Legislator Case Law & Legislation
IX Ka 1550/14 AI generated

Court allows fine for drug trafficking profit motive despite suspended prison sentence, citing Art. 33 of Criminal Code.

Case Number IX Ka 1550/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The appellate court overturned the first-instance judgment regarding the fine and its offset against the suspended prison sentence. The defendant was convicted of possessing psychotropic substances and trafficking them for profit, while the prosecutor appealed the lack of a fine. The court ruled that because the trafficking act was committed for financial gain, a fine under Article 33 of the Criminal Code was mandatory and could not be replaced by the offset provision in Article 71. Consequently, the court imposed a fine alongside the suspended prison term and declared part of the fine paid. The remaining parts of the first-instance verdict were upheld.

Legislator headnote

AI generated

Art. 33 § 2 k.k.; Art. 71 § 1 k.k.: When a crime is committed for the purpose of obtaining pecuniary gain, a fine must be imposed under Article 33, and the offset provision of Article 71 cannot be applied if a prison sentence is suspended.

Keywords

AI generated
drug trafficking pecuniary gain suspended sentence fine imposition Criminal Code offset provision appellate review

Cited Legislation

AI generated
Art. 33 § 1, 2 and 3 of the Criminal Code
na podstawie art. 33 § 1, 2 i 3 kk za czyn z pkt II aktu oskarżenia,a kwalifikowany jako przestępstwo z art.
Art. 63 § 1 of the Criminal Code
na podstawie art. 63 § 1 kk zalicza oskarżonej M.
Art. 45 § 1 of the Criminal Code
na podstawie art. 45 § 1 kk w związku ze skazaniem za czyn z art.
Art. 71 § 1 of the Criminal Code
uchyla rozstrzygnięcie zawarte w pkt VII, a tyczące orzeczenia grzywny z art. 71 § 1 kk oraz rozstrzygnięcie zawarte w pkt VIII dotyczące zaliczenia na poczet wyżej wymienionej grzywny okresu rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie;
Art. 437 § 1 and 2 of the Code of Criminal Procedure
Z powyższych przyczyn, uznając apelację prokuratora za zasadną, sąd odwoławczy na podstawie art. 437 § 1 i 2 kpk zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że uchylił rozstrzygnięcia zawarte w jego punkcie VII i VIII, orzekł w stosunku do oskarżonej na podstawie art.
Art. 624 § 1 of the Code of Criminal Procedure
na rzecz Skarbu Państwa (Sąd Rejonowy w Kielcach) kwotę 1.000 zł z tytułu kosztów sądowych w tym kwotę 420 zł z tytułu opłaty oraz na podstawie art. 624 § 1 kpk zwalnił ją od ponoszenia kosztów sądowych w pozostałej części.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IX Ka 1550/14

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 30 grudnia 2014 roku Sąd Okręgowy w Kielcach IX Wydział Karny-Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: SSO Zbigniew Karamara Sędziowie: SSO Aleksandra Babilon-Domagała (spr.) SSO Anna Szeliga Protokolant: st. sekr. sądowy Anna Misztal przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Kielcach Wiesława Nowaka po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2014 roku sprawy M. D. oskarżonej o przestępstwa z art. 59 ust. 1 ustawy z 29 lipca 2005r o przeciwdziałaniu narkomanii i inne na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Kielcach z dnia 22 lipca 2014 roku sygn. akt IX K 310/14 I. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że:

1. uchyla rozstrzygnięcie zawarte w pkt VII, a tyczące orzeczenia grzywny z art. 71 § 1 kk oraz rozstrzygnięcie zawarte w pkt VIII dotyczące zaliczenia na poczet wyżej wymienionej grzywny okresu rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie;

2. na podstawie art. 33 § 1, 2 i 3 kk za czyn z pkt II aktu oskarżenia,a kwalifikowany jako przestępstwo z art. 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, obok orzeczonej w pkt III kary pozbawienia wolności wymierza oskarżonej M. D. także karę grzywny w rozmiarze 120 (sto dwadzieścia) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 (dziesięć) złotych;

3. na podstawie art. 63 § 1 kk zalicza oskarżonej M. D. na poczet orzeczonej kary grzywny okres jej zatrzymania w dniach 14 i 15 stycznia 2014 roku i uznaje grzywnę za wykonaną do wysokości 4 (czterech) stawek dziennych;

