Court quashes acquittal for unauthorized access to court mail, allowing prosecution for obstruction of information access.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe appellate court quashed the first-instance acquittal and remanded the case for retrial. The prosecution argued that the defendant's unauthorized opening of court mail constituted obstruction under Article 268 of the Criminal Code, not merely unauthorized access under Article 267. The court agreed that the defendant's intent to prevent the victim from accessing the correspondence was identical in both charges and that the prosecution remained within the bounds of the indictment.
Legislator headnote
AI generatedArt. 267 § 1 k.k.; Art. 268 § 1 k.k.: The court held that when the specific intent to obstruct the victim's access to information is identical in both unauthorized access and obstruction, the latter charge is permissible within the scope of the indictment.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt VI Ka 470/14
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 25 listopada 2014 r. Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący – Sędzia SO Waldemar Masłowski (spr.) Sędziowie SR del. do SO Grzegorz Stupnicki SO Andrzej Wieja Protokolant Jolanta Kopeć przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Jeleniej Górze Zbigniewa Jaworskiego po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2014r. sprawy E. L. oskarżonego z art. 267 § 1 kk z powodu apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Bolesławcu z dnia 3 lipca 2014 r. sygn. akt II K 539/13 uchyla zaskarżony wyrok wobec oskarżonego E. L. i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Bolesławcu do ponownego rozpoznania. Sygn. akt VI Ka 470/14
UZASADNIENIE
E. L. został oskarżony o to, że w dniu 4 stycznia 2013r. w W., powiatu (...), uzyskał bez uprawnienia informację dla niego nie przeznaczoną, otwierając zamknięte pismo Sądu Rejonowego w Bolesławcu, czym działał na szkodę A. L., tj. o czyn z art. 267§1 k.k. Sąd Rejonowy w Bolesławcu wyrokiem z dnia 3 lipca 2014r. w sprawie o sygn. akt II K 539/13: I uniewinnił oskarżonego E. L. od popełnienia czynu z art. 267 § 1 k.k. opisanego w części wstępnej wyroku; II na podstawie art. 632 pkt 2 k.p.k. kosztami procesu obciążył Skarb Państwa.
Apelację od powyższego wyroku złożył prokurator, który zarzucił obrazę przepisów prawa materialnego, to jest przepisu art. 268 § 1 k.k., poprzez jego niesłuszne niezastosowanie i nie uznanie oskarżonego E. L. za winnego popełnienia przestępstwa z tego artykułu, polegającego na znacznym utrudnieniu w zapoznaniu się A. L. z istotną informacją, poprzez odebranie adresowanego do niej pisma z Sądu Rejonowego w Bolesławcu, który to czyn należało przypisać oskarżonemu nie wychodząc poza granice oskarżenia, co skutkowało niesłusznym uniewinnieniem oskarżonego od zarzucanego mu czynu.
Stawiając powyższe zarzuty wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd I instancji.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja prokuratora jest zasadna. Sąd Rejonowy przeprowadził w sposób prawidłowy postępowanie i dokonał prawidłowych ustaleń faktycznych sprowadzających się do tego, że brak było dowodów na to, że E. L. w dniu 04.01.2013r.uzyskał bez uprawnienia informację dla niego nie przeznaczoną otwierając zamknięte pismo z Sądu Rejonowego w Bolesławcu kierowane do A. L.. Prawidłowo też ustalił, że w dniu 04.01.2013r. oskarżony nie będąc do tego uprawniony odebrał pismo z Sądu Rejonowego w Bolesławcu kierowane do A. L., nie przekazał jej tego pisma i nie poinformował jej, że korespondencję z Sądu odebrał.
Słusznie też tym samym Sąd Rejonowy uznał, że nie można przypisać oskarżonemu popełnienia przestępstwa z art. 267 § 1 kk lecz ewentualnie przestępstwo kwalifikowane z art. 268 § 1 kk. Sąd Rejonowy błędnie jednak doszedł do przekonania, że przypisanie oskarżonemu przestępstwa art. 268 § 1 kk byłoby wyjściem poza granice oskarżenia. Oczywistym jest, że oskarżony nie może być zaskakiwany w procesie nowym ukształtowaniem czynu tj. jego opisu i kwalifikacji prawnej ale dotyczy to jedynie sytuacji wyjścia poza granice skargi.
Tymczasem w rozpatrywanej sprawie taka sytuacja nie ma miejsca. Wbrew stanowisku Sądu Rejonowego zachodzi w rozpatrywanej sprawie nie tylko tożsamość podmiotów tj. oskarżonego i pokrzywdzonej ale i tożsamość miejsca tj. W., tożsamość czasu tj. 04.01.2013r. (to tego dnia oskarżony zgodnie z zarzutem miał otworzyć korespondencję przeznaczoną dla A. L. i przecież tego samego dnia odebrał przesyłkę przeznaczoną dla pokrzywdzonej a nie w okresie do 22.01.2013r.). Zachodzi także tożsamość przedmiotu ochrony prawnej tj. ochrona informacji.
Tożsamość zamiaru sprawcy jest także identyczna. Oskarżony odbierając bez uprawnienia korespondencję z Sądu skierowaną do A. L. czy otwierając ją miał ten sam zamiar tj. uniemożliwienie zapoznania się z tą korespondencją przez pokrzywdzoną. Świadczy o tym właśnie treść smsa z dnia 22.01.2013 roku na, który wskazuje Sąd Rejonowy. Obszarem wspólnym znamion przestępstwa z art. 267 i 268 kk jest wreszcie takie zachowanie, z którego wynika „przejęcie” korespondencji nie przeznaczonej do sprawcy bez uprawnienia do jej odbioru co ewentualnie prowadzi do niemożliwości zapoznania się z jej treścią.
Gdyby oskarżony korespondencji tej nie odebrał nie miałby możliwości zapoznania się z jej treścią. Tym samym Sąd Okręgowy podzielając stanowisko apelującego na podst. art. 437 § 2 kpk zaskarżony wyrok uchylił a sprawę przekazał Sądowi Rejonowemu w Bolesławcu do ponownego rozpoznania. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd I instancji przeprowadzi postępowanie dowodowe tylko w niezbędnym zakresie korzystając szeroko z normy art. 442 § 2 kpk, dokona prawidłowej oceny dowodów, ustali prawidłowy stan faktyczny i rozważy, czy oskarżony dokonał czynu z art. 268 § 1 kk. k.w.