Social Security Court allows pension by finding 15 years of special conditions work including truck driving.
Legislator summary
AI generatedThe Social Security Court reversed the agency's denial of a pension, ruling that the applicant met the 15-year requirement for work under special conditions. The applicant argued that his tenure as a heavy truck driver at two specific employers constituted special conditions work, which the agency had previously excluded. The court validated this claim through witness testimonies and employment records, concluding that the combined periods totaled over ten years of qualifying work.
Legislator headnote
AI generatedUstawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze: periods of employment as a heavy truck driver constitute work under special conditions for the purpose of calculating the required fifteen-year tenure for early retirement.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt IV U 185/14
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 12 grudnia 2014r. Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Katarzyna Antoniak Protokolant stażysta Renata Olędzka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 grudnia 2014r. w S. odwołania A. P. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z dnia 17 stycznia 2014 r. Nr (...) w sprawie A. P. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. o prawo do emerytury zmienia zaskarżoną decyzję i ustala prawo A. P. do emerytury od 6 grudnia 2013r. Sygn. akt: IV U 185/14
UZASADNIENIE
Decyzją z 17 stycznia 2014r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S., działając na podstawie art.184 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze odmówił A. P. prawa do emerytury wskazując, że ubezpieczony nie udowodnił, iż do dnia 1 stycznia 1999r. osiągnął 15-letni staż pracy w szczególnych warunkach, wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy.
Organ rentowy podniósł, że udowodniony staż pracy w szczególnych warunkach, o którym mowa w art.40 ustawy wynosi 7 lat, 7 miesięcy i 8 dni, a staż pracy w szczególnych warunkach, o którym mowa w art.32 ustawy wynosi 6 lat, 1 miesiąc i 1 dzień i obejmuje okres zatrudnienia w Zakładach (...) w M. od 1 lipca 1971r. do 25 kwietnia 1973r. i od 2 maja 1975r. do 30 kwietnia 1976r. oraz w (...) Sp. z o.o. w M. od 23 października 1991r. do 28 lutego 1995r. z wyłączeniem miesięcznego okresu zwolnienia lekarskiego. Do okresu pracy w szczególnych warunkach nie zaliczono okresu nauki zawodu w Zakładach (...) od 2 września 1968r. do 30 czerwca 1971r. oraz okresu odbywania zasadniczej służby wojskowej od 26 kwietnia 1973r. do 9 kwietnia 1975r., gdyż do pracy w szczególnych warunkach doliczone mogą być jedynie okresy pracy na kolei, a nie okresy równorzędne z okresami zatrudnienia na kolei i okresy zaliczalne do okresów zatrudnienia na kolei.
Odwołanie od w/w decyzji złożył A. P. wnosząc o jej zmianę i ustalenie mu prawa do emerytury. W uzasadnieniu odwołania wskazał, że do okresu pracy w szczególnych warunkach należy doliczyć okres pracy w Okręgowym Zakładzie (...) w M., gdzie od 1 stycznia 1981r. do 31 marca 1988r. pracował jako kierowca samochodu ciężarowego o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 3,5 tony, a także okres zatrudnienia w Firmie (...) od 3 stycznia 1996r. do 31 grudnia 1998r., w której również pracował jako kierowca samochodu ciężarowego o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 3,5 tony (odwołanie k.2).
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie powołując się na przepisy prawa i uzasadnienie zawarte w zaskarżonej decyzji (odpowiedź organu rentowego na odwołanie k.13-15). Sąd ustalił, co następuje: Ubezpieczony A. P. w dniu (...) ukończył 60-ty rok życia. W dniu 18 grudnia 2013r. wystąpił do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z wnioskiem o ustalenie prawa do emerytury (wniosek o emeryturę z 18 grudnia 2013r. k.1 akt emerytalnych). Na podstawie przedłożonych do wniosku dokumentów organ rentowy ustalił, że na dzień 1 stycznia 1999r. ubezpieczony udowodnił staż ubezpieczeniowy w wymiarze 29 lat, 4 miesiące i 14 dni, z czego okresy składkowe wynoszą 29 lat, 3 miesiące i 10 dni, a okresy nieskładkowe 1 miesiąc i 4 dni.
