Court dismisses appeal for failure to sign and pay, ruling procedural defects cannot be cured by late requests.
Legislator summary
AI generatedThe court dismissed the appellant's appeal against a district court decision ordering the payment of a debt and costs. The appellant repeatedly failed to sign and pay the appeal documents, claiming illness as an excuse for missing formalities. The court rejected this defense, holding that curing formal defects is not a separate procedural act and that the appellant's strategy of delaying the final judgment was intentional.
Legislator headnote
AI generatedArt. 370 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c.; Art. 168 § 1 k.p.c.; Art. 130 k.p.c.; Art. 385 k.p.c. in zw. z art. 397 § 2 k.p.c.; Art. 397 § 2 k.p.c. Failure to complete formal requirements for an appeal, such as signing and paying the fee, constitutes a bar to the appeal, and a request to restore the deadline for curing these defects is inadmissible as it is not a separate procedural act.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt VI Gz 14/15 POSTANOWIENIE Dnia 16 stycznia 2015r. Sąd Okręgowy w Rzeszowie VI Wydział Gospodarczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Andrzej Borucki Sędziowie: SO Barbara Frankowska SO Beata Hass-Kloc (spr.) Protokolant: asystent sędziego Jakub Maruszak po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2015r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa: I. P. przeciwko: A. Z. o zapłatę na skutek zażalenia pozwanej A. Z. na postanowienie Sądu Rejonowego w Rzeszowie V Wydziału Gospodarczego z dnia 9 lipca 2014r., sygn. akt V GC 1341/12 postanawia: I. odrzucić zażalenie na pkt I postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 9 lipca 2014r., II. oddalić zażalenie na pkt II postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 9 lipca 2014r.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 12 lutego 2013 r. Sąd Rejonowy Wydział V Gospodarczy zasądził od pozwanej A. Z. na rzecz powódki I. P. kwotę 2.521,50 zł wraz z ustawowymi odsetkami od 4 lutego 2012 r. do dnia zapłaty oraz 717,00 zł tytułem zwrotu kosztów procesu. Wyrok ogłoszono na rozprawie w tym samym dniu, na którą nie stawiła się pozwana, prawidłowo zawiadomiona. Pozwana składała uprzednio w sprawie wyjaśnienia na piśmie (w sprzeciwie od nakazu zapłaty z dnia 12 lipca 2012 r.). Wnioskiem z dnia 21 lutego 2013 r. (data stempla pocztowego) pozwana wniosła o doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem.
Postanowieniem z dnia 27 lutego 2013 r. Sąd Rejonowy odrzucił wniosek pozwanej z uwagi na upływ tygodniowego terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku, liczonego od dnia ogłoszenia sentencji wyroku. Pozwana wniosła zażalenie na w/w postanowienie Sądu Rejonowego domagając się sporządzenia uzasadnienia (5 kwietnia 2013 r.- zażalenie nr 1). Pismem z dnia 16 kwietnia 2013 r. Sąd Rejonowy wezwał pozwaną do uzupełnienia braków formalnych pisma. Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi pozwanej do doręczeń w dniu 7 maja 2013 r.
Postanowieniem z dnia 1 lipca 2013 r. Sąd Rejonowy odrzucił zażalenie pozwanej, z uwagi na nieuzupełnienie braków pisma. Pismem z dnia 19 sierpnia 2013 r. pozwana wniosła o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków zażalenia. Postanowieniem z dnia 3 września 2013 r. Sąd Rejonowy odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków pisma, uznając że uzupełnienie braków pisma nie jest odrębną czynnością procesową, wobec czego nie można przywrócić terminu zgodnie z wnioskiem pozwanej. W dniu 30 października 2013 r. (data stempla pocztowego) pozwana wniosła zażalenie na postanowienie w/w Sądu Rejonowego (zażalenie nr 2) wnosząc o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków zażalenia nr 1.
Sąd Rejonowy postanowieniem z dnia 7 listopada 2013 r. odrzucił zażalenie pozwanej. Zażaleniem z dnia 22 stycznia 2014 r. (data stempla pocztowego) pozwana wniosła zażalenie na ww. postanowienie (zażalenie nr 3) wnosząc o uchylenie skarżonego postanowienia i nakazanie rozpoznania zażalenia nr 2. SR wezwał pozwana do uzupełnienia braków zażalenia poprzez jego podpisanie, złożenie odpisu zażalenia, uiszczenie wpisu w wysokości 30 zł - w terminie 7 dni (doręczone 3 kwietnia 2014 r. pełnomocnikowi ds. doręczeń). Pismem z dnia 10 kwietnia 2014 r. (data stempla pocztowego) pozwana wniosła o zwolnienie od wniesienia opłaty sądowej od zażalenia (brak załączników) oraz złożyła podpisaną kopię zażalenia nr 3, nie złożyła podpisanego odpisu zażalenia nr 3.
