Legislator Case Law & Legislation
V Pz 8/13 AI generated

Appeal dismissed; plaintiff failed to prove claim credibility and risk of non-payment for vacation pay security.

Case Number V Pz 8/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Court of Appeal dismissed the appellant's objection to a lower court's decision denying a security measure for vacation pay. The plaintiff argued the defendant's financial difficulties made payment impossible, but the court found no credible evidence of insolvency or intent to evade debt. Consequently, the court ruled that the statutory requirements for granting security were not met.

Legislator headnote

AI generated

Art. 730 § 1 k.p.c.; Art. 736 § 3 k.p.c. A security measure requires both a credible claim and a proven risk of non-payment; mere financial difficulty without evidence of insolvency or asset dissipation is insufficient.

Keywords

AI generated
vacation pay security credibility of claim risk of non-payment art 730 kpc limited liability company capital reserve procedural security

Cited Legislation

AI generated
Art. 730 § 1 k.p.c.
W uzasadnieniu Sąd I instancji uznał, iż nie ziściły się przesłanki określone w art. 730 § 1 kpc, tj.
Art. 736 § 3 k.p.c.
Art. 385 k.p.c.
W tym stanie rzeczy Sąd Okręgowy z mocy art. 385 kpc w zw.
Art. 397 § 2 k.p.c.
z art. 397§2 kpc postanowił jak w sentencji.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt. V Pz 8/13 POSTANOWIENIE Dnia 6 czerwca 2013 r. Sąd Okręgowy w Słupsku w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Radosław Buko (spraw.) Sędziowie: SSO Barbara Odelska SSO Tamara Kulczewska-Miszczak po rozpoznaniu w dniu 6 czerwca 2013 r. w Słupsku sprawy z powództwa A. J. przeciwko (...) Sp. z o.o. w C. o ekwiwalent pieniężny z urlop wypoczynkowy na skutek zażalenia powoda na postanowienie Sądu Rejonowego w C. IV Wydziału Pracy z dnia 14 marca 2013 roku w sprawie IV Np 17/13 postanawia: oddalić zażalenie

UZASADNIENIE

W dniu 21 lutego 2013 roku - powód A. J. wystąpił z pozwem przeciwko pracodawcy (...) Sp. z o.o. w C. domagając się zapłaty ekwiwalentu pieniężnego za urlop wypoczynkowy. Wraz z pozwem złożył wniosek o zabezpieczenie roszczenia, poprzez wpis hipoteki przymusowej na nieruchomości, która jest w wieczystym użytkowaniu pozwanej spółki dla której Sąd Rejonowy w (...) prowadzi księgę wieczystą (...)do kwoty stanowiącej sumę dochodzonego roszczenia. W uzasadnieniu swojego wniosku powód podniósł, iż pozwana spółka znajduje się w trudnej sytuacji finansowej, co w ocenie powoda w konsekwencji może go pozbawić zaspokojenia roszczeń oraz uzasadnia wniosek o zabezpieczenie.

Nakazem zapłaty wydanym w postępowaniu upominawczym z dnia 13 marca 2013 roku Sąd Rejonowy Sąd Pracy w C. nakazał pozwanemu (...) Sp. z o.o. w C., aby zapłacił na rzecz powoda A. J. kwotę 13 567,56 zł wraz z odsetkami w wysokości 13% od dnia 1 lutego 2013 roku do dnia zapłaty tytułem ekwiwalentu za urlop wypoczynkowy oraz kwotę 1800 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego w terminie dwóch tygodni od dnia doręczenia nakazu albo wniósł w tym terminie sprzeciw. Postanowieniem z dnia 14 marca 2013 roku Sąd Rejonowy Sąd Pracy w C.na mocy art.730 § 1kpc oraz 730 1 §1 i 2 kpc oddalił wniosek o zabezpieczenie roszczenia, poprzez wpisanie do hipoteki wieczystej (...)prowadzonej w Sądzie Rejonowym w (...)hipoteki przymusowej do kwoty 13 567,56 zł oraz na mocy art.736§3kpc zwrócił wniosek o zabezpieczenie roszczenia poprzez wpisanie do hipoteki wieczystej (...)prowadzonej w Sądzie Rejonowym w (...) hipoteki przymusowej co do kosztów postępowania.

W uzasadnieniu Sąd I instancji uznał, iż nie ziściły się przesłanki określone w art. 730 § 1 kpc, tj. wiarygodność roszczenia, jak i obawa, że brak zabezpieczenia uniemożliwi zaspokojenie wierzyciela. Na powyższe postanowienie zażalenie złożyła pozwana zarzucając rażące naruszenie przepisu art. 730 1§1i 2 kpc. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie powód nie wykazał interesu prawnego w udzieleniu zabezpieczenia nie uprawdopodabniając w żaden sposób, że z uwagi na trudną sytuacje finansową strony pozwanej uniemożliwiona będzie egzekucja należności powoda lub utrudnione wykonanie wydanego orzeczenia.

