Legislator Case Law & Legislation
IV U 630/14 AI generated

Social Security Court dismisses refund claim for pension paid to cohabitant upon recipient's death.

Case Number IV U 630/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Social Security Court dismissed the appellant's request to recover the pension paid to her after her cohabitant's death. The appellant argued she was authorized to receive the payment, but the Social Security Institution contended the money was paid to the wrong person. The court ruled that under postal law, delivering the check to the adult cohabitant at the shared address constituted valid payment to the deceased, thus no refund was required.

Legislator headnote

AI generated

Art. 138 ust. 1, 3 ustawy emerytalnej; Art. 37 ust. 2 pkt 3 Prawa pocztowego: Payment to a cohabiting adult at the deceased's address constitutes valid payment to the deceased, precluding a refund obligation.

Keywords

AI generated
pension refund obligation death of pensioner postal delivery rules cohabitation rights Social Security Institution valid payment deemed unjust enrichment claim

Cited Legislation

AI generated
Art. 101 pkt 2 ustawy emerytalnej
Trzeba wobec tego wyjaśnić, że śmierć osoby uprawnionej do emerytury powoduje ustanie prawa do świadczenia, co wynika z art. 101 pkt 2 ustawy emerytalnej, przy czym zgodnie z art.
Art. 136a ustawy emerytalnej
101 pkt 2 ustawy emerytalnej, przy czym zgodnie z art. 136a tej ustawy wstrzymanie wypłaty świadczenia następuje od miesiąca przypadającego po miesiącu, w którym rencista zmarł.
Art. 130 ust. 2 ustawy emerytalnej
Jak wynika z art. 130 ust.
Art. 138 ust. 1, 3 ustawy emerytalnej
W przypadku skutecznie dokonanej wypłaty świadczenia za miesiąc, w którym rencista zmarł, jedynie świadczenia wypłacone za miesiące przypadające po miesiącu, w którym nastąpiła śmierć świadczeniobiorcy, mogłyby mieć charakter świadczeń wypłaconych nienależnie, o których stanowi art. 138 ust.
Art. 37 ust. 1, ust. 2 pkt 3 i ust. 5 ustawy z dnia 23 listopada 2012r. Prawo pocztowe
Zgodnie z kolei z art. 37 ust. 1, ust. 2 pkt 3 i ust. 5 ustawy z dnia 23 listopada 2012r. Prawo pocztowe (Dz.U.
Art. 477 14§2 k.p.c.
Mając powyższe na uwadze Sąd, stosownie do art. 477 14§2 kpc, zmienił zaskarżoną decyzję i ustalił, że skarżącej nie obciąża obowiązek zwrotu renty Z.

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV U 630/14

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 29 września 2014r. Sąd Okręgowy w Elblągu Wydział IV Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Tomasz Koronowski Protokolant: st. sekr. sądowy Agnieszka Grądzik po rozpoznaniu w dniu 29 września 2014r. w Elblągu na rozprawie sprawy z odwołania J. B. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w E. z dnia 29 maja 2014r. znak: (...) z udziałem zainteresowanego P. K. o zwrot nienależnie pobranego świadczenia zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że ustala, iż skarżącej J. B. nie obciąża obowiązek zwrotu renty Z. K. za marzec 2014r. Sygn. akt IV U 630/14

UZASADNIENIE

Skarżąca J. B. zakwestionowała decyzję pozwanego Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w E. z dnia 29 maja 2014r., znak (...) w przedmiocie zwrotu nienależnie wypłaconego świadczenia rentowego Z. K.. Skarżąca wyjaśniła, że rentę Z. K., z którym od 26 lat pozostawała w konkubinacie, odebrała od listonosza w dniu 19 marca 2014r. Później dowiedziała się, że Z. K. zmarł w szpitalu tego samego dnia. Skarżąca twierdziła, że była upoważniona do odbierania świadczeń i wszelkiej korespondencji, która przychodziła na adres jej zamieszkania.

Otrzymane świadczenie przeznaczyła na wydatki związane z pogrzebem. W odpowiedzi na odwołanie pozwany wniósł o jego oddalenie. Pozwany powołał się na przepisy ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. z 2013r., poz. 1440 ze zmianami, dalej określanej jako „ustawa emerytalna”) i wyjaśnił, że jest nienależne świadczenie wypłacone osobie innej, niż wymieniona w decyzji organu rentowego, a taką osobą była skarżąca. Wobec śmierci Z. K., osoby uprawnione do niezrealizowanego świadczenia określa ustawa emerytalna.

