Legislator Case Law & Legislation
IV U 1500/13 AI generated

Social Security Court dismissed pension appeal; applicant failed to prove 15 years of special conditions employment.

Case Number IV U 1500/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Social Security Court dismissed the applicant's appeal against the Social Insurance Institution's refusal to grant early retirement. The applicant argued that her tenure as a painter at a cooperative from 1973 to 1981 constituted special conditions employment, while the institution only recognized work from 1985 to 1998. The court rejected the claim because the applicant's actual work in the dairy industry was not listed in the official regulation defining special conditions, and the employer's certificate was deemed legally insufficient.

Legislator headnote

AI generated

Art. 184 ust. 1 pkt 3 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7.02.1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze: The court established that employment periods must strictly correspond to the specific tasks listed in the official annex of the regulation; mere supervision of special tasks or employer certificates do not automatically qualify as special conditions employment if the actual work is not enumerated in the regulation.

Keywords

AI generated
early retirement conditions special conditions employment Social Insurance Institution dairy industry classification painter special conditions employer certificate validity regulation annex tasks

Cited Legislation

AI generated
art. 184 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
przyznania prawa do emerytury na podstawie art. 184 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r.
§ 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7.02.1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze
1440 ze zm.) w związku z § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7.02.1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz.
art. 477 14 § 1 kpc
Mając powyższe na względzie Sąd oddalił odwołanie na podstawie art. 477 14 § 1 kpc.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV U 1500/13

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 grudnia 2014r. Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Jacek Witkowski Protokolant sekr. sądowy Anna Wąsak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 grudnia 2014r. w S. odwołania G. P. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z dnia 14 listopada 2013 r. Nr (...) w sprawie G. P. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. o prawo do emerytury oddala odwołanie. Sygn. akt IV U 1500/13

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia (...). Zakład Ubezpieczeń Społecznych oddział w S. odmówił wnioskodawczyni G. P. przyznania prawa do emerytury na podstawie art. 184 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2013r. poz. 1440 ze zm.) w związku z § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7.02.1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U. Nr 8, poz. 43 ze zm.) albowiem wnioskodawczyni nie wykazała 15-letniego okresu zatrudnienia w warunkach szczególnych na dzień 1 stycznia 1999r.

Od decyzji tej ubezpieczona złożyła odwołanie, w którym wnosiła o uchylenie zaskarżonej decyzji i przyznanie emerytury. Domagała się zaliczenia do stażu pracy w warunkach szczególnych okresu zatrudnienia od 21 maja 1973r. do 2 listopada 1981r. w Spółdzielni Pracy (...) w Ł. w charakterze malarza (k.2-4 a.s.). W odpowiedzi na odwołanie pozwany organ rentowy wnosił o jego oddalenie, wskazując, że nie wnosi ono do sprawy żadnych nowych dowodów faktycznych ani prawnych, które miałyby wpływ na zmianę zaskarżonej decyzji (k.6-7 a.s.).

Sąd Okręgowy ustalił i zważył, co następuje:

Ubezpieczona G. P., ur. (...) złożyła w dniu 29 października 2013r. wniosek o przyznanie jej prawa do emerytury. Na podstawie przedłożonych dokumentów pozwany organ rentowy ustalił, iż na dzień 1.01.1999r. G. P. wykazała okres składkowy i nieskładkowy w wymiarze 24 lata, 7 miesięcy i 10 dni, w tym 13 lat, 10 miesięcy i 29 dni stażu pracy w warunkach szczególnych. Do pracy w szczególnych warunkach ZUS uwzględnił okres zatrudnienia w (...) Spółdzielni (...) od 1 stycznia 1985r. do 31 grudnia 1998r. W związku z tym decyzją z dnia 14 listopada 2013r. organ emerytalny odmówił przyznania wnioskodawczyni prawa do emerytury w wieku obniżonym.

W toku postępowania odwoławczego ubezpieczona wnosiła o zaliczenie okresu zatrudnienia w Wojewódzkiej Spółdzielni Pracy Oddział w Ł. (...) od 21 maja 1973r. do 2 listopada 1981r. na stanowisku malarza do okresu pracy w warunkach szczególnych. Praca ubezpieczonej na stanowisku malarza polegała na pracach malarskich na wysokościach. Miała styczność z wapnem, z farbami, malowała elewacje budynków, dachy, ogrodzenia. Pracowała na rusztowaniach i drabinach. Spółdzielnia Pracy (...) zajmowała się wykonywaniem usług remontowo-budowlanych na rzecz różnych podmiotów.

G. P. była pracownikiem grupy remontowo-budowlanej, pracowała jako malarz. W (...) Spółdzielni (...) w S. G. P. była zatrudniona od 1 stycznia 1985r. do 30 września 2013r. na stanowisku klasyfikatora odbioru mleka i pomocnika mleczarskiego. Pracowała na urządzeniu do badania zawartości tłuszczu, następnie jej praca polegała na wytrącaniu i suszeniu kazeiny. Z pisma nadesłanego przez organ rentowy wynika, że zatrudnienie G. P. w Zakładzie (...) sp. z o.o. od 1 stycznia 1985r. do 31 grudnia 1998r. jako praca w szczególnych warunkach zostało zaliczone na podstawie świadectwa wykonywania pracy w szczególnych warunkach z dnia 9 października 2013r. w którym zakład pracy powołał się na Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r., na załącznik Nr 1 do Uchwały Nr 16/83 Zarządu Centralnego Spółdzielni (...) z dnia 27 czerwca 1983r. oraz na załącznik Nr 2 do Uchwały Nr 6/82 Zarządu Centralnego Spółdzielni (...) z dnia 6 grudnia 1982r. (k. 50 a.s.).

