Appeal dismissed; plaintiff lacked standing and missed statutory deadline to challenge company resolutions.
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal dismissed the plaintiff's appeal against the lower court's rejection of his lawsuit seeking to annul company resolutions. The plaintiff, a minority shareholder, failed to file the lawsuit within the six-month statutory period after receiving notice of the resolutions, and the court correctly rejected his argument that Article 252 § 4 of the Commercial Code granted him standing. Consequently, the appeal was rejected, and the plaintiff was ordered to pay the defendant's legal costs.
Legislator headnote
AI generatedArt. 250 k.s.h.; Art. 252 § 3, 4 k.s.h.; Art. 385 k.p.c.: A shareholder must file a lawsuit to annul resolutions within six months of receiving notice; failure to do so results in loss of standing, and Article 252 § 4 does not extend this deadline.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I ACa 651/14
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 grudnia 2014 r. Sąd Apelacyjny w Gdańsku – I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSA Mirosław Ożóg (spr.) Sędziowie: SA Małgorzata Idasiak-Grodzińska SA Barbara Lewandowska Protokolant: stażysta Agata Karczewska po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2014 r. w Gdańsku na rozprawie sprawy z powództwa A. B. przeciwko (...) Zakładowi Produkcji (...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. o stwierdzenie nieważności uchwał na skutek apelacji powoda od wyroku Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia 23 maja 2014 r. sygn. akt IX GC 93/14 I. oddala apelację; II. zasądza od powoda na rzecz pozwanej kwotę 270 (dwieście siedemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym. Na oryginale właściwe podpisy. I ACa 651/14
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 23 maja 2014 roku Sąd Okręgowy w Gdańsku oddalił powództwo i rozstrzygnął o kosztach procesu. Sąd I instancji ustalił w toku postępowania, że powód A. B. jest wspólnikiem pozwanej spółki z o.o. (...) z siedzibą w W.. Wspólnikami tej spółki są ponadto P. P. i M. N.. Powód posiada 337 udziałów w kapitale zakładowym, zaś P. P. i M. N. posiadają po 487 udziałów w kapitale zakładowym spółki (...). W dniu 22 marca 2012 roku doręczone zostało powodowi zawiadomienie z dnia 21 marca 2012 roku o zwołaniu Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników pozwanej spółki zawierające wskazanie przedmiotu obrad i głosowania w dniu 5 kwietnia 2012 roku.
W zawiadomieniu o tym zarząd spółki przedstawił miejsce, dzień i godzinę rozpoczęcia obrad, jak również porządek obrad, zgodnie z którym wspólnicy mieli głosować w przedmiocie uchwał dotyczących zmiany umowy spółki. W odpowiedzi na zawiadomienie o zwołaniu Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników powód oświadczył m.in. że odmawia wyrażenia zgody na nabycie nieruchomości przez spółkę, jak również w przedmiocie zmiany umowy spółki poprzez rozszerzenie § 17 o postanowienie w przedmiocie dopłat. Sąd I instancji ustalił ponadto, że w dniu 5 kwietnia 2012 roku w Kancelarii Notarialnej w G. odbyło się Nadzwyczajne Walne Zgromadzenie Wspólników (...) Zakład Produkcji (...) Spółki z o.o. z siedzibą w W. w którym wzięli udział dwaj wspólnicy P. P. i M.
N.. Powód nie brał udziału w Zgromadzeniu. Obecni wspólnicy jednogłośnie przyjęli uchwałę o wyrażeniu zgody na nabycie przez Spółkę nieruchomości, to jest budynku handlowego w S. przy ul. (...) z prawem wieczystego użytkowania gruntu a także zmienili § 16 umowy spółki przez dodanie treści następującej : „Rozporządzanie nieruchomościami spółki a w szczególności sprzedaży nieruchomości oraz dokonywanie zakupu nieruchomości na rzecz spółki nie wymaga uchwały Zgromadzenia Wspólników”. Dokonano również zmiany § 17 umowy upoważniając Zgromadzenie Wspólników do podjęcia uchwały zobowiązującej wspólników do dokonania dopłat.
Powód w pozwie z dnia 2 maja 2012 roku domagał się uchylenia zaskarżonych uchwał jako sprzecznych z art. 246 k.s.h. godzących w interesy spółki i mających na celu pokrzywdzenie wspólnika oraz wykreślenie dokonanego wpisu sugerującego, że powód był członkiem zarządu bezpośrednio przed datą podjęcia uchwały. Z dalszych ustaleń Sądu I instancji wynikało, że wyrokiem z dnia 6 grudnia 2012 roku Sąd Okręgowy w Gdańsku oddalił powództwo o uchylenie uchwał skarżonych w niniejszym postępowaniu a apelację od tego wyroku Sąd Apelacyjny oddalił wyrokiem z dnia 10 września 2013 roku.