Ponadto organ rentowy ustalił, że do dnia 1 stycznia 1999r. ubezpieczony osiągnął staż pracy w warunkach szczególnych w wymiarze 7 lat, 7 miesięcy i 8 dni (w charakterze, o którym mowa w art.40 ustawy) oraz 6 lat, 1 miesiąc i 1 dzień (w charakterze, o którym mowa w art.32 ustawy) z tytułu zatrudnienia w Zakładach (...) w M. i w (...) Sp. z o.o. w M. (świadectwa wykonywania prac w szczególnych warunkach k.8-9 akt emerytalnych). Z uwagi na brak wymaganego ustawą stażu pracy w szczególnych warunkach decyzją z 17 stycznia 2014r. organ rentowy odmówił ubezpieczonemu przyznania emerytury (decyzja z 17 stycznia 2014r. k.21 akt emerytalnych).
Ubezpieczony był zatrudniony w Okręgowym Zakładzie (...) w M. w okresie od 21 maja 1976r. do 31 marca 1988r. w pełnym wymiarze czasu pracy (świadectwo pracy z 31 marca 1988r. k.15 akt emerytalnych). W początkowym okresie zatrudnienia ,tj. od chwili zatrudnienia w dniu 21 maja 1976r. do 31 grudnia 1980r. ubezpieczony pracował na stanowisku kierowcy samochodu dostawczego marki Ż. (zaakceptowane podanie o pracę z 14 maja 1976r. z adnotacją pracodawcy o zatrudnieniu na stanowisku kierowcy samochodu marki Ż., umowa o pracę z 21 maja 197r. na czas nieokreślony na stanowisku kierowcy i angaże na stanowisku kierowcy – w aktach osobowych).
Od 1 stycznia 1981r. ubezpieczony w dalszym ciągu pracował na stanowisku kierowcy z tym, że zaczął jeździć samochodami ciężarowymi o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony. Jeździł samochodami marki Z. typ wywrotka i cementowóz i marki K. typ cementowóz przewożąc materiały budowlane – żwir, masę bitumiczną, cement, mączkę wykorzystywane do budowy dróg. W ten sposób przedsiębiorstwo zatrudniające ubezpieczonego świadczyło usługi transportowe dla (...) w M.. Pracę te ubezpieczony wykonywał do końca zatrudnienia w powyższym przedsiębiorstwie (zeznania świadków:
R. K. k.30v-31 – nagranie od minuty 26 do 33 i k.31 – nagranie od minuty 33 do 43 oraz zeznania ubezpieczonego k.38v – nagranie od minuty 12 do 14 i k.30-30v – nagranie od minuty 1 do 21). Ubezpieczony był zatrudniony w Firmie (...) w M. od 3 stycznia 1996r. do 22 kwietnia 2000r. w pełnym wymiarze czasu pracy (świadectwo pracy z 22 kwietnia 2000r. - w kopercie na k.37 akt sprawy i k.18 akt emerytalnych). Od początku zatrudnienia do 31 grudnia 1998r. ubezpieczony pracował na stanowisku kierowcy samochodu ciężarowego o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 3,5 tony.
Jeździł samochodem marki V. z naczepą po całej Polsce przewożąc różne materiały (umowy o pracę z 3 stycznia 1996r. na okres 6 miesięcy i z 3 lipca 1996r. na czas nieokreślony i zaświadczenie o zatrudnieniu i wynagrodzeniu z 22 października 2003r. – w kopercie na k.37 akt sprawy, zeznania świadka E. O. k.38v – nagranie do minuty 2 do 10, zeznania ubezpieczonego k.38v – nagranie od minuty 12 do 14 i k.30-30v – nagranie od minuty 1 do 21). Ubezpieczony nie przystąpił do otwartego funduszu emerytalnego (raport z analizy konta k.12 akt emerytalnych).