Decyzją z dnia 30 maja 2014r. znak (...) prawo do tego świadczenia przyznano synowi zmarłego P. K.. Postanowieniem z dnia 4 września 2014r. wezwano P. K. do udziału w sprawie w charakterze zainteresowanego. Zainteresowany wniósł o oddalenie odwołania. Potwierdził, że jego ojciec i skarżąca żyli w wolnym związku. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Na podstawie decyzji z dnia 21 stycznia 2014r. znak (...) Z. K. był uprawniony do renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy od dnia 1 grudnia 2013r. W dniu 19 marca 2014r. zmarł.

Do dnia śmierci jego miejsce zamieszkania było wspólne ze skarżącą, z którą pozostawał w konkubinacie. Świadczenie rentowe Z. K. pozwany wypłacał do 20. dnia miesiąca przekazem pocztowym. Rentę za marzec 2014r. listonosz doręczył skarżącej na adres domowy w dniu śmierci Z. K.. Z. K. miał jedno dziecko – zainteresowanego P. K.. Decyzją z dnia 30 maja 2014r. znak (...) organ rentowy przyznał zainteresowanemu prawo do niezrealizowanego świadczenia za marzec 2014r. Decyzja ta nie została doręczona skarżącej. (bezsporne, ponadto decyzje k.72 i 100 akt rentowych)

Sąd zważył, co następuje:

Odwołanie było uzasadnione. Na wstępie należy zaznaczyć, że stan faktyczny sprawy był bezsporny, uczestnicy procesu różnili się jedynie w ocenie prawnej. Trzeba wobec tego wyjaśnić, że śmierć osoby uprawnionej do emerytury powoduje ustanie prawa do świadczenia, co wynika z art. 101 pkt 2 ustawy emerytalnej, przy czym zgodnie z art. 136a tej ustawy wstrzymanie wypłaty świadczenia następuje od miesiąca przypadającego po miesiącu, w którym rencista zmarł. Jak wynika z art. 130 ust. 2 ustawy emerytalnej, w braku wniosku o wypłatę świadczeń na rachunek płatniczy lub inny instrument płatniczy, organ rentowy wypłaca świadczenie osobom uprawnionym za pośrednictwem osób prawnych prowadzących działalność w zakresie doręczenia świadczeń, w rozpatrywanej sprawie za pośrednictwem (...) S.A.

Zgodnie z kolei z art. 37 ust. 1, ust. 2 pkt 3 i ust. 5 ustawy z dnia 23 listopada 2012r. Prawo pocztowe (Dz.U. z 2012r. poz. 1529), kwotę pieniężną określoną w przekazie pocztowym doręcza się adresatowi pod adresem wskazanym na przekazie, przy czym kwota określona w przekazie pocztowym, jeżeli nie jest nadana na poste restante, może być także wypłacona ze skutkiem doręczenia m.in. pod adresem wskazanym na przekazie pocztowym osobie pełnoletniej zamieszkałej razem z adresatem, jeżeli adresat nie złożył w placówce pocztowej zastrzeżenia w zakresie doręczenia przekazu pocztowego.

W niniejszej sprawie nie twierdzi się, a tym bardziej nie wykazuje, aby Z. K. składał zastrzeżenie dotyczące niedoręczania skarżącej kwot z przekazów pocztowych. Wobec tego wypłata przekazu pocztowego, dokonana w trybie art. 37 ust. 2 pkt 3 Prawa pocztowego do rąk skarżącej, jako dorosłemu domownikowi Z. K., skoro nastąpiła nie później, niż w dniu śmierci Z. K., odniosła skutek taki sam, jakby została wypłacona bezpośrednio uprawnionemu. W przypadku skutecznie dokonanej wypłaty świadczenia za miesiąc, w którym rencista zmarł, jedynie świadczenia wypłacone za miesiące przypadające po miesiącu, w którym nastąpiła śmierć świadczeniobiorcy, mogłyby mieć charakter świadczeń wypłaconych nienależnie, o których stanowi art. 138 ust. 3 ustawy emerytalnej.

Takich nienależnych wypłat świadczenia w rozpatrywanej sprawie nie było. Wypłacając rentę za marzec 2014r. w sposób, jaki przewiduje ustawa, tj. przekazem pocztowym doręczonym osobie pełnoletniej wspólnie zamieszkałej z adresatem, organ rentowy nie wypłacił ich osobie innej niż wskazana w jego decyzji. Tymczasem świadczenie za nienależnie pobrane w rozumieniu art. 138 ust. 1 w związku z ust. 3 ze skutkiem obowiązku jego zwrotu można uznać jedynie w sytuacji, gdy organ wypłacił je osobie innej. Warto zaznaczyć, że zbliżony pogląd, choć w nieco innym stanie faktycznym, został wyrażony w wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 15 maja 2013r. w sprawie III AUa 1707/12.

Mając powyższe na uwadze Sąd, stosownie do art. 477 14§2 kpc, zmienił zaskarżoną decyzję i ustalił, że skarżącej nie obciąża obowiązek zwrotu renty Z. K. za marzec 2014r.