Legislator Case Law & Legislation
IV Ka 23/15 AI generated

Court mandates mandatory supervision for juvenile intentional offenders under Polish Criminal Code Article 73.2.

Case Number IV Ka 23/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The Court of Appeal modified the lower court's sentence to impose mandatory judicial supervision on the juvenile defendant during the probation period. The prosecution argued that the district court violated the law by failing to apply obligatory supervision for a minor committing an intentional crime. The court ruled that the lower court erred because Article 73.2 of the Criminal Code explicitly requires mandatory supervision for juvenile intentional offenders, overriding the district court's decision to use only optional supervision.

Legislator headnote

AI generated

Art. 73 § 2 k.k.; Art. 115 § 10 k.k.: Mandatory supervision is obligatory for juvenile offenders of intentional crimes, and the lower court must order it during the probation period.

Keywords

AI generated
mandatory supervision juvenile offender intentional crime probation period Criminal Code Poland lower court error prosecution appeal

Cited Legislation

AI generated
Art. 73 § 2 k.k.
i art. 73 § 2 k.k. warunkowo zawiesił oskarżonemu wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności na okres próby 3 lat;
Art. 115 § 10 k.k.
w chwili popełniania zarzucanego mu czynu jak i w czasie orzekania był osobą młodocianą zgodnie z art. 115 § 10 kk, co winno skutkować w oparciu o przepis art.
Art. 69 § 1 k.k.
na podstawie art. 69 § 1 i § 2 k.k.
Art. 69 § 2 k.k.
na podstawie art. 69 § 1 i § 2 k.k.
Art. 70 § 2 k.k.
z art. 70 § 2 k.k. i art.
Art. 46 § 1 k.k.
na podstawie art. 46 § 1 k.k. orzekł wobec oskarżonego M.
Art. 74 § 2 k.k.
Dozór w stosunku do tych sprawców musi trwać przez cały okres próby i nie może zostać zniesiony w ramach dopuszczalnych modyfikacji nałożonych na sprawcę obowiązków (art. 74 § 2 k.k.).
Art. 437 § 1 k.p.k.
akt II K 901/14 na podstawie art. 437 § 1 kpk, art.
Art. 438 pkt 1 k.p.k.
437 § 1 kpk, art. 438 pkt 1 kpk, art.
Art. 428 pkt 1 k.p.k.
Apelacja wywiedziona z art. 428 pkt 1 kpk wyrokowi temu zarzuciła obrazę przepisów prawa karnego materialnego, a mianowicie art.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV Ka 23/15

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 6 lutego 2015 roku. Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący SSO Tadeusz Węglarek Sędziowie SA w SO Stanisław Tomasik (spr.) SO Ireneusz Grodek Protokolant sekr. sądowy Agnieszka Olczyk przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Piotrkowie Trybunalskim Roberta Wiznera po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2015 roku sprawy M. J. oskarżonego z art. 286§1 kk z powodu apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Bełchatowie z dnia 24 listopada 2014 roku sygn. akt II K 901/14 na podstawie art. 437 § 1 kpk, art. 438 pkt 1 kpk, art. 624 § 1 kpk zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że na podstawie art. 73 § 2 kk oddaje oskarżonego M. J. w okresie próby pod dozór kuratora sądowego; w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; zwalnia oskarżonego od zwrotu wydatków poniesionych przez Skarb Państwa w postępowaniu odwoławczym. Sygn. akt. IV Ka 23/15

UZASADNIENIE

M. J. został oskarżony o to, że w dniu 31 stycznia 2014r. w B. woj. (...) działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadził firmę (...) S.A. z siedzibą w W. ul. (...) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 1 500 zł w ten sposób, że zawierając z przedstawicielką tej firmy umowę pożyczki nr (...), wprowadził wymienioną w błąd co do faktycznego zamiaru jej spłaty i uzyskał z tego tytułu pieniądze w kwocie 1 500 zł, czym działał na szkodę (...) S.A., tj. o czyn z art. 286 §1 kk Sąd Rejonowy w Bełchatowie wyrokiem z dnia 24 listopada 2014r. w sprawie sygn. akt II K 901/14:

