Appeal dismissed partially; prosecutor's request to retry case due to defective victim complaints upheld.
Legislator summary
AI generatedThe appellate court partially dismissed the prosecutor's appeal against the lower court's decision to terminate proceedings. The lower court had dismissed the case because victims failed to properly authorize the filing of criminal complaints. The court found that while some complaints were valid, others lacked proper authorization or representation, violating procedural requirements. Consequently, the appeal was granted only regarding the defective complaints, ordering the case to be retried on the merits.
Legislator headnote
AI generatedArt. 17 § 1 pkt 10 k.p.k.; Art. 437 § 1 k.p.k.: The public prosecutor may request the reopening of a terminated proceeding if the termination was based on a lack of complaints filed by entitled persons who failed to demonstrate proper authorization or standing to file such complaints.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
X Kz 8/14 POSTANOWIENIE Dnia 27 lutego 2014 roku Sąd Okręgowy w Warszawie, X Wydział Karny – Odwoławczy w składzie: Przewodnicząca: Sędzia SO Katarzyna Wróblewska Sędziowie: SO Mariusz Jackowski SO Arkadiusz Tomczak – spr. Protokolant: sekretarz sąd. Monika Parda przy udziale Prokuratora: Jolanty Pydyniak po rozpoznaniu w sprawie przeciwko S. I. oskarżonemu o przestępstwo z art. 305 ust. 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2000r. Prawo własności przemysłowej zażalenia Prokuratora na postanowienie Sądu Rejonowego w P. z dnia 29 października 2013r. w przedmiocie umorzenia postępowania na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie w części dotyczącej pokrzywdzonych (...) i (...) i w tym zakresie sprawę przekazać do merytorycznego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w P., w pozostałej części utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 29 października 2013r. Sąd Rejonowy w P. na podstawie art. 17 § 1 pkt 10 k.p.k. umorzył postępowanie przeciwko oskarżonemu S. I. o przestępstwo z art. 305 ust. 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2000r. prawo własności przemysłowej z uwagi na brak wniosków o ściganie pochodzących od uprawnionych osób. Wskazane postanowienie zaskarżył w całości prokurator. Powołując się na treść art. 427 § 1 i § 2 k.p.k. i art. 438 pkt 2 k.p.k. orzeczeniu zarzucił obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść orzeczenia, a to art. 17 § 1 pkt 10 k.p.k. w zw. z art. 339 § 3 pkt 1 k.p.k. poprzez uznanie, iż w przedmiotowej sprawie brak jest wniosku o ściganie pochodzącego od uprawnionych osób i w konsekwencji podstaw do umorzenia postępowania. Podnosząc tak formułowany zarzut oskarżyciel publiczny na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w P. do merytorycznego rozpoznania.
Sąd okręgowy zważył, co następuje:
Zażalenie jest częściowo niezasadne i nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd odwoławczy nie ma żadnych wątpliwości co do tego, że część osób składających wniosek o ściganie nie wykazała należytego umocowania do skutecznego dokonania tej czynności. Z pełnomocnictw dołączonych do akt sprawy wynika że osoby reprezentujące podmioty pokrzywdzone – (...) Inc., (...) S.A. - udzieliły pełnomocnictwa do wymienionych w nim czynności Stowarzyszeniu (...) z siedzibą w A. reprezentowanemu w Polsce przez Ł. B. z Kancelarii (...) w W..
Pełnomocnictwa te zawierają jednak wyraźne ograniczenie, zgodnie, z którym zgody dotyczące postępowania w konkretnych sprawach w postępowaniach celnych lub innych postępowaniach udzielane będą oddzielnie dla każdej sprawy listownie, faksem lub pocztą elektronicznie (k. 44, 45v., tłumaczenie). Osoba składająca wniosek o ściganie – adw. Ł. B., wbrew temu wymogowi nie złożył stosownego oświadczenia osób właściwie reprezentujących pokrzywdzone podmioty, w którym żądałyby one ścigania oskarżonego. W imieniu pokrzywdzonego (...) Ltd. wniosek o ścigania złożył J.
K., który pomimo powołania się na pełnomocnictwo koncertu N. nie załączył jakiegokolwiek pełnomocnictwa. Pełnomocnictwo udzielone przez (...) w dniu 8 maja 2006r. adw. T. B. (k. 48 – 49) nie zostało dalej skutecznie substytuowane na adw. Ł. B. (k. 47), skoro nieznana jest data dokonania tej czynności w Ł. (k. 47). Okoliczności wskazywane w zażaleniu konstatacji tych nie zmieniają. Prokurator nadzorujący postępowanie przygotowawcze powinien był kwestię należytego umocowania osób składających wnioski o ściganie zbadać w pierwszej kolejności, a nie oczekiwać że czynił to będzie za niego i składającego wniosek pełnomocnika kwalifikowanego zawodowo (adwokata) sąd.
Nie może też nie zastanawiać praktyka, w której organy ścigania najpierw stawiają podejrzanemu zarzut popełnienia przestępstwa ściganego na wniosek pokrzywdzonego (k. 20), a dopiero później poszukują podmiotów mających reprezentować pokrzywdzonych i nakłaniają je do złożenia wniosku o ściganie (k. 38). Inaczej rzecz ma się z wnioskiem o ściganie złożonym przez osoby reprezentujące (...) i (...) - członków zarządu (...) Sp. z o.o. (k. 77 – 78). Złożony został przez osoby uprawnione do reprezentacji tej spółki (...), która ma uprawnienia do reprezentowania pokrzywdzonych podmiotów zagranicznych (...) – o ile przedłożone w tym zakresie kopie i tłumaczenia budzą wątpliwości sądu rejonowego, wezwie uprawnione podmioty do ich poświadczenia za zgodność z oryginałami).
Z tych przyczyn orzeczono, jak w sentencji.