Court allows pension claim by recognizing 15+ years of special conditions work for early retirement.

Sygn. akt IV U 925/13

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 4 grudnia 2014r. Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Jacek Witkowski Protokolant stażysta Renata Olędzka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 grudnia 2014r. w S. odwołania K. W. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z dnia 14 czerwca 2013 r. Nr (...) w sprawie K. W. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. o prawo do emerytury zmienia zaskarżoną decyzję i przyznaje K. W. prawo do emerytury od dnia 1 maja 2013r. Sygn. akt IV U 925/13

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 14 czerwca 2013r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. odmówił wnioskodawcy K. W. prawa do emerytury na podstawie art. 184 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (j.t. Dz. U. z 2013r. poz. 1440 ze zm.) w zw. z § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7.02.1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U. Nr 8, poz. 43 ze zm.) albowiem wnioskodawca nie wykazał co najmniej 15 lat zatrudnienia w szczególnych warunkach na dzień 1.01.1999r.

Do stażu pracy w warunkach szczególnych pozwany ZUS nie zaliczył żadnego okresu zatrudnienia w szczególnych warunkach. Od decyzji tej odwołanie złożył K. W. wnosząc o jej zmianę i ustalenia prawa do emerytury. Domagał się zaliczenia do stażu pracy w warunkach szczególnych zatrudnienia w Wojewódzkim Przedsiębiorstwie (...) od 2 maja 1977r. do 29 lutego 1992r. oraz w Przedsiębiorstwie (...) M. M. w M. od 1 marca 1992r. do 31 marca 2000r. (k. 2 a.s.). W odpowiedzi na odwołanie pozwany organ rentowy wnosił o jego oddalenie powołując się na argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji i wskazując, że odwołanie nie wnosi do sprawy żadnych nowych dowodów faktycznych lub prawnych, które uzasadniałyby zmianę decyzji i uwzględniałyby odwołanie (k. 14-15 a.s.).

Sąd Okręgowy ustalił i zważył, co następuje:

Ubezpieczony K. W., ur. (...), złożył w dniu 28 maja 2013r. wniosek do pozwanego Oddziału ZUS o przyznanie mu prawa do emerytury. Na podstawie przedłożonych świadectw pracy pozwany Oddział ZUS przyjął, iż na dzień 1.01.1999r. wnioskodawca legitymuje się okresem ubezpieczeniowym w wymiarze 25 lat i 6 miesięcy. Nie uznano żadnego okresu pracy w warunkach szczególnych (k.12 a.e.). W toku postępowania rozpoznawczego domagał się zaliczenia do stażu pracy w warunkach szczególnych zatrudnienia w Wojewódzkim Przedsiębiorstwie (...) od 2 maja 1977r. do 29 lutego 1992r. oraz w Przedsiębiorstwie (...) M.

M. w M. od 1 marca 1992r. do 31 marca 2000r. Sąd przeprowadził dowód z zeznań ubezpieczonego: K. W. (k. 39v w zw. z k. 20-21 a.s.), zeznań świadków: R. W. (k. 38v a.s.), S. M. (k. 38v-39 a.s.), T. G. (k. 39 a.s.) i T. B. (k. 39 a.s.). Ponadto Sąd przeprowadził dowód z akt osobowych prowadzonych przez Wojewódzkie Przedsiębiorstwo (...) w M.. Na podstawie tych dowodów Sąd ustalił, iż ubezpieczony był zatrudniony od 2 maja 1977r. do 29 lutego 1992r. w Wojewódzkim Przedsiębiorstwie (...) w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku kierownik grupy robót.

Powierzono mu obowiązki technika budowy. Zakład zajmował się budową sieci zewnętrznych typu: wodociągi, kanalizacja sanitarna i deszczowa. Ubezpieczony był kierownikiem budowy, prowadził roboty, pilnował pracowników, zabezpieczał materiały, nadzorował. Razem z pracownikami dojeżdżał autobusem z M. do P.. Wnioskodawca miał do nadzoru kilka budów jednocześnie. Nadzorował prace przy całej sieci: wykopy, układanie rur, szalunki, zasypywanie. Przy tych robotach pracowało około 40 osób. Po zakończeniu budowy ubezpieczony wypełniał dokumenty.

K. W. przemieszczał się pomiędzy budowami i nadzorował cały ciąg technologiczny. (...) były blisko siebie. Wykopy były głębokie, od 2 do 12 metrów, w wykopach tych układano rury. Przy wykopach pracowały koparki, były układane rury kamionkowe, betonowe, żeliwne. Następnie ubezpieczony był zatrudniony w Przedsiębiorstwie (...) M. M. w M. od 1 marca 1992r. do 31 marca 2000r. Zakład ten zajmował się budową sieci zewnętrznych i wewnętrznych. Poza wodociągami, kanalizacją sanitarną i deszczową budowano kotłownie, hydrofornie i stacje uzdatniania wody.

Były tam też prace na wysokości. W przedsiębiorstwie tym wnioskodawca był również kierownikiem budowy. Nadzorował jednocześnie kilka budów, nadzorował pracowników. Prowadzone były głębokie wykopy, około 4-5 metrów. Ubezpieczony ukończył Technikum Budowlane w M. o specjalności technik sanitarny. W ocenie Sądu Okręgowego do stażu pracy w warunkach szczególnych zaliczyć należy K. W. okresy pracy w Wojewódzkim Przedsiębiorstwie (...) od 2 maja 1977r. do 29 lutego 1992r. oraz w Przedsiębiorstwie (...) M. M. w M. od 1 marca 1992r. do 31 marca 2000r. na stanowisku kierownika budowy.

Prace, które wykonywał ubezpieczony wymienione są w załączniku A dział XIV Prace różne poz. 24, tj. kontrola międzyoperacyjna, kontrola jakości produkcji i usług oraz dozór inżynieryjno-techniczny na oddziałach i wydziałach, w których jako podstawowe wykonywane są prace wymienione w wykazie - rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07.02.1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz.U. Nr 8, poz. 43 ze zm.). W sumie okresy pracy w szczególnych warunkach udowodnione w trakcie procesu wynoszą ponad 15 lat.

Ubezpieczony K. W. ukończył 60 lat w dniu (...). Należąc do OFE, złożył wniosek o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa w dniu 28 maja 2013r. Ubezpieczony nabył więc prawo do emerytury od miesiąca, w którym złożył wniosek o emeryturę. Dlatego też Sąd przyjął, iż K. W. nabył prawo do emerytury w wieku obniżonym od dnia 1 maja 2013r., gdyż w tej dacie spełniał przesłanki określone w § 2 ust. 1, § 3 i w § 4 ust. 1 pkt. 1 i 3 cyt. rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7.02.1983 r. w związku z art. 184 ust. 1 i 2 ustawy o FUS.

Mając powyższe na względzie Sąd z mocy art. 477 14 § 2 kpc orzekł jak w sentencji.