4. na podstawie art. 45 § 1 kk w związku ze skazaniem za czyn z art. 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii (pkt III) orzeka wobec oskarżonej M. D. środek karny w postaci przepadku równowartości osiągniętej przez oskarżoną korzyści majątkowej w kwocie 30 (trzydziestu) złotych;

5. zasądza od oskarżonej M. D. na rzecz Skarbu Państwa kwotę 540 (pięćset czterdzieści) złotych tytułem opłaty od wymierzonych kar za obie instancje; II. w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; III.zwalnia oskarżoną M. D. od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa wydatków należnych za postępowanie odwoławcze. Sygn.akt IX Ka 1550/14

UZASADNIENIE

M. D. oskarżona została o to, że:

1. w dniu 14 stycznia 2014 r. w K. wbrew przepisom ustawy posiadała znaczną ilość substancji psychotropowej w postaci amfetaminy w ilości 52,849 gramów, tj. o przestępstwo z art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii, 2. w dniu 12 stycznia 2014 r. w K. w celu osiągnięcia korzyści majątkowej udzieliła nieustalonej osobie substancji psychotropowej w postaci amfetaminy w ilości l grama za kwotę 30 zł, tj. o przestępstwo z art. 59 ust. l ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii. Sąd Rejonowy w Kielcach wyrokiem z dnia 22 lipca 2014r. w sprawie sygn. akt IX K 310/14 orzekł, co następuje:

I. oskarżoną M. D. uznał za winną popełnienia czynu zarzucanego jej w pkt l aktu oskarżenia, stanowiącego przestępstwo z art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (j.t. Dz.U. 2012. 124 ze zm.) i za to na podstawie art. 62 ust. 2 w/w ustawy wymierzył jej karę l roku pozbawienia wolności; II. na podstawie art. 70 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (j.t. Dz.U. 2012. 124 ze zm.) i art. 44 § 2 kk orzekł wobec oskarżonej M. D. za czyn z pkt l aktu oskarżenia środek karny w postaci przepadku na rzecz Skarbu Państwa dowodów rzeczowych w postaci: proszku koloru białego - amfetaminy - pkt l wykazu dowodów rzeczowych k. 114, wagi elektronicznej - pkt l wykazu dowodów rzeczowych k. 115, dwóch torebek foliowych - pkt 2 wykazu dowodów rzeczowych k. 115, kartki z zapiskami - pkt 4 wykazu dowodów rzeczowych k. 115;

III. oskarżoną M. D. uznał za winną popełnienia czynu zarzucanego jej w pkt 2 aktu oskarżenia, stanowiącego przestępstwo z art. 59 ust. l ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (j.t. Dz.U. 2012. 124 ze zm. ) i za to na podstawie art. 59 ust. l w/w ustawy wymierzył jej karę l roku pozbawienia wolności; IV. na podstawie art. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (j.t. Dz.U. 2012. 124 ze zm.) orzekł wobec oskarżonej M. D. za czyn z pkt 2 aktu oskarżenia środek karny w postaci nawiązki w wysokości 500 zł na rzecz Stowarzyszenia (...) w K. z przeznaczeniem na cele zapobiegania i zwalczania narkomanii;

V. na podstawie art. 85 kk i art. 86 § 1 kk orzeczone w pkt I i III kary pozbawienia wolności połączył i jako łączną wymierzył oskarżonej M. D. karę l roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności; VI. na podstawie art. 69 § 1 i 2 kk i art. 70 § 1 pkt l kk wykonanie orzeczonej w pkt V kary łącznej pozbawienia wolności wobec oskarżonej M. D. warunkowo zawiesił na okres 4 lat próby; VII. na podstawie art. 71 § 1 kk i art. 33 § l i 3 kk orzekł wobec oskarżonej karę 120 stawek dziennych grzywny przy ustaleniu wysokości jednej stawki na kwotę 10 zł;

VIII. na podstawie art. 63 § l kk zaliczył oskarżonej M. D. na poczet wymierzonej jej w pkt. VII kary grzywny okres 2 dni zatrzymania w dniach 14 i 15 stycznia 2014 r. i uznał tą karę za wykonaną do wysokości 4 stawek dziennych; IX. na podstawie art. 627 kpk, art. 616 § l pkt l i § 2 pkt l i 2 kpk zasądził od oskarżonej M. D. na rzecz Skarbu Państwa (Sąd Rejonowy w Kielcach) kwotę 1.000 zł z tytułu kosztów sądowych w tym kwotę 420 zł z tytułu opłaty oraz na podstawie art. 624 § 1 kpk zwalnił ją od ponoszenia kosztów sądowych w pozostałej części.

