Legislator Case Law & Legislation
II Ka 660/14 AI generated

Court quashes drunk driving sentence due to failure to verify if private property constituted public road movement.

Case Number II Ka 660/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Court of Appeal quashed the first-instance verdict and remanded the case for retrial because essential facts regarding the location of the alleged driving were not verified. The defendant argued he merely moved his car on private property, but the prosecution and lower court failed to interview police officers or inspect the site to confirm whether the movement occurred on a public road. Consequently, the court held that the social harm and legal characterization of the act depended on this unresolved fact, necessitating a new trial with proper evidence gathering.

Legislator headnote

AI generated

Art. 178a § 4 kk; Art. 437 § 2 kpk: A criminal conviction based on driving under the influence is invalid if the court fails to ascertain whether the vehicle movement took place on a public road, as this fact fundamentally determines the nature and social harm of the offense.

Keywords

AI generated
drunk driving public road private property procedural error remand for retrial evidence gathering social harm

Cited Legislation

AI generated
Art. 178a § 4 kk
o czyn z art. 178a § 4 kk Wyrokiem z dnia 29 września 2014 r.
Art. 42 § 2 kk
na podstawie art. 42 § 2 kk orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 4 lat, III.
Art. 344 § 1 kpk
Z uwagi na ilość i rodzaj wskazanych wyżej czynności, które są niezbędne do pełnego wyjaśnienia sprawy, Sąd Rejonowy rozważy możliwość skorzystania z instytucji, o której mowa w art. 344 § 1 kpk.
Art. 437 § 2 kpk
Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 437 § 2 kpk Sąd Okręgowy orzekł, jak w wyroku.

Cited Case Law

AI generated
IV KK 29/08, OSNKW 2008/1/1163
, IV KK 29/08, OSNKW 2008/1/1163, wyrok z 15 grudnia 2011r.
II KK 184/11, Prok. i Pr. 2012/314
II KK 184/11, Prok. i Pr. 2012/314).
IV KK 29/08
, IV KK 29/08, OSNKW 2008/1/1163, wyrok z 15 grudnia 2011r.
II KK 184/11
Supreme Court held that a criminal ban description need not specify the exact location of the prohibited driving.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II Ka 660/14

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 5 lutego 2015 r. Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSO Mariola Krajewska - Sińczuk Sędziowie: SO Jerzy Kozaczuk SO Dariusz Półtorak (spr.) Protokolant: sekr. sąd. Anna Sieczkiewicz przy udziale Prokuratora Bożeny Grochowskiej-Małek po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2015 r. sprawy A. K. oskarżonego o przestępstwo z art. 178a§4 kk na skutek apelacji, wniesionej przez oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim z dnia 29 września 2014 r. sygn. akt II K 490/14 zaskarżony wyrok uchyla i sprawę oskarżonego A. K. przekazuje Sądowi Rejonowemu w Mińsku Mazowieckim do ponownego rozpoznania. Sygn. akt II Ka 660/14

UZASADNIENIE

A. K. oskarżony był o to, że w dniu 10.05.2013r. w miejscowości (...), ul. (...), gm. M., pow. (...), woj. (...), jechał jako kierujący samochodem marki (...) nr rej. (...) po drodze publicznej w stanie nietrzeźwości z wynikiem badania 1,36 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, czym nie zastosował się do prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w Mińsku Maz. z dnia 30.04.2013r. sygn. akt II K 133/13 zakazującego prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 4 lat, tj. o czyn z art. 178a § 4 kk Wyrokiem z dnia 29 września 2014 r.

Sąd Rejonowy w Mińsku Mazowieckim: I. oskarżonego A. K. uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu stanowiącego występek z art. 178a §4 kk z tym, że opis czynu zmodyfikował i przyjął, że miał on miejsce 10 maja 2014 r. i za to na podstawie art. 178a § 4 kk skazał go na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności, II. na podstawie art. 42 § 2 kk orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 4 lat, III. zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa 180 zł tytułem opłaty oraz 90 zł tytułem zwrotu wydatków postępowania.

Apelację od tego wyroku wniósł oskarżony zaskarżając go w całości i zarzucił rozstrzygnięciu Sądu I instancji wadliwe przyjęcie, iż przestawienie przez niego pojazdu na prywatnej posesji stanowiło „poruszanie się” w ruchu drogowym. W apelacji zawarty był wniosek o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do rozpoznania Sądowi I instancji, ewentualnie o przeprowadzenie dowodu z przesłuchania wskazanych w apelacji świadków i uniewinnienie go lub rozważenie możliwości umorzenia postępowania z uwagi na znikomą szkodliwość zarzucanego mu czynu.

