Legislator Case Law & Legislation
IV U 1206/13 AI generated

Social security court dismisses appeal against occupational disease pension denial due to insufficient functional impairment.

Case Number IV U 1206/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Social Security Court dismissed the appellant's appeal against a decision denying a pension for occupational disability. The appellant argued that vocal cord paralysis prevented her from teaching, while the Social Security Commission found the functional impairment insufficient for total work incapacity. The court upheld the expert opinion that the condition did not meet the statutory threshold for pension eligibility under the relevant social insurance law.

Legislator headnote

AI generated

Art. 6 ust. 1 pkt. 6 ustawy o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadku przy pracy i chorób zawodowych; Art. 285, 286 k.p.c.; The court established that a medical expert's written opinion is sufficient if it comprehensively addresses all questions and is based on adequate documentation, without requiring a court hearing unless the opinion raises unresolved doubts.

Keywords

AI generated
occupational disease pension functional impairment threshold medical expert opinion social security appeal vocal cord paralysis work incapacity assessment written expert report

Cited Legislation

AI generated
Art. 6 ust. 1 pkt. 6 ustawy z dnia 30.10.2002r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadku przy pracy i chorób zawodowych
Prawo do renty w związku z chorobą zawodową przysługuje po spełnieniu warunków określonych w art. 6 ust. 1 pkt. 6 ustawy z dnia 30.10.2002r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadku przy pracy i chorób zawodowych (Dz.
Art. 285 k.p.c.
Opinia ta zdaniem Sądu, odpowiada wymogom art. 285 kpc.
Art. 286 k.p.c.
Przepis art. 286 kpc, na który powołał się pełnomocnik ubezpieczonej nie nakłada obowiązku wzywania biegłego na rozprawę a jedynie umożliwia wezwanie biegłego jeśli opinia pisemna budzi wątpliwości lub niejasności.
Art. 477 § 14 k.p.c.
W związku z tym Sąd z mocy art. 477 14 § 1 kpc orzekł jak w sentencji.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV U 1206/13

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 4 grudnia 2014r. Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Jacek Witkowski Protokolant stażysta Renata Olędzka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 grudnia 2014r. w S. odwołania A. K. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z dnia (...)r. Nr (...) w sprawie A. K. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. o prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy w związku z chorobą zawodową oddala odwołanie. Sygn. akt IV U 1206/13

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 9.09.2013r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. odmówił wnioskodawczyni A. K. przyznania prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy w związku z chorobą zawodową, ponieważ komisja lekarska ZUS nie stwierdziła u niej niezdolności do pracy. Od decyzji tej odwołanie złożyła A. K., która wniosła o jej zmianę. W uzasadnieniu odwołania, skarżąca wywodziła, iż lekarze orzecznicy ZUS błędnie ocenili jej stan zdrowia tj. nie dostrzegli skutków choroby zawodowej: niedowładu mięśni wewnętrznych krtani z wrzecionowatą niedomykalnością fonacyjną głośni i trwałą dysfonią.

Odwołująca się twierdziła, że choroba nie pozwala jej wykonywać żadnej pracy, w której wymagane jest posługiwania się głosem. Do odwołania ubezpieczona załączyła dokumentacje medyczną. W odpowiedzi na odwołanie, pozwany Odział ZUS wnosił o jego oddalenie, powołująca się na orzeczenia komisji lekarskiej ZUS z dnia 4.09.2013r., na mocy którego nie uznano ubezpieczonej za niezdolną do pracy w związku z chorobą zawodową. Prawo do renty w związku z chorobą zawodową przysługuje po spełnieniu warunków określonych w art. 6 ust. 1 pkt. 6 ustawy z dnia 30.10.2002r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadku przy pracy i chorób zawodowych (Dz.

U. z 2009, nr 167 poz. 1322).

Sąd Okręgowy ustalił i zważył co następuje:

Ubezpieczona A. K. ur. (...) złożyła dnia 4.06.2013r. wniosek do pozwanego Oddziału ZUS o przyznanie jej prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy w związku z chorobą zawodową. Do wniosku załączyła decyzje Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w S. z dnia 29.05.2013r. stwierdzająca u niej chorobę zawodową w postaci niedowładu mięśni wewnętrznych krtani z wrzecionowatą niedomykalnością fonacyjną głośni i trwałą dysfonią. Ubezpieczona A. K. wykonywała zawód nauczyciela od 1966r. do 2012r. W toku postępowania orzeczniczego komisja lekarska ZUS rozpoznała to samo schorzenie u wnioskodawczyni co Inspektorat Sanitarny, jednakże w ocenie tego organu, stopień upośledzenia funkcji organizmu spowodowany tym schorzeniem nie uzasadniał orzeczenia niezdolności do pracy (k. 16 a.l.) Orzeczenie to stało się podstawą do wydania zaskarżonej decyzji (k. 15 a.r.).

