Court modifies sentence to award 300 PLN compensation to police officer victim for insult, upholding original fine.
Legislator summary
AI generatedThe appellate court modified the lower court's judgment to award the victim 300 PLN in compensation for the insult committed by the defendant. The defendant was originally fined 150 PLN but received no compensation despite the victim's timely request. The court ruled that the lower court violated the law by failing to order compensation, which is mandatory when requested by the victim.
Legislator headnote
AI generatedArt. 46 § 1 k.k.; Art. 49a k.p.k.: The court must order compensation for harm if the victim requests it within the statutory period, and failure to do so constitutes a violation of the law.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt IX Ka 1476/14
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 grudnia 2014 roku Sąd Okręgowy w Kielcach IX Wydział Karny-Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: SSO Wojciech Arczyński Protokolant: st.sekr.sądowy Dorota Ziółkowska przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Kielcach Jerzego Piwko po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2014 roku sprawy M. S. oskarżonego o przestępstwo z art. 226 § 1 k.k. na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Busku Zdroju z dnia 22 września 2014 roku sygn. akt II K 344/14 I. zmienia zaskarżony wyrok i na zasadzie art. 46 § 1 kk orzeka od M. S. na rzecz pokrzywdzonego D. O. zadośćuczynienie za doznaną krzywdę w kwocie 300 (trzysta) złotych; II. w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; III. zasądza od M. S. na rzecz Skarbu Państwa kwotę 20 (dwadzieścia) złotych tytułem wydatków poniesionych w postępowaniu odwoławczym. Sygn. akt IX Ka 1476/14
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Busku – Zdroju wyrokiem z dnia 22 września 2014 roku sygn. akt. II K 344/14 uznał oskarżonego M. S. winnym tego, że w dniu 28 czerwca 2014 roku w B., w woj. (...) używając słów powszechnie uznanych za obelżywe znieważył funkcjonariusza Komendy Powiatowej Policji w B. aspiranta D. O. podczas i w związku z wykonywaniem przez niego obowiązków służbowych i kwalifikując ten czyn jako występek z art. 226 § 1 kk na mocy tegoż przepisu w związku z art. 33 § 1 i 3 kk wymierzył mu karę 100 stawek dziennych grzywny ustalając wysokość 1 stawki dziennej grzywny na kwotę 15 złotych; zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa 220 zł tytułem kosztów sądowych.
Apelację od tego wyroku wywiódł Prokurator Rejonowy w Busku – Zdroju zarzucając obrazę przepisów prawa materialnego, a mianowicie art. 46 § 1 kk, wskutek nie orzeczenia przez Sąd Rejonowy w Busku – Zdroju zadośćuczynienia na rzecz pokrzywdzonego D. O. w kwocie 300 złotych, pomimo tego, że pokrzywdzony w dniu 28 czerwca 23014 roku złożył wniosek o orzeczenie przez Sąd zadośćuczynienia w tej kwocie i wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez orzeczenie wobec oskarżonego obowiązku zapłatę na rzecz pokrzywdzonego zadośćuczynienia za doznaną krzywdę w kwocie 300 złotych.
Sąd Okręgowy zważył co następuje. Apelację uznać należy za zasadną. Nie budzi wątpliwości prawidłowość poczynionych przez Sąd Rejonowy ustaleń dotyczących okoliczności będącego przedmiotem osądu zdarzenia i analiza dowodów będąca podstawą tych ustaleń. Za prawidłową również uznać należy ocenę prawną czyni oskarżonego i orzeczenie traktujące o wymierzonej karze zasadniczej. Skarżący żadnego z tych elementów nie kwestionuje. Apelacja zasadnie zauważa, iż pokrzywdzony D. O. złożył w terminie przewidzianym przepisem art. 49a kpk wniosek o zasądzenie na jego rzecz od oskarżonego zadośćuczynienia za doznaną krzywdę w kwocie 300 zł.
Wniosek ten został złożony na etapie postępowania przygotowawczego, a więc przed pierwszym przesłuchaniem pokrzywdzonego na rozprawie głównej. Słusznie także skarżący zauważa, iż w myśl przepisu art. 46 § 1 kk obowiązkiem Sądu jest uwzględnienie tak złożonego wniosku i zasądzenie zadośćuczynienia, co oznacza, że nie zasądzając zadośćuczynienia na rzecz pokrzywdzonego Sąd Rejonowy postąpił wbrew wymogom cytowanego przepisu. Dla samej zasady zasadności zadośćuczynienia nie ma w tym przypadku żadnego znaczenia, że pokrzywdzony jest policjantem którego cechuje wysoka odporność psychiczna na ustalone w sprawie zachowanie oskarżonego.
Ponieważ żądana przez pokrzywdzonego kwota w okolicznościach rozpatrywanego przypadku nie jest wygórowana i nie pozostaje w dysproporcji do natężenia złej woli wynikającego z zachowania oskarżonego Sąd Okręgowy w żądanej wysokości zadośćuczynienie zasądził uwzględniając tym samym wniosek apelacji. Z tych przyczyn na zasadzie art. 437 § 1 kpk zaskarżony wyrok został zmieniony, a wydatki za postępowanie odwoławcze zostały zasądzone na zasadzie art. 626 § 1 art. 627 kpk. SSO Wojciech Arczyński MĆ