Construction contract dispute where defendant failed to prove deductions for delays or material theft, resulting in plaintiff's payment claim being allowed.
Legislator summary
AI generatedThe court ordered the defendant to pay the plaintiff 115,600 PLN for construction services rendered under a 2010 agreement. The defendant argued for deductions based on alleged delays and unauthorized removal of soil, but failed to provide conclusive evidence to support these claims. Consequently, the court rejected the defendant's defenses and awarded the full claim plus costs, applying the principle that the burden of proof for deductions lies with the party claiming them.
Legislator headnote
AI generatedArt. 6 k.c.; Art. 229 k.p.c.; Art. 481 k.c.; Art. 98 § 1, 3 k.p.c.; Art. 108 k.p.c.; If a party claims a deduction from a debt, they bear the burden of proving the facts justifying it; failure to do so results in the claim being upheld.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt VI GC 192/14
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 grudnia 2014r. Sąd Okręgowy w Rzeszowie VI Wydział Gospodarczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Beata Hass-Kloc Protokolant: st. sekr. sądowy Joanna Kościak po rozpoznaniu w dniu 08 grudnia 2014r. w Rzeszowie na rozprawie sprawy z powództwa: P. P. (1) prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą Firma (...) P. P. (2) przeciwko: (...) Sp. z o.o. w R. o zapłatę I. zasądza od pozwanego (...) Sp. z o.o. w R. na rzecz powoda P. P. (1) kwotę 115.600,00 zł (słownie: sto piętnaście tysięcy sześćset złotych) z ustawowymi odsetkami od dnia 10 lutego 2013r. do dnia zapłaty, II. zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 7.952,00 zł (słownie: siedem tysięcy dziewięćset pięćdziesiąt dwa złote) tytułem zwrotu kosztów procesu, w tym kwotę 3.617,00 zł (słownie: trzy tysiące sześćset siedemnaście złotych) tytułem kosztów zastępstwa procesowego w sprawie, III. nakazuje zwrócić powodowi i pozwanemu niewykorzystane zaliczki w kwotach po 300,00 zł (słownie: trzysta złotych) po uprawomocnieniu się orzeczenia.
Sygn. akt VI GC 192/14
UZASADNIENIE
wyroku z dnia 18 grudnia 2014r. Pozwem z dnia 30 marca 2014 r. powód P. P. (1) prowadzący działalność gospodarczą pod firmą Firma (...) P. P. (1) w W. wniósł o orzeczenie nakazem zapłaty w postępowaniu nakazowym, że pozwany (...) Sp. z o.o. ma zapłacić na jego rzecz kwotę 115.600,00 zł wraz z odsetkami ustawowymi od dnia 10.02.2013r do dnia zapłaty oraz kosztów postępowania sądowego wraz z kosztami zastępstwa procesowego oraz z opłatą skarbową od pełnomocnictwa zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami. W uzasadnieniu powyższego powód wskazał, iż w zakresie prowadzonej działalności gospodarczej zawarł w dniu 29 września 2010r. z pozwanym umowę o roboty budowlane.
Dochodzone w niniejszym postępowaniu roszczenie wynika z tej umowy – jest to zapłata wynagrodzenia za wykonane roboty na podstawie wystawionej faktury VAT z dnia 11.12.2012r W sprzeciwie od nakazu zapłaty pozwany (...) Sp. z o.o. w P. wniosła o oddalenie powództwa oraz zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów procesu ( k- 41-46). W pisemnych motywach pozwany wskazał, iż roboty budowlane prowadzone przez powoda zostały wykonywane w sposób wadliwy. Ponadto zarzucił ,że zgodnie zaś z postanowieniami umowy pozwany naliczył i potrącił kary umowne: - w kwocie 93.426,66 zł na podstawie par 12 pkt 1 umowy jako kara umowna za zwłokę w terminowym wykonaniu umowy , - w kwocie 201.600,00 zł jako roszczenia z tytułu przywłaszczonego przez powoda 4200 m 3 materiału gruntowego stanowiącego własność pozwanego.
