Social Security Court dismisses pension appeal, upholding ZUS's calculation of the most favorable 20-year earnings period.
Legislator summary
AI generatedThe Social Security Court dismissed the insured's appeal against the Social Insurance Institution's (ZUS) decision to grant a pension based on the most favorable 20-year earnings period. The insured argued for a recalculation using a specific 10-year period from 1979 to 1988, claiming higher earnings indices for those years. The court ruled that the law requires selecting the most favorable 20 years from the entire insurance period, and since the pension application was filed in 2011, the relevant window was 1991 to 2010, making the ZUS calculation legally correct.
Legislator headnote
AI generatedArt. 15 ust. 4, 5; Art. 25 ust. 1; Art. 26 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 17 grudnia 1998 r.: The pension base must be calculated using the most favorable 20-year period selected from the entire insurance history, not a specific arbitrary decade, and the selection is determined by the date of the pension application.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt IV U 106/13
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 25 listopada 2014r. Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Elżbieta Wojtczuk Protokolant sekr. sądowy Anna Wąsak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 listopada 2014r. w S. odwołania Z. B. (1) od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z dnia 18 grudnia 2012 r. Nr (...) w sprawie Z. B. (1) przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. o prawo do emerytury I. oddala odwołanie; II. żądanie ubezpieczonego Z. B. (1) o ponowne przeliczenie emerytury na podstawie art. 111 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 17 grudnia 1998 roku przekazać do rozpoznania organowi rentowemu. Sygn. akt: IV U 106/13
UZASADNIENIE
Decyzją z 18 grudnia 2012r. nr (...) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S., działając na podstawie art. 184 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych przyznał emeryturę Z. B. (1) i obliczył jej wysokość na podstawie art. 26 ustawy na kwotę 1926,19 zł. Odwołanie od powyższej decyzji złożył ubezpieczony Z. B. (1) wnosząc o jej zmianę i obliczenie wysokości emerytury z wybranych kolejnych 10-ciu lat kalendarzowych z okresu od 1979 do 1988. Twierdził, że za okres ten wskaźnik (...) wynosi 118,082%, zaś w zaskarżonej decyzji ZUS przyjął wskaźnik (...) wynoszący 105,63% i był on liczony z ostatnich 20 lat jego pracy (odwołanie k.2).
Organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania wskazując, że zaskarżona decyzja jest prawidłowa i wydana została na podstawie obowiązujących przepisów (odpowiedź na odwołanie k.4). Sąd ustalił, co następuje: Z. B. (1), ur. (...) dnia 15 stycznia 1999r. złożył do organu rentowego wniosek o rentę z tytułu niezdolności do pracy (k. 1 akt rentowych). Decyzją z dnia 7 kwietnia 1999r. ZUS przyznał ubezpieczonemu rentę ustalając wskaźnik (...) w wysokości 117,63% na podstawie 10 kolejnych lat, tj. od 01.1980 do 12.1989 z ostatnich 19 lat poprzedzających bezpośrednio rok, w którym zgłoszono wniosek o emeryturę lub rentę (k. 99-100 akt rentowych).
W dniu 6 lipca 2011r. Z. B. (1) wniósł do organu rentowego o przyznanie prawa do wcześniejszej emerytury (k. 1 akt emerytalnych). Przed wydaniem zaskarżonej decyzji ZUS ponownie przeanalizował dokumenty w aktach sprawy i stwierdził, że wynagrodzenie ubezpieczonego ustalone za lata 1980, 1982 i 1984 są wyliczone nieprawidłowo. ZUS ponownie ustalił wynagrodzenie ubezpieczonego i wyliczył wysokość emerytury na podstawie art. 26 ustawy o emeryturach i rentach z FUS, stwierdzając, że jest to najkorzystniejszy wariant. Na tej podstawie została wydana decyzja z 18 grudnia 2012r.
Wskaźnik (...) został wyliczony w wysokości 105,65% (k. 87 akt emerytalnych). Na rozprawie w dniu 31 stycznia 2014r. pełnomocnik ubezpieczonego popierała odwołanie. Nie zgadzała się z przyjętym przez ZUS wskaźnikiem (...) na podstawie 20 lat wybranych z całego okresu podlegania ubezpieczeniu społecznemu. Podnosiła, że bardziej korzystny wariant byłby przy przyjęciu 10 lat kalendarzowych z lat 1979-1988, wówczas wskaźnik wynosi 117,45%, co wynika z decyzji ZUS z 27 lutego 2012r. Sąd zobowiązał ZUS do sporządzenia projektu decyzji, w którym dokona wyliczenia emerytury ubezpieczonego z uwzględnieniem podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne z okresu od 1 stycznia 1979r. do 31 grudnia 1988r.
Organ rentowy nadesłał pismo procesowe, w którym poinformował Sąd, że zgodnie z obowiązującymi przepisami podstawę wymiaru składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe ustala się z 10 kolejnych lat kalendarzowych wybranych z ostatnich 20 lat kalendarzowych poprzedzających bezpośrednio rok, w którym zgłoszono wniosek o emeryturę. Ponieważ wniosek o emeryturę został zgłoszony w 2011r. okres ostatnich 20 lat kalendarzowych poprzedzających bezpośrednio rok, w którym zgłoszono wniosek o emeryturę obejmuje lata 1991-2010. Brak jest podstaw prawnych do wyliczenia podstawy wymiaru emerytury z 10 lat z okresu 1979-1988 i aplikacja wspomagająca obsługę świadczeń emerytalno-rentowych nie pozwala na wyliczenie wysokości świadczenia ze wskazanego okresu (k. 25).