Na rozprawie odwoławczej oskarżony popierał apelację i wnioski w niej zawarte, natomiast prokurator przyłączył się do wniosku o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Zawarty w apelacji wniosek o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania jest zasadny, albowiem przy rozpoznaniu sprawy nie zostały wyjaśnione wszystkie istotne okoliczności, niezbędne do wydania końcowego merytorycznego orzeczenia. A. K. stoi pod zarzutem popełnienia czynu z art. 178a § 4 kk, do którego znamion należy m.in. kierowanie osoby będącej w stanie nietrzeźwości pojazdem mechanicznym w ruchu lądowym. Dlatego oczywistym jest i nie wymaga to szerszego wywodzenia, że odpowiedzialności za ten występek odpowiada jedynie osoba nietrzeźwa prowadząca pojazd mechaniczny w miejscu, w którym taki ruch lądowy (drogowy) się odbywa.

Zebrane w trakcie dotychczasowego postępowania dowody i poczynione w oparciu o nie ustalenia faktyczne, nie dają całkowitej pewności, iż z taką sytuacją mamy do czynienia w przedmiotowej sprawie. Już w trakcie postępowania przygotowawczego (k.11-12) oskarżony ustosunkowując się do postawionego mu zarzutu stwierdził, iż został zatrzymany do kontroli drogowej w trakcie przestawiania samochodu na inne miejsce parkingowe, na prywatnej posesji należącej do właściciela sklepu znajdującego się w miejscowości (...) i do tego jedynie miało ograniczyć się jego kierowanie pojazdem w stanie nietrzeźwości.

Analogicznej treści wyjaśnienia oskarżony złożył na rozprawie (k.28). Pomimo takiej treści wyjaśnień, zarówno organy ścigania – na etapie postępowania przygotowawczego, jak i sąd - w trakcie postępowania jurysdykcyjnego, nie podjęły żadnych działań, nie przeprowadziły dowodów pozwalających na zweryfikowanie takiej treści wyjaśnień oskarżonego i ustalenie, czy plac/posesja, po którym poruszał się A. K. może być uznane za miejsce, o którym mowa w art. 178a § 4 kk, a więc za obszar, na którym odbywa się ruch lądowy.

Czynności przeprowadzone w postępowaniu przygotowawczym ograniczyły się praktycznie do załączenia notatki urzędowej, protokołu z przebiegu badania stanu nietrzeźwości dokumentujących sam fakt przeprowadzenia kontroli drogowej oraz odebrania wyjaśnień od oskarżonego. Zaniechano przeprowadzenia fundamentalnej czynności, jaką jest chociażby przesłuchanie funkcjonariuszy policji przeprowadzających czynności w przedmiotowej sprawie, co pozwoliłoby ustalić okoliczności zatrzymania oskarżonego. Jest to istotne o tyle, że nawet przy ewentualnym ustaleniu, że oskarżony kierował samochodem w ruchu lądowym (a więc w miejscu, gdzie taki ruch się odbywa) inaczej oceniać należy społeczną szkodliwość czynu – co niewątpliwie rzutuje m.in. na wymiar kary, w sytuacji gdy ma to miejsce na drodze publicznej, a inaczej, gdy kierowanie tym pojazdem polega na kilkumetrowym przestawieniu go na przysklepowym parkingu.

Zaniedbania, których dopuściły się organy ścigania, a następnie sąd, skutkować musiały uchyleniem wyroku i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania. Przy ponownym rozpoznaniu Sąd Rejonowy w całości przeprowadzi przewód sądowy, w tym dowody wnioskowane przez oskarżonego w apelacji, ustali i przesłucha funkcjonariuszy policji, którzy dokonali zatrzymania i badania stanu nietrzeźwości oskarżonego. Niezbędnym wydaje się również dokonanie oględzin miejsca, w którym doszło do zatrzymania oskarżonego – według jego twierdzeń miał to być przysklepowy parking położony na prywatnej posesji, jak i zwrócenie się do właściciela posesji o udostępnienie ewentualnego nagrania z kamery przemysłowej.

Z uwagi na ilość i rodzaj wskazanych wyżej czynności, które są niezbędne do pełnego wyjaśnienia sprawy, Sąd Rejonowy rozważy możliwość skorzystania z instytucji, o której mowa w art. 344 § 1 kpk. Po uzupełnieniu materiału dowodowego sąd dokona niezbędnych ustaleń, a rozstrzygając o winie oskarżonego w tym o zaistnieniu przesłanki w postaci „ruchu lądowego” będzie miał na względzie orzecznictwo Sądu Najwyższego w tym zakresie (m.in. postanowienie z 28 maja 2008 r. , IV KK 29/08, OSNKW 2008/1/1163, wyrok z 15 grudnia 2011r.

II KK 184/11, Prok. i Pr. 2012/314). Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 437 § 2 kpk Sąd Okręgowy orzekł, jak w wyroku. eo