Legislator Case Law & Legislation
V Ka 661/14 AI generated

Court allowed prosecutor's appeal to correct missing statutory basis for fine and voided monetary compensation order.

Case Number V Ka 661/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The appellate court partially allowed the prosecutor's appeal against a first-instance judgment regarding a traffic offense. The lower court had imposed a fine and a monetary compensation payment without citing the correct legal provisions for the fine and without a valid basis for the compensation. The court ruled that the fine required citation of Article 58 of the Criminal Code and that the compensation order was invalid because the offense did not fall under the specific crimes listed in Article 49 of the Criminal Code.

Legislator headnote

AI generated

Art. 177 § 1 kk; Art. 58 § 3 kk; Art. 49 § 2 kk: A fine for a traffic offense requires citation of the supplementary penalty provision, and monetary compensation is only permissible for specific serious crimes not including minor traffic violations.

Keywords

AI generated
traffic offense sentencing monetary compensation validity statutory basis citation prosecutor appeal success criminal code provisions

Cited Legislation

AI generated
Art. 177 § 1 kk
(...) w R., oskarżonej o przestępstwo z art. 177 § 1 kk na skutek apelacji, wniesionej przez oskarżyciela publicznego od wyroku Sądu Rejonowego w Raciborzu z dnia 8 października 2014r.
Art. 58 § 3 kk
obrazę przepisu prawa materialnego, a to art. 58 § 3 kk, poprzez niewskazanie tego przepisu w podstawie wymiaru kary samoistnej grzywny, orzeczonej wobec oskarżonej za popełnienie przestępstwa z art.
Art. 33 § 1 and 3 kk
58 § 3 kk i art. 33 § 1 i 3 kk, - uchyla zawarte w punkcie 2 rozstrzygnięcie o świadczeniu pieniężnym; II.
Art. 49 § 2 kk
33 § 1 i 3 kk skazał ją na karę grzywny w wysokości 80 stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 10 złotych, na podstawie art. 49 § 2 kk orzekł świadczenie pieniężne w kwocie 300 złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej oraz na podstawie art.
Art. 425 § 1 and 2 k.p.k.
Od powyższego wyroku apelację wniósł prokurator, który na mocy art. 425 § 1 i 2 kpk i art.
Art. 444 k.p.k.
425 § 1 i 2 kpk i art. 444 kpk zaskarżył wyrok w całości na korzyść oskarżonej.
Art. 438 pkt 1 and 2 k.p.k.
Powołując się na przepis art. 438 pkt 1 i pkt 2 kpk wyrokowi temu zarzucił:
Art. 437 § 1 and 2 k.p.k.
Podnosząc te zarzuty, na podstawie art. 437 § 1 i 2 kpk wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w Raciborzu do ponownego rozpoznania.
Art. 627 k.p.k.
49 § 2 kk orzekł świadczenie pieniężne w kwocie 300 złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej oraz na podstawie art. 627 kpk zasądził od oskarżonej wydatki w wysokości 170 złotych i obciążył kosztami za postępowanie odwoławcze w kwocie 80 złotych.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V .2 Ka 661/14

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 12 stycznia 2015 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach V Wydział Karny Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku w składzie: Przewodniczący: SSO Jacek Myśliwiec (spr.) Sędziowie: SO Sławomir Klekocki SO Olga Nocoń Protokolant: Anna Mańka w obecności Wandy Ostrowskiej Prokuratora Prokuratury Okręgowej po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2015 r. sprawy: G. G., córki J. i C., ur. (...) w R., oskarżonej o przestępstwo z art. 177 § 1 kk na skutek apelacji, wniesionej przez oskarżyciela publicznego od wyroku Sądu Rejonowego w Raciborzu z dnia 8 października 2014r. sygn. akt II K 586/14 I. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że: – w punkcie 1 jako podstawę wymiaru kary grzywny przyjmuje art. 177 § 1 kk w zw. z art. 58 § 3 kk i art. 33 § 1 i 3 kk, - uchyla zawarte w punkcie 2 rozstrzygnięcie o świadczeniu pieniężnym; II. w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; III. zwalnia oskarżoną od ponoszenia kosztów postępowania odwoławczego obciążając nimi Skarb Państwa. Sygn. Akt V.2 Ka 661/14

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 8 października 2014 roku Sąd Rejonowy w Raciborzu uznał oskarżoną G. G. za winną tego, że: w dniu 25 czerwca 2014 roku w R. na skrzyżowaniu ul. (...) z ul. (...) naruszyła umyślnie zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym w ten sposób, że kierując samochodem marki C. (...) o nr rej. (...) nie zachowała szczególnej ostrożności podczas zbliżania się do skrzyżowania i skręcając w lewo na tym skrzyżowaniu nie ustąpiła pierwszeństwa przejazdu i doprowadziła do zderzenia z jadącym z kierunku przeciwnego na wprost motocyklem marki S. (...) o nr rej. (...) prowadzonym przez M.

