Criminal court quashes tax evasion sentence due to inconsistent tax authority decisions regarding debt amount.
Legislator summary
AI generatedThe District Court in Olsztine convicted the defendant of tax evasion and sentenced him to a fine, but the Regional Court of Appeal overturned this decision regarding the specific criminal act. The appellate court found that the lower court failed to reconcile conflicting tax authority decisions regarding the total debt amount, which was central to the prosecution's case. Consequently, the court quashed the conviction for the specific act and remanded the case for retrial to ensure the facts are properly established.
Legislator headnote
AI generatedArt. 57 § 1 kks; Art. 424 § 1 kpk: A criminal court's finding of guilt based on tax authority decisions is invalid if the lower court fails to address inconsistencies in those decisions regarding the total debt amount, necessitating a retrial to establish the correct facts.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt VII Ka 942/14
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 grudnia 2014 r. Sąd Okręgowy w Olsztynie w VII Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący: SSO Dariusz Firkowski (spr.), Sędziowie: SO Remigiusz Chmielewski, SO Dorota Lutostańska, Protokolant st. sekr. sądowy Marta Borowska przy udziale komisarza skarbowego Agnieszki Perkowskiej po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2014r. sprawy W. M. oskarżonego o przestępstwo z art. 57§1 kks na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Olsztynie z dnia 30 czerwca 2014r., sygn. akt II W 153/13 zaskarżony wyrok uchyla i sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Olsztynie przekazuje. Sygn. akt VII Ka 942/14
UZASADNIENIE
W. M. został oskarżony o to, że: II w okresie od 27.06.2011 r. do 25.07.2013 r. w O., wbrew przepisom art.103ust.1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług ( Dz. U. z 2004 r., nr 54 poz. 535 z późn. zm.) uporczywie nie wpłacał w ustawowym terminie na rachunek Urzędu Skarbowego w O. należnego podatku od towarów i usług za miesiące: od maja do grudnia 2011 r., od stycznia do czerwca, od sierpnia do grudnia 2012 r., styczeń, luty, od kwietnia do czerwca 2013 r., w łącznej wysokości 417 839, 00 zł., tj. o wykroczenie skarbowe z art. 57 § 1 kks Sąd Rejonowy w Olsztynie wyrokiem z dnia 30 czerwca 2014 r. w sprawie II W 153/14 II oskarżonego W.
M. uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu w punkcie II czynu i za to z mocy art. 57 § 1 kks skazał go na karę grzywny w wysokości 4000 (cztery tysiące) zł. Powyższy wyrok zaskarżył obrońca oskarżonego odnośnie pkt. II w całości, zaś odnośnie w zakresie wysokości orzeczonej kary i zarzucił mu obrazę przepisów postępowania, mającą wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie art. 424 § 1 kpk przez poprzez nieodniesienie się w uzasadnieniu wyroku orzekającego odmiennie co do istoty, do wszystkich faktów i dowodów zgromadzonych w sprawie i mających znaczenie dla jej rozstrzygnięcia a w szczególności do nieprawomocności decyzji podatkowych stanowiących podstawę ustaleń sądu orzekającego, Podnosząc powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawi Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Nie przesądzając ostatecznego rozstrzygnięcia w sprawie podnieść należy, że apelacja jest o tyle zasadna o ile z jej treści oraz analizy akt sprawy wynika potrzeba uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Wobec zarzutu apelującego dotyczącego decyzji Dyrektora UKS w O. wskazać należy, że Sąd I instancji przyjął ją jako podstawę rozstrzygnięcia w sprawie. Mieć jednakże na uwadze należy, że nie dotyczy ona w istocie całości kwestii związanych z niewpłacaniem należnego podatku jak to przyjęto w zarzucie na łączna kwotę 419 839 zł.
Nieprawomocna decyzja opiewa bowiem na kwotę 254380 zł – porównaj k.212. Sąd I instancji w swoich ustaleniach odwołał się również do decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w O. z dnia 26 maja 2014 r., jednakże faktycznie nie zmieniła ona kwestii związanej z wysokością należności oskarżonego i utrzymała w mocy decyzje z dnia 4 marca 2014 r.-k.235-243. W konsekwencji z treści uzasadnienia Sądu Rejonowego nie wynika w jaki sposób ustalono łączną wysokość uszczuplonego podatku, którego niewpłacenie w ślad za pkt. II aktu oskarżenia przypisano W.
M. . Ma to również o tyle znaczenie o ile zważy się na stanowisko oskarżyciela publicznego, który w toku rozprawy odwoławczej między innymi wskazał zmodyfikowaną wysokość należności podatkowej – k.333. Mając powyższe na uwadze wyrok w zaskarżonej części ( rozstrzygniecie co do czynu z pkt. I aktu oskarżenia jest prawomocne ) uchylono i sprawę w tym zakresie przekazano do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Olsztynie. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy postępowanie przeprowadzić należy z uwzględnieniem poczynionych uwag co winno pozwolić na wydanie trafnego orzeczenia.
Sąd Rejonowy winien przy tym rozważyć czy konieczne jest uzyskanie rozstrzygnięć związanych z dalszym zaskarżeniem decyzji- k.328 czy też możliwe jest dokonanie w tym zakresie samodzielnych ustaleń opartych na treści faktur uzyskanych w toku postępowania odwoławczego- k.302-321.