Criminal appeal dismissed; first-instance judgment quashed due to lack of written reasoning preventing appellate review.
Legislator summary
AI generatedThe appellate court quashed the first-instance judgment and remanded the case for retrial because the lower court failed to issue a written reasoning. The defendant appealed, arguing the trial court relied on selective evidence and made factual errors, but the appellate court noted that without a written explanation, it could not verify the logic of the original verdict. Consequently, the appeal was partially allowed only to the extent of remanding the case, as the court could not assess the merits of the conviction without the missing reasoning document.
Legislator headnote
AI generatedArt. 437 § 1, 2 k.p.k.; Art. 456 k.p.k.: Where the first-instance court fails to provide a written reasoning for its judgment, the appellate court cannot exercise its supervisory function, necessitating the quashing of the judgment and remand for a retrial with proper justification.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt II Ka 680/14
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 6 lutego 2015 r. Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSO Bogdan Górski Sędziowie: SSO Krystyna Święcicka SSO Teresa Zawiślak (spr.) Protokolant: st. sekr. sądowy Beata Defut-Kołodziejak przy udziale Prokuratora Andrzeja Michalczuka po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2015 r. sprawy M. U. oskarżonego o przestępstwo z art. 286 §1 kk na skutek apelacji, wniesionej przez oskarżonego od wyroku zaocznego Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim z dnia 4 czerwca 2014 r. sygn. akt II K 212/14 zaskarżony wyrok uchyla i sprawę M. U. przekazuje Sądowi Rejonowemu w Mińsku Mazowieckim do ponownego rozpoznania. Sygn. akt II Ka 680/14
UZASADNIENIE
M. U. oskarżony został o to, że: I. w dniu 3 czerwca 2013r. w m. C., pow. (...), woj. (...) działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził P. O. do niekorzystnego rozporządzenia własnym mieniem w kwocie 3900 zł, poprzez wprowadzenie w błąd co do zamiaru wywiązania się z umowy sprzedaży i montażu okien pcv przez firmę (...), na zakup których pokrzywdzony zawarł z (...) umowę o kredyt konsumencki na zakup towarów i usług nr (...) tj. o czyn z art. 286 § 1 kk, II. w dniu 13 czerwca 2013r. w m. C., pow. (...), woj. (...), działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził J.
J. do niekorzystnego rozporządzenia własnym mieniem w kwocie 3640 zł poprzez wprowadzenie w błąd co do zamiaru wywiązania się z umowy i montażu okien pcv przez firmę (...), na zakup których pokrzywdzony zawarł z (...) umowę o kredyt konsumencki na zakup towarów i usług nr (...) tj. o czyn z art. 286 § 1 kk III. w dniu 27 września 2013 r. w m. C. pow. (...), woj. (...), działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadził E. B. do niekorzystnego rozporządzenia własnym mieniem w kwocie 8 400 zł poprzez wprowadzenie w błąd co do zamiaru wywiązania się z umowy sprzedaży i montażu okien pcv przez firmę (...), na zakup których pokrzywdzona zawarła z (...) umowę o kredyt konsumencki na zakup towarów i usług nr (...) tj. o czyn z art. 286 § 1 kk Sąd Rejonowy w Mińsku Mazowieckim wyrokiem z dnia 4 czerwca 2014r.:
1. oskarżonego M. U. uznał za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów przyjmując, iż stanowią one ciąg przestępstw z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 91 § 1 kk i za to na podstawie art. 286 § 1 kk w zw. z art. 91 § 1 kk wymierzył mu karę 2 lat pozbawienia wolności, 2. na podstawie art. 33 § 2 kk w zw. z art. 91 § 1 kk wymierzył oskarżonemu grzywnę w wysokości 100 stawek dziennych, ustalając na podstawie art. 33 § 3 kk wysokość jednej stawki na kwotę 30 zł, 3. zasądził od oskarżonego 900 zł tytułem opłaty i obciążył go pozostałymi kosztami procesu w kwocie 90 zł.
Apelację od tego wyroku złożył oskarżony M. U. osobiście. Wyrokowi zarzucił 1. obrazę przepisu art. 410 kpk w zw. z art. 4, 5 § 2 i 7 kpk przez oparcie orzeczenia nie na całokształcie dowodów, ale wybiórczej ocenie i powołanie się wyłącznie na materiał dowodowy odpowiadający koncepcji winy oskarżonego, 2. błąd w ustaleniach faktycznych mający wpływ na treść orzeczenia. Podnosząc powyższe zarzuty skarżący wniósł o: - zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie go od dokonania zarzucanych mu czynów, - uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji, - zmianę zaskarżonego wyroku i warunkowe zawieszenie wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja oskarżonego M. U. jest zasadna jedynie w zakresie wniosku o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania, jednakże nie z powodu uchybień wskazanych w tym środku odwoławczym. Sąd Odwoławczy po zapoznaniu się z aktami przedmiotowej sprawy stwierdził, iż mimo wydania wyroku w sprawie przeciwko M. U. i złożenia przez oskarżonego wniosku o sporządzenie i doręczenie mu uzasadnienia wyroku, Sąd I instancji nie sporządził takiego uzasadnienia. W tej sytuacji niemożliwa jest więc kontrola odwoławcza zaskarżonego wyroku.
Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego i komentarzami do kodeksu postępowania karnego „instytucja uzasadnienia zarówno faktycznych, jak i prawnych aspektów wyroku jest przejawem kontrolowanej swobodnej oceny dowodów, gdyż uzasadnienie stwarza stronie możliwość podważania argumentacji sądu, a sądowi kontrolującemu zbadanie prawidłowości rozumowania sądu I instancji. Uzasadnienie musi stanowić dokument o charakterze sprawozdawczym, z którego wynika, jaki był tok rozumowania sądu orzekającego. Uzasadnienie powinno wskazywać logiczny proces, który doprowadził sąd do wniosku o winie oskarżonego, a także argumentację, co do wymiaru kary za przypisany czyn”. (OSN MS 10-12/1990 poz. 78, OSN PG 3-4/1974 poz. 47, OSN PiPr 12/2007 poz. 19 i inne).
Zważywszy na fakt, iż apelacja oskarżonego M. U. zaskarża wyrok w całości wnosząc m.in o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie go od dokonania zarzucanych mu czynów, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji, bądź też o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez warunkowe zawieszenie wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności, a Sąd Odwoławczy nie ma możliwości zbadania prawidłowości rozumowania sądu I instancji w zakresie zarówno ustaleń faktycznych, a w konsekwencji winy oskarżonego i jego ewentualnej odpowiedzialności karnej, to ocena zasadności tego wyroku nie jest możliwa.
Mając powyższe na uwadze, Sąd Odwoławczy na podstawie art. 437 § 1 i 2 kpk i art. 456 kpk zaskarżony wyrok uchylił i sprawę M. U. przekazał Sądowi Rejonowemu w Mińsku Mazowieckim do ponownego rozpoznania. Przy ponownym rozpoznaniu tej sprawy, Sąd I instancji przeprowadzi przewód sądowy od początku, w toku którego wyjaśni wszystkie okoliczności przedmiotowych zdarzeń, a następnie dokona prawidłowej, zgodnej z dyrektywami art. 7 kpk oceny dowodów i na podstawie tak ocenionych dowodów ustali rzeczywisty stan faktyczny tych czynów, a następnie wyda wyrok, który w razie konieczności uzasadni zgodnie z wymogami art. 424 kpk.
Z tych względów Sąd Okręgowy orzekł, jak w wyroku.