N., czym spowodowała powstanie u M. N. obrażeń ciała w postaci: stłuczenia głowy z wielomiejscowym otarciem skóry, wstrząśnienia mózgu, złamania dystalnego prawego obojczyka i wyrostka rylcowatego kości promieniowej prawej, które spowodowały naruszenie czynności narządów jego ciała na czas powyżej siedmiu dni, tj. o czyn z art. 177 § 1 kk i za to na podstawie art. 177 § 1 kk w zw. z art. 33 § 1 i 3 kk skazał ją na karę grzywny w wysokości 80 stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 10 złotych, na podstawie art. 49 § 2 kk orzekł świadczenie pieniężne w kwocie 300 złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej oraz na podstawie art. 627 kpk zasądził od oskarżonej wydatki w wysokości 170 złotych i obciążył kosztami za postępowanie odwoławcze w kwocie 80 złotych.

Od powyższego wyroku apelację wniósł prokurator, który na mocy art. 425 § 1 i 2 kpk i art. 444 kpk zaskarżył wyrok w całości na korzyść oskarżonej. Powołując się na przepis art. 438 pkt 1 i pkt 2 kpk wyrokowi temu zarzucił:

1. obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść orzeczenia, a to art. 335 § 1 kpk w zw. z art. 343 § 67 kpk poprzez uznanie, że zachodzą podstawy do uwzględnienia wniosku prokuratora o wydanie wyroku skazującego i orzeczenie uzgodnionej z oskarżoną kary za występek z art. 177 § 1 kk podczas, gdy wymiar kary uzgodniony z oskarżoną był nieprawidłowy, bowiem uzgodniono orzeczenie świadczenia pieniężnego w kwocie 300 złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej, a brak było podstaw prawnych do orzeczenia świadczenia pieniężnego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej, 2. obrazę przepisu prawa materialnego, a to art. 58 § 3 kk, poprzez niewskazanie tego przepisu w podstawie wymiaru kary samoistnej grzywny, orzeczonej wobec oskarżonej za popełnienie przestępstwa z art. 177 § 1 kk. Podnosząc te zarzuty, na podstawie art. 437 § 1 i 2 kpk wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w Raciborzu do ponownego rozpoznania.

Sąd okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja prokuratora okazała się zasadna i skutkować musiała zmianą zaskarżonego wyroku. Niewątpliwie zaskarżony wyrok zapadł z rażącą obrazą prawa materialnego, a to art. 49 § 2 kk oraz art. 58 § 3 kk. Zgodnie z brzmieniem art. 49 § 2 kk świadczenie pieniężne określone tą normą można orzec wyłącznie w sytuacji skazania sprawcy za przestępstwa określone w art. 178a kk, art. 179 kk lub art. 180 kk. Tymczasem w przedmiotowej sprawie z żadną z omawianych wyżej sytuacji nie mamy do czynienia. Oskarżona został uznana za winną przestępstwa z art. 177 § 1 kk, który to nie zalicza się do katalogu przestępstw określonych normą art. 49 § 2 kk.

W takiej sytuacji brak było materialnej podstawy dla orzeczenia świadczenia pieniężnego. W tym przypadku Sąd Rejonowy w sposób zupełnie bezkrytyczny zaakceptował wadliwy wniosek prokuratora i przeniósł w treść wyroku jego wadę. W tej sytuacji należało orzeczenie sanować poprzez uchylenie wadliwego rozstrzygnięcia. Kolejnego naruszenia prawa materialnego Sąd meriti dopuścił się w treści podstawy prawnej wymiaru kary – jest oczywistym, iż art. 177 § 1 kk w części sanatywnej nie przewiduje możliwości orzeczenia kary grzywny.

Taką możliwość stwarza dopiero sięgnięcie po normę art. 58 § 3 kk, przepis ten przewiduje, iż jeżeli przestępstwo jest zagrożone karą pozbawienia wolności nie przekraczającą 5 lat, Sąd może orzec zamiast kary pozbawienia wolości, grzywnę albo karę ograniczenia wolności do lat 2. W przedmiotowej sprawie słusznie Sąd meriti uznał, iż wystarczającą karą dla oskarżonej będzie postulowana wnioskiem kara grzywny. Dla realizacji takiej konstatacji niezbędne jest jednak przywołanie w podstawie prawnej wymiaru kary normy art. 58 § 3 kk, czego Sąd meriti nie uczynił.

Wobec powyższego Sąd Odwoławczy uznając zasadność zarzutu apelacji zmienił zaskarżony wyrok w tym zakresie poprzez uzupełnienie podstawy prawnej wymiaru kary o art. 58 § 3 kk. W zespole powyższych okoliczności, Sąd Odwoławczy orzekł jak w części dyspozytywnej.