Oceniając żądanie powoda Sąd Okręgowy zważył, że zgodnie z treścią art. 252 § 1 k.s.h. osobom lub organom spółki wymienionym w art. 250 , przysługuje prawo do wytoczenia przeciwko spółce powództwa o stwierdzenie nieważności uchwały wspólników sprzecznej z ustawą. Biorąc pod uwagę treść art. 250 k.s.h. zawierającego katalog podmiotów posiadających uprawnienia w przedmiocie zaskarżenia uchwały spółki z o.o. stwierdził, że prawo to przysługiwałoby powodowi jako wspólnikowi, jednak tylko w ściśle określonych sytuacjach, a mianowicie, gdyby głosował przeciwko uchwale a po jej powzięciu zażądał zaprotokołowania sprzeciwu, albo w sytuacji, gdyby bezzasadnie został niedopuszczony do udziału w walnym zgromadzeniu, albo jako wspólnik, który nie był obecny na walnym zgromadzeniu ale jedynie w przypadku wadliwego zwołania walnego zgromadzenia lub też powzięcia uchwały w sprawie nieobjętej porządkiem obrad.
W ocenie Sądu I instancji żadna z tych sytuacji nie miała miejsca. Sąd Okręgowy zważył ponadto, że na aprobatę zasługuje również podniesiony przez pozwaną spółkę zarzut uchybienia terminowi do złożenia powództwa o stwierdzenie nieważności uchwał. Zgodnie z przepisem art. 252 § 3 k.s.h. prawo do wniesienia powództwa wygasa z upływem 6 miesięcy od dnia otrzymania wiadomości o uchwale, jednakże nie później niż z upływem trzech lat od dnia powzięcia uchwały. Powód otrzymał akt notarialny zawierający protokół Nadzwyczajnego Walnego Zgromadzenia pozwanej Spółki z dnia 5 kwietnia 2012 roku najpóźniej w dniu otrzymania pisma procesowego pozwanej, stanowiącego odpowiedź na pozew w sprawie IX GC 363/12 do którego dołączony był ten akt notarialny.
Jak wynika z pieczęci na tym piśmie procesowym pełnomocnik pozwanej wysłał jego odpis bezpośrednio na adres pełnomocnika w dniu 24 lipca 2012 roku, zaś oryginał nadania przesyłki dołączył do pisma kierowanego do sądu, zgodnie z przepisem art. 132 § 1 k.p.c. Powód wniósł niniejsze powództwo w dniu 29 stycznia 2014 roku a zatem ponad 18 miesięcy od wymienionych czynności. Strona pozwana wyjaśniła swoje stanowisko w tym zakresie i powołała na tą okoliczność stosowną dokumentację a powód reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika tych twierdzeń i dowodów nie kwestionował.
W tej sytuacji Sąd Okręgowy uznał wymienione twierdzenia za przyznane w świetle art. 230 k.p.c. a w rezultacie ocenił, że prawo powoda do wniesienia powództwa o stwierdzenie nieważności uchwał wygasło przed wniesieniem pozwu w niniejszej sprawie. W apelacji powód zarzucił sprzeczność zaskarżonego wyroku z zebranym w sprawie materiałem dowodowym i obowiązującymi przepisami prawa ; naruszenie prawa materialnego przez mylne przywołanie jako podstawy orzeczenia art. 250 k.s.h. i art. 252 § 1 i 3 k.s.h. które nie odnoszą się do stanu faktycznego sprawy zamiast art. 246 § 3 k.s.h. i art. 252 § 4 k.s.h.
Wskazując na przytoczone podstawy apelacji powód wnosił o zmianę zaskarżonego wyroku przez uwzględnienie powództwa w całości i zasądzenie od pozwanej na rzecz powoda kosztów procesu za obie instancje.
