Housing cooperative's claim against non-resident co-owners dismissed; joint liability requires actual residence or use.
Legislator summary
AI generatedThe court dismissed the housing cooperative's lawsuit against three defendants who had vacated their shared apartment years prior. Although the defendants argued they no longer lived in the unit due to family issues, the cooperative contended they remained registered residents and thus liable. The court ruled that joint liability under the Housing Cooperatives Act is strictly limited to those who actually reside in or use the property, making registration alone insufficient for liability.
Legislator headnote
AI generatedArt. 4 ust. 2, 6 i 6 1 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych: Solidarny obowiązek płacenia opłat za eksploatację i utrzymanie lokalu przysługuje wyłącznie osobom pełnoletnim, które faktycznie zamieszkują lub korzystają z lokalu, a nie tylko tym zameldowanym.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt. I C 528/14
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 14 stycznia 2015 roku Sąd Rejonowy w Bartoszycach, I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSR Ewa Kurasz Protokolant: sekr. sąd. Urszula Janowicz po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2015 roku w Bartoszycach sprawy z powództwa Spółdzielni Mieszkaniowej (...) w B. przeciwko K. K., E. F.i M. F. o zapłatę oddala powództwo. Sygn. akt I C 528/14
UZASADNIENIE
Powódka Spółdzielnia Mieszkaniowa (...)w B. wniosła o zapłatę od pozwanych S. F., K. K., E. F.i M. F. solidarnie na swoją rzecz kwoty 4.092,48 złotych wraz z odsetkami ustawowymi oraz kosztami procesu. W uzasadnieniu pozwu wskazała, że pozwanemu S. F. przysługuje prawo odrębnej własności lokalu mieszkalnego numer (...) położonego w B. przy ulicy (...). Pozwany jest zobowiązany do uiszczania opłat związanych z eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości w częściach przypadających na jego lokal, eksploatacją, a także utrzymaniem nieruchomości stanowiących mienie spółdzielni.
Pozwane K. K., E. F. i M. F. są osobami pełnoletnimi, stale zamieszkującymi z pozwanym, a ich odpowiedzialność za wskazane opłaty jest solidarna. Powódka zawarła z pozwanymi ugodę dotyczącą zaległości czynszowych w wysokości 1.181,28 złotych. Pozwani nie wywiązali się z postanowień ugody określających sposób spłaty przez nich zaległości czynszowych, wobec czego ugoda wygasła. W dniu 13 marca 2014 roku powódka skierowała do pozwanych wezwanie do zapłaty, które pozostało bez odpowiedzi. Na dochodzone roszczenie składają się zaległość czynszowa w kwocie 2.603,03 złotych i zaległość z tytułu niezrealizowanej ugody w wysokości 1.181, 28 złotych oraz skapitalizowane na dzień 13 marca 2014 roku odsetki za opóźnienie w kwocie 308,17 złotych ( pozew k. 2-4v).
Referendarz Sądowy Sądu Rejonowego w Bartoszycach wydał w dniu 06 maja 2014 roku nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym, w którym nakazano pozwanym, aby zapłacili solidarnie na rzecz powódki kwotę 4.092,48 złotych wraz z odsetkami ustawowymi i kosztami postępowania (nakaz zapłaty k. 24). Pozwane K. K., E. F. i M. F. od powyższego nakazu zapłaty wniosły sprzeciw, w którym zaskarżyły go w całości i wniosły o oddalenie powództwa. W uzasadnieniu sprzeciwu pozwane wskazały, że w lokalu, którego dotyczy pozew, pozwana K. K.nie mieszka od 2010 roku, a pozostałe pozwane od 2012 roku.