Apelację od powyższego orzeczenia wywiódł prokurator, który zaskarżył wyrok w całości na niekorzyść oskarżonej i zarzucił: I. obrazę przepisu prawa materialnego, a to art. 71 § l kk poprzez jego zastosowanie przy orzekaniu kary grzywny wobec oskarżonej M. D. i orzeczenie w pkt. VII wyroku grzywny akcesoryjnej obok warunkowo zawieszonej kary łącznej pozbawienia wolności, przy jednoczesnym ustaleniu, że oskarżona M. D. przypisanego jej w pkt. III wyroku czynu dopuściła się działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej i taką korzyść w kwocie 30 zł osiągnęła, co implikowało konieczność orzeczenia kary grzywny jako kary kumulatywnej -obok kary pozbawienia wolności - na podstawie art. 33 § 2 kk, II. obrazę przepisu prawa materialnego, a to art. 45 § l kk poprzez jego niezastosowanie podczas gdy ustalono, że oskarżona M.

D. osiągnęła z popełnienia przestępstwa przypisanego jej w pkt. III wyroku, kwalifikowanego jako występek z art. 59 ust. l ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii, korzyść majątkową w postaci pieniędzy w kwocie 30 zł, co obligowało Sąd do orzeczenia przepadku osiągniętej przez oskarżoną M. D. korzyści majątkowej. W oparciu o tak sformułowane zarzuty wniósł skarżący o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez orzeczenie wobec oskarżonej M. D. w miejsce grzywny akcesoryjnej orzeczonej w pkt. VII wyroku kary grzywny kumulatywnej na podstawie art. 33 § 2 kk w wymiarze identycznym jak orzeczony przez Sąd Rejonowy oraz orzeczenie obligatoryjnego środka karnego w postaci przepadku osiągniętej przez M.

D. korzyści majątkowej w kwocie 30 zł.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja wniesiona przez oskarżyciela publicznego okazała się zasadna, co skutkowało zmianą zaskarżonego wyroku w sposób opisany w orzeczeniu sądu odwoławczego. Na wstępie zaznaczyć należy, iż ustalenia faktyczne poczynione przez Sąd I instancji oraz przyjęta kwalifikacja prawna przypisanych podsądnej występków, nie budzą wątpliwości w świetle zgromadzonych w postępowaniu dowodów i argumentacji przytoczonej w pisemnych motywach rozstrzygnięcia przez orzekający sąd. Żadna ze stron w tej części nie podniosła przeciwko wyrokowi jakichkolwiek zarzutów, brak było również podstaw do ingerencji w tym zakresie, której dokonać by miał sąd odwoławczy z urzędu.

Niezależnie jednak od powyższego, rację przyznać należy prokuratorowi, który podniósł, iż doszło przy wyrokowaniu do obrazy przepisów prawa materialnego, a to art. 45 § 1 kk i art. 71 § 1 kk. Obraza prawa materialnego to uchybienie polegające m.in. na niezastosowaniu przepisu prawa, który obiektywnie winien zostać w wyroku przyjęty, lub na wadliwym zastosowaniu przepisu o charakterze materialnym, którego w danej sprawie ( sytuacji procesowej ), zastosować sąd nie powinien. I tak, zasadnie zarzucił skarżący, iż skazując podsądną M.

D. za czyn kwalifikowany z art. 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, a więc występek polegający na udzieleniu, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, nieustalonej osobie substancji psychotropowej ( amfetaminy ) za kwotę 30 złotych, winien był orzekający sąd orzec wobec wymienionej obligatoryjny środek karny w postaci przepadu równowartości osiągniętej korzyści ( ale nie przepadek samej korzyści, bowiem w sprawie nie zabezpieczono owej kwoty 30 zł. pochodzącej z transakcji ), co wynika wprost z treści art. 45 § 1 kk.