Sąd Apelacyjny zważył co następuje :
Apelacja nie jest zasadna. Chybiony jest zarzut sprzeczności ustaleń Sądu z zebranym materiałem dowodowym ponieważ skarżący nie przytoczył w uzasadnieniu apelacji jakichkolwiek przykładów tego rodzaju sprzeczności, co w rezultacie uniemożliwia Sądowi II instancji merytoryczne rozważenie takiego zarzutu. Nietrafny jest także zarzut naruszenia prawa materialnego przez niewłaściwe zastosowanie przepisów art. 250 k.s.h. i art. 252 § 1 i 3 k.s.h. tym bardziej, że powód nie kwestionował w apelacji ustaleń faktycznych, które stanowiły podstawę do stosowania przez Sąd Okręgowy przytoczonych przepisów kodeksu spółek handlowych i wnioskowania o braku legitymacji procesowej powoda do wytoczenia powództwa o stwierdzenie nieważności uchwał podjętych na Nadzwyczajnym Zgromadzeniu Wspólników pozwanej Spółki w dniu 5 kwietnia 2012 roku i niezachowaniu przez powoda sześciomiesięcznego terminu zawitego do wytoczenia wymienionego powództwa, liczonego od dnia otrzymania przez powoda wiadomości o podjęciu zaskarżonych uchwał.
Przepis art. 250 k.s.h. stosowany w związku z przepisem art. 252 §1k.s.h. w sposób wyczerpujący wymienia kategorie podmiotów, którym przysługuje czynna legitymacja procesowa w sprawach o stwierdzenie nieważności uchwały uchwał wspólników sprzecznych z przepisami prawa. Wspólnikowi przysługuje prawo do wytoczenia takiego powództwa jeżeli głosował przeciwko uchwale a po jej powzięciu zażądał zaprotokołowania sprzeciwu, został bezzasadnie niedopuszczony do udziału w zgromadzeniu wspólników, jak również wspólnikowi nieobecnemu na zgromadzeniu w przypadku wadliwego zwołania zgromadzenia lub powzięcia uchwały w sprawie nieobjętej porządkiem obrad.
W przypadku pisemnego głosowania prawo do wytoczenia powództwa o stwierdzenie nieważności uchwały przysługuje także wspólnikowi, którego pominięto w głosowaniu lub który nie zgodził się na głosowanie pisemne albo który głosował przeciwko uchwale i po otrzymaniu wiadomości o uchwale zgłosił sprzeciw. Trafnie ocenił Sąd I instancji w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia, że żadna z wymienionych sytuacji opisanych w punkcie drugim, trzecim, czwartym i piątym art. 250 k.s.h. nie występuje w okolicznościach niniejszej sprawy a skarżący nie kwestionował w apelacji takiej oceny.
Sąd Apelacyjny podziela także w całości te ustalenia Sądu Okręgowego, które dotyczą daty doręczenia pełnomocnikowi powoda odpisu odpowiedzi na pozew w sprawie IX GC 363/12 Sądu Okręgowego w Gdańsku wraz z załącznikiem, odpisem aktu notarialnego zawierającym protokół z Nadzwyczajnego Walnego Zgromadzenia wspólników pozwanej Spółki z dnia 5 kwietnia 2012 roku. Porównanie daty doręczenia tego pisma procesowego wysłanego przesyłką rejestrowaną w dniu 24 lipca 2012 roku z datą wniesienia pozwu w niniejszej sprawie wskazuje w sposób oczywisty na niezachowanie przez powoda sześciomiesięcznego terminu zawitego do wytoczenia powództwa o stwierdzenie nieważności uchwał opisanych w pozwie, liczonego od dnia powzięcia wiadomości o podjętych uchwałach.
Nie można także podzielić poglądu skarżącego o możliwości stosowania w niniejszej sprawie przepisu art. 252 § 4 k.s.h. jako podstawy służącej do uzasadnienia legitymacji procesowej do wytoczenia powództwa o stwierdzenie nieważności uchwał podjętych na Nadzwyczajnym Zgromadzeniu wspólników pozwanej Spółki w dniu 5 kwietnia 2012 roku. Przepis ten dotyczy możliwości podniesienia zarzutu nieważności uchwały a nie możliwości wytoczenia powództwa o stwierdzenie jej nieważności po upływie terminu zawitego zakreślonego przepisem art. 252 § 3 k.s.h.
Pozwany wspólnik mógłby zatem traktować taki zarzut jako środek obrony w procesie z powództwa spółki o świadczenie wynikające z nieważnej uchwały. Wobec stwierdzenia braku czynnej legitymacji procesowej po stronie powoda oraz upływu terminu zawitego do wytoczenia powództwa o stwierdzenie nieważności uchwał opisanych w pozwie, bez znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy pozostają rozważania dotyczące zgodności podjętych uchwał z obowiązującymi przepisami prawa. Mając na uwadze przytoczone okoliczności Sąd Apelacyjny, na podstawie art. 385 k.p.c. oddalił apelację a o kosztach zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym orzeczono zgodnie z przepisami § 10 ust. 1 pkt 21 i § 12 ust.1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu ( Dz.U.
Nr 163,poz. 1349 ze zm.).