W dalszych pismach procesowych strony podtrzymały swoje żądania ( powód k- 78-86, pozwany k- 120-123). Bezspornym w sprawie było: W dniu 29 września 2010r. w P. w/w strony zawarły umowy nr (...) o roboty budowlane. Wykonawca tj. powód przyjął do wykonania ocieplenia budynku –elewacji zewnętrznej w budynku nr (...) oraz ,że powód prace objęte przedmiotem tej umowy wykonał. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Termin zakończenia robót ustalony został na dzień 31 sierpnia 2011r. Strony ustaliły, iż za wykonanie przedmiotu niniejszej umowy pozwany zapłaci wstępne wynagrodzenie w wysokości brutto 215.600,00 zł. ( § 5 pkt 1umowy).
Rozliczenie za wykonanie robót nastąpi fakturami częściowymi po protokolarnym odbiorze bez zastrzeżeń , zaś ostateczne rozliczenie nastąpi na podstawie faktury końcowej wystawionej przez powoda w terminie 14 dni po odbiorze końcowym (§ 5 pkt 3 umowy). W § 12 pkt 1 umowy strony ustaliły także, iż kary umowne będą naliczane m.in. w następujących wypadkach i wysokościach, które powód zapłaci pozwanemu - za zwłokę w wykonaniu robót poza terminy określone w harmonogramie realizacji inwestycji w wysokości 0,1 % za każdy dzień zwłoki.
W dniu 17 czerwca 2011r. strony zawarły aneks do powyższej umowy zgodnie, z którym zakończenie prac ma nastąpić - w dniu 31 sierpnia 2011r. (dowód: umowa z dnia 29 .09. 2010r. k. 17-21, aneks do umowy k. 22). W dniu 11.12.2012r został podpisany protokół odbioru wykonanych robót gdzie stwierdzono ,że roboty zostały wykonane zgodnie z umową w 100% na wartość 215.600,00 zł. Powód wykonał przedmiot w/w umowy zgodnie z terminem określonym w aneksie do umowy tj. do dnia 31.08.2011r Na podstawie zawartej przez strony umowy powód wystawił na rzecz pozwanego fakturę VAT końcową nr (...) na kwotę 115.600,00 zł. (dowód: faktura VAT nr (...) k. 25, protokół odbioru z dnia 11.12.2012r k. 23-24, zeznania świadków :
T. P. k- 137v, J. S. k- 137, J. S. (2) k- 137 , N. B. k- 136v zeznania powoda k- 126v ). Pismem z dnia 5.03.2014r powód wezwał pozwanego o zapłatę kwoty 115.600,00 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 10.02.2013r. ( dowód: pismo z dnia 5.03.2014r k- 26). W piśmie z dnia 16.04.2914r grudnia 2010r.pozwany oświadczyła, iż potrąca kwotę naliczonej z tytułu przywłaszczenia humusu w ilości 4.000 m 3 w wysokości 201.600,00 zł i wystawiając notę obciążeniową na w/w kwotę. (dowód: pismo z dnia 16 .04. 2014r. k. 49, nota obciążeniowa k- 50).
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie powołanych powyżej dowodów. Sąd dał wiarę dowodom z dokumentów przedstawionych przez strony. Ich wiarygodność i autentyczność nie budziła wątpliwości Sądu, ani nie była także kwestionowana przez strony niniejszego postępowania, gdyż każda z nich swoje żądania opierał na wskazanych dokumentach. Sąd dał wiarę w całości zeznaniom świadków : T. P., J. S., J. S. (2) i N. B. (2) albowiem ich zeznania tworzyły spójną i logiczną całość, były spontaniczne i konkretne.
Twierdzenia zawarte w ich zeznaniach znalazły potwierdzenie w zgromadzonej dokumentacji. Ponadto, strony w toku postępowania nie kwestionowały wypowiedzi wymienionych świadków, a Sąd dopatrzył się podstaw podważających ich wiarygodność. Sąd nie uwzględnił zeznań pozostałych świadków tj. A. K. , J. K., J. K., A. M.-G. w takim zakresie w jakim nie znalazły one potwierdzenie w ustaleniach faktycznych sprawy. Szczególnie w zakresie w jakim dotyczyły one zagarnięcia ziemi przez powoda , wad w wykonanych przez powoda robót jak i nie dotrzymania terminu wykonania robót.
