Legislator Case Law & Legislation
II Ca 897/14 AI generated

Court allows appeal increasing refund from 1,700 to 2,000 zł for full vehicle registration fee.

Case Number II Ca 897/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The Court of Appeal fully granted the plaintiff's appeal against the lower court's decision regarding a vehicle registration fee refund. The plaintiff argued that the entire 500 zł fee per card was unlawfully collected, while the lower court had only awarded the difference between the old and new rates. The appellate court ruled that EU law requires the full amount to be returned because the fee was incompatible with Union law from the start. Consequently, the judgment was modified to order a refund of 2,000 zł plus procedural costs.

Legislator headnote

AI generated

Art. 90 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską; Art. 410 k.c.: The full amount of a fee incompatible with EU law must be refunded in its entirety, not merely the difference between the old and new rates.

Keywords

AI generated
vehicle registration fee EU law supremacy unlawful collection full refund obligation administrative fee dispute

Cited Legislation

AI generated
Art. 90 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską
Art. 410 k.c.
Podzielając zaś powyższy pogląd w zasądzeniu na rzecz powoda stosownie do jego żądania podlegały zatem pełne opłaty po 500 złotych za wydanie kart pojazdu w liczbie 4, uiszczone stronie pozwanej, jako nienależnie (art. 410 w związku z art.
Art. 386 par. 1 kpc
Art. 98 par. 1 i 3 w związku z artykułem 99, 391 par. 1 kpc
1 kpc zmienił zaskarżony wyrok - punkt pierwszy, o kosztach postępowania apelacyjnego - punkt drugi, na które składała się odpłata od apelacji w kwocie 30 złotych oraz wynagrodzenie pełnomocnika wynoszące 60 złotych orzekł w myśl art. 98 par. 1 i 3 w związku z artykułem 99, 391 par. 1 kpc oraz par.
par. 6 pkt 1 i par. 12 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 roku
1 kpc oraz par. 6 pkt 1 i par. 12 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu.

Cited Case Law

AI generated
Uchwała Sądu Najwyższego z 25 listopada 2011 roku III CZP 67/11
Uchwała Sądu Najwyższego z 2 czerwca 2010 roku III CZP 37/10
Wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 10 grudnia 2007 roku w sprawie C 134/07
Wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 17 stycznia 2006 roku sygnatura akt U 6/04
III CZP 67/11
Supreme Court dismissed business activity claim for vehicle license fee refund due to public law nature.
III CZP 37/10
Supreme Court rules statute of limitations for vehicle fee refunds begins on payment date, not constitutional ruling date.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II Ca 897/14

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 stycznia 2015 r. Sąd Okręgowy w Świdnicy, II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Małgorzata Mróz Sędziowie: SO Aleksandra Żurawska SO Piotr Rajczakowski Protokolant: Violetta Drohomirecka po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2015 r. w Świdnicy na rozprawie sprawy z powództwa I. S. przeciwko Powiatowi (...) o zapłatę 2.000 zł na skutek apelacji powoda od wyroku Sądu Rejonowego w Świdnicy z dnia 21 sierpnia 2014 r., sygn. akt I C 871/14 I. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że podwyższa zasądzoną od strony pozwanej na rzez powoda kwotę 1.700 zł do 2.000 (dwa tysiące) zł (pkt I i II), a koszty procesu do 717 zł (pkt III);

II. zasądza od strony pozwanej na rzecz powoda 90 zł kosztów postępowania apelacyjnego. Sygn. akt II Ca 897/14 ( transkrypcja wygłoszonego uzasadnienia ) Początek tekstu [Przewodnicząca 00:00:01.699] Rzeczypospolitej Polskiej. Sąd Okręgowy Świdnicy II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie tu obecnym po rozpoznaniu w dniu dzisiejszym na rozprawie sprawy z powództwa I. S. przeciwko Powiatowi (...) o zapłatę 2.000 złotych na skutek apelacji powoda od wyroku Sądu Rejonowego w Świdnicy z dnia 21 sierpnia 2014 roku sygn. akt I C 871/14, punkt pierwszy - zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że podwyższa zasądzoną od strony pozwanej na rzecz powoda kwotę 1.700 zł do 2.000 złotych, a koszty procesu do 717 złotych- punkt 3 i punkt 1 i 2 wyroku; drugi punkt - zasądza od strony pozwanej na rzecz powoda 90 złotych kosztów postępowania apelacyjnego.