Zażalenie na powyższe postanowienie wywiódł powód zaskarżając je w całości i wnosząc o zmianę postanowienia w punkcie 1 i zabezpieczenie roszczenia, poprzez wpisanie do hipoteki wieczystej (...)prowadzonej w Sądzie Rejonowym w (...) hipoteki przymusowej do kwoty stanowiącej sumę dochodzonego roszczenia oraz kosztów postępowania, tj. kwoty 15 367,56. W uzasadnieniu swojego stanowiska podniósł , że powziął wiadomość , że wobec pozwanego prowadzone jest postepowanie komornicze oraz , że pozwany podjął kroki celem spieniężenia posiadanego majątku.

Nadto nadmienił, że sposób zabezpieczenia zaproponowany przez powoda nie jest uciążliwy i pozwoli mu na prowadzenie prawidłowej gospodarki. Sad Okręgowy zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Sąd pierwszej instancji dokonał trafnej oceny, że powód nie wykazał interesu prawnego w udzieleniu zabezpieczenia, nie naruszając tym samym art. 730 1 § 1 k.p.c. Zważyć należy, ze zabezpieczenie powództwa następuje wedle reguł wymienionych w art. 730 i następnych kpc. W świetle art. 730 1 §1 kpc zabezpieczenie roszczenia jest możliwe o ile zachodzą łącznie dwie przesłanki: - roszczenie jest wiarygodne - brak zabezpieczenia mógłby pozbawić wierzyciela zaspokojenia.

Zasadniczym warunkiem dopuszczalności zabezpieczenia jest wiarygodność roszczenia. Nie wystarczy twierdzenie, że roszczenie istnieje, musi ono być jeszcze wiarygodne. Wiarygodność jego w wypadku zabezpieczenia na wniosek powinna wynikać z uprawdopodobnienia przez wnioskodawcę okoliczności uzasadniających żądanie zabezpieczenia. Roszczenie jest wiarygodne, jeżeli istnieje słuszna podstawa do przypuszczenia, że ono istnieje. Właściwie nie można zabezpieczyć roszczenia nieokreślonego, mogącego powstać w przyszłości. Roszczenie powinno mieć swoją podstawę prawną.

Roszczenie nie znajdujące uzasadnienia w normie prawa materialnego, albo sprzeczne z prawem lub zasadami współżycia społecznego nie może być zabezpieczone. W niniejszej sprawie powód w wystarczający sposób przedstawił okoliczności, które czyniłyby jego roszczenie wiarygodnym. Drugim warunkiem zabezpieczenia jest tzw. interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia, a zatem istnienie obawy, że brak zabezpieczenia mógłby pozbawić wierzyciela zaspokojenia. To niebezpieczeństwo musi istnieć w chwili żądania zabezpieczenia. Ogólnikowo wyrażone możliwe pokrzywdzenie wierzyciela nie usprawiedliwia wydania zarządzenia tymczasowego.

Niebezpieczeństwo pozbawienia wierzyciela zaspokojenia ocenić należy według okoliczności konkretnej sytuacji. Istnienie tego niebezpieczeństwa będzie zachodziło np. wówczas, gdy przeciwko dłużnikowi wpłynęły liczne skargi i egzekucje, ma on zamiar sprzedać swój majątek i wyjechać za granicę, zamierza zaprzestać prowadzenia działalności zarobkowej, grozi mu ogłoszenie upadłości, jego miejsce pobytu nie jest znane. Istnienie powyższej przesłanki powinno zostać uprawdopodobnione przez wnioskodawcę. Przesłanka, iż brak zabezpieczenia mógłby pozbawić wierzyciela zaspokojenia, w ocenie Sądu Okręgowego, nie została przez powoda uprawdopodobniona.

Otóż wymienione przez niego okoliczności wprawdzie mogą co najwyżej świadczyć o gorszej sytuacji ekonomicznej pozwanej spółki, ale nie uprawniają jeszcze do przyjęcia stanu uzasadnionej obawy, iż roszczenie powoda nie zostanie zaspokojone. Pozwana prowadzi działalność w formie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. Oznacza to m. in., iż górna granica jej odpowiedzialność za zobowiązania względem wierzycieli ograniczona jest wysokością kapitału zakładowego. Z dołączonego do akt sprawy odpisu K. R. S.z dnia (...)roku wynika, że kapitał ten wynosi 2 000 000,00 zł.

Porównując wysokość dochodzonego przez powoda roszczenia z wielkością kapitału zakładowego spółki - przy braku, choćby informacji o toczących się przeciwko pozwanej postępowaniach egzekucyjnych mogących realnie zagrozić jej wypłacalności – brak jest podstaw do przyjęcia, iż przesłanka w postaci braku zabezpieczenia powodującego uniemożliwienie zaspokojenia się wierzyciela została uprawdopodobniona. Zgodnie z art. 730 1 § 1 kpc wymienione w nim przesłanki zabezpieczenia muszą zostać spełnione łącznie. Ponieważ powód uprawdopodobnił tylko jedną z nich, postanowienie Sądu I instancji wbrew twierdzeniom strony skarżącej jest trafne i odpowiada prawu.

W tym stanie rzeczy Sąd Okręgowy z mocy art. 385 kpc w zw. z art. 397§2 kpc postanowił jak w sentencji.