy podzielił stanowisko apelującego i uznał, iż przyjęcie przez Sąd I instancji zasady wynikającej z art.5§2 kpk (nakazującej usuwać wszelkie wątpliwości na korzyść oskarżonego) i w konsekwencji wydanie wyroku uniewinniającego było co najmniej przedwczesne, albowiem w pierwszej kolejności należy starać się wyjaśnić wszelki wątpliwości co do ujawnionych faktów w drodze postępowania dowodowego. Z tych względów Sąd II instancji uwzględnił wniosek apelującego i uchylił zaskarżony wyrok przekazując sprawę Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania.
W toku kolejnego procesu winno być przeprowadzone bardzo szczegółowe i wnikliwe postępowanie dowodowe, a w jego ramach przesłuchanie świadków w szczególności co do okoliczności wyżej powołanych, być może konieczna będzie także konfrontacja zeznań pokrzywdzonej i świadków, jak również oskarżonego i pokrzywdzonej celem zweryfikowania wszelkich wątpliwości co do zdarzeń opisywanych przez pokrzywdzoną. W ocenie Sądu odwoławczego szczególnie istotna powinna być także opinia biegłego psychologa, którego udział w przesłuchaniu pokrzywdzonej powinien być rozważony (zażywszy na jej wcześniejsze leczenie), celem oceny jej zeznań z punktu widzenia psychologicznego, która to ocena może być przydatna dla oceny materiału dowodowego, której będzie musiał dokonać sąd rozpoznający sprawę.
Dopiero wyczerpanie w pełni inicjatywy dowodowej oraz pełna i wszechstronna ocena zgromadzonych dowodów pozwoli na wnikliwe ustalenia faktyczne i w ich oparciu rozstrzygnięcie w kwestii odpowiedzialności karnej i postawionego zarzutu. SSR Katarzyna Stolarek SSO Alina Siatecka SSO Agata Adamczewska