Court allows bridge pension despite late doctor's certificate by interpreting statute broadly regarding work conditions.

Sygn. akt VU 3019/14

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 stycznia 2015 roku Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim, Wydział V Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Beata Łapińska Protokolant stażysta Emilia Łopatowska po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2015 roku w Piotrkowie Trybunalskim na rozprawie sprawy z wniosku J. J. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. o emeryturę pomostową na skutek odwołania J. J. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. z dnia 8 kwietnia 2014 r. sygn. (...) 1. zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje J. J. prawo do emerytury pomostowej poczynając od dnia(...) roku, 2. zasądza od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. na rzecz J. J. kwotę 60zł (sześćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Sygn. akt VU 3019/14

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 8 kwietnia 2014 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. odmówił przyznania wnioskodawcy J. J. prawa do emerytury pomostowej. W uzasadnieniu podniósł, że wnioskodawca nie spełnia warunków do przyznania emerytury pomostowej, albowiem nie uzyskał orzeczenia o niezdolności do wykonywania pracy w szczególnych warunkach wystawionego w okresie, w którym ustało zatrudnienie. Od powyższej decyzji wniósł odwołanie w dniu 15 kwietnia 2014 roku J. J. wskazujące, że w okresie, w którym ustało zatrudnienie przebywał na świadczeniu rehabilitacyjnym, a od 16 czerwca 2012 roku był uprawniony do renty z tytułu niezdolności do pracy.

ZUS wnosił o oddalenie odwołania. Sąd Okręgowy ustalił co następuje: J. J., urodzony w dniu (...), złożył w dniu 14 marca 2014 roku wniosek o przyznanie prawa do emerytury pomostowej. (dowód: wniosek o emeryturę pomostową k. 1-3 w aktach ZUS) Na dzień złożenia wniosku o emeryturę pomostową wnioskodawca miał ukończone 55 lat. Wnioskodawca udowodnił staż pracy w wymiarze 36 lat, 6 miesięcy i 9 dni okresów składkowych i nieskładkowych. Niekwestionowany przez ZUS okres zatrudnienia wnioskodawcy w warunkach szczególnych wynosi łącznie 23 lata, 9 miesięcy i 21 dni. (okoliczności niesporne) W okresie od 8 kwietnia 1986 roku do 31 października 2011 roku wnioskodawca był zatrudniony w (...) – ODLEWNIA Spółce z o.o. w P. na stanowiskach zalewacza form – ładowacza wsadu i zalewacza form. (dowód:

świadectwo pracy k. 7 w aktach ZUS) Pracodawca wystawił wnioskodawcy świadectwo wykonywania prac w warunkach szczególnych, w którym wskazał, że pracował on w takich warunkach w okresach od 8 kwietnia 1986 roku do 14 kwietnia 1992 roku na stanowisku zalewacza form – ładowacza wsadu oraz od 15 kwietnia 1992 roku do 31 grudnia 2008 roku i od 1 stycznia 2009 roku do 31 października 2011 roku na stanowisku zalewacza form (Dział III, poz. 22, pkt 1 wykazu stanowiącego załącznik Nr 1 do Zarządzenia Nr 17 Ministra Górnictwa i Energetyki z dnia 12 sierpnia 1983 roku w sprawie określenia stanowisk pracy w resorcie górnictwa i energetyki, na których są wykonywane prace w warunkach szczególnych. (dowód:

świadectwo wykonywania pracy w warunkach szczególnych k. 9 w aktach ZUS Wnioskodawca był niezdolny do pracy w okresie od 27 listopada 2010 roku do 31 października 2011 roku i z tego tytułu pobierał zasiłki chorobowe i świadczenie rehabilitacyjne. W okresie od 16 czerwca 2012 roku do 31 grudnia 2012 roku wnioskodawca był uprawniony do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy. (dowód: wykaz okresów nieskładkowych k. 8, orzeczenie lekarza orzecznika ZUS z dnia 6 maja 2011 roku k. 21, decyzja ZUS z dnia 20 maja 2011 roku k. 23, decyzja ZUS z dnia 9 sierpnia 2012 roku k. 27 w aktach ZUS) W dniu 12 marca 2014 roku lekarz medycyny pracy wystawił wnioskodawcy zaświadczenie o niezdolności do wykonywania pracy w warunkach szczególnych w hutnictwie. (dowód: ww. zaświadczenie k. 14 w aktach ZUS)

Sąd Okręgowy zważył co następuje:

Odwołanie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 4 ustawy z dnia 19 grudnia 2008 roku (Dz. U. Nr 237, poz. 1656) prawo do emerytury pomostowej, z uwzględnieniem art. 5-12, przysługuje pracownikowi, który spełnia łącznie następujące warunki:

1) urodził się po dniu 31 grudnia 1948 roku;

2) ma okres pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze wynoszący co najmniej 15 lat;

3) osiągnął wiek wynoszący co najmniej 55 lat dla kobiet i co najmniej 60 lat dla mężczyzn;

4) ma okres składkowy i nieskładkowy, ustalony na zasadach określonych w art. 5-9 i art. 11 ustawy o emeryturach i rentach z FUS, wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiet i co najmniej 25 lat dla mężczyzn;

5) przed dniem 1 stycznia 1999 roku wykonywał prace w szczególnych warunkach lub prace w szczególnym charakterze, w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 3 ustawy lub art. 32 i art. 33 ustawy o emeryturach i rentach z FUS;

6) po dniu 31 grudnia 2008 roku wykonywał pracę w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze, w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 3;

