Court reduces easement compensation to co-owners' share and exempts them from appeal costs due to judicial error.
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal modified the lower court's decision to award co-owners only half of the easement compensation, correcting a calculation error based on their shared ownership. The appellant argued that the full amount was unjustly awarded to third parties, while the lower court had failed to account for the proportional burden under co-ownership laws. The appellate court ruled that the error stemmed from the trial judge's oversight rather than procedural misconduct by the co-owners, thereby exempting them from appeal costs.
Legislator headnote
AI generatedArt. 207 k.c.; Art. 145 § 1 k.c.; Art. 386 § 1 k.p.c. in conjunction with Art. 13 § 2 k.p.c.; Art. 520 § 1 k.p.c. in conjunction with Art. 102 k.p.c. in conjunction with Art. 13 § 2 k.p.c.; Where easement compensation is awarded against co-owners, the amount must be apportioned according to their respective shares, and a judicial error in calculation does not justify charging the co-owners with appeal costs.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt III Ca 324/14 POSTANOWIENIE Dnia 12 czerwca 2014 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie: Przewodniczący - Sędzia SO Teresa Kołeczko - Wacławik (spr.) Sędziowie: SO Leszek Dąbek SR (del.) Jolanta Zarzycka Protokolant Justyna Chojecka po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2014 r. na rozprawie sprawy z wniosku S. K. (K.) z udziałem D. K. (K.), D. W., C. W. i L. S. o ustanowienie służebności gruntowej na skutek apelacji wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach z dnia 12 czerwca 2013 r., sygn. akt I Ns 341/11 postanawia:
1. zmienić zaskarżone postanowienie w punkcie 4 o tyle, że w miejsce zasądzonego w nim wynagrodzenia zasądzić 528 zł (pięćset dwadzieścia osiem złotych);
2. nie obciążać uczestników postępowania C. i D. W. kosztami postępowania odwoławczego. SSR del. Jolanta Zarzycka SSO Teresa Kołeczko-Wacławik SSO Leszek Dąbek Sygn. akt III Ca 324/14
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w Tarnowskich Górach ustanowił służebność gruntową polegającą na prawie posadowienia oraz prawie do korzystania z przyłączenia kanalizacji sanitarnej oraz jego konserwacji i remontów w obrębie istniejącego trzymetrowego pasa drogi koniecznej, którą jest obciążona nieruchomość obejmująca działkę nr (...) o obszarze 389 m 2, stanowiąca obecnie własność uczestniczki postępowania L. S. na rzecz każdoczesnych właścicieli nieruchomości obejmujących działkę (...) o obszarze 389 m 2 stanowiącej obecnie współwłasność wnioskodawczyni S. K. w ½ części i uczestników postępowania C.
W. i D. W. w ½ części oraz na rzecz nieruchomości obejmującej działkę (...) o obszarze 389 m 2 stanowiącej obecnie współwłasność wnioskodawczyni i jej syna uczestnika postępowania D. K. po ½ części oraz ustanowił służebność tej samej treści w obrębie trzymetrowego pasa drogi wzdłuż południowej granicy działki (...) na rzecz każdoczesnych właścicieli nieruchomości stanowiącej działkę (...), zgodnie z projektem sporządzonym przez biegłą I. M., który uczynił integralną częścią postanowienia. Tytułem wynagrodzenia za ustanowienie służebności zasądził od wnioskodawczyni na rzecz uczestniczki L.
S. 1056 zł i zasądził od wnioskodawczyni na rzecz uczestników C. i D. W. solidarnie wynagrodzenie w wysokości 1056 zł. Podstawą ustalenia wynagrodzenia była opinia biegłej B. R.. Ustalając wynagrodzenie sąd I instancji miał na uwadze, że dolegliwość dla właścicieli nieruchomości obciążonych związana z ustanowieniem służebności gruntowej będzie miała jedynie charakter okresowy, ograniczony do czasu trwania niezbędnych prac budowlanych związanych z posadowieniem przyłącza kanalizacji sanitarnej, a następnie dokonywania jego okresowych przeglądów i remontów.
Jako podstawę rozstrzygnięcia powołał przepis art. 285 § 1 i 2 k.c. O kosztach postępowania orzekł na podstawie art. 520 § 1 k.p.c. W apelacji, w zakresie zasądzonego w pkt 4 na rzecz uczestników postępowania C. i D. W. wynagrodzenia, wnioskodawczyni zarzuciła sprzeczność istotnych ustaleń sądu z treścią zebranego w sprawie materiału dowodowego wynikającą z naruszenia art. 233 § 1 k.p.c., polegającą na braku wszechstronnego rozważenia materiału dowodowego i pominięcie w treści rozstrzygnięcia, że uczestnicy postępowania C. i D.