Sąd dopuścił dowód z opinii biegłego ds. księgowości, zlecając przeliczenie wysokości emerytury należnej Z. B. (1) od dnia 8 lipca 2011r. według najkorzystniejszego wariantu dla ubezpieczonego oraz w drugim wariancie z uwzględnieniem podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne za okres od 1 stycznia 1979r. do 31 grudnia 1988r. Biegła w swojej opinii wskazała, że wysokość emerytury Z. B. (2) na dzień nabycia uprawnień emerytalnych ((...).) wynosi 1.926,19 zł brutto. Wyliczona kwota jest zgodna z wyliczeniami ZUS w decyzji z 18 grudnia 2012r.
Natomiast wyliczona wysokość emerytury zgodnie z poleceniem Sądu, przy przyjęciu (...) wybranych z kolejnych 10 lat (lata 1979-1988) zgodnie z wnioskiem ubezpieczonego na dzień nabycia uprawnień emerytalnych wynosi 1.872,02 zł brutto (dowód z opinii biegłego ds. księgowości k. 40-46). Organ rentowy kwestionował wyliczenia biegłej dokonane na podstawie art. 53 ustawy emerytalnej odnośnie wysokości emerytury jak również obliczenia wskaźnika (...) z wybranych kolejnych 10 lat (lata 1979-1988) (k. 55). Ubezpieczony Z. B. (1) złożył pisemne uwagi do opinii.
Podnosił, że pracując jako szlifierz narzędziowy nie osiągał minimalnego wynagrodzenia, a wyższe. Złożył do akt sprawy druki przeszeregowania i angaże z podanymi stawkami godzinowymi z okresu 1972-1977 (k. 57-60). Na rozprawie w dniu 25 listopada 2014r. pełnomocnik ubezpieczonego wskazała, że pisemne uwagi do opinii złożone w piśmie z 13 października 2014r. należy traktować jako nowe roszczenie o przeliczenie emerytury i podwyższenie wynagrodzenia z lat 1972-1977 (k. 66-66v).
Sąd zważył, co następuje:
Odwołanie ubezpieczonego Z. B. (1) od decyzji z 18 grudnia 2012r. nie jest zasadne i podlega oddaleniu. W ocenie Sądu zaskarżona decyzja jest prawidłowa. Aby ustalić, czy wyliczona ubezpieczonemu emerytura jest w należytej wysokości, Sąd dopuścił dowód z opinii biegłej księgowej. Biegła wyliczyła wysokość świadczenia, które byłoby należne na datę 8 lipca 2011r., tj. na dzień nabycia uprawnień emerytalnych. Biegła wskazała, że kwota wyliczona przez nią jest zgodna z kwotą wyliczoną w zaskarżonej decyzji ZUS. Natomiast emerytura wyliczona zgodnie z wnioskiem ubezpieczonego na dzień nabycia uprawnień emerytalnych jest świadczeniem mniej korzystnym.
Zgodnie z art. 25 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z FUS podstawę obliczenia emerytury stanowi kwota składek na ubezpieczenie emerytalne, z uwzględnieniem waloryzacji składek zaewidencjonowanych na koncie ubezpieczonego do końca miesiąca poprzedzającego miesiąc, od którego przysługuje wypłata emerytury oraz kwota zaewidencjonowanego kapitału początkowego. Zaś zgodnie z art. 26 ust. 1 w/w ustawy emerytura stanowi równowartość kwoty będącej wynikiem podzielenia podstawy obliczenia ustalonej w sposób określony w art. 25 przez średnie dalsze trwanie życia dla osób w wieku równym wiekowi przejścia na emeryturę danego ubezpieczonego.
Stosownie do art. 15 cytowanej ustawy podstawę wymiaru emerytury i renty stanowi ustalona w sposób określony w ust. 4 i 5 przeciętna podstawa wymiaru składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe lub na ubezpieczenie społeczne na podstawie przepisów prawa polskiego w okresie kolejnych 10 lat kalendarzowych, wybranych przez zainteresowanego z ostatnich 20 lat kalendarzowych poprzedzających bezpośrednio rok, w którym zgłoszono wniosek o emeryturę lub rentę albo z okresu 20 najkorzystniejszych lat przypadających w całym okresie ubezpieczenia ubezpieczonego.
Wniosek o emeryturę został zgłoszony w 2011r., zatem ostatnie 20 lat to okres od 1991 do 2010r. W tym, okresie tylko przez 8 lat ubezpieczony podlegał ubezpieczeniu (w 1997r. przyznano mu prawo do renty). Wobec powyższego biegła do wyliczenia przyjęła 20 najkorzystniejszych lat wybranych z całego okresu ubezpieczenia. Należy stwierdzić, że organ rentowy wyliczył emeryturę Z. B. (1) prawidłowo, przyjmując najkorzystniejszy wariant. Nie ma prawnej możliwości do wyliczenia podstawy wymiaru emerytury z 10 lat z okresu 1979-1988, bowiem wniosek o emeryturę został zgłoszony w 2011r.
Mając na uwadze powyższe okoliczności i ustalenia Sąd, na podstawie art.477 14 § 1 kpc, odwołanie ubezpieczonego oddalił. Wniosek o przeliczenie emerytury na podstawie nowo złożonych dokumentów jest nowym żądaniem. Wobec powyższego Sąd przekazał je do rozpoznania organowi rentowemu jako właściwemu na podstawie art. 477 10 § 2 kpc. Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy orzekł jak w sentencji wyroku.