Z uwagi na upływ terminu do uzupełnienia braków Sąd Rejonowy postanowił o odrzuceniu zażalenia pozwanej nr 3 (dnia 29 kwietnia 2014 r., doręczone 2 czerwca 2014 r.). Pismem z dnia 9 czerwca 2014 r. pozwana wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia opłaty, uchylenie postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 29 kwietnia 2014 r, rozpoznanie zażalenia nr 3. W uzasadnieniu podała, że nie uzupełniła braków od zażalenia gdyż przebywała u chorej matki na Litwie. Postanowieniem z dnia 9 lipca 2014 r. Sąd Rejonowy odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków zażalenia oraz ponownie odrzucił zażalenie nr 3.
W uzasadnieniu wskazał, że uzupełnienie braków pisma nie jest odrębną czynnością procesową, wobec czego nie można przywrócić terminu zgodnie z wnioskiem pozwanej. Na powyższe postanowienie pozwana złożyła zażalenie w dniu 25 sierpnia 2014 r. , uzupełnione pismem datowanym na 6 października 2014 r. (zażalenie nr 4) wnosząc o jego uchylenie i przyjęcie zażalenia nr 3 do rozpoznania oraz o przywrócenie terminu do wniesienia opłaty od zażalenia nr 3. Postanowieniem z dnia 22 października Sąd Rejonowy zwolnił pozwaną od opłaty sądowej.
Sąd Okręgowy zauważył co następuje. Zażalenie pozwanej jest niezasadne. Sąd Okręgowy podziela stanowisko Sądu Rejonowego wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Zgodnie z art. 394 § 1 pkt 11 k.p.c. zażalenie przysługuje na postanowienie sądu I instancji o odrzuceniu zażalenia. Zażalenie nie przysługuje na postanowienie o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych pisma. Mając na uwadze powyższe, Sąd Okręgowy na podstawie art. 370 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. odrzucił zażalenie pozwanej na pkt I przedmiotowego postanowienia.
Zgodnie z art. 370 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. sąd I instancji odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie nieopłacone jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Zażalenie rozpatrywane przez Sąd Okręgowy (zażalenie nr 4) dotyczy odrzucenia zażalenia pozwanej z dnia 22 stycznia 2014 r. (zażalenia nr 3). Zażalenie to (jak wynika z przedstawionej powyżej historii postępowania) zostało odrzucone postanowieniem Sądu Rejonowego z dnia 29 kwietnia 2014 r., oraz ponownie postanowieniem z dnia 9 lipca 2014 r.
Pozwana nie uzupełniła braku formalnego zażalenia nr 3 w postaci podpisanego odpisu zażalenia, w związku z wezwaniem do wniesienia opłaty złożyła wniosek o zwolnienie od niej. W wyniku odrzucenia jej zażalenia nr 3 postanowieniem Sądu Rejonowego z dnia 29 kwietnia 2014 r. wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia opłaty, twierdząc, że nie uzupełniła braków będąc u chorej matki na Litwie. Zdaniem Sądu jest oczywiste, że pozwana nie podała rzeczywistego powodu nieuzupełnienia braków pisma, skoro mogła uzupełnić zażalenie wnosząc o zwolnienie ją od opłaty i przesyłając podpisane pismo, to w uzupełnieniu braków tego samego pisma nie mogła jej przeszkodzić wizyta u chorej matki na Litwie.
Sąd Rejonowy zasadnie odrzucił wniosek pozwanej o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych pisma. Zgodnie z art. 168 § 1 k.p.c. wniosek o przywrócenie terminu dotyczyć może dokonania czynności procesowej. Obok powołanego już w tej materii w toku postępowania przez Sąd Rejonowy w postanowieniach z dnia 3 września 2013 r. i 9 lipca 2014 r. orzecznictwa sądów (które jest już w tym przedmiocie utrwalone), można przytoczyć jeszcze postanowienie Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z 14 września 2012 r. (I ACz 592/12, LEX nr 1223410), który oddalając wniosek pozwanej o przywrócenie terminu do opłacenia zarzutów od nakazu zapłaty, w sentencji orzekł, że „Czynnością procesową jest wniesienie środka zaskarżenia, który powinien spełniać wymagania formalne i być należycie opłacony, przy czym opłacenie nie jest odrębną czynnością procesową, lecz stanowi element składowy tej czynności”.
To samo dotyczy innych braków formalnych pism, które są uzupełnianie w trybie art. 130 k.p.c. Jak wynika z przebiegu postępowania, od czasu wydania wyroku strategią pozwanej jest opóźnienie uprawomocnienia się wyroku I instancji. Pozwana korzysta ze swoich uprawnień procesowych w ten sposób aby doprowadzić do powstania przewlekłości postępowania (składanie wielokrotnie pism nie podpisanych, nieopłaconych, z niezałączonymi dokumentami, te same uchybienia powtarzają się, z czego Sąd wnosi, że są zamierzone przez pozwaną) ich zawartość merytoryczna jest natomiast niewielka.
Konsekwencją odrzucenia przez Sąd Rejonowy wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych zażalenia musiało być jego odrzucenie (na podstawie art. 370 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c.) stąd też prawidłowe jest również orzeczenie Sądu Rejonowego w pkt II postanowienia z 9 lipca 2014 r. Mając na uwadze powyższe Sąd Okręgowy na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. zażalenie oddalił jako bezzasadne. ZARZĄDZENIE 1. (...) (...) - (...) 2. (...)