Appeal court quashes district court decision for failing to hold a public hearing and notify the prosecutor as required by law.

Sygn. akt IV Cz 798/14 POSTANOWIENIE Dnia 20 stycznia 2015 r. Sąd Okręgowy w Słupsku, IV Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Wanda Dumanowska (spr.) Sędziowie SO: Jolanta Deniziuk, M. S. po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2015 r. w Słupsku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi dłużnika Stowarzyszenia Sportowego (...) w P. na czynność Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w (...) M. M. w sprawie Km 255/13, polegającą na wydaniu w dniu 19 września 2014 roku postanowienia w przedmiocie ukarania grzywną W. R. z udziałem wierzyciela Ł. K. na skutek zażalenia W. R. od postanowienia Sądu Rejonowego w(...) z dnia 18 listopada 2014 r., sygn. akt I Co 1095/14 postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w(...). Sygn. akt IV Cz 798/14

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 19 września 2014 roku Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w (...) M. M. wymierzył W. R. grzywnę w wysokości 1.000 zł wskazując, że jako prezes Stowarzyszenia Sportowego (...) w P., mimo wezwania do wyjawienia informacji o mieniu ruchomym, nieruchomościach, wierzytelnościach, rachunkach bankowych dłużnika i pouczeniu o skutkach niedopełnienia ww. obowiązku, zaniechał czynności związanych z jego wypełnieniem. W. R. zaskarżył przedmiotowe postanowienie skargą na czynności komornika wskazując, że w sierpniu 2014 roku przebywał na zwolnieniu lekarskim w związku z czym nie mógł odbierać kierowanej do Stowarzyszenia korespondencji.

Ponadto podniósł, że Stowarzyszenie nie prowadzi już działalności pod wskazanym w KRS adresem. Postanowieniem z dnia 18 listopada 2014 roku Sąd Rejonowy w (...) oddalił powyższa skargę. W. R. zaskarżył powyższe postanowienie zażaleniem, domagając się jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Nadto wniósł o zasądzenie od wierzyciela na swoją rzecz zwrotu kosztów postępowania. Skarżonemu orzeczeniu zarzucił naruszenie: - art. 768 k.p.c., poprzez nieprzeprowadzenie rozprawy i wydanie postanowienia na posiedzeniu niejawnym, co skutkowało nieważnością postepowania na podstawie art. 379 pkt 5 k.p.c. - art. 759 § 2 k.p.c., poprzez przeprowadzenie kontroli podejmowanych przez komornika czynności jedynie pod względem formalnym.

Wierzyciel Ł. K. w odpowiedzi na zażalenie wniósł o jego oddalenie.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Zażalenie zasługiwało na uwzględnienie. Zgodnie z art. 768 zd. 1 i 2 k.p.c., skargę na postanowienie komornika o ukaraniu grzywną rozstrzyga sąd po przeprowadzeniu rozprawy, na którą wezwie strony oraz osobę ukaraną. Sąd o rozprawie zawiadamia prokuratora. Cytowany przepis reguluje odrębnie sposób rozpoznania skargi na postanowienie komornika o ukaraniu grzywną. Różnica dotyczy obowiązku przeprowadzenia rozprawy (zasadą ogólną jest rozpoznanie skargi na posiedzeniu niejawnym – art. 766), na którą sąd wzywa strony oraz osobę ukaraną grzywną.

Wymogiem szczególnym jest również zawiadomienie prokuratora o rozprawie (vide: Komentarz do art. 768 Kodeksu postępowania cywilnego. D. Zawistowski – Lex). Obowiązek wezwania stron stanowi gwarancję jawności postępowania egzekucyjnego. Z kolei wymóg zawiadomienia prokuratora jest konsekwencją istnienia podobnego obowiązku doręczenia prokuratorowi przez komornika wypisu postanowienia o ukaraniu grzywną (art. 762), co wiąże się z możliwością dokonania przez prokuratora czynności zmierzających do pociągnięcia danej osoby do odpowiedzialności karnej (vide:

Komentarz do art. 768 Kodeksu postępowania cywilnego. O. Marcewicz – Lex). Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, iż Sąd I instancji bezsprzecznie zaniechał wypełnienia obowiązków wynikających z treści art. 768 k.p.c. Rozpoznał bowiem skargę W. R. na posiedzeniu niejawnym i nie zawiadomił o tym fakcie zawiadomił o fakcie prokuratora. W ocenie Sądu II instancji powyższe uchybienia nie tylko naruszały zasadę jawności postępowania, ale również mogły prowadzić do naruszenia przysługującego skarżącemu prawa do obrony.

Z uwagi na powyższe Sąd Okręgowy na podstawie art. 386 § 2 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c., uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Rzeczą Sądu Rejonowego, przy ponownym rozpoznaniu sprawy, będzie merytoryczne odniesienie się do zarzutów skarżącego, w warunkach zapewniających poszanowanie wymogów określonych w treści art. 768 k.p.c.