Przyczyną wyprowadzenia się było nadużywanie alkoholu i znęcanie się nad mini przez ich ojca i męża – pozwanego S. F.. Do czasu wyprowadzenia się to pozwane opłacały wszystkie rachunki za lokal. Po opuszczeniu przez nie mieszkania lokal użytkował tylko i wyłącznie pozwany S. F., który od ponad 20 lat nie ma pracy i zaprzestał płacenia należności ( sprzeciw k. 32, 41-42v). W stosunku do pozwanego S. F. nakaz zapłaty uprawomocnił się z dniem 23 maja 2014 roku ( zarządzenie k. 50). Sąd ustalił, co następuje: Lokal mieszkalny numer (...), położony w budynku numer (...) przy ulicy (...) w B. stanowi przedmiot odrębnej własności S. F.. (bezsporne k. 3, 57v) W lokalu tym zamieszkiwał S. F.wraz z K.
K.i córkami E. F.oraz M. F.. Z powodu nieporozumień rodzinnych w 2010 roku pozwana K. K. wyprowadziła się z lokalu i wyjechała do pracy do Wielkiej Brytanii. Następnie w kwietniu 2012 roku z lokalu wyprowadziła się M. F., a w lipcu 2012 roku E. F., które również wyjechały do Wielkiej Brytanii i podjęły tam pracę. Do czasu wyprowadzenia się z lokalu E. F. pozwane uiszczały wszystkie opłaty z nim związane. Po ich wyprowadzeniu się pozwany S. F. zaniechał tego obowiązku. (dowody: rozliczenia odsetek k. 5, 19 zestawienie należności k. 6, pisma k. 20, 21, zaświadczenia o zatrudnieniu k. 33, 68-73, zeznania pozwanej E. F. k.
76) Pozwane nie zgłosiły w Spółdzielni Mieszkaniowej (...) w B.faktu wyprowadzenia się z lokalu. Stosownego zgłoszenia nie dokonał również jego właściciel. Do chwili obecnej pozwane posiadają stałe zameldowanie w lokalu. (dowody: zaświadczenie o zameldowaniu k. 7, wydruki z bazy PESEL – SAD k. 60-65, zeznania pozwanej E. F. k.
76) W styczniu 2013 roku pozwany S. F. wniósł o rozłożenie mu przez powódkę zadłużenia w opłatach za lokal powstałych po wyprowadzeniu się pozwanych na raty, na co powódka wyraziła zgodę. Pozwany nie wywiązał się jednak z zawartej ugody, nie opłacał również bieżących należności na rzecz powodowej Spółdzielni. Pismami z 13 marca 2014 roku powódka wezwała pozwanych do zapłaty należności za lokal. Jedynie wezwanie skierowane do S. F. zostało odebrane. (dowody: wezwania do zapłaty z z.p.o. k. 15-18, 22-23).
Sąd zważył, co następuje:
Ustaleń faktycznych w niniejszej sprawie Sąd dokonał na podstawie bezspornych twierdzeń stron oraz dowodów z dokumentów w postaci: rozliczeń (k. 5, 19), zestawienia (k. 6), zaświadczenia o zameldowaniu (k. 7), wezwań do zapłaty z z.p.o. (k. 15-18, 22-23), pism (k. 20, 21), zaświadczeń o zatrudnieniu (k. 33, 68-71), wydruków z bazy PESEL – SAD (k. 60-65) oraz dowodu z zeznań pozwanej E. F. (k. 76). Dowody te są ze sobą zgodne i tworzą spójny obraz stanu faktycznego, a w trakcie postępowania nie ujawniły się okoliczności przeczące ich autentyczności lub wiarygodności osób je sporządzających.
Zeznania pozwanej E. F. Sąd uznał za wiarygodne, gdyż nie pozostają one w sprzeczności z materiałem dowodowym z dokumentów zebranych w sprawie. Fakt wyprowadzenia się przez pozwane z lokalu przed dniem powstania zaległości w opłatach na rzecz powódki potwierdzają dokumenty związane z ich zatrudnieniem w Wielkiej Brytanii oraz fakt nie odebrania kierowanych do nich wezwań do zapłaty. Powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie. Zgodnie z art. 4 ust. 2, 6 i 6 1 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 roku o spółdzielniach mieszkaniowych (t.j.