W toku postepowania odwoławczego, Sąd dopuścił dowód z opinii biegłej lekarz otolaryngologa – foniatry (k. 16 a.s.). Biegła po zapoznaniu się z dokumentacją lekarską zawartą w aktach sprawy oraz przeprowadzeniu badania foniatrycznego i stroboskopowego rozpoznała wymienioną wyżej jednostkę chorobową. Stwierdziła, iż zmiany morfologiczne i czynnościowe krtani nie są zaawansowane i nie powodują upośledzenia sprawności fonacyjnej krtani w stopniu powodującym niezdolność do pracy w zawodzie nauczyciela i nie upośledzają społecznej wydolności głosu (k. 17 a.s.).

Na rozprawie pełnomocnik ubezpieczonej wniósł zastrzeżenia do opinii biegłej, zarzucając, że jest ona uboga i wewnętrznie sprzeczna i wnosił o wezwanie biegłej na rozprawę w celu wydania ustnej opinii uzupełniającej (k. 28v.). Sąd oddalił ten wniosek i zobowiązał pełnomocnika ubezpieczonej do opracowania pisemnych zarzutów w celu odniesienia się do nich przez biegłą w pisemnej opinii uzupełniającej. Zarzuty takie zostały opracowane w formie pytań do biegłej i jednocześnie złożone zostały dodatkowe dokumenty lekarskie.

Biegła laryngolog w opinii uzupełniającej odniosła się do wszystkich 19 pytań postawionych w piśmie procesowym (k. 35 a.s.). Biegła podtrzymała swoją ocenę lekarską schorzeń ubezpieczonej. Pełnomocnik ubezpieczonej w kolejnym piśmie procesowym polemizował z twierdzeniami biegłej zawartymi w opinii uzupełniającej i jednocześnie ponowił wniosek o wezwaniu biegłej na rozprawę. Ponadto załączył dokumentację lekarską z lat 80-tych i 90-tych, a także historię choroby z poradni otolaryngologicznej wnosząc o zaliczenie tych dokumentów do materiału dowodowego (k. 42-45 i k. 46 a.s.) Sąd oddalił wniosek pełnomocnika ubezpieczonej o wezwanie biegłej na rozprawę i jednocześnie załączył w poczet materiału dowodowego złożone dokumenty medyczne (k. 50v a.s.).

W ocenie Sądu Okręgowego dowód z pisemnej opinii biegłej laryngolog foniatry jest miarodajny i obiektywny. Szczególnie w opinii uzupełniającej biegła wyjaśniła wyczerpująco, w oparciu o jakie dokumenty medyczne wydała opinię, a także przedstawiła wywody dotyczące mechanizmu choroby i możliwości do korzystania z narządu głosu przy zachowaniu jego społecznej wydolności. Argumentacja biegłej jest, w ocenie Sądu przekonywująca. Opinia ta zdaniem Sądu, odpowiada wymogom art. 285 kpc. Biegła ustosunkowała się bowiem do wszystkich pytań opracowanych przez pełnomocnika ubezpieczonej i odpowiedzi te są precyzyjne.

Zgromadzona w sprawie dokumentacja medyczna i badanie przedmiotowe ubezpieczonej A. K. było wystarczające dla biegłych do wydania stanowczej opinii. Dlatego też Sąd nie uznał za celowe wzywanie biegłej na rozprawę o co wnosił pełnomocnik ubezpieczonej. Przepis art. 286 kpc, na który powołał się pełnomocnik ubezpieczonej nie nakłada obowiązku wzywania biegłego na rozprawę a jedynie umożliwia wezwanie biegłego jeśli opinia pisemna budzi wątpliwości lub niejasności. Taka sytuacja nie wystąpiła w przedmiotowej sprawie. Reasumując, Sąd podzielając opinię biegłej w całości, ustalił ubezpieczona nie jest niezdolna do pracy w związku z chorobą zawodową.

Nie została więc spełniona przesłanka zawarta w treści art. 6 ust. 1 pkt. 6 powołanej wyżej ustawy wypadkowej z dnia 30.10.2002r. W związku z tym Sąd z mocy art. 477 14 § 1 kpc orzekł jak w sentencji.