Legislator Case Law & Legislation
II Cz 1910/14 AI generated

Appeal dismissed; no appeal right exists for rulings excluding a court bailiff under the Bailiffs Act.

Case Number II Cz 1910/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Court of Appeal dismissed the debtor's appeal against a lower court's refusal to draft a reasoned order regarding the exclusion of a court bailiff. The debtor argued that the Civil Procedure Code allowed for an appeal, claiming a constitutional violation, while the lower court relied on the Bailiffs Act. The appellate court upheld the lower court's decision, ruling that the specific provisions of the Bailiffs Act explicitly preclude an appeal for such rulings, thereby rendering the Civil Procedure Code inapplicable to this issue.

Legislator headnote

AI generated

Art. 9 ust. 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji; Art. 357 § 2 k.p.c.: The Bailiffs Act explicitly excludes the right to appeal against orders excluding a court bailiff, and the Civil Procedure Code does not apply to determine the admissibility of such an appeal.

Keywords

AI generated
court bailiff exclusion appeal admissibility Bailiffs Act provisions Civil Procedure Code reasoned order requirement

Cited Legislation

AI generated
Art. 9 ust. 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji
W uzasadnieniu Sąd Rejonowy wskazał, że na postanowienie w przedmiocie oddalenia wniosku o wyłączenie komornika zgodnie z art. 9 ust. 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji zażalenie nie przysługuje.
Art. 357 § 2 k.p.c.
Z kolei zgodnie z przepisem art. 357 § 2 k.p.c. uzasadnienie sporządza się od postanowień, na które przysługuje środek zaskarżenia.
Art. 394 § 1 k.p.c.
Argumentował, że przepis art. 394 § 1 k.p.c. dopuszcza możliwość wniesienia zażalenia, a jeżeli jest inaczej, to regulacja ta jest niezgodna z przepisami Konstytucji RP i należy skierować w tym zakresie pytanie prawne do Trybunału Konstytucyjnego.
Art. 385 k.p.c.
W związku z powyższym Sąd Okręgowy na podstawie art. 385 k.p.c. w związku z art.
Art. 397 § 2 k.p.c.
w związku z art. 397 § 2 k.p.c. i art.
Art. 13 § 2 k.p.c.
i art. 13 § 2 k.p.c. oddalił zażalenie dłużnika.
art. 357 § 2 k.p.c
Z kolei zgodnie z przepisem art. 357 § 2 k.p.c.
art. 394 § 1 k.p.c
Argumentował, że przepis art. 394 § 1 k.p.c.
art. 385 k.p.c
W związku z powyższym Sąd Okręgowy na podstawie art. 385 k.p.c.
art. 397 § 2 k.p.c
w związku z art. 397 § 2 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II Cz 1910/14 POSTANOWIENIE Dnia 24 października 2014 r. Sąd Okręgowy w Szczecinie Wydział II Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Mariola Wojtkiewicz (spr.) Sędziowie: SO Wiesława Buczek-Markowska SO Zbigniew Ciechanowicz po rozpoznaniu w dniu 24 października 2014 r. w Szczecinie na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku dłużnika A. W. o wyłączenie Komornika Sądowego K. K. przy Sądzie Rejonowego Szczecin- Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie od prowadzenia postępowania egzekucyjnego Km 3792/09 przy udziale wierzyciela (...) Bank Spółki Akcyjnej w W. na skutek zażalenia dłużnika na postanowienie Sądu Rejonowego Szczecin – Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie z dnia 28 kwietnia 2014 r., w sprawie o sygn. akt IX Co 679/14 postanawia: oddalić zażalenie. SSO Zbigniew Ciechanowicz SSO Mariola Wojtkiewicz SSO Wiesława Buczek-Markowska Sygn. akt II Cz 1910/14

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2014 r. Sąd Rejonowy Szczecin – Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie (sygn. akt IX Co 679/14) odmówił sporządzenia uzasadnienia postanowienia z dnia 5 lutego 2014 r. i doręczenia go dłużnikowi. W uzasadnieniu Sąd Rejonowy wskazał, że na postanowienie w przedmiocie oddalenia wniosku o wyłączenie komornika zgodnie z art. 9 ust. 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji zażalenie nie przysługuje. Z kolei zgodnie z przepisem art. 357 § 2 k.p.c. uzasadnienie sporządza się od postanowień, na które przysługuje środek zaskarżenia.