Dz. U. z 2013 r., poz. 1222) członkowie spółdzielni będący właścicielami lokali są obowiązani uczestniczyć w pokrywaniu kosztów związanych z eksploatacją i utrzymaniem ich lokali, eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości wspólnych, eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości stanowiących mienie spółdzielni przez uiszczanie opłat zgodnie z postanowieniami statutu. Za opłaty te odpowiadają solidarnie z członkami spółdzielni, właścicielami lokali niebędącymi członkami spółdzielni lub osobami niebędącymi członkami spółdzielni, którym przysługują spółdzielcze własnościowe prawa do lokali, osoby pełnoletnie stale z nimi zamieszkujące w lokalu, z wyjątkiem pełnoletnich zstępnych pozostających na ich utrzymaniu, a także osoby faktycznie korzystające z lokalu.
Odpowiedzialność tych osób, ogranicza się do wysokości opłat należnych za okres ich stałego zamieszkiwania lub faktycznego korzystania z lokalu. W sprawie bezspornym było, że pozwanym nie przysługuje bezpośrednio żadne prawo do lokalu mieszkalnego przy ulicy (...) w B.. Pozwane we wniesionym sprzeciwie wniosły o oddalenie wobec nich powództwa wskazując, że w okresie, w którym powstały należności z tytułu opłat na rzecz powodowej Spółdzielni, nie zamieszkiwały w tym lokalu ani nie korzystały z niego w żaden sposób. Powodowa Spółdzielnia nie zaprzeczyła temu twierdzeniu, wskazała jedynie, że pozwane są nadal zameldowane w lokalu i w Spółdzielni nie zgłoszono faktu ich wyprowadzenia się, a opłaty były naliczane przy uwzględnieniu zamieszkiwania pozwanych w lokalu.
W ocenie Sądu argumenty podnoszone przez Spółdzielnię, wobec jasnej treści art. 4 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych, nie przemawiają za zasadnością powództwa wniesionego wobec pozwanych. Art. 4 ust. 6 1 uzależnia wprost solidarną odpowiedzialność osób pełnoletnich zamieszkujących z właścicielem lokalu od stałego zamieszkiwania w nim lub faktycznego korzystania z lokalu. Należy podkreślić, iż jest to przepis szczególny, w jego braku bowiem Spółdzielnia mogłaby dochodzić opłat za lokale jedynie od osób, którym przysługiwałyby do niech prawa.
Jako przepis szczególny nie może więc być interpretowany rozszerzająco, zwłaszcza w przypadku, gdy jego wykładnia językowa daje jasny i jednoznaczny wynik interpretacji. O solidarnej odpowiedzialności osób, które faktycznie w lokalu nie zamieszkują i z niego nie korzystają nie może więc przesądzać ani fakt zameldowania w nim, ani brak zgłoszenia ich wyprowadzenia się z lokalu w administracji Spółdzielni. Ta ostatnia okoliczność może ewentualnie przesądzać, przy uwzględnieniu zapisów statutów i regulaminów, o obciążenia częścią opłat osoby, której przysługuje prawo do lokalu, nie zaś osób które tego prawa nie mają i faktycznie w nim nie zamieszkują, ani z niego nie korzystają.
Wobec powyższego, na podstawie art. 4 ust. 2, 6 i 6 1 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych a contrario powództwo, w części objętej sprzeciwem, uległo oddaleniu. O kosztach procesu orzeczono w myśl zasady odpowiedzialności za jego wynik (art. 98 k.p.c.). Ponieważ pozwane, które proces wygrały, nie wniosły o zasądzenie na swoją rzecz tych kosztów (k. 76v), a z akt sprawy nie wynika fakt ich poniesienia, brak orzeczenia w tym przedmiocie w sentencji wyroku.