Ze świadectwa pracy złożonego do akt emerytalnych wynika, że G. P. pracowała od 1 stycznia 1985r. do 31 sierpnia 1989r. w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku klasyfikator odbioru mleka, co odpowiada zakresowi obowiązków brakarza; od 1 września 1989r. do 15 kwietnia 2003r. w pełnym wymiarze czasu pracy pracowała na stanowisku pomocnika mleczarskiego, co odpowiada zakresowi obowiązków kazeiniarza (k.11 a.e.). Zgodnie z art.184 ust.1 i 2 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. z 2013r. poz.1440 ze zm.) ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku emerytalnego przewidzianego w art.32, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy, tj. w dniu 1 stycznia 1999r. osiągnęli okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat dla kobiet i 65 lat dla mężczyzn oraz osiągnęli okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art.27 ustawy, a także nie przystąpili do otwartego funduszu emerytalnego albo złożyli wniosek o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa.

W myśl przywołanego wyżej art.32 ust.1 i 4 ustawy pracownikom zatrudnionym w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze przysługuje emerytura w wieku 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn, a w myśl przywołanego wyżej art.27 ustawy wymagany okres składkowy i nieskładkowy wynosi co najmniej 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn. Zgodnie z §4 ust.1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz.U.

Nr 8, poz.43 ze zm.) pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazie A załącznika do rozporządzenia, nabywa prawo do emerytury w w/w wieku jeżeli ma wymagany okres zatrudnienia (co najmniej 25 lat mężczyzna), w tym co najmniej 15 lat pracy w warunkach szczególnych. Ponadto zgodnie z §2 ust.1 przedmiotowego rozporządzenia okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku.

Rozstrzygnięcie niniejszej sprawy wymagało zbadania, czy ubezpieczona spełnia przesłankę wymaganego okresu pracy w warunkach szczególnych. Poza sporem pozostawało bowiem, że ubezpieczona osiągnęła wymagany ustawą wiek, spełniła przesłankę „ogólnego” stażu pracy oraz nie przystąpiła do OFE. Ubezpieczona podnosiła, że posiada 15-letni okres zatrudnienia w warunkach szczególnych, gdyż w okresie od 21 maja 1973r. do 2 listopada 1981r. wykonywała pracę malarza na wysokościach. W ocenie Sądu Okręgowego okres zatrudnienia ubezpieczonej w Spółdzielni Pracy (...) w Ł. na stanowisku malarza podlega zaliczeniu do pracy w warunkach szczególnych.

Prace wykonywane przez wnioskodawczynię na tym stanowisku odpowiadają pracom opisanym w wykazie A rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, dział V poz. 6 „Prace malarskie konstrukcji na wysokości”. Jednakże zebrany w sprawie materiał dowodowy nie daje podstaw do stwierdzenia, że ubezpieczona G. P. będąc zatrudniona w (...) Spółdzielni (...) w S. pracowała w warunkach szczególnych. Przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, którego załącznikiem jest wykaz A określają szczegółowo jakiego rodzaju prace są kwalifikowane do prac szczególnych.

W przypadku ubezpieczonej bezsporne jest, że pracowała w przemyśle mleczarskim. W wykazie A cytowanego wyżej rozporządzenia jest wyodrębniony dział X „W rolnictwie i przemyśle rolno-spożywczym”. Dział ten nie wymienia prac w mleczarstwie jako pracy w warunkach szczególnych. Również dział XIV „Prace różne” nie ma odniesienia do pracy w przemyśle mleczarskim. Wystawienie przez pracodawcę świadectwa, że ubezpieczona pracowała w nadzorze nad stanowiskami, które miały być stanowiskami pracy w warunkach szczególnych, a następnie zaliczenie tej pracy do kategorii prac w warunkach szczególnych przez organ rentowy, było w ocenie Sądu bezpodstawne.

Prace mleczarskie nie są ujęte w wykazie A cytowanego wyżej rozporządzenia. Prace kontroli międzyoperacyjnej, kontroli jakości produkcji i usług oraz dozór inżynieryjno-techniczny na oddziałach i wydziałach w których jako podstawowe wykonywane są prace wymienione w wykazie dotyczą sytuacji, gdzie pracownik sprawujący kontrolę nadzoruje stanowiska, na których wykonywane są prace w warunkach szczególnych w rozumieniu przepisów rozporządzenia. Uchwała (...) Związku Spółdzielni (...) z dnia 27 czerwca 1983r., na którą powołuje się pracodawca ubezpieczonej w świadectwie pracy, nie ma mocy wiążącej.

Przepisy tej uchwały są stosowane jedynie posiłkowo – przy uszczegółowianiu rodzaju pracy. Natomiast podstawą prawną są przepisy powołanego wyżej Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. W ocenie Sądu niesłusznie ZUS zaliczył ubezpieczonej okres pracy w (...) Spółdzielni (...) w S. w rozmiarze 13 lat, 10 miesięcy i 29 dni do stażu pracy w warunkach szczególnych, gdyż nie było po temu podstawy prawnej. Reasumując Sąd przyjął, iż ubezpieczona nie wykazała 15-letniego zatrudnienia w warunkach szczególnych na dzień 01.01.1999r, o którym mowa w § 4 ust. 1 pkt. 3 powołanego wyżej rozporządzenia.

Mając powyższe na względzie Sąd oddalił odwołanie na podstawie art. 477 14 § 1 kpc.