Ocenę w tym zakresie Sąd dokona w poniższych rozważaniach prawnych . W tym miejscu należy jedynie zaznaczyć ,że zeznania świadków oraz zeznania strony pozwanej nie mają oparcia w dokumentach szczególnie treści protokołu odbioru robót tego ,że oprócz pisma z dnia 16.04.2014r sporządzonego już po wniesieniu pozwu pozwany w żadnym innym dokumencie nie podnosił powyższych okoliczności , ani ich nie zarzucał powodowi gdy ten wzywał pozwanego o zapłatę wynagrodzenia za wykonane prace. Poza tym świadkowi ci nie potrafili podać konkretnych szczegółów rzekomego zaboru ziemi przez powoda , a podane przez nich okoliczności w żaden sposób nie można było zweryfikować szczególnie ,że pozwany w/w piśmie z dnia 16.04.2014r nie podaje ani kiedy , choćby w przybliżeniu ten zabór miał nastąpić ,ani w jaki sposób.
Ponadto w samej nocie obciążeniowej podaje ,że jest to ilość 4.200 m 3 , a w przywołanym piśmie ,że jest to około 4000 m 3.
Sąd Okręgowy mając na uwadze powyższe zważył, co następuje:
W ocenie Sądu powództwo jest zasadne i zasługuje uwzględnienie. W niniejszej sprawie sporne były wierzytelności przedstawione przez pozwanego do potrącenia oraz termin zakończenia prac przez powoda; a także wadliwość prac wykonanych przez powoda. Oceniając powyższe należy na wstępie podnieść ,że w sprawie mają zastosowanie przepisy Kodeksu cywilnego o umowie o roboty budowlane (art.647 i nast.). W myśl art.647 k.c., przez umowę o roboty budowlane wykonawca zobowiązuje się do oddania przewidzianego w umowie obiektu, wykonanego zgodnie z projektem i z zasadami wiedzy technicznej, a inwestor zobowiązuje się do dokonania wymaganych przez właściwe przepisy czynności związanych z przygotowaniem robót, w szczególności do przekazania terenu budowy i dostarczenia projektu, oraz do odebrania obiektu i zapłaty umówionego wynagrodzenia.
Powód dochodził w niniejszym procesie zapłaty wynagrodzenia za wykonane przez niego prace w zakresie elewacji budynku nr 4 . Trzeba zauważyć, że wysokość tego wynagrodzenia nie była sporna, natomiast proces sądowy dotyczył dokonanego przez pozwanego potrącenia kar umownych za zwłokę w wykonaniu robót na podstawie zawartej umowy i roszczenia za przywłaszczoną ziemię. Podstawą prawną rozstrzygnięć w tych kwestiach są przepisy art. art. 483 § 1 i 484 § 1 i 2 Kodeksu cywilnego. Odnosząc się do potrącenia, stwierdzić należy, iż zgodnie z art.498 k.c., gdy dwie osoby są jednocześnie względem siebie dłużnikami i wierzycielami, każda z nich może potrącić swoją wierzytelność z wierzytelności drugiej strony, jeżeli przedmiotem obu wierzytelności są pieniądze lub rzeczy tej samej jakości oznaczone tylko co do gatunku, a obie wierzytelności są wymagalne i mogą być dochodzone przed sądem lub innym organem państwowym.
Przesłanką zatem skutecznego potrącenia ustawowego jest istnienie dwóch jednorodzajowych, wymagalnych i zaskarżalnych wzajemnych wierzytelności stron względem siebie. W ocenie Sądu Okręgowego wierzytelności pozwanego przedstawione do potrącenia nie zostały przez niego wykazane. Jeśli chodzi o wierzytelności z tytułu kar umownych to należy podnieść ,że należą się one za zwłokę w wykonaniu robót poza terminy określone w harmonogramie realizacji inwestycji . Sam fakt , iż odbiór końcowy wykonanych przez powoda robót odbył się dopiero w dniu 11.12.2012r nie może jednoznacznie wskazywać ,że powód dopuścił się zwłoki w wykonaniu robót i termin umowny na ich zakończenie wyznaczony na dzień 31.08.2011r nie został zachowany.