1) oskarżonego M. J. uznał za winnego dokonania zarzucanego mu czynu przestępnego wypełniającego dyspozycję art. 286 § 1 kk i na podstawie art. 286 § 1 kk skazał go na 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności;

2) na podstawie art. 69 § 1 i § 2 k.k. w zw. z art. 70 § 2 k.k. i art. 73 § 2 k.k. warunkowo zawiesił oskarżonemu wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności na okres próby 3 lat;

3) na podstawie art. 46 § 1 k.k. orzekł wobec oskarżonego M. J. na rzecz (...) S.A. obowiązek naprawienia szkody w kwocie 1.500 złotych;

4) zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa 120 (sto dwadzieścia) złotych opłaty i 90 (dziewięćdziesiąt) złotych z tytułu zwrotu wydatków Powyższy wyrok zaskarżył Prokurator Prokuratury Rejonowej w Bełchatowie w części dotyczącej orzeczenia o karze. Apelacja wywiedziona z art. 428 pkt 1 kpk wyrokowi temu zarzuciła obrazę przepisów prawa karnego materialnego, a mianowicie art. 73 § 2 kk polegającą na niezastosowaniu obligatoryjnego dozoru kuratora podczas gdy oskarżony M. J. w chwili popełniania zarzucanego mu czynu jak i w czasie orzekania był osobą młodocianą zgodnie z art. 115 § 10 kk, co winno skutkować w oparciu o przepis art. 73 § 2 kk oddaniem oskarżonego pod dozór kuratora sądowego w okresie próby W konkluzji skarżący wnosił o o zmianę zaskarżonego wyroku w części dotyczącej orzeczenia o karze poprzez oddanie oskarżonego pod dozór kuratora sądowego w okresie próby i utrzymanie w pozostałym zakresie orzeczenia bez zmian.

Na rozprawie apelacyjnej w dniu 6 lutego 2015 roku Prokurator popierał skargę apelacyjną Prokuratora Rejonowego w Bełchatowie.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Bełchatowie jest zasadna w takim stopniu, że w wyniku jej wniesienia powstały podstawy do zmiany zaskarżonego wyroku poprzez oddanie oskarżonego M. J. w okresie próby pod dozór kuratora. Słusznie podniósł apelujący, że orzekając w przedmiotowej sprawie Sąd Rejonowy dopuścił się obrazy prawa materialnego art. 73 § 2 k.k. polegającej na zaniechaniu oddania oskarżonego w okresie próby pod dozór kuratora. Zgodnie bowiem z art. 73 § 2 k.k. dozór kuratora jest obowiązkowy wobec młodocianego sprawcy przestępstwa umyślnego.

Ustawodawca przewiduje dwie postaci dozoru: obligatoryjny i fakultatywny. Dozór obligatoryjny ma miejsce w przypadku młodocianego sprawcy przestępstwa umyślnego, multirecydywisty specjalnego, przestępcy zawodowego, działającego w zorganizowanej grupie lub związku mających na celu popełnianie przestępstw, a także sprawcy, który popełnił przestępstwo w związku z zaburzeniami preferencji seksualnych. Dozór w stosunku do tych sprawców musi trwać przez cały okres próby i nie może zostać zniesiony w ramach dopuszczalnych modyfikacji nałożonych na sprawcę obowiązków (art. 74 § 2 k.k.).

Wynika to ze sformułowania: "dozór jest obowiązkowy", a nie "orzeczenie dozoru jest obowiązkowe". W związku z tym Sąd Odwoławczy zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że oddał oskarżonego w okresie próby pod dozór kuratora. W pozostałej części Sąd Okręgowy utrzymał wyrok w mocy jako słuszny i odpowiadający przepisom prawa W oparciu o przepisy powołane w sentencji wyroku Sąd Okręgowy zwolnił oskarżonego od wydatków poniesionych przez Skarb Państwa za postępowanie odwoławcze.