W. są współwłaścicielami obciążonej służebnością działki (...) tylko w połowie, stąd wynagrodzenie wyliczone na 1056 złotych winno być tylko w połowie zasądzone na ich rzecz. Współwłaścicielką w drugiej połowie obciążonej działki (...) jest bowiem skarżąca. Wskazała, że z opinii biegłej B. R. wprost wynika, że wynagrodzenie w wysokości 1056 złotych przyjęte zostało jako pełne wynagrodzenie za ustanowienie służebności gruntowej dla właścicieli całej działki (...)., stąd uczestnikom postępowania C. i D.
W. należne jest wynagrodzenie w połowie czyli w wysokości 528 złotych. Przedstawiając powyższy zarzut wniosła o zmianę postanowienia w zaskarżonej części i zasądzenie na rzecz uczestników C. i D. W. wynagrodzenia w wysokości 528 złotych oraz obciążenie uczestników kosztami postępowania odwoławczego. Uczestnicy postępowania C. i D. W. wnieśli o oddalenie apelacji i nieobciążanie ich kosztami postępowania odwoławczego Sąd Okręgowy zważył co następuje. Apelacja jest uzasadniona. Wśród przepisów regulujących współwłasność rzeczy, art. 207 k.c. stanowi, że pożytki i inne przychody z rzeczy wspólnej przypadają współwłaścicielom w stosunku do wielkości udziałów i w takim samym stosunku współwłaściciele ponoszą wydatki i ciężary związane z rzeczą wspólną.
Odnosząc powyższą regulację do okoliczności faktycznych niniejszej sprawy, stwierdzić należy, że współwłaścicielami obciążonej służebnością gruntową działki (...) są wnioskodawczyni w ½ części i uczestnicy postępowania C. i D. W. we wspólności ustawowej w ½ części, stąd ciężary związane z ustanowieniem służebności ponoszą po połowie i w takim też stosunku należy się im wynagrodzenie za ustanowienie służebności, ustalane przez analogię na podstawie art. 145 § 1 k.c. Z opinii biegłej B. R. wynika, że wynagrodzenie w wysokości 1056 złotych ustalone zostało dla właścicieli nieruchomości obciążonych - zarówno działki (...) stanowiącej obecnie własność uczestniczki postępowania L.
S. jak i właścicieli działki (...), czyli wnioskodawczyni oraz uczestników postępowania C. i D. W., w jednakowej wysokości. Działki mają taki sam obszar – 389 m 2, ( taki zresztą jak nieruchomość władnąca czyli działka (...)) i obciążone są w takim samym zakresie. Stąd trafnie przyjął Sąd Rejonowy, iż wyliczona przez biegłą wysokość wynagrodzenia jest odpowiednia do stopnia obciążenia nieruchomości stanowiących działki (...). Bezpodstawnie zaś - jak zasadnie zarzuca skarżąca – z obrazą art. 207 k.c., całe wynagrodzenie wyliczone dla właścicieli nieruchomości stanowiącej działkę (...) zasądził na rzecz uczestników postępowania C. i D.
W.. Odpowiednie dla nich wynagrodzenie to połowa z 1056 zł., czyli 528 złotych. Mając powyższe na uwadze, Sąd Okręgowy na zasadzie art. 386 § 1 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. zmienił zaskarżone postanowienie i orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania odwoławczego orzekł na podstawie art. 520 § 1 k.p.c. w zw. z art. 102 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. Błędne rozstrzygnięcie sądu I instancji zaskarżone apelacją, nie było w żadnym stopniu spowodowane jakimikolwiek czynnościami procesowymi podejmowanymi przez uczestników postępowania.
Był to błąd sądu, który przy braku stanowiska wnioskodawczyni co do wysokości ustalonego przez biegłą wynagrodzenia w postaci chociażby zwrócenia uwagi na fakt, iż wynagrodzenie to tylko w połowie należy się uczestnikom, nie może rodzić dla nich negatywnych skutków w zakresie rozstrzygnięcia o kosztach postępowania odwoławczego. Z tej przyczyny, mając na uwadze również charakter sprawy, której wynik przynosi korzyść dla nieruchomości władnącej stanowiącej współwłasność wnioskodawczyni i jej syna, zastosowanie zasady słuszności przy orzekaniu o kosztach postępowania uznał sąd odwoławczy za uzasadnione.
Na możliwość jej stosowania w postępowaniu nieprocesowym wskazał Sąd Najwyższy w postanowieniach z 19.2.1973r. II CZ29/73, z 2.3.2012r, II CZ 170/11. SSR del. Jolanta Zarzycka SSO Teresa Kołeczko-Wacławik SSO Leszek Dąbek