Zostanie wygłoszone przez Sędziego Sprawozdawcę uzasadnienie do orzeczenia w sprawie II Ca 897/14. [Sędzia sprawozdawca 00:01:03.842] Sąd Okręgowy rozpoznając apelację oparł się na ustaleniach faktycznych Sądu Rejonowego opartej w istocie na okolicznościach bezspornych i zważył co następuje. Apelacja podlegała w całości uwzględnieniu. W pierwszej kolejności wskazać należy, że Sąd Okręgowy podziela rozważania Sądu pierwszej instancji odnoście kwestii związanej z prospektywnym działaniem orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego z dnia 17 stycznia 2006 roku sygnatura akt U 6/04, który orzekł o niezgodności par. 1 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 28 lipca 2003 roku w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu Dz.U. 137 pozycja 1310 z Ustawą z 20 czerwca 1997 roku Prawo o ruchu drogowym Dz.U. z 2005 roku nr 108 pozycja 908 ze zmianami oraz z Konstytucją RP, jak i podziela rozważania dotyczące braku związania stosującego prawo Sądu Powszechnego przepisami prawa aktu prawnego niższej rangi podustawowego uznanymi nie tylko za niezgodny z Konstytucją, ale i wydanego poza delegacją ustawy.

Analizując całokształt przepisów obowiązującego porządku prawnego wskazać jednak w pierwszej kolejności należy za sprzeczność powołanego Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 28 lipca 2003 roku z art. 90 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, wobec czego rozporządzenie to, przede wszystkim z tej przyczyny, nie mogło stanowić skutecznej podstawy prawnej nałożenia, między innymi na powoda, obowiązku uiszczenia opłaty za wydanie karty pojazdu w kwocie 500 złotych. Zarówno bowiem, zasada pierwszeństwa prawa wspólnotowego przed prawem krajowym, jak i zasada bezpośredniości stosowania prawa wspólnotowego nie budziły wątpliwości, co do ukształtowania sytuacji prawnej między stronami niniejszego postępowania odnośnie oceny skutków pobrania powyższej opłaty, w szczególności, że powołany przepis artykułu 90 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską został jednoznacznie zinterpretowany w postanowieniu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 10 grudnia 2007 roku sprawie C 134/ 07.

Powyższe orzeczenie Trybunału, jako orzeczenie interpretacyjne miało zaś moc obowiązującą ze skutkiem ex tunc, a zatem odnoszącym się do przepisu Traktatu od daty jego wejścia w życie, a co w przypadku Polski miało miejsce od daty jej przystąpienia do Unii Europejskiej, to jest od 1 maja 2004 roku. Gdy zatem w chwili uiszczania przez powoda opłat Polskę obowiązywał już powyższy przepis Traktatu, to przepisy Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 28 lipca 2003 roku pozostawały z nim w sprzeczności, co skutkowało bezpodstawnym pobraniem przez stronę pozwaną powyższej opłaty w kwocie po 500 zł za każdą z kart pojazdu.

Wbrew natomiast stanowisku Sądu Rejonowego i strony pozwanej utrwalony w orzecznictwie Sądu Najwyższego jest już pogląd, że obowiązek zwrotu nienależnie pobranej opłaty za wydanie karty pojazdu dotyczy całej opłaty w kwocie 500 zł, a nie ogranicza się do różnicy między tą opłatą a kwotą 75 złotych stanowiącą przyjmowany koszt druku i dystrybucji karty, zobacz uzasadnienie powołanej wcześniej uchwały Sądu Najwyższego z 25 listopada 2011 roku III CZP 67/11 oraz z 2 czerwca 2010 roku III CZP 37/10. Motywacja powyższego stanowiska jest przy tym taka, że powołane we wcześniejszych rozważaniach postanowienie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 10 grudnia 2007 roku C 134/07 odnosi się do pełnej wysokości opłaty za kartę pojazdu w kwocie 500 zł, a nie jedynie do różnicy 425 złotych pomiędzy kwotami określonymi w Rozporządzeniu z 2003 i 2006 roku.

Trybunał uznał bowiem za sprzeczną z prawem unijnym opłaty nakładano w związku z pierwszą rejestracją używanego pojazdu samochodowego przywiezionego z innego państwa członkowskiego w sytuacji, w której taka opłata nie jest nakładana w związku z nabyciem w Polsce używanego pojazdu samochodowego, jeżeli jest on tam już zarejestrowany. Podzielając zaś powyższy pogląd w zasądzeniu na rzecz powoda stosownie do jego żądania podlegały zatem pełne opłaty po 500 złotych za wydanie kart pojazdu w liczbie 4, uiszczone stronie pozwanej, jako nienależnie (art. 410 w związku z art. 405 kc) w łącznej kwocie 2.000 złotych.

Z powyższych przyczyn Sąd Okręgowy na podstawie artykułu 386 par. 1 kpc zmienił zaskarżony wyrok - punkt pierwszy, o kosztach postępowania apelacyjnego - punkt drugi, na które składała się odpłata od apelacji w kwocie 30 złotych oraz wynagrodzenie pełnomocnika wynoszące 60 złotych orzekł w myśl art. 98 par. 1 i 3 w związku z artykułem 99, 391 par. 1 kpc oraz par. 6 pkt 1 i par. 12 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu.

To wszystko. [koniec części 00:05:39.822]