Legislator Case Law & Legislation
II Cz 805/14 AI generated

Court dismisses appeal, ruling local jurisdiction must be challenged by defendant, not examined by court ex officio in aliment cases.

Case Number II Cz 805/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Court of Appeal dismissed the plaintiff's appeal against a lower court's decision to transfer the case based on local jurisdiction. The lower court had examined jurisdiction ex officio and transferred the case to Opole, citing European Court of Justice rulings. The appellate court ruled that under Polish law, local jurisdiction is only reviewed upon a specific complaint by the defendant within a set timeframe, not by the court's own initiative, especially in aliment cases where ECJ precedents do not apply.

Legislator headnote

AI generated

Art. 27 § 1 k.p.c.; Art. 202 k.p.c.; Art. 386 § 1 k.p.c.; Art. 397 § 2 k.p.c.: Local jurisdiction must be challenged by the defendant within a specific period; the court cannot examine it ex officio before the service of the summons.

Keywords

AI generated
local jurisdiction ex officio review alimony cases complaint requirement service of summons jurisdiction transfer civil procedure code

Cited Legislation

AI generated
Art. 27 § 1 k.p.c.
Faktem jest, że zgodnie z art. 27 § 1 k.p.c. powództwo wytacza się przed sąd pierwszej instancji, w którego okręgu pozwany ma miejsce zamieszkania.
Art. 202 k.p.c.
Wbrew jednak stanowisku sądu pierwszej instancji niewłaściwość miejscową sąd bierze pod rozwagę tylko, o czym stanowi przepis art. 202 k.p.c. na zarzut strony pozwanej, zgłoszony i należycie uzasadniony przed wdaniem się w spór co do istoty sprawy.
Art. 386 § 1 k.p.c.
W związku z powyższym i na zasadzie art. 386 § 1 w zw.
Art. 397 § 2 k.p.c.
z art. 397 § 2 k.p.c. postanowiono jak wyżej.
art. 27 § 1 k.p.c
Faktem jest, że zgodnie z art. 27 § 1 k.p.c.
art. 202 k.p.c
Wbrew jednak stanowisku sądu pierwszej instancji niewłaściwość miejscową sąd bierze pod rozwagę tylko, o czym stanowi przepis art. 202 k.p.c.
art. 397 § 2 k.p.c
W związku z powyższym i na zasadzie art. 386 § 1 w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. postanowiono jak wyżej.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II Cz 805/14

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 5 września 2014 r. Sąd Rejonowy w Ostrowie Wielkopolskim stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę do Sądu Rejonowego w Opolu jako właściwego. W uzasadnieniu podał, że zasadą jest, iż powództwo wytacza się według miejsca zamieszkania strony pozwanej a zgodnie z orzeczeniami Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości sąd bada z urzędu właściwość miejscową, nawet gdy przepisy obowiązujące w danym kraju przewidują takie badanie jedynie na zarzut pozwanego. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł powód domagając się jego uchylenia i rozpoznania sprawy przez Sąd Rejonowy w Ostrowie Wielkopolskim, t.j. sąd jego miejsca zamieszkania.

Sąd Okręgowy zważył co następuje:

Zaskarżone postanowienia nie może się ostać. Miejscem zamieszkania pozwanej K. H. jest O.. Faktem jest, że zgodnie z art. 27 § 1 k.p.c. powództwo wytacza się przed sąd pierwszej instancji, w którego okręgu pozwany ma miejsce zamieszkania. Wbrew jednak stanowisku sądu pierwszej instancji niewłaściwość miejscową sąd bierze pod rozwagę tylko, o czym stanowi przepis art. 202 k.p.c. na zarzut strony pozwanej, zgłoszony i należycie uzasadniony przed wdaniem się w spór co do istoty sprawy. Sąd nie bada z urzędu tej niewłaściwości również przed doręczeniem pozwu.

Skoro przepis powyższy stanowi jednoznacznie, że jedynie na zarzut pozwanego i to zgłoszony w określonym czasie sąd może badać właściwość miejscową to zaskarżone postanowienie stwierdzające z urzędu niewłaściwość miejscową Sądu Rejonowego w Ostrowie Wielkopolskim i przekazujące sprawę do Sądu Rejonowego w Opolu nie może się ostać. Podnieść również należy, że powołane przez sąd pierwszej instancji orzeczenie Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości nie ma zastosowania w niniejszej sprawie, która dotyczy alimentów.

W związku z powyższym i na zasadzie art. 386 § 1 w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. postanowiono jak wyżej.