Criminal appeal allowed; first instance court dismissed evidence requests, requiring retrial due to incomplete evidence.
Legislator summary
AI generatedThe appellate court overturned the first-instance acquittal and remanded the case for a new trial. The private prosecutor argued that the lower court improperly rejected evidence requests and relied solely on the defendant's account without verifying police statements. The court found that the medical expert's opinion was based exclusively on the defendant's version of events, creating an evidentiary gap that prevented a definitive conclusion.
Legislator headnote
AI generatedArt. 217 § 1 k.k.; Art. 393 § 1 k.p.k.: When the first-instance court fails to verify crucial evidence requests and bases its findings on a single version of events without corroborating expert opinions, the judgment must be set aside and the case remanded for retrial.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt IV Ka 1160/14
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 19 lutego 2015 r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy IV Wydział Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący SSO Roger Michalczyk - sprawozdawca Sędziowie SSO Włodzimierz Hilla SSO Piotr Kupcewicz Protokolant sekr. sądowy Hanna Płaska rozpoznawał sprawę z oskarżenia prywatnego J. B. przeciwko B. G. s. J. i B. ur. (...) w P. oskarżonego z art. 217 § 1 k.k. na skutek apelacji wniesionej przez oskarżyciela prywatnego od wyroku Sądu Rejonowego w Inowrocławiu z dnia 19 września 2014 roku sygn. akt II K 164/14 uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Inowrocławiu do ponownego rozpoznania. sygn. akt IV Ka 1160/14
UZASADNIENIE
B. G. został oskarżony o to, że w dniu 24.03.2014r. w I. w mieszkaniu przy ul. (...) uderzał oraz naruszał nietykalność cielesną w ten sposób, że szarpał za odzież oraz kilkakrotnie uderzył ojca J. B. w brzuch powodując zasinienia, a następnie popchnął go na drzwi kuchenne powodując wypadnięcie szyby z drzwi, tj. o czyn z art. 217§1 kk. Sąd Rejonowy w Inowrocławiu, wyrokiem z 19 września 2014r., sygn. akt II K 164/14 uniewinnił oskarżonego oraz orzekł o kosztach procesu. Apelację od powyższego wyroku złożył oskarżyciel prywatny, który zaskarżył wyrok w całości na niekorzyść oskarżonego i wskazał, iż Sąd I instancji opierał się na niepełnym i zmanipulowanym materiale dowodowym, bezzasadnie oddalono złożone przez niego wnioski dowodowe, co zdaniem skarżącego, doprowadziło do wydania niewłaściwego orzeczenia. Domagał się uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja oskarżyciela prywatnego była zasadna i jej uwzględnienie skutkować musiało uchyleniem zaskarżonego wyroku i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. W toku rozprawy w dniu 19 września 2014r. oskarżyciel prywatny złożył szereg wniosków dowodowych (k. 45), które zostały przez Sąd I instancji oddalone jako „nieprzydatne do stwierdzenia podanych okoliczności i w sposób oczywisty zmierzające do przedłużenia postępowania”. W ocenie sądu odwoławczego, nie można zaakceptować takiego sposobu procedowania.
Nie wiadomo, jaki mógłby mieć interes oskarżyciel prywatny w przedłużaniu postępowania, które sam zainicjował. Oskarżyciel prywatny domagał się między innymi przesłuchania funkcjonariuszy Policji, którzy przybyli do mieszkania na okoliczność zachowania oskarżonego po zdarzeniu i obrażeń, których miał doznać w trakcie zdarzenia (k. 45). W uzasadnieniu apelacji skarżący wywodził, iż oskarżony nie zgłaszał policjantom jakichkolwiek obrażeń, których miał doznać w trakcie zdarzenia, a zgłaszał takowe sam skarżący.
Sąd Rejonowy swoich ustaleń dotyczących przebiegu zdarzenia dokonał przede wszystkim w oparciu o analizę wyjaśnień oskarżonego i zeznań oskarżyciela prywatnego. Oddalając wniosek oskarżyciela prywatnego dotyczący przesłuchania policjantów Sąd Rejonowy faktycznie pozbawił się możliwości weryfikacji przebiegu zdarzenia w oparciu o zeznania świadków. Przed sądem odwoławczym oskarżony przedstawił opinię sądowo – lekarską biegłego J. Z. sporządzoną dla potrzeb postępowania RSD (...), w której mowa jest między innymi o mechanizmie obrażeń stwierdzonych u oskarżonego w dniu 24 marca 2014r.
Biegły określił ten mechanizm w oparciu o informacje przedstawione przez oskarżonego. Jak się wydaje, zasadne byłoby to, aby biegły wypowiedział się na temat tego mechanizmu w kontekście mechanizmu wskazywanego w apelacji przez oskarżyciela prywatnego (k. 73v.). W tych okolicznościach, w aktualnym stanie dowodów, nie można było w sposób jednoznaczny wypowiedzieć się na temat zasadności wydanego rozstrzygnięcia, co skutkować musiało jego uchyleniem i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Na marginesie należy zaznaczyć, iż Sądowi Rejonowemu umknęło to, iż oskarżony B.
G. w piśmie, które wpłynęło do Sądu I instancji 5 maja 2014r. oświadczył, iż składa wzajemny akt oskarżenia (k. 14).