Legislator Case Law & Legislation
II Cz 24/15 AI generated

Court dismissed appeal for court fee exemption due to prior compensation and voluntary debt obligations.

Case Number II Cz 24/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Court of Appeal dismissed the plaintiff's appeal against the lower court's decision to deny court fee exemption. The plaintiff argued that her family's income was depleted by medical costs, child support, and existing debts totaling over 13,000 PLN. The court rejected this, noting the plaintiff had already received 23,000 PLN in compensation and that her debts stemmed from voluntary loans for consumption rather than essential survival needs.

Legislator headnote

AI generated

Art. 102 ust. 1 k.p.c.; Art. 385 k.p.c. in conjunction with Art. 397 § 2 k.p.c.: The state cannot exempt a party from court costs if they have previously received significant compensation or incurred voluntary debts for consumption, as this would constitute an abuse of the exemption provision.

Keywords

AI generated
court fee exemption compensation received voluntary debt obligations consumer loans abuse of law court costs financial hardship

Cited Legislation

AI generated
Art. 102 ust. 1 k.p.c.
Zwolnienie powódki od kosztów sądowych – z uwagi na obciążenia kredytowe – byłoby nadużyciem przepisu art. 102 ustawy o kosztach sądowych.
Art. 385 k.p.c.
Mając powyższe na uwadze należało, zgodnie z art. 385 w zw.
Art. 397 § 2 k.p.c.
z art. 397 § 2 k.p.c., orzec jak w sentencji.
art. 397 § 2 k.p.c
z art. 397 § 2 k.p.c., orzec jak w sentencji.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygnatura akt II Cz 24/15 POSTANOWIENIE K., dnia 10 lutego 205 r. Sąd Okręgowy w Kaliszu Wydział II Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSO. Wojciech Vogt po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2015 r. w Kaliszu na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa A. K. przeciwko pozwanemu Towarzystwu (...) z siedziba w W. o zapłatę na skutek zażalenia powódki od postanowienia Sądu Rejonowego w Kaliszu z dnia 16 grudnia 2014 r., sygn.. akt I C 2611/14 postanawia: oddalić zażalenie Sygn. akt II Cz 24/15

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w Kaliszu oddalił wniosek powódki o zwolnienie jej od kosztów sądowych. Ustalił, że powódka otrzymała już kwotę 23.000 zł tytułem zadośćuczynienia oraz tytułem odszkodowania 1.008 i 904,90 zł.. Oświadczyła także, iż poniosła koszty leczenia, co wraz z kosztami utrzymania pochłonęło wszystkie dochody uzyskiwane przez jej rodzinę. Powódka otrzymuje rentę w wysokości 728,45 zł miesięcznie. Gospodarstwo domowe prowadzi z synem, który uzyskuje wynagrodzenie za pracę w wysokości 1.115 zł. Opłata w niniejszej sprawie wynosi 2.781 zł. Zażalenie od tego rozstrzygnięcia wniosła powódka podnosząc, że ma na utrzymaniu pięcioletniego syna, an którego otrzymuje zasiłek rodzinny w wysokości 77 zł. Ponadto ma liczne długi, a stan zadłużenia wynosi około 13.000 zł. Nie jest więc w stanie ponieść kosztów sądowych.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Trafnie Sąd Rejonowy zwrócił uwagę, że powódka - i to w niedalekiej przeszłości - otrzymała kwotę 23.000 zł. Jest to duża kwota, która powinna powódce pomóc w poniesieniu kosztów sądowych. Brak zapobiegliwości powódki w tym zakresie nie uzasadnia pokrycia tych kosztów przez Skarb Państwa. Wszystkie zadłużenia powódki pochodzą z okresu przed wypadkiem i związane są z zaciągnięciem odpowiednich kredytów. Obciążenia kredytowe nie mogą wyprzedzać obowiązku powódki w zakresie poniesienia kosztów sądowych.

Skarb Państwa bowiem nie może finansować tych kosztów z uwagi na dobrowolne obciążenia się strony określonymi kredytami zaciągniętymi celem podwyższenia poziomu konsumpcji. Do niezbędnych kosztów utrzymania nie można bowiem wliczać konieczności spłaty kredytów zaciągniętych celem osiągnięcia wyższego poziomu konsumpcji. Każdy obywatel ma prawo dążyć do osiągnięcia tego wyższego poziomu ale nie kosztem kredytowania jego wydatków w zakresie kosztów sądowych przez Państwo. Zwolnienie powódki od kosztów sądowych – z uwagi na obciążenia kredytowe – byłoby nadużyciem przepisu art. 102 ustawy o kosztach sądowych.

Mając powyższe na uwadze należało, zgodnie z art. 385 w zw. z art. 397 § 2 k.p.c., orzec jak w sentencji.