Sąd zważył, co następuje:
Odwołanie A. P. podlegało uwzględnieniu. Zgodnie z art.184 ust.1 i 2 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. z 2009r. Nr 153, poz.1227 ze zm.) ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku emerytalnego przewidzianego w art.32, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy ,tj. w dniu 1 stycznia 1999r. osiągnęli okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat dla kobiet i 65 lat dla mężczyzn oraz osiągnęli okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art.27 ustawy, a także nie przystąpili do otwartego funduszu emerytalnego albo złożyli wniosek o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa.
W myśl przywołanego wyżej art.32 ust.1 i 4 ustawy pracownikom zatrudnionym w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze przysługuje emerytura w wieku 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn, a w myśl przywołanego wyżej art.27 ustawy wymagany okres składkowy i nieskładkowy wynosi co najmniej 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn. Zgodnie z §4 ust.1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz.U.
Nr 8, poz.43 ze zm.) pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazie A załącznika do rozporządzenia, nabywa prawo do emerytury w w/w wieku jeżeli ma wymagany okres zatrudnienia (co najmniej 25 lat mężczyzna), w tym co najmniej 15 lat pracy w warunkach szczególnych. Ponadto zgodnie z §2 ust.1 przedmiotowego rozporządzenia okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku.
Rozstrzygnięcie niniejszej sprawy wymagało zbadania, czy ubezpieczony spełnia przesłankę wymaganego okresu pracy w warunkach szczególnych. Poza sporem pozostawało bowiem, że ubezpieczony osiągnął wymagany ustawą wiek oraz spełnił przesłankę ogólnego stażu ubezpieczenia. Ubezpieczony podnosił, że posiada 15-letni okres zatrudnienia w warunkach szczególnych, gdyż oprócz niekwestionowanej przez organ rentowy pracy w takich warunkach w Zakładach (...) w M. i w przedsiębiorstwie (...) Sp. z o.o. w M. pracę w szczególnych warunkach wykonywał również na rzecz Okręgowego Zakładu (...) w M. oraz na rzecz E. O. prowadzącego Firmę (...) z siedzibą w M..
Przeprowadzone przez Sąd postępowanie dowodowe potwierdziło słuszność twierdzeń ubezpieczonego dając podstawy do ustalenia, że podczas zatrudnienia w Okręgowym Zakładzie (...) w M. w okresie od 1 stycznia 1981r. do 31 marca 1988r., a zatem przez 7 lat i 3 miesiące, a także w okresie zatrudnienia w firmie (...) od 3 stycznia 1996r. do 31 grudnia 1998r., a zatem przez 2 lata, 11 miesięcy i 29 dni, a łącznie przez przeszło 10 lat ubezpieczony stale i w pełnym wymiarze czasu pracy pracował w szczególnych warunkach ,tj. jako kierowca samochodów ciężarowych o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony.
Praca tego rodzaju zaliczona jest do pracy w warunkach szczególnych o czym stanowi wykaz A dział VIII poz.2 załącznika do w/w rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. W ocenie Sądu przedstawione wyżej ustalenia co do rodzaju pracy wykonywanej przez ubezpieczonego podczas zatrudnienia w powyższych przedsiębiorstwach nie budzą wątpliwości. Czyniąc te ustalenia Sąd oparł się na zeznaniach wskazanych wyżej świadków, którzy pracowali razem z ubezpieczonym i widzieli jego pracę oraz na zeznaniach E. O., który był jego pracodawcą.
Zeznania te są spójne, korespondują z zeznaniami ubezpieczonego, a ponadto znajdują potwierdzenie w obiektywnych dowodach z dokumentów zgromadzonych w aktach osobowych ubezpieczonego. Reasumując uznać należało, że po doliczeniu powyższych okresów zatrudnienia ubezpieczonego do okresu niekwestionowanego przez organ rentowy, ubezpieczony spełnia przesłankę 15 lat pracy w szczególnych warunkach. Mając to na uwadze Sąd na podstawie art.477.14§2 kpc zmienił zaskarżoną decyzję i ustalił, że A. P. przysługuje prawo do emerytury od (...). ,tj. od chwili ukończenia przez niego (...) roku życia.