Wymienionego środka karnego Sąd Rejonowy nie orzekł, co zresztą sam zauważył i czemu dał wyraz w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku. W tej sytuacji w powołanej części oczywiście słusznie uchybienie powyższe wskazał skarżący w treści apelacji i zasadnie domagał się stosownej korekty wyroku. Uprawnionym pozostawał także dalszy zarzut sformułowany w środku odwoławczym, a to, że niedopuszczalnym było w sprawie niniejszej zastosowanie art. 71 § 1 kk, jako podstawy prawnej dla wymierzenia oskarżonej kary grzywny. Grzywna na podstawie wymienionego przepisu orzeczona być może tylko wówczas, gdy brak jest innej podstawy dla jej wymierzenia, i to zarówno jako kary samoistnej, jak i kary obok kary pozbawienia wolności, co wynika wprost z treści normy zawartej w art. 71 kk.

W tym stanie rzeczy, jeśli wśród przypisanych sprawcy przestępstw choćby jedno zagrożone jest karą grzywny lub grzywnę taką wymierzyć można było w oparciu o przepis inny niż art. 71 § 1 kk, zaś równocześnie wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności zawieszono, brak jest podstaw do stosowania art. 71 § 1 kk. W sprawie niniejszej taka właśnie sytuacja miała miejsce, bowiem oprócz przestępstwa z art. 62 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, przypisał Sąd I instancji Monice D. także przestępstwo z art. 59 ust. 1 cytowanej ustawy, popełnione w celu osiągnięcia korzyści majątkowej.

E., mimo, że za ten czyn ustawodawca co do zasady przewidział tylko karę pozbawienia wolności, to jednak wymierzenie obok tej kary również grzywny było i jest możliwe na podstawie przepisów kodeksu karnego, tj. art. 33 § 2 kk, który stanowi, że sąd może wymierzyć grzywnę obok kary pozbawienia wolności, jeśli sprawca dopuścił się czynu w celu osiągnięcia korzyści majątkowej lub gdy korzyść majątkową osiągnął. Skoro więc podsądna dokonała odpłatnego udzielenia narkotyku innej osobie i działała w celu osiągnięcia korzyści i przy tym korzyść majątkową uzyskała, brak było podstaw z jednej strony do zaniechania orzekania grzywny za czyn z art. 59 ust.1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z drugiej zaś do orzekania grzywny na podstawie art. 71 § 1 kk przy warunkowym zawieszeniu wykonania kary łącznej pozbawienia wolności orzeczonej w związku z połączeniem kar jednostkowych za oba przypisane M.

D. występki. Z powyższych przyczyn, uznając apelację prokuratora za zasadną, sąd odwoławczy na podstawie art. 437 § 1 i 2 kpk zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że uchylił rozstrzygnięcia zawarte w jego punkcie VII i VIII, orzekł w stosunku do oskarżonej na podstawie art. 33 § 1, 2 i 3 kk karę grzywny w rozmiarze 120 stawek dziennych przy ustaleniu wysokości jednej stawki na 10 złotych obok kary pozbawienia wolności za czyn z pkt. II aktu oskarżenia oraz w związku ze skazaniem za to przestępstwo orzekł na podstawie art. 45 § 1 kk wobec podsądnej środek karny w postaci przepadku równowartości osiągniętej korzyści majątkowej w kwocie 30 złotych.

Konsekwencją powyższych rozstrzygnięć, było także ponowne zaliczenie na poczet nowej kary grzywny okresu zatrzymania M. D. w dniach 14 i 15 stycznia 2014r., a także uznanie grzywny za uiszczoną do wysokości 4 stawek dziennych, a wreszcie orzeczenie o nowej opłacie od wymierzonych kar za obie instancje. Ustalając wysokość kary grzywny orzeczonej na podstawie art. 33 kk, stanął sąd odwoławczy na stanowisku, iż wymiar tej kary, de facto w granicach już uprzednio zakreślonych przez Sąd Rejonowy, jest adekwatny do stopnia zawinienia i stopnia społecznej szkodliwości czynu z art. 59 ust.1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, czynić będzie zadość wymogom prewencji przede wszystkim indywidualnej, ale i prewencji generalnej, a przy tym wysokość grzywny dostosowana jest do sytuacji materialnej i rodzinnej oskarżonej.

O kosztach postępowania odwoławczego ( wydatkach ), orzekł Sąd Okręgowy w oparciu o przepis art. 624 § 1 kpk, uznając, iż należy od ich ponoszenia podsądną zwolnić z uwagi na zasady słuszności. SSO A.Babilon – Domagała SSO Z.Karamara SSO A. Szeliga A.W