Z tego względu Sad I instancji nie znalazł podstaw do sporządzenia uzasadnienia postanowienia z dnia 5 lutego 2014r. Z orzeczeniem Sądu Rejonowego nie zgodził się dłużnik. W zażaleniu z dnia 3 czerwca 2014 r. zaskarżył postanowienie Sądu Rejonowego Szczecin- Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie z dnia 28 kwietnia 2014 r. całości, zarzucając obrazę przepisów postępowania polegającą na błędnym przyjęciu, że nie przysługuje środek zaskarżenia na postanowienie o oddaleniu wniosku o wyłączenie komornika. Dłużnik wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie zażalenia do rozpoznania Sądowi Okręgowemu.

Argumentował, że przepis art. 394 § 1 k.p.c. dopuszcza możliwość wniesienia zażalenia, a jeżeli jest inaczej, to regulacja ta jest niezgodna z przepisami Konstytucji RP i należy skierować w tym zakresie pytanie prawne do Trybunału Konstytucyjnego.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Zażalenie okazało się niezasadne. Sąd Okręgowy w całości podziela argumentację Sądu I instancji. Słusznie Sąd Rejonowy wskazał, że zgodne z art. 9 ust. 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji, zażalenie na postanowienie o wyłączeniu komornika nie przysługuje. Cytowany wyżej przepis prawa stanowi o tym wprost, a ustawa nie przewiduje od tej regulacji żadnych wyjątków. W szczególności zastosowania nie znalazł w sprawie przywoływany przez skarżącego przepis art. 394 § 1 k.p.c., ponieważ art. 9 ust 3 zd. 2 ustawy o komornikach sądowych i egzekucji daje samodzielną podstawę rozstrzygnięcia.

Art. 9 ust. 5 cyt. ustawy stanowi wprawdzie, że w zakresie nieuregulowanym w ustawie o komornikach sądowych i egzekucji do komornika stosuje się przepisy Kodeksu postępowania cywilnego o wyłączeniu sędziego. Jednak kwestia zaskarżenia postanowienia w przedmiocie wyłączenia komornika została uregulowana w sposób odmiennie w ustawie o komornikach sądowych i egzekucji. Stosowanie zatem przepisów kodeksu postępowania cywilnego do oceny dopuszczalności zażalenia zostało wyłączone. Sąd Rejonowy prawidłowo zastosował również przepis art. 357 § 2 k.p.c. Zgodnie ze zd. 2 tego przepisu postanowienie wydane na posiedzeniu niejawnym należy doręczyć stronie z uzasadnieniem tylko wówczas, gdy od tego postanowienia przysługuje środek zaskarżenia.

Na postanowienie z dnia 5 lutego 2014 r. nie przysługuje zażalenie. W takiej sytuacji Sąd I instancji nie miał obowiązku sporządzania uzasadnienia, nawet na wniosek strony. Problem niezgodności art. 9 ust 3 zd. 2 ustawy o komornikach sądowych i egzekucji z Konstytucją został omówiony przez Sąd Okręgowy w uzasadnieniu postanowienia oddalającego zażalenie dłużnika na postanowienie z dnia 17 marca 2014r. W związku z powyższym Sąd Okręgowy na podstawie art. 385 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c. oddalił zażalenie dłużnika. (...) (...) ZARZĄDZENIE (...) (...) (...) (...) (...) (...) (...)