W treści tegoż protokołu wprost stwierdzono ,że roboty te zostały wykonane zgodnie z umową; a więc z wszystkimi jej postanowieniami . Szczególnie ,że pozwany dopiero w toku tegoż postępowania zarzucił ,że powód nie dotrzymał umownego terminu zakończenia robót. Poza tym pozwany w dniu 11.12.2012r. dokonał odbioru końcowego wszystkich robót, które powód wykonał dla niego na tej inwestycji (dowód: protokoły odbioru końcowego robót: k. 96, 101, umowy o roboty budowalne: nr (...) k. 92-95 i nr (...) k. 98-100). Również okoliczności iż powód dokańczał prace elewacyjne po zamontowaniu drzwi , co obciążało pozwanego i na co powód nie miał wpływu – nie może stanowić ,że powód dopuścił się zwłoki w niedotrzymaniu umownego terminu zakończenia robót.
Podobnie należy ocenić roszczenie dotyczące zaboru humusu przez powoda. Pozwany nie wykazał w sposób jednoznaczny i przekonywujący, że powód mógł samowolnie wywieść z jego działek ponad 4000 m 3 ziemi . Zasady doświadczenia życiowego wskazują ,że powód musiałby tego dokonać przez dłuższy czas i odpowiednim transportem i trudno przyjąć ,że pozwany widząc to pozostawał w całkowitej bezczynności pozwalając na powyższe. Jak już podniesiono nie zarzucił tego powodowi gdy ten wezwał go o zapłatę żądanego w pozwie wynagrodzenia , ani nie zawiadomił o tym organy ścigania.
Poza tym brak jest jednoznacznych, przekonywujących dowodów , przy założeniu ,że powód rzeczywiście wywiózł ziemię należącą do powoda , że było to ilości 4.200 m 3 oraz ,że wartość tej ziemi w tej ilości to kwota 201,600,00 zł. Należy w tym miejscu podnieść ,że zgodnie jednak z zasadą ciężaru udowodnienia faktów z art.6 k.c., ciężar dowodzenia w zakresie potrącenia spoczywa na osobie wywodzącej z tegoż potrącenia skutki prawne. Osobą tą jest strona składająca oświadczenie o potrąceniu. Uzupełniając tą kwestię należy dodać, że fakty w procesie mogą być przyznane przez drugą stronę, co skutkuje brakiem obowiązku ich dowiedzenia (art.229 k.p.c.).
W braku przyznania dowód winien być przeprowadzony zgodnie z przytoczoną zasadą ciężaru dowodzenia. Pozwany nie udowodnił w żaden sposób, iż potrąceniu uległy kwoty wskazane przez niego w sprzeciwie od nakazu zapłaty, choć zgodnie z rozkładem ciężaru dowodu to na nim spoczywało wykazanie powyższej okoliczności. W oparciu o przedstawione powyżej okoliczności Sąd nie uwzględnił zarzutów potrącenia podniesionych przez pozwanego. Sąd nie uwzględnił również zarzutu dotyczący wadliwości wykonania robót przez powoda , albowiem nie wynika z treści protokołu końcowego robót z dnia 11.12.2012r.
Poza tym kwestię postępowania pozwanego w przypadku wad reguluje w/w umowa zawarta między stronami w par 10 i 11. Pozwany nie wskazał w niniejszym procesie ,że te procedury zostały przez niego podjęte w związku z stwierdzonymi wadami. Poza tym pozwany nie podnosił w niniejszej sprawie żadnych roszczeń opartych na przepisach wnikających z rękojmi , albowiem po dokonaniu odbioru końcowego ujawnione wady mogą być rozpoznawane w tym kontekście bądź przez pryzmat art. 471 kc – czego pozwany nie zarzucał. W tej sytuacji dowód z opinii biegłego nie miał znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy ( art. 227 kpc w zw. z art. 233 kpc) i jako taki podlegał oddaleniu ( k- 162).
W oparciu o wskazane powyżej przepisy Sąd zasadził od pozwanej na rzecz powódki kwotę 115.600,00 zł. O odsetkach Sąd orzekł zgodnie z treścią art. 481 k.c., który stanowi, że jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności za które dłużnik nie ponosi odpowiedzialności. O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c. i 108 kpc zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu.
ZARZĄDZENIE 1(...): - (...), 2.(...)