7) nastąpiło z nim rozwiązanie stosunku pracy. Art. 7 ww. ustawy stanowi natomiast, że pracownik wykonujący w hutnictwie prace w szczególnych warunkach wymienione w pkt 4-12 załącznika nr 1 do ustawy, który spełnia warunki określone w art. 4 pkt 1, 4-7, nabywa prawo do emerytury pomostowej, jeżeli:

1) osiągnął wiek wynoszący co najmniej 55 lat;

2) ma okres pracy w szczególnych warunkach w hutnictwie wymienionej w pkt 4-12 załącznika nr 1 do ustawy, wynoszący co najmniej 15 lat;

3) lekarz medycyny pracy wydał orzeczenie o niezdolności do wykonywania prac w szczególnych warunkach wymienionych w pkt 4-12 załącznika nr 1 do ustawy. Na dzień złożenia wniosku o emeryturę pomostową wnioskodawca miał ukończone 55 lat, legitymował się okresem składkowym i nieskładkowym w wymiarze 36 lat, 6 miesięcy i 9 dni i stażem pracy w warunkach szczególnych w wymiarze 23 lat, 9 miesięcy i 21 dni. Spełnienia tych przesłanek do nabycia prawa do emerytury pomostowej ZUS nie kwestionował. Podkreślić przy tym należy, że na rozprawie w dniu 14 stycznia 2015 roku pełnomocnik organu rentowego oświadczył, że nie kwestionuje także faktu, iż wnioskodawca w dacie rozwiązania stosunku pracy był niezdolny do pracy w hutnictwie.

Sporny w sprawie, w kontekście spełnienia przesłanek niezbędnych do ustalenia prawa do emerytury pomostowej, był zatem warunek legitymowania się przez ubezpieczonego orzeczeniem o niezdolności do wykonywania prac w szczególnych warunkach wymienionych w pkt 4-12 załącznika nr 1 do ustawy, wydanym przez lekarza medycyny pracy. W ocenie Sądu wbrew twierdzeniom organu rentowego literalne brzmienie art. 7 pkt 3 ustawy o emeryturach pomostowych nie uprawnia do wniosku, że orzeczenie lekarza medycyny pracy stwierdzające niezdolność do wykonywania pracy w warunkach szczególnych ma być jedną z podstawowych przesłanek rozwiązania stosunku pracy, a co za tym idzie, że powinno ono być wydane w okresie, w którym ustało zatrudnienie.

W przepisie tym mowa jest tylko i wyłączenie o orzeczeniu lekarza medycyny pracy o niezdolności do wykonywania prac w warunkach szczególnych wymienionych w pkt 4-12 załącznika nr 1 do ww. ustawy. Tak więc powołany przepis nie wskazuje, w jakiej dacie ma zostać wydane przedmiotowe orzeczenie lekarskie. Podobny pogląd wyraził Sąd Najwyższy w uzasadnieniu wyroku z dnia 17 maja 2012 roku, I UK 375/11, OSNP 2013/7-8/95, w którym stwierdził, że pracownik, który po wejściu w życie ustawy z dnia 19 grudnia 2008 roku o emeryturach pomostowych (Dz.

U. Nr 237, poz. 1656 ze zm.) podjął i wykonywał zatrudnienie w pełnym wymiarze czasu pracy w szczególnym charakterze, nabywa prawo do emerytury pomostowej bez względu na datę wydania przez lekarza medycyny pracy orzeczenia o niezdolności do wykonywania prac w szczególnych warunkach wymienionych w pkt 4-12 załącznika nr 1 do tej ustawy (art. 7 pkt 3 tej ustawy), które nie musi poprzedzać rozwiązania ostatniego stosunku pracy, byleby potwierdzało orzeczoną niezdolność do wykonywaniu takiego zatrudnienia (por. także wyrok Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z dnia 21 maja 2013 roku, III AUa 900/12 i wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach, III AUa 675/13, Portal Orzeczeń MS).

Z akt sprawy wynika, że wnioskodawca załączył do wniosku o emeryturę pomostową orzeczenie lekarza medycyny pracy stwierdzające niezdolność do wykonywania pracy w hutnictwie. ZUS nie wskazał, jakim kryteriom powinno odpowiadać orzeczenie lekarza medycyny pracy. Jednocześnie z ustawy nie wynika, w jakiej formie to orzeczenie powinno być. Zatem Sąd uznał, że zaświadczenie z dnia 12 marca 2014 roku jest orzeczeniem, o jakim mowa w pkt 3 art. 7 ustawy o emeryturach pomostowych. Dodać przy tym należy, iż w okresie od 27 listopada 2010 roku do 31 października 2011 roku (a więc w końcowej fazie zatrudnienia w (...) – ODLEWNIA Spółce z o.o. wP. wnioskodawca był niezdolny do pracy i z tego tytułu pobierał zasiłki chorobowe i świadczenie rehabilitacyjne, a w okresie od 16 czerwca 2012 roku do 31 grudnia 2012 roku wnioskodawca był uprawniony do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy.

W świetle powyższego nie powinno zatem budzić wątpliwości, że nie mógł wówczas wykonywać prac w hutnictwie. Z tych też względów, Sąd Okręgowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, na podstawie art. 477 14 § 2 k.p.c. orzekł jak w punkcie „1” sentencji. Rozstrzygnięcie w przedmiocie obowiązku zwrotu kosztów zastępstwa procesowego znajduje uzasadnienie w treści art. 98 k.p.c. oraz przepisów § 11 ust. 2 w zw. § 2 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (tekst jedn.

Dz